#ด้านของโมจิเธอค่อยๆรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา หลังจากที่ได้กินยาและนอนพักก็ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมาก แต่เมื่อลืมตาพร้อมกับกวาดสายตามองไปยังรอบๆ ห้อง โมจิก็ต้องรู้สึกประหลาดใจที่ยังคงเห็น พี่องศากำลังนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ห่าง แต่ยังไม่ทันที่จะพูดถามอะไร เจ้าหน้าที่คนเดิมก็เข้ามาตรวจเช็กอาการของเธออีกรอบ ก่อนจะพากันเดินออกมาจากห้องพยาบาลเพื่อไปยังตึกคณะสถาปัตย์ที่อยู่ไม่ไกล“หนูขอบคุณพี่องศามากๆ ที่อยู่เป็นเพื่อนหนูจนตื่นเลย แถมยังต้องเดินมาส่งหนูถึงที่ตึกเรียนอีก” โมจิเอ่ยขึ้นอย่างรู้สึกเกรงใจรุ่นพี่ของเธอเป็นอย่างมาก“แค่น้องโมจิไม่เป็นอะไรมาก พี่ก็สบายใจแล้วล่ะ” องศา เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มละมุน แววตาเหลือบมองรุ่นน้องก็เต็มไปด้วยความห่วงใย ก่อนที่ทั้งสองคนจะเดินมาถึงหน้าตึกคณะสถาปัตย์ เขาก็ล้วงหยิบของบางอย่างออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วยื่นส่งให้กับโมจิในทันที “อะนี่...พี่ให้”“หนูไม่ใช่เด็กแล้วนะคะ” โมจิก้มมองลูกอมในมือของพี่องศา แล้วเงยหน้าพูดตอบกลับพร้อมกับส่งรอยยิ้มหวาน ก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะในลำคอของพี่เขาดังออกมาเบาๆ“หึหึ ลูกอมช่วยลดความขมของยาได้น่ะ ถ้าน้องโมจิ กลับบ้านแล้วก็ต้อ
Terakhir Diperbarui : 2026-07-16
Masuk
