Semua Bab โคตรร้ายคลั่งรัก: Bab 41 - Bab 50

โมจิที่ก้าวเดินหนีออกมาจากอาคารภาควิชาของคณะตึกวิศวะ ด้วยสภาพสมองเบลอ หูอื้อ ตาลายไปหมด จนไม่ได้ยินเสียงหรือ มองเห็นผู้คนที่เดินผ่านไปมาอยู่รอบข้างกายของเธอ น้ำตาที่เอ่อล้นก็ไหลออกมาอย่างช้าๆก่อนที่ความน้อยใจก็ถาโถมเข้ามาจนเธอถึงกับทรุดตัวแล้วก้มหน้าร้องไห้โฮอย่างคนสุดกลั้น“ ฮือ.…ถ้าพี่ไม่รักฉัน ทำไมถึงไม่บอกฉันตั้งแต่แรกล่ะ ฮือ….มาทำให้ฉันคิดไปเองว่าพี่รักฉันแบบนี้ได้ยังไงกัน….ฮือพี่มันคนใจร้าย ใจร้ายกับฉันมากที่สุด…”หญิงสาว ก้มหน้าร้องไห้อยู่บริเวณนั้นอยู่นานนับชั่วโมง ก่อนที่เธอจะตั้งสติแล้วฝืนพาตัวเองกลับไปยังอาคารภาควิชาของคณะวิศวะ เพื่อต้องการจะไปเก็บเค้กที่เธอตั้งใจทำมันมาอย่างดีให้กับคนที่เธอรักแม้ว่าเขาอาจจะไม่ต้องการมันก็ตาม และเมื่อเธอก้าวเดินเข้ามาจนหยุดอยู่ตรงข้างถังขยะใบเดิม ด้วยหัวใจที่แทบจะแหลกสลาย พลันสายตาก็เหลือบมองไปเห็นกล่องเค้กของเธอที่ถูกโยนทิ้งอยู่ด้านในก่อนเธอจะค่อยๆ เอื้อมมือไปเก็บกล่องเค้กนั้นขึ้นมา แล้วรีบเดินออกจากบริเวณนั้น เพื่อกลับคอนโดที่พักของตัวเองในทันที#คอนโดโมจิเมื่อถึงภายในห้องคอนโด บรรยากาศก็เต็มไปด้วยความเงียบ จนแทบได้ยินเสียงหั

#วันต่อมาโมจิค่อยๆ รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในสภาพตาบวมแดง จนแทบลืมไม่ขึ้น เพราะเธอร้องไห้ออกมาหนักมากเกือบตลอดทั้งคืน รวมทั้งเธอก็ได้ตัดสินใจทำบางอย่างที่ใครๆ หลายคนอาจจะมองว่ามันดูเป็นแค่เพียงเรื่องเล็กน้อย แต่สำหรับเธอมันเป็นเรื่องของความรู้สึกที่สะสมมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาและความรักระหว่างเธอกับพี่เพลิงกันต์ก็คงจะจบลงด้วยความเจ็บปวดด้วยเช่นกัน เธอรีบขยับตัวลุกขึ้น เพื่อไปอาบน้ำให้สดชื่น ก่อนจะกลับมาแต่งตัวแล้วจัดแจงเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางจนเสร็จสิ้น ก่อนจะลากกระเป๋าออกจากคอนโดไปขึ้นรถเพื่อเดินทางไปที่แห่งหนึ่ง โดยไม่ลืมที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดพร้อมกับข้อความพี่เพลิงกันต์ที่โทรมาและส่งเข้ามาหาเธอ จ้องมองเล็กน้อยแต่ก็เลือกที่จะปัดทิ้งไม่สนใจข้อความพวกนั้น พร้อมกับรีบกดโทรหาคุณแม่ของเธอในทันที(ลูกโทรมาหาได้แบบนี้ คงรู้สึกผิดแล้วสินะ)“คุณแม่คะ” เพียงเสียงแรกของคุณแม่ดังขึ้นมาน้ำตาเธอก็ไหลออกมาในทันที(โมจิเป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมเสียงลูกดูแปลกๆ) ปลายสายเอ่ยถามออกมาอย่างนึกเป็นห่วงลูกสาวของเธอขึ้นมาในทันที“คือหนูไม่เป็นไรค่ะ แค่รู้สึกผิดและคิดถึงคุณแม่ก็เท่านั้นเอง”(เด็กโง่คิดถึงก็

#หลายวันต่อมาตลอดหลายวันมานี้เพลิงกันต์ก็แทบนอนหลับไม่เต็มตื่นสักวัน เพราะตั้งแต่โมจิหายตัวไป เขาก็เหมือนคนบ้าที่ออกตามหาทุกซอกทุกมุมของจังหวัด รวมทั้งเข้าไปสอบถามตรงๆ กับครอบครัวของโมจิแต่ก็ถูกครอบครัวของเธอไล่กลับมาแทบทุกครั้งตอนนี้เขาจึงทำได้เพียง โทรหาเธอ และส่งข้อความทิ้งไว้ แม้ว่าเธอจะไม่รับสายหรืออ่านมันเลยก็ตามความผิดหวังซ้ำๆจนทำให้เขาได้แต่มานั่งเสียใจว่าเวลาที่ผ่านมาเขาควรจะถนอมเธอแล้วบอกรักเธอให้เร็วกว่านี้“ถ้าหากพี่ได้เจอเราอีกครั้ง พี่สัญญาว่าพี่จะโอบกอดเธอไว้ และจะรักษาเธอยิ่งกว่าชีวิตของพี่ พี่จะบอกรักเราทุกวัน และทำให้ทุกๆวันของเรามีความสุข หวังว่ามันคงไม่สายเกินไปใช่ไหมโมจิ พี่คิดถึงเรานะ”เขาพูดพึมพำน้ำตาคลอขึ้นมาผ่านหน้าจอโทรศัพท์ ที่เขาตั้งภาพหน้าจอเป็นรูปของโมจิที่เขาแอบถ่ายไว้ในขณะที่เธอกำลังนั่งยิ้มกับซีรีส์เรื่องโปรดของเธอ ก่อนที่พระรามจะเปิดประตูเดินเข้ามาภายในห้องพักกิจกรรมของมหาลัยด้วยสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น“ไอ้เพลิงกูได้ข่าวของโมจิแล้ว”“ตอนนี้เธออยู่ที่ไหน” เพลิงกันต์ เอ่ยถามออกมาด้วยแววตามีความหวังขึ้นมาในทันที“น่าจะเป็นบ้านพักตากอากาศอ

