Todos los capítulos de สวย รวยและโง่ด้วย: Capítulo 71 - Capítulo 79

บทที่ 43 คุณพ่อคุณแม่สองเดือนต่อมายาหยีกับเปียโนตาโตกับภาพตรงหน้า เธอสองคนรู้ว่าเพื่อนท้องแต่ไม่คิดว่าท้องของเพื่อนจะใหญ่โตเร็วขนาดนี้“ทำไมท้องโตจังเนี่ย” ยาหยีเอ่ยถามอย่างสงสัย“แฝด” รัณนภันต์บอกเพื่อนในขณะที่ยังหยิบของกินเข้าปาก รู้สึกว่าช่วงนี้เธอกินอะไรก็อร่อยทุกอย่าง“ฉันว่าท้องโตเพราะแกกินไม่หยุดมากกว่า” เปียโนออกความเห็น เคยเห็นรุ่นพี่ท้องแต่ก็ไม่เห็นจะท้องโตและน้ำหนักขึ้นเท่ารัณนภันต์มาก่อน“นี่พวกแกว่าฉันเหรอ ฉันกินเพราะลูกไม่ได้กินเพราะตัวเอง ก็ลูกหิว พวกแกไม่ท้องไม่รู้หรอก หยิบแตงโมให้หน่อย” น้ำตาของเพื่อนไหลนองเต็มใบหน้างาม สองสาวผู้ไม่ท้องถึงกับรู้สึกผิดรีบหยิบกลีบแตงโมผ่าสามเหลี่ยมให้เพื่อนทันที“ไม่ร้องนะ ไม่ร้องขอโทษไอ้โนมันปากไม่ดี ตีปากตัวเองเลยเปียโน” ยาหยีทำเสียงดุกับเพื่อนปากไม่ดีเปียโนตีปากตัวเองอย่างที่ยาหยีสั่ง“ขอโทษนะรัณ ฉันปากไม่ดีเอง นี่แน่ะ ๆ” คนปากไม่ดีทำคนท้องร้องไห้ตีปากตัวเองสองสามครั้ง“อืม พอเถอะเดี๋ยวปากเจ่อ” คนท้องเมื่อได้กินแตงโมก็อารมณ์ดีขึ้นมากโข“ดีจังที่พวกแกกลับมา เราจะได้ตะเวนกินของอร่อยกัน” รัณนภันต์เอ่ยอย่างดีใจ จะได้มีข้ออ้างแล้วว่าเพ

“ลูกหน้าเหมือนเธอทั้งคู่เลย” พระรามหน้าง้ำ เขาหรือแพ้ท้องแทนเมียตั้งหลายเดือน ลูกเขาทำไมไม่หน้าตาออกมาเหมือนเขาเลย“ก็มีจู๋เหมือนพี่แล้วไง” คนเป็นแม่ว่าหัวเราะคิกคักกับท่าทางของคนหล่อที่เพิ่งกลายเป็นพ่อคนหมาด ๆ“รัณเรามีแค่สองคนพอเนอะ ไม่ต้องท้องแล้ว” พระรามจับมือคุณแม่วัยยี่สิบกว่าบีบแน่น“อืม ไม่ท้องแล้ว”“งั้นพี่ไปทำหมันนะ”“ทำหมันเลยเหรอ” รัณนภันต์ตกใจกับสิ่งที่เขาพูด ไม่คิดว่าเขาจะอยากทำหมัน“อืม” พระรามครางรับในลำคอ“ถ้าเกิดวันข้างหน้าพี่รามอยากมีลูกอีกละ” วันนี้เขากับเธอรักกันแต่วันข้างหน้าไม่รู้ว่าอะไรจะเกิด ถ้าเกิดว่า... “พี่ถึงถามไงว่าเธออยากมีอีกไหม ถ้าไม่ใช่กับเธอพี่ก็ไม่อยากมีแล้ว พี่ว่าไม่ต้องมีหรอกแค่นี้พอแล้ว เห็นเธอตอนปวดท้องพี่เครียด พี่รักเธอนะรัณ”“อะไรเนี่ย!” คนเพิ่งคลอดลูกปาดน้ำตาออกจากแก้มกลัวว่าจะหยดโดนเจ้าตัวน้อยพระรามดึงทิชชูมาซับน้ำตาให้เมียรัก“อะไรร้องไห้ทำไมเนี่ย” ซับน้ำตาให้เมียไปด้วยก็หัวเราะไปด้วย“ก็เล่นมาบอกรักกันตอนนี้นะ” รัณนภันต์เพิ่งรู้ตัวว่าวันนี้อารมณ์เธออ่อนไหวเป็นพิเศษคงเพราะภาวะหลังคลอด“พี่ก็รักเธอตลอด เธอก็รู้นี่นา” พระรามอุ้มลูกชายอีกค

