สามนาทีต่อมา...ติ่ง!หลังจากที่ผมกับอาเธียรยืนดูรถในสนามแข่งที่เปิดตัวเตรียมการแข่งขันเสร็จไป จู่ๆ ก็มีคนส่งข้อความมาหาผม ผมก็เลยเปิดดูว่าใครส่งมาแต่พอเปิดดูเท่านั้นแหละ ผมก็ต้องหันไปมองไอ้เจ้าของข้อความที่นั่งทำหน้าตึงถลึงตาใส่ผมอยู่บนเก้าอี้ด้านหลัง ก็จะใครอีกล่ะครับถ้าไม่ใช่ไอ้มาร์ตินมาร์ติน : เมื่อกี้ยิ้มเหี้ยไรของมึงผมอ่านข้อความพร้อมกับสลับมองหน้ามันแล้วก็ยกยิ้มมุมปากขำกับข้อความของมันแล้วก็สีหน้าตึงๆ ของมันตอนนี้ ก่อนจะพิมพ์ส่งกลับไปว่าไคโร : ไม่เสือกดิพิมพ์จบไปแค่นั้น ผมก็เก็บโทรศัพท์เข้ากระเป๋ากางเกงเหมือนเดิม ก่อนจะหมุนตัวเดินลงไปหาแพรวาที่ขับรถเข้าบล็อกไปแล้ว โดยทำเป็นเมินและไม่สนใจไอ้มาร์ตินที่มองตามผมที่กำลังเดินออกไปข้างนอกตาขวางหึ เป็นไงล่ะ คนอย่างมันต้องโดนเอาคืนบ้าง จะได้รู้ว่าตอนมันทำกับผมมันน่าหมั่นไส้แค่ไหน..."เฮีย!"ตึกตึกตึกหมับ!"เมื่อกี้ได้ดูแพรขับรถไหม" หลังจากที่ผมเดินมาถึงบล็อกที่แพรวาจอดรถไว้ คนที่วิ่งเข้ามาหาผมเมื่อกี้นี้ก็กระโดดเข้าเอวให้ผมรับบั้นท้ายของตัวเองไว้ก่อนจะเอ่ยถามผมด้วยรอยยิ้มสดใส ผมก็เลยจำเป็นต้องตอบเพราะคนที่จ้องหน้าผมเพราะรอคำตอบ
Last Updated : 2026-07-07
LOGIN