หลังจากที่เพลิงกันต์ขับรถออกมาจากบ้านพักชานเมืองของครอบครัวโมจิ บรรยากาศภายในรถก็เต็มไปด้วยความอึดอัด ไม่มีแม้แต่คำพูดใดๆ ออกมาจากคนทั้งคู่ รวมทั้งชายหนุ่มก็ไม่อาจทนฝืนต่อความรู้สึกตัวเองได้อีกต่อไป เขารีบหักรถและจอดรถอยู่ข้างทางในทันที ก่อนจะหันไปมองหน้าของโมจิที่เขาเฝ้าตามหาและคิดถึงมาตลอดหลายวันที่ผ่านมา พร้อมกับยกมือคว้าคอเล็กของเธอเข้ามาประกบริมฝีปากจูบอย่างรวดเร็ว“อื้อ~” ชายหนุ่ม ที่ได้ยินเสียงครางประท้วงเขาจึงค่อยๆ ผละริมฝีปากออกพร้อมกับพูดกระซิบแนบชิดเรียวปากอิ่มด้วยน้ำเสียงสั่นเครือก่อนที่เขาจะสบตามองดวงตากลมโตที่เขาแสนรักแสนหลงใหลอย่างโหยหา“พี่คิดถึงเรามากเลยนะ โมจิ”“…..” โมจิถึงกับนิ่งเงียบและกวาดสายตามองใบหน้าหล่อของพี่เพลิงกันต์ ที่ดูโทรมและอิดโรยจากการอดนอนมาหลายวัน ด้วยแววตาวูบไหวพร้อมกับรอฟังคำแก้ตัวจากพี่เขาอย่างไม่พูดอะไร“ใจพี่มันแทบบ้าเลยรู้ไหม ตั้งแต่รู้ว่าเราหายไปอย่างนั้น เรื่องวันนั้นที่เกิดขึ้นเป็นเพราะน้องรหัสพี่เข้ามาบอกว่า เค้กก้อนนั้นเธอเป็นคนทำมาให้และพี่ก็ไม่ชอบให้ใครเข้ามาใกล้พี่ นอกจากผู้หญิงของพี่ พี่ก็เลยทำแบบนั้นลงไป โมจิพี่ไม่รู้ว่าเค้กนั้นเป็น

#สามเดือนต่อมาณ คฤหาสน์หรูใจกลางเมืองที่เป็นบ้านพักของครอบครัวโมจิ ที่ตอนนี้บรรยากาศภายในห้องรับแขก มีผู้ใหญ่ทั้งสองครอบครัวกำลังพูดคุยกันอย่างถูกคอ ในขณะที่เพลิงกันต์และโมจิก็นั่งนิ่งรับฟังพร้อมกับแอบชำเลืองสบตามองกันอย่างไม่มีใครพูดอะไร“คือ เรื่องที่ตาเพลิงทำนิสัยไม่ดี ใส่คุณพี่ทั้งสอง น้องต้องขอโทษแทนลูกชายด้วยจริงๆ หวังว่าคุณพี่จะไม่ถือสาหาความลูกชายของฉันคนนี้นะคะ”คุณหญิงพิมล แม่ของเพลิงกันต์เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าแฝงไปด้วยความเกรงใจ เพราะหลังจากที่เธอทราบเรื่องที่ลูกชายตัวดีของเธอไปเผาบ้านพักชานเมืองของครอบครัวนักธุรกิจชื่อดังจากสามี ก็ทำเอาเธอลมแทบจับ จนต้องเรียกลูกชายมาอบรมซะยกใหญ่แต่สิ่งที่ทำให้เธอตกใจมากกว่า ก็คือ ลูกชายตัวดีดันเอ่ยปากขอให้เธอมาสู่ขอเมียให้ ซึ่งคำขอนี้ ทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย เพราะไม่คิดว่าจะมีผู้หญิงคนไหนรับนิสัยของลูกชายเธอได้ แถมลูกชายเธอก็เรียกสาวน้อยคนนี้ว่าเมียได้เต็มปาก จึงทำให้เธอต้องรีบชวนสามีมาสู่ขอลูกสะใภ้ให้อย่างเร่งรีบในทันที“ฉันก็ไม่ได้อยากจะถือสาอะไรหรอกค่ะ ถึงภาพที่เห็นมันจะค่อนข้างดูรุนแรงไปสักหน่อย แต่พวกพี่สองคนก็พอเข้าใจได้”มธ