All Chapters of ของเล่นนายซุปตาร์(20+): Chapter 21 - Chapter 30

ณ รถบ้านพักรับรองในกองถ่าย...ภายในรถบ้านที่ตกแต่งอย่างหรูหราและเย็นฉ่ำ หมิงฮ่าว นั่งอยู่บนโซฟาหนัง มือหนากำลังพลิกหน้ากระดาษบทซี่รี่ส์ของเขาไปมาอย่างรวดเร็ว สายตาคมกริบกวาดมองไปตามบรรทัดสคริปต์หน้าแล้วหน้าเล่า เขาไม่ได้มองหาบทพูดของตัวเองที่ท่องจนขึ้นใจไปแล้ว แต่เขากำลังมองหาบทของ ตัวประกอบหญิง ที่เคยเข้าฉากจูบกับเขา...เขาอยากรู้ว่าเธอจะปรากฏตัวอีกครั้งในฉากไหน “...”เสี่ยวถงและหลินเฟิงที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามลอบสังเกตพฤติกรรมของลูกชายด้วยความแปลกใจ จนในที่สุดเสี่ยวถงก็อดที่จะทักขึ้นไม่ได้“ลูกหาอะไรอยู่หมิงฮ่าว? บทนี้ลูกก็ท่องจนจำได้หมดแล้วนะ...แล้วทำไมต้องไปเปิดดูบทของคนอื่นให้เสียเวลาด้วยล่ะ”หมิงฮ่าวชะงักมือที่กำลังพลิกกระดาษ ก่อนจะตอบด้วยสีหน้าราบเรียบแต่แววตากลับสั่นไหว“ผมก็แค่อยากดูภาพรวมของเรื่องว่าจะเป็นยังไงครับม๊า... จะได้เข้าใจอารมณ์ของตัวละครอื่นด้วย”“หรือลูกกำลังหาบทของเด็กตัวประกอบคนนั้นอยู่?”เสี่ยวถงจี้จุดเข้าอย่างจัง ทำให้บรรยากาศในรถเงียบกริบทันที“เปล่าครับม๊า...ผมก็แค่อ่านไปเรื่อยๆ”เขาปิดบทวางลงบนโต๊ะด้วยท่าทีเฉยเมยที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งที่ในใจของหมิ

ห้องพักรับรองขนาดเล็กที่ถูกจัดไว้เป็นส่วนตัว อากาศภายในค่อนข้างอับชื้นและตึงเครียด มารินก้าวเข้ามาในห้องหลังจากได้รับข้อความปริศนาจากเบอร์ที่คุ้นเคย เธอหันไปมองเยว่รันที่กำลังตั้งอกตั้งใจกับการเป็นตัวประกอบเดินผ่านกล้องอยู่ห่างๆ จึงตัดสินใจปลีกตัวมาเพียงลำพังภายในห้องนั้น เสี่ยวถง นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เธอยังคงสวมแว่นตากันแดดแบรนด์เนมและผ้าคลุมหน้ามิดชิดเพื่อปกปิดสถานะ ทันทีที่ประตูปิดลง เสี่ยวถงก็เปิดประเด็นด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธ“ฉันให้เงินเธอไปครบทุกบาททุกสตางค์แล้ว ทำไมเธอยังวนเวียนอยู่ใกล้ลูกชายฉันอีก!”เสี่ยวถงระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างเหลืออด เหตุการณ์ที่หมิงฮ่าวเดินสะดุดสายไฟจนกองถ่ายปั่นป่วนเมื่อครู่ทำเอาเธอแทบคลั่ง เธอรู้ดีว่าลูกชายที่แสนเย็นชาและมีระเบียบวินัยของเธอไม่มีทางทำเรื่องผิดพลาดซ้ำซากแบบนั้นแน่ หากไม่ใช่เพราะเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้านี้ “...”มารินชะงักกึกกับข้อกล่าวหาที่รุนแรงเกินจริง เธอสูดลมหายใจเข้าลึกก่อนจะตอบโต้ด้วยน้ำเสียงที่พยายามรักษาความสุภาพไว้“ฉันไม่ได้เข้าไปใกล้ลูกชายคุณนะคะคุณเสี่ยวถง ฉันแค่มาทำงานตามบทที่พี่ยวี่เฟยเป็นคนจัดมาให้เท่าน

