All Chapters of โคตรโหดหวงรัก: Chapter 31 - Chapter 40

“ปล่อยพี่นะ พี่เจ็บนะยูโร” ฉันร้องโวยวายในขณะที่ถูกยูโรอุ้มเดินเข้ามาภายในเพ้นเฮ้าท์ชั้นบนสุดของคอนโดก่อนที่เขาจะวางตัวฉันลงแล้วใช้ท่อนแขนโอบรัดเอวของฉันไว้แน่นพร้อมกับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแข็งกระด้าง“พี่หายไปไหนมา ทำไมถึงได้มากับมัน!”“ปล่อยพี่!” ฉันพูดขึ้นและยกมือขึ้นดันไหล่หนาของยูโรให้ออกห่างแต่ทว่าเขากลับยิ่งรัดแน่นแล้วโน้มใบหน้าหล่อเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงประชดประชัน“โดนผัวกอดแค่นี้ถึงกับเล่นตัว ขึ้นมาเลยหรือไง”“ยูโร!..อื้อ..”ยูโรก้มลงบดขยี้ริมฝีปากอย่างเต็มแรง ปลายลิ้นร้อนสอดแทรกเข้าโพรงปากอิ่มเกี่ยวพันดุดันอย่างไร้ความอ่อนโยน ก่อนที่หญิงสาวในอ้อมกอดจะขยับดิ้นรนแล้วผลักตัวของยูโรให้ออกห่างและยกมือฟาดลงบนที่หน้าของเขาอย่างแรง..เพียะ!!..“จะมีสติขึ้นมาได้หรือยัง ยูโร!” ฉันตบลงบนหน้าของยูโรอย่างแรงและเอ่ยถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“พี่จะไม่ให้ผมโกรธได้ไง เมียหายไปตั้งสามวัน แล้วกลับมาพร้อมกับไอ้เหี้ย ที่ไหนก็ไม่รู้ พี่จะให้ผมใจเย็นหรือไงวะ” ยูโร ตวาดเสียงดังลั่น ดวงตาแดงก่ำจ้องมองเมียรักที่เต็มไปด้วยเพลิงโทสะ“พี่ไปทำงาน ไม่ได้ไปทำอะไรไม่ดี ถ้านายยังไม่มีสติพี่ว่

#วันต่อมา...@โรงอาหารคณะบริหาร“พวกมึงเห็นข่าวการแข่งบอลอุ่นเครื่องประจำปีของคณะวิศวะกับสถาปัตย์ไหม พวกมึงจะไปดูกันหรือเปล่า” เดซี่ เอ่ยถามขึ้นหลังจากที่อ่านประกาศของเพจมหาลัย ในขณะที่นั่งพักเที่ยงที่โรงอาหารของคณะ“ไปสิเหมือนกลุ่มแฟนกู น่าจะลงแข่งด้วย ไม่เชียร์ก็ไม่ได้แล้วปะ” ฉันพูดตอบกลับพร้อมกับรวบช้อนลงบนจานที่เพิ่งทานเสร็จพอดี “ใครวะเมื่อวันก่อนยัง นั่งร้องไห้ขี้มูกโป่งจะเลิกกับผัว แต่ตอนนี้มาพูดอวดผัวพวกกูแบบฉ่ำมงมาก” ของขวัญ ถึงกับพูดเอ่ยแซวเพื่อนออกมาอย่างนึกหมั่นไส้ก่อนที่เดซี่จะพูดตามออกมาอย่างจีบปากจีบคอ“จริง! โพสต์ลงสตอรี่ อวดแฟนเด็กกระโดดตบมือบอกรักแบบเบาๆ ทำเอาพวกกูหา อาหารหมามาเทกินแทบไม่ทัน” เดซี่ พูดจบก็เรียกเสียงหัวเราะของฉันและของขวัญได้เป็นอย่างดี“ก็เด็กมันมาง้อ กูเลยต้องยอมซะหน่อย” ฉันพูดตอบกลับเพื่อนอย่างเขินอาย แต่ก็ยังไม่วายที่จะถูกเดซี่เอ่ยแซวขึ้นมาอีกครั้ง“แล้วง้อกันท่าไหนเหรอยะ ช่วยบอกบุญกูที”“ก็ท่าสิบแปดบวกน่ะ คริคริ” ฉันพูดตอบกลับแล้วหัวเราะออกมาเบาๆอย่างเขินอาย ก่อนที่จะต้องสะดุ้งตกใจเล็กน้อย เมื่อจู่ๆโซดาก็เดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มเพื่อนแล้วยกมือตบโ

