All Chapters of โคตรโหดหวงรัก: Chapter 11 - Chapter 20

“.......” ยูโรจ้องมองดวงตากลมโตของพี่โยเกิร์ตอย่างคนชั่งใจเล็กน้อยเพราะตรงนี้มีคนที่ยืนจับกลุ่มและมองมาทางเขาด้วยความสนใจอยู่พอสมควร ก่อนที่เขาจะชำเลืองมองไปทางผู้ชายที่ยืนมองผู้หญิงของเขาอย่างไม่ละสายตาและได้ยินเสียงหวานของโยเกิร์ตเอ่ยดังขึ้นมา“หึหึ นายไม่กล้าเหรอ...อื้อ...”ฉันถึงกับหัวเราะในลำคอออกมาเบาๆ และคิดว่ายูโรคงไม่กล้าทำอะไรฉันต่อหน้าคนเยอะแบบนี้ แต่ทว่าฉันกลับถูกริมฝีปากหนาฉกจูบลงบนปากอิ่มของฉันอย่างรวดเร็ว เล่นทำเอาฉันถึงกับตื่นตกใจขึ้นมาในทันทียูโร ที่เห็นดวงตาเบิกกว้าง ด้วยความตกใจของโยเกิร์ต ก็ทำเอาเขาถึงกับยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยอย่างชอบใจ ที่กวางตัวน้อยกล้ามาท้าทายคนอย่างเขาเขาพลิกตัวหันหลังเพื่อบังร่างเล็กของหญิงสาว แล้วยกมือขึ้นมาประคองใบหน้าสวยพร้อมกับก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอิ่มอย่างหนักหน่วงในทันที และเมื่อสัมผัสถึงการจูบตอบรับ เขาก็ส่งลิ้นร้อนเข้าโพรงปากนุ่ม เกี่ยวพันลิ้นเล็กไปมาอย่างร้อนแรง โดยไม่สนใจทุกคนที่กำลังมองมาทางเขาสักนิดเดียว ก่อนจะได้ยินเสียงครางประท้วงอู้อี้ของหญิงสาว ทำให้เขาต้องค่อยๆถอดถอนริมฝีปากออกอย่างแสนเสียดาย“พี่อยากได้มากกว่าจูบไหม” ยูโรเอ่ยถา

ฉันเดินออกมายังบริเวณลานจอดรถของคณะ และกวาดสายตามองไปยังรอบๆเพื่อหายูโร ก่อนจะเหลือบไปเห็นเขาที่สวมใส่หมวกแก๊ปสีดำใบโปรด กำลังยืนสูบบุหรี่พิงรถยนต์คันหรูอยู่มุมเสาด้านในสุดของลานจอดรถ ทำให้ฉันต้องหยุดยืนนิ่งจ้องมองเขาด้วยแววตาวูบไหว เพราะยูโรในตอนนี้คือเขาทั้งโคตรหล่อและกร้าวใจของฉันแบบสุดๆ จนหัวใจน้อยๆดันเผลอเต้นแรงระรัวออกมาในทันทีแต่ฉันที่ยืนจ้องมองได้ไม่นาน ก็ต้องถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อจู่ๆ สายตาเย็นชาของยูโรก็หันมาสบตามองกับฉัน แล้วยกมือกวักเรียกให้เข้าไปหา ทำให้ฉันรีบตั้งสติแล้วก้าวเดินตรงเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็ว “พี่ไปยืนทำอะไรตรงนั้น เดินเข้ามาใกล้ๆผมสิ” ยูโรเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเข้มเมื่อเห็นโยเกิร์ตไม่ยอมเดินเข้ามาใกล้ตรงที่เขายืนอยู่ราวกับต้องการเว้นระยะห่างจากเขา“นายเรียกพี่มา มีอะไรหรือเปล่า” ฉันก้าวเดินเข้าไปใกล้ๆแล้วพูดออกมาเบาๆ โดยรีบยกมือจับสายกระเป๋าไว้แน่นเพื่อเก็บอาการประหม่าของตัวเองไว้เมื่อเห็นสายตาที่ดูเย็นชาของเด็กหนุ่มตรงหน้าจนรู้สึกเสียวสันหลังขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“พี่ยิ้มให้มันกี่ครั้ง?” ยูโร พูดถามเสียงต่ำและยกคิ้วขึ้นจ้องมองโยเกิร์ต ด้วยแววตาเต็มไปด้ว

#หนึ่งอาทิตย์ต่อมา“ยูโร! ยูโร!” ฉันร้องตะโกนเรียกแฟนเด็กสุดหล่อของฉัน ที่กำลังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงนอน ในขณะที่ฉันก็กำลัง สวมใส่เสื้อผ้าไปด้วยอย่างเร่งรีบ เพราะจะใกล้เวลาที่พี่ชบาขับรถมารับฉันไปถ่ายงานด่วนแบบเฉพาะกิจที่เพิ่งตกลงดิลงานกันเมื่อสองวันก่อนส่วนฉันกับยูโร หลังจากคืนวันนั้นที่ฉันถูกเขามัดมือชกให้ตกลงคบเป็นแฟนกัน เช้าวันต่อมายูโรก็ขนเสื้อผ้า ย้ายมาอยู่กับฉันในทันทีโดยตลอดเวลาหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ยูโรก็มักจะคอยดูแลเอาใจใส่ฉันในเรื่องเล็กๆน้อยๆ จนทำให้ฉันเริ่มมีความรู้สึกดีๆให้กับเขามากขึ้นทุกวัน แต่ด้วยความที่ทุกอย่างในการคบหากันมันดูรวดเร็วมากเกินไป ฉันจึงยังไม่ได้มีโอกาสที่จะบอกเรื่องนี้กับใครเลยสักคน“ยูโรตื่นได้แล้ว พี่จะออกไปทำงานข้างนอกแล้วนะ” ฉันเอ่ยเรียกยูโรอีกครั้ง พร้อมกับหยิบกระเป๋าสะพาย ที่วางอยู่มาใส่ของที่จำเป็นอย่างเร่งรีบ“พี่จะรีบไปไหนแต่เช้าเลย นี่เพิ่งแปดโมงเองนะ” ยูโรเอ่ยตอบกลับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย ดวงตาคมก็ค่อยๆลืมขึ้นและหันมองเมียคนสวยของเขาอย่างนึกสงสัย “วันนี้พี่มีงานด่วนน่ะ และพี่สั่งข้าวไว้ให้แล้ววางอยู่ที่โต๊ะนายจะทานก็เอาไปอุ่นก่อนแล้วค่อยทานนะ