เพนท์เฮาส์หรูย่าน CBD กรุงปักกิ่ง…หมิงฮ่าวในชุดฮู้ดสีดำและแมสก์ปิดบังใบหน้ากึ่งลากกึ่งจูงมารินผ่านทางเข้าลับของเพนท์เฮ้าส์หรูระดับห้าดาว แรงบีบที่ข้อมือของเขามันแน่นหนาเสียจนมารินรู้สึกเจ็บ แต่สิ่งที่เธอกลัวมากกว่าความเจ็บคือสายตาของคนอื่น มารินพยายามหันมองซ้ายขวาด้วยความระแวง กลัวว่าจะมีปาปารัสซี่หรือใครสักคนจำซูเปอร์สตาร์หนุ่มคนนี้ได้ แล้วพรุ่งนี้ชื่อของเธอจะไปปรากฏบนหน้าข่าวดังในฐานะผู้หญิงนิรนามที่ถูกเขาพาตัวมา“ปล่อยนะ! ฉันบอกให้ปล่อยไง!”มารินพึมพำลอดไรฟัน พยายามแกะมือหนาออกแต่เขากลับเพิ่มแรงบีบมากขึ้นราวกับกลัวว่าถ้าเขาคลายมือเพียงนิด เธอจะเตลิดหนีไปทันทีเมื่อประตูลิฟต์ส่วนตัวปิดลง ความเงียบงันที่แสนอึดอัดเข้าปกคลุมคนทั้งคู่ มารินใช้จังหวะนี้รวบรวมแรงทั้งหมดสะบัดแขนออกจากการเกาะกุมจนหลุดพ้น เธอถอยร่นไปจนหลังชนผนังลิฟต์ที่เย็นเยียบ“นี่คุณทำบ้าอะไรคะคุณหมิงฮ่าว!”มารินตวาดเสียงสั่น แววตาของเธอเต็มไปด้วยความโกรธระคนหวาดหวั่น“คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่ คุณเป็นซูเปอร์สตาร์นะ ถ้ามีคนเห็นเข้า เรื่องมันจะใหญ่โตแค่ไหน!”หมิงฮ่าวไม่ตอบ เขาเพียงแค่ยืนนิ่งหันหลังให้เธอ แผ่นหลังกว้าง

“มะ-ไม่นะ...”มารินพยายามดิ้นรนสุดชีวิต สองมือบางพยายามผลักไสแผงอกแกร่งที่ขยับเข้าคุกคามอย่างหนักหน่วง แต่หมิงฮ่าวกลับคว้าข้อมือทั้งสองของเธอไว้แล้วกดตรึงแนบไปกับพนักโซฟาด้วยมือเดียว พันธนาการมือของเธอเข้ากับมือของเขาจนแน่นหนา ไร้หนทางหนีริมฝีปากและลิ้นร้อนของเขาทำหน้าที่อย่างบ้าคลั่ง ดูดดุนยอดอกสีสดที่ชูชันราวกับลูกเชอร์รีอย่างมัวมัน ความกระสันอยากและอารมณ์รักที่ถูกเก็บกั้นมานานทำให้หมิงฮ่าวส่งเสียงครางพร่าในลำคอ“อืมม์...มาริน...เธอหวานไปทั้งตัวเลยรู้มั้ย”ความปวดหนึบแผ่ซ่านแล่นไปที่กลางกายจนหมิงฮ่าวแทบจะปริแตก เขาผละริมฝีปากออกมาเพียงชั่วครู่เพื่อจัดการกับอาภรณ์ที่เหลืออยู่ของตัวเองอย่างรวดเร็วและรนราน โดยที่ร่างใหญ่ยังคงคร่อมทับร่างบางของเธอไว้ไม่ให้มีโอกาสได้ลุกหนี สายตาคมกริบจับจ้องไปที่ร่างขาวโพลนดุจน้ำนมที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่ใต้ร่างอย่างหลงใหลเจียนคลั่ง“ฉันจะทำให้เธอรู้...ว่าเธอไม่มีวันหนีฉันพ้น”หมิงฮ่าวพึมพำเสียงสั่นพร่า แววตาของเขาตอนนี้มืดมิดจนน่ากลัว เขามาไกลเกินกว่าจะถอยหลังกลับไปเป็นแค่คนรู้จัก หรือแค่ดารากับแฟนคลับได้อีกต่อไปแล้วสึ่บ!หมิงฮ่าวขยับแทรกตัวตนที่ร้อนผ่

ห้องพักนักศึกษา...บรรยากาศแสงไฟนีออนในห้องดูหม่นหมองลงเมื่อเทียบกับความตึงเครียดที่มารินหอบกลับมาด้วย เยว่รันนั่งขดตัวอยู่บนเตียง มือยังกำโทรศัพท์แน่นราวกับรอสายที่ไม่มีวันรับ จนกระทั่งประตูห้องเปิดออก“เธอไปไหนมา! ฉันโทรหาเธอเป็นร้อยสายแล้วนะมาริน!”เยว่รันกระโจนเข้าหาเพื่อนรักทันที สีหน้าท่าทางของเธอเต็มไปด้วยความวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด“...”มารินยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง มองใบหน้าที่จริงใจของเพื่อนรักแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เธอรู้ดีว่านาทีนี้ไม่มีประโยชน์ที่จะปิดบังเรื่องนี้กับเยว่รันอีกต่อไป“ฉันไปเพนท์เฮาส์คุณหมิงฮ่าวมา...อืม เขาฉุดฉันขึ้นรถ แล้วสุดท้ายเขาก็...มีอะไรกับฉันอีกครั้ง”“ห๊ะ!”เยว่รันอุทานลั่น ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ“คุณหมิงฮ่าวเนี่ยนะ? ทำไมเขาทำอุกอาจขนาดนั้นล่ะมาริน! เขาเป็นถึงระดับซุปตาร์นะ แล้ว...แล้วเธอกินยาคุมฉุกเฉินไปหรือยัง?”“กินแล้ว ฉันไม่ยอมพลาดเรื่องนี้แน่ เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉันนะเยว่รัน”มารินตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามให้ดูเข้มแข็ง แม้ในใจจะบอบช้ำจนแทบแหลกสลาย“จะไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไง! คุณหมิงฮ่าวทำแบบนี้ก็เท่ากับล่วงละเมิดเธอชัดๆ นะมาริน”เยว่รันพูดเสียงส