#หนึ่งอาทิตย์ต่อมา@สนามฟุตบอลของมหาลัย Kเสียงร้องตะโกนเชียร์ดังไปทั่วสนามของมหาวิทยาลัย K เพราะวันนี้มีการแข่งขันนัดอุ่นเครื่องกระชับมิตรของคณะวิศวะและคณะสถาปัตย์ ก่อนที่จะเริ่มมีการแข่งขันจริงในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าโดยที่ฉันก็รีบก้าวเดินอยู่บนอัฒจรรย์ พร้อมกับกลุ่มเพื่อนเพื่อเลือกหาที่นั่งให้ใกล้กับซุ้มม้านั่งสำรองนักกีฬาของคณะวิศวะ ก่อนที่เดซี่จะเห็นที่ว่างจึงรีบเดินเข้าไปนั่งจองที่อย่างรวดเร็ว “โชคดีจังเลยพวกมึง ได้ที่นั่งใกล้สนามแถมได้ส่องผู้ชายใกล้ๆแบบนี้อีก” ของขวัญ เอ่ยขึ้นมาด้วยท่าทางดีใจ เมื่อได้ที่นั่งใกล้สนามมากขนาดนี้ “พวกมึงลองดูหนุ่มๆ แก๊ง Bad Kings ของวิศวะพอมองใกล้ๆอย่างนี้คืองานดีไม่ไหว โดยเฉพาะ น้องเพลิงกันต์ แบดบอยกร้าวใจกูแบบสุดๆ” เดซี่พูดตาม และจ้องมองไปยังหนุ่มหล่อด้วยแววตาเป็นประกายก่อนจะได้ยินเสียงของขวัญพูดแทรกออกมาเบาๆ“แต่กูขอยกเว้นไว้สักคน ที่หน้าตาดีแต่สันดานเลวเกินก็ไม่ไหว” ของขวัญพูดขึ้นและเบะปากมองบนเมื่อมองไปทางพระราม ที่เธอเพิ่งรู้ไม่นานมานี้ ว่าเป็นคนเดียวกันกับที่เคยคบกับน้องสาวของเธอ เมื่อหลายปีก่อน “มึงยังไม่ลืมเรื่องนั้นอีกเหรอ” ฉันหันไปเอ่

#หลายวันต่อมา “ยูโร พี่ทำอาหารเสร็จแล้ว ลุกขึ้นมาทานข้าวเร็ว” ฉันเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังยกจานพาสต้าครีมซอสที่เพิ่งทำเสร็จมาจัดวางลงบนโต๊ะอาหาร พร้อมทั้งจานสลัดผักสีสันน่าทาน และขนมปังเครื่องดื่มที่จัดเตรียมไว้สำหรับฉันและยูโร กลิ่นหอมของอาหารลอยอบอวลไปทั่วห้อง ทำให้ยูโรที่กำลังนั่งดูทีวีอยู่ในห้องรับแขก ก็รีบขยับตัวลุกขึ้นเดินมาที่โต๊ะอาหารก่อนที่เขาจะหยุดยืนมองเมียคนสวยของเขาที่สวมใส่ผ้ากันเปื้อนสีหวาน กำลังยืนจัดแจงอาหารอย่างคล่องแคล่วภาพนั้นทำเอาเขาถึงกับยกยิ้มขึ้น แล้วก้าวเดินเข้าไปสวมกอดโยเกิร์ตจากทางด้านหลังในทันที “ฟอด!! อาหารของพี่น่ากินจัง ผมไม่คิดเลยว่าผมจะมีเมียที่เรียบร้อยเป็นแม่ศรีเรือนทำอาหารเป็นด้วย” ยูโรสวมกอดและฝังจมูกลงที่แก้มนุ่มนิ่มอย่างแสนรัก ก่อนจะเอ่ยแซวเมียของเขาออกมาเบาๆ “ถ้านายชอบผู้หญิงเรียบร้อย เย็บผ้าร้อยมาลัย พี่อาจจะยังน้า...” ฉันพูดตอบกลับแล้วยกมือจับใบหน้าหล่อของยูโรที่เกยอยู่บนไหล่ของฉันอย่างแผ่วเบา“ทำไมล่ะครับ” ยูโรเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยเขาคลายอ้อมกอดพร้อมนั่งลงบนเก้าอี้แล้วเงยหน้ามองโยเกิร์ตอย่างรอคำตอบ “ก็เพราะว่า พี่แรดน่ะสิ หึหึ”ฉันยื่นห

#โรงพยาบาลฉันถูกเจ้าหน้าที่พามายังห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาลพร้อมกับคุณหมอที่เริ่มตรวจร่างกายของฉันอย่างละเอียด ก่อนที่คุณหมอจะแจ้งให้ฉันนอนรอญาติเพื่อจะได้ดำเนินการส่งตัวในขั้นตอนต่อไปแต่ระหว่างที่ฉันกำลังทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อสักครู่นี้ด้วยความตกใจกลัว และนึกถึงแววตาและน้ำเสียงที่คุ้นหูของผู้ชายชุดดำคนนั้นมันทำเอาฉัน กลับนึกถึงใครบางคนขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ก่อนที่สายตาของฉันจะหันไปเห็นพี่ชบาที่กำลังเดินปรี่เข้ามาหาฉันด้วยท่าทางตื่นตกใจ“โยเกิร์ต” ชบาเอ่ยขึ้น พร้อมกับโผเข้าสวมกอดเด็กสาวตรงหน้าด้วยความเป็นห่วงจับใจ เพราะหลังจากที่เธอรับสายและได้ยินเสียงทุกอย่างผ่านโทรศัพท์ทำให้เธอแทบล้มทั้งยืน ก่อนที่เธอจะได้รับสายจากเจ้าหน้าที่และรีบตามมาที่โรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว“พี่ชบา ฮึก..ฮือ..” ฉันยกแขนสวมกอดพี่ชบาแล้วร้องไห้โฮออกมาด้วยความหวาดกลัวในทันที “พอจะบอกพี่ได้ไหม ว่าเกิดอะไรขึ้น น้องโยถึงได้วิ่งออกมาที่กลางถนนแบบนั้น” ชบาเอ่ยถามขึ้นพร้อมกับยกมือลูบหลังน้องโยเกิร์ตอย่างปลอบประโลม “มีใครก็ไม่รู้อยู่ในห้องนอนที่คอนโดของโย โยไปเห็นตอนที่กำลังหยิบชุดชั้นในของโยขึ้นมาดม โยตกใจมากก็เลย