“เลียรัณสิคะ” มือเรียวเล็กวางบนเนินเนื้อที่อวบนูน สองนิ้วมือเรียววางไว้ตรงตำแหน่งที่อยากให้เขาลงลิ้น เธอใช้นิ้วแยกแย้มให้เขาได้เห็นความฉ่ำเยิ้ม “รัณ เธอยั่วพี่” ใช่เธอจงใจยั่วเขา ด้วยรู้ดีว่าคนอย่างพระรามชอบเหลือเกินเวลาที่เมียรักยั่ว เสื้อยืดสีขาวแทบโดนฉีกจากร่างแกร่ง กางเกงนอนของสามีหนุ่มก็เช่นกันถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้ทิศทาง “อา...” เสียงครางของเธอทำเขาแทบแตก แค่เขาลงลิ้นเลียชิมแค่ปลายลิ้นแต่เธอกับราวกำลังจะแตก เมื่อเขาลงลิ้นอีกครั้งและอีกครั้งเสียงครางหวานยิ่งดังและแรงขึ้นกว่าเดิม มือเรียวงามจับศีรษะของเขาไว้ราวกับว่าเธอกลัวว่าเขาจะผละจากน้ำหวานของเธอหลั่งไหลจนเขาต้องดูดและยกซดในบางครา นั่นยิ่งทำให้เธอร้องหนักและหลั่งไหลราวกับเขื่อนแตก ติ่งเนื้อสีหวานสั่นระริกจนเขาอดไม่ได้ต้องใช้มือบดขยี้เพิ่มและนั่นทำให้เธอกระตุกค้างและสั่นไปทั้งร่าง“อา...แตกแล้วเหรอครับ” ไม่มีคำตอบจากคนที่แตกคาปาก เสียงดูดจ๊วบ ๆ ยังดังสลับกับเสียงน้ำเจอะแจะ มือข้างหนึ่งของเขาประคองสะโพกเธอไว้ ส่วนมืออีกข้างใช้เพียงนิ้วเดียวในการสร้างความหฤหรรษ์พระรามควานหาหมอนที่เหมาะกับการนี้ เมื่อได้แล้วก็วางไ

รักครั้งนี้เขาหวังถึงขั้นแต่งงานสร้างครอบครัว “ก็แค่ไม่พร้อม หยียังไม่อยากมีใคร” “ไม่อยากมีใครหรือว่าเธอมีคนอื่นแล้ว แค่บอกพี่ก็ได้ถ้าเธอมีใคร” น้ำเสียงของพัสวีย์ตัดพ้ออย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวเม้มปากแน่น บอกไม่ถูกว่าเวลานี้อารมณ์ของเธอเป็นอะไรแน่ ความร้อนในอกนี้เกิดจากความโกรธหรือความเขิน “หยียังไม่มีใคร แต่ยังไม่พร้อมจะคบใคร ตอนนั้นพี่วีย์เป็นคนบอกเองว่าไม่พร้อม พอตอนนี้จะมาขอคบ ผ่านมาตั้งสามปีแล้วนะคะ พี่คิดว่าหยีจะยังเหมือนเดิมเหรอคะ” เขาจะรู้บ้างไหมว่าตอนนั้นเธอเสียใจแค่ไหนที่เขาปฎิเสธ เธอต้องรวบรวมความกล้ามากแค่ไหนที่จะขอผู้ชายคนหนึ่งคบ เขาคงไม่รู้ว่าเธออายแทบมุดแผ่นดินหนี ในตอนที่เขาบอกว่าไม่พร้อม เขาไม่ได้ไม่พร้อมหรอกเขาแค่ไม่อยากคบเธอ ถ้าเขาชอบเธอสักนิดเขาคงตัดสินใจคบเธอไปแล้วแต่เพราะเขาไม่ชอบไง เขาถึงบอกว่าไม่พร้อมคบใครสักคนต้องพร้อมอะไรกัน ไม่ได้แต่งงานสักหน่อยถึงต้องใช้คำว่าพร้อม“พี่คิดว่าหยียังเหมือนเดิมเพราะพี่ยังเหมือนเดิม”“เหมือนเดิมที่หมายถึงไม่พร้อมเหมือนเดิมเหรอคะ”“ไม่ใช่! หมายถึงความรู้สึกพี่ยังเหมือนเดิม ชอบหยีเหม