#เวลาผ่านไป....“วันนี้โยขอบคุณพี่ ทุกคนมากๆ เลยนะคะ” ฉันพูดขึ้นพร้อมกับยกมือไหว้พี่ๆ ทีมงานด้วยรอยยิ้มกว้างหลังจากที่ถ่ายงานเสร็จเรียบร้อยแล้ว โดยที่พี่ชบาก็ถูกคุณสิริมาเรียกคุยรายละเอียดของงานชิ้นต่อไปที่ห้องทำงาน“พวกพี่ก็ขอบคุณน้องโยเกิร์ตมากเช่นกัน ไว้ร่วมงานกันใหม่นะคะ”“งั้นโยขอตัวก่อนค่ะ” ฉันพูดขึ้นอีกครั้งก่อนจะเดินออกจากสตูดิโอเพื่อไปนั่งรอยูโรด้านล่างของบริษัท แต่ในระหว่างทางที่กำลังเดินไปขึ้นลิฟต์ก็ได้ยินเสียงคุ้นหูเอ่ยเรียกชื่อของฉันดังมาจากด้านหลัง“โยเกิร์ต!”“พี่กรมีอะไรหรือเปล่าคะ” ฉันหันไปตามเสียงเรียก และเห็นว่าเป็นใครจึงพูดถามขึ้นมาในทันที“คือพี่มีธุระสำคัญ อยากจะขอคุยกับโยหน่อยได้ไหม” ภากรรีบพูดเข้าเรื่องเพราะเขาแอบยืนดักรอโยเกิร์ตอยู่นานและเมื่อเห็นว่ามีโอกาส เขาจึงรีบวิ่งเข้ามาหาเธออย่างรวดเร็ว“พี่พูดมาได้เลยค่ะ”“ผู้ชายคนนั้น ที่เคยมารับน้องโยที่สตูดิโอครั้งก่อน เป็นอะไรกับน้องเหรอครับ” ภากรเอ่ยถามและมองหน้าของโยเกิร์ตอย่างรอคำตอบ“พี่กรจะอยากรู้ไปทำไมคะ” ฉันพูดถามกลับด้วยความสงสัย“พี่ก็แค่อยากจะรู้ว่า พี่ยังพอมีหวังที่เราทั้งสองคนจะกลับมาคบกันอีกครั้งได้ไหม

#ร้านอาหารตามสั่งป้าจิต“พวกมึงเอาอะไร” เดซี่ เอ่ยถามเพื่อนทั้งสองคนพร้อมทั้งหยิบปากกาและกระดาษขึ้นมาเพื่อจะจดเมนูอาหาร“กูเอาข้าวผัดกุ้งไข่ดาวก็แล้วกัน” ของขวัญ พูดตอบพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา“กูด้วย” ฉันพูดขานรับออกมาอีกคนก่อนที่เดซี่จะเดินลุกขึ้นไปหน้าร้านเพื่อยื่นกระดาษเมนูให้กับคุณป้าเจ้าของร้านในทันที“วันนี้ร้านป้าจิต คนเยอะเหมือนกันนะเนี่ย” ของขวัญ เอ่ยขึ้นและมองไปยังรอบๆ ร้านที่เริ่มมีนักศึกษาทยอยเดินเข้ามาในร้านอาหารกระจายกันเป็นกลุ่มๆ“น่าจะพักเที่ยงแล้วด้วยล่ะมึง” ฉันพูดตอบกลับ ก่อนที่จะได้ยินเสียงของเดซี่พูดแทรกดังขึ้นมาด้วยท่าทางตื่นเต้น“เฮ้ย...พวกมึงหันไปมองสิบนาฬิกาดิ มีดาวเด่นของปีหนึ่งกำลังเดินผ่านพวกเราด้วย”“ใครวะ” ฉันพูดถามและ หันไปมองตามพิกัดที่เพื่อนบอกก็เห็นหญิงสาว ตัวเล็ก ผิวขาวจัด ใบหน้าหวานผมยาวกำลังเดินอยู่ริมรั้วมหาลัยอย่างเร่งรีบ“น้องโมจิ ลูกคุณหนูไฮโซ ที่เพิ่งเข้ามาใหม่เรียนปีหนึ่งคณะ สถาปัตย์ของมหาลัยเราน่ะ” เดซี่ พูดตอบพร้อมเทเครื่องดื่มที่พนักงานของร้าน เพิ่งเดินมาเสิร์ฟ ยื่นส่งให้กับเพื่อนของเธอทั้งสอง“แต่งตัวเรียบร้อย ตามฉบับคุณหนูไฮโซ” ของขวัญ