Todos los capítulos de สวย รวยและโง่ด้วย: Capítulo 31 - Capítulo 40

บทที่ 19 คนทรยศ “พี่ฟ้ามาอยู่ที่บ้านตั้งแต่รัณสิบกว่า เป็นคนที่ถักเปียให้รัณ เป็นคนที่รีดผมให้รัณ เพราะแบบนี้พี่ฟ้าถึงได้เข้าห้องนอนรัณได้” รัณนภันต์นั่งอยู่บนโซฟาติดริมหน้าต่างตัวเดิม โดยที่มีพระรามนั่งอยู่ด้วยเช่นกัน แต่ครั้งนี้ต่างจากครั้งที่เขานวดเท้าให้เธอเวลานี้เขานั่งซ้อนอยู่ด้านหลังเธอ ปล่อยให้เธอพิงอกเขาและเล่าความในใจ ถึงเธอไม่ได้ร้องไห้แต่เขารับรู้ว่าเธอเจ็บปวด“เวลาจะคัดคนไม่ดีออกไปเอง อย่าคิดมากทุกอย่างที่เกิดขึ้นดีเสมอ” พระรามกอดกระชับคนในอ้อมกอด รู้สึกสงสารเธอจับใจ“คนเราซื้อได้ด้วยเงินสินะ” รัณนภันต์ถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า เธอหลับตาพิงศีรษะไว้กับอกกว้าง เหนื่อยเหลือเกิน“ไม่มีเงินมันน่ากลัว” พระรามผู้เคยทั้งมั่งมีและยากลำบากบอกเธออย่างไม่อาย เขาก็เป็นคนหนึ่งที่เห็นเงินเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิต“มันคือสิ่งสมมุติที่ประสบความสำเร็จที่สุดบนโลกใบนี้” รัณนภันต์เอ่ย“นั่นสินะ” พระรามพึมพำ“งั้นเรามาใช้เงินและอำนาจให้สนุกกันเถอะค่ะ”“ยังไง” พระรามถามอย่างอยากรู้ เวลานี้เมียว่าไงเขาก็ว่าอย่างนั้น“อืม ก็เริ่มจากคนที่อยากได้สามีรัณก่อน” รัณนภันต์ว่าเอียงหน้าไปหาคนข้างหลังทั้งยังห

บทที่ 20 เอาคืน“การกระชากผมอาจทำให้รัณล้มหัวกระแทกกับโต๊ะหินอ่อนนี่ก็ได้ ถ้าหัวกระแทก คอหัก สมองกระทบกระเทือนไม่ตายเหรอ” คำพูดของพระรามทำคนซบหน้าบนอกอยากกัดเขาสักแผล ไอ้ที่เขาพูดนี่จงใจแช่งเธอหรือเปล่า“นี่…นี่” ลีน่ากัดฟันกรอดด้วยความโมโห“ยกเลิกสัญญากับบริษัทนี้ให้หมดเลยนะคะพี่ราม รัณไม่ยอมเจ็บฟรีแน่” คนที่ก่อนหน้านี้ยังซบอกร้องไห้สะอึกสะอื้นเวลานี้กลับบอกพระรามด้วยเสียงอาฆาตแค้น“แกเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมาบอกให้พระรามยกเลิกสัญญากับบริษัทฉัน รู้ไหมว่าค่าปรับมันกี่เท่า” ลีน่าซึ่งมีสัญญาที่เข้าข้างบริษัทเธอพูดอย่างถือไพ่เหนือกว่า“ทำร้ายร่างกายผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของเดชพิพัฒกุลพอไหมเหตุผลนี้” ลีน่าเบิกตากว้างกับเหตุผลของรัณนภันต์ นังเด็กนี่ว่าไงนะ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของบริษัท ชานนท์เคยบอกเธอว่าแฟนเขาคือลูกสาวเจ้าของบริษัทนี้และเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ร่วมกับผู้เป็นพ่อบุญธรรมของเขา แล้วนังเด็กนี่เป็นใครอีก คงมาหลอกกันสินะ“หึ เจ้าของหุ้นรายใหญ่เป็นแฟนคุณชานนท์ เด็กเอ็นอย่างแกมีหน้าสะเออะมาหลอกฉันเหรอ ทำไมยะค่าเทอมไม่พอเหรอถึงมาหางานด้วยชุดนักศึกษา” ภาพลักษณ์ผู้ดีทำงานเก่งเวลานี้ลีน่าไม่ใส่ใจจะรั

“หยุดก่อนยายเด็กหื่น ดูข่าวตัวเองก่อน มันเล่นข่าวว่าพี่พรากผู้เยาว์” พระรามเอ่ยอย่างหัวเสีย“โอ๊ะ หนูหน้าเด็กขนาดนั้นเลย อีกอย่างผู้เยาว์นี่ต่ำกว่าสิบแปดนะ น้อยมากที่นักศึกษาจะอายุน้อยกว่าสิบแปด อ่านแค่นี้คนเสพก็น่าจะรู้แล้วว่าคนเขียนมั่ว” คำพูดของรัณนภันต์ทำคนฟังได้สติ เออ เนอะ ผู้เยาว์กับบรรลุนิติภาวะต่างกันนี่นา“ทำอะไร” พระรามเอ่ยถามเมื่อเห็นคนที่ละมือจากหนอนน้อยของเขาไปพิมพ์ข้อความส่งเข้าไลน์กลุ่ม“สั่งให้เลขาพี่รามกับผู้ช่วยแคปหน้าจอไว้ไงคะ เรียกร้องค่าเสียหาย”“จะฟ้องเหรอ”“อืม เอาเงินหรือสะใจดีคะ” รัณนภันต์ทำท่าครุ่นคิดและมองหน้าคนที่หนอนยังไม่ฟื้นคืนชีพเป็นพญามังกร“เอาสะใจดีไหม ฟ้องก็อีกนานกว่าจะรู้เรื่อง อีกอย่างเราไม่ได้อยากได้เงิน” พระรามเสนอความคิดเห็น ถ้าเป็นเมื่อก่อนเขาคงเลือกฟ้องร้องมากกว่า แต่เมื่ออยู่กับรัณนภันต์เขาได้ซึมซับจากเธอ บางครั้งความสะใจก็สนุกกว่า ตาต่อตาฟันต่อฟัน“เนอะ รัณก็ว่าอย่างนั้นแหละ ว่าแต่มันมีทั้งหมดกี่เพจกี่ช่องนะคะ” คำถามที่ไม่ได้ต้องการคำตอบ จากนั้นก็เห็นเธอส่งข้อความไปให้ใครสักคนทางอีเมลซึ่งพระรามคิดว่าน่าจะเป็นคนที่ทำงานให้รัณนภันต์เช่นกันอ

บทที่ 23 พี่รักเธอ “พี่ไม่ใส่ถุงได้ไหม” เพราะทั้งสองเลือกป้องกันแบบฉีดยารายสามเดือน แม้รัณนภันต์จะกลัวเข็มแต่เพราะอยากได้ความฟินแบบจัดเต็มหลังจากเคยลองแบบไม่มีเครื่องขวางกั้นเธอจึงยอมเจ็บเพราะเข็มเล็กเพื่อจะได้ฟินกับเข็มใหญ่“ไม่ต้องใส่ค่ะใช้ได้แล้ว” ครบกำหนดตามที่คุณหมอบอกไว้แล้วเวลานี้เธอกับเขาจะสดกันได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่ต้องกังวลเรื่องการตั้งครรภ์“ค่อย ๆ กดลง” เขาจับเอวบางให้ยกสะโพกขึ้น ให้ความเป็นชายที่ตั้งตระหง่านให้เธอได้ครอบครอง รัณนภันต์หย่อนสะโพกลง มือทั้งสองข้างของเธอวางบนหน้าท้องแกร่ง รู้สึกถึงท่อนลำที่จ่อจดตรงร่องของความเป็นหญิง“อื้อ” เสียงครางหวานดังขึ้นเมื่อความเป็นชายรุกล้ำเข้าในกายเธอ แม้ว่าจะผ่านบทรักด้วยกันทุกค่ำคืนแต่ความอึดอัดคับแน่นยังคงเล่นงานเขากับเธอเสมอเพราะขนาดที่ใหญ่และร่องรักที่ยังคงให้ความรู้สึกคับแน่นทุกครั้งที่ได้แทรกผ่าน การประสานกายของหนุ่มสาวจึงยากลำบากแต่กลับสร้างความสุขเสียว ดั่งเช่นเวลานี้ที่พระรามจับเอวเธอไว้แน่นขยับกายจากด้านล่างให้เสยเข้าหาความฉ่ำเยิ้มด้านบนคนบนร่างก็ไม่ยอมให้เขากระทำอยู่ฝ่ายเดียว เธอเองก็กดสะโพกลงมาช่วยเขาให้การสอดแทรกเข้า

รัณนภันต์ต้องแปลกใจเมื่อพระรามบอกกับเธอว่าชานนท์ลาออกจากบริษัท ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะรามือกับเธอง่าย ๆ “ลาออกไปทำอะไรพี่รู้ไหม” คนนั่งวาดรูปเอียงหน้าเพียงเล็กน้อยถามคนที่นั่งซ้อนหลังเธอ ทั้งสองอยู่ในห้องสตูดิโอหลังคฤหาสน์ รัณนภันต์นั่งวาดรูปส่วนพระรามนั่งซ้อนหลังคอยดมหัว ดมไหล่ของเธอไม่หยุดแต่นักวาดก็ไม่ได้ดุเขาเลยสักนิด เธอแค่วาดรูปเล่นเพื่อผ่อนคลายซึ่งการอยู่กับพระรามก็เป็นการผ่อนคลายชนิดหนึ่งเช่นกัน “ไปลงทุนกับบริษัทพอล ของคุณพอลเจ้าพ่ออาหารเสริมเรารู้จักไหม” รัณนภันต์พยักหน้ารู้จักคนที่พระรามพูดถึง ใครจะไม่รู้จักคนนี้สร้างตัวตนในโลกโซเชียลหนักมากเคยออกรายการดัง ๆ หลายรายการ ไม่รู้ว่าที่ออกมีคนเชิญไปออกหรือว่าซื้อไปออกรายการ รัณนภันต์ไม่ค่อยอยากเชื่อสื่อพวกการเงินมากนัก“หุ้นบริษัทพอลกำลังขึ้นนะ ยิ่งประกาศผู้ถือหุ้นรายใหม่อย่างชานนท์ที่เคยเป็นซีเอฟโอของเดชกรุ๊ปราคาหุ้นยิ่งขึ้น” พระรามได้รับรายงานจากธนากรเกี่ยวกับเรื่องของชานนท์ “ขอให้เจริญ ๆ เถอะจะได้ไม่กลับมาสร้างปัญหาให้เราอีก” รัณนภันต์ว่ามือของเธอยังตวัดพู่กันในมืออย่างเบามือเพื่อให้บริเวณตรงนี้สีบา