Todos os capítulos de Please help me ช่วยฉันที ฉันไม่อยากอยู่ในโลกนิยาย: Capítulo 31 - Capítulo 40

ความร้อนแผ่ทั่วทั้งตัวดวงตากลมพยายามที่จะลืมมันขึ้นอีกครั้ง เสียงก๊อกแกร๊กที่ดังวนไปมามันช่างน่ารำคาญเสียจริง ๆ นาเซียพ่นลมหายใจร้อนแต่ตัวเธอกลับรู้สึกหนาวเย็นจับขั้วหัวใจ“มาดาม...ท่านลุกไหวหรือไม่คะ” เสียงอันดังแว่ว เปลือกตาที่ดูหนักค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมอง ดูเหมือนเมื่อคืนเธอจะเผลอเปิดหน้าต่างไว้ ทำให้ตอนนี้ตัวเธอเหมือนจะไม่สบาย ความร้อนจากร่างกายที่พุ่งสูงความมึนงงที่ศีรษะทำให้เธอไม่สามารถที่จะขยับตัวเองได้“ดิฉันตามหมอมาแล้วค่ะ อีกสักครู่คงจะมาถึง” อันบอก เธอไม่มีแรงที่จะเอ่ยตอบใด ๆ มีเพียงแววตาที่มองไปยังคนตัวเล็กที่กำลังยืนมองด้วยความเป็นห่วง เป็นใย แน่นอนว่ามีเพียงเธอและสาวใช้เท่านั้นที่อยู่ในห้องแห่งนี้...สามวันต่อมา....มือเรียวดึงสายจูงอาชาสีน้ำตาลตัวใหญ่ออกมาจากคอก แววตาที่ดูแปรเปลี่ยนไปจากก่อนหน้านั้น นาเซียกระโดดขึ้นหลังของมันอย่างคล่องแคล่วตอนนี้ร่างกายของเธอรู้สึกดีขึ้นมาก นาเซียถีบข้างลำตัวของมันก่อนที่อาชาสูงจากถลาวิ่งออกจากปราสาท เธอบอกอันให้อันออกไปที่จัตุรัสเพื่อซื้อเค้ก แน่นอนว่านั่นคือคำโกหกของเธอ แววตากลมที่ดูม

ร่างสูงทิ้งกายทอดอิงพนักโซฟาจากพื้นด้านล่าง เขาแทบจะหมดเรี่ยวแรงลงทันทีเมื่อนึกถึงใบหน้าซูบซีดของนาง มิกาเอลยกมือเสยผมที่ปกลงหน้าขึ้นก่อนพลางลูบไปมาอย่างโมโห แววตาเขาจับจ้องนิ่งเพื่อใช้ความคิด เขาคิดภาพไม่ออกเลยว่าหากตอนนั้นนาเซียไม่ตั้งครรภ์สัตว์ปีศาจจะทำกับนางเช่นไร เขารู้ดีว่าสัตว์ปีศาจเป็นสัตว์ที่ดุร้ายพวกมันมองมนุษย์เป็นเพียงแหล่งอาหารของพวกมัน แต่พวกมันก็มีข้อจำกัดหนึ่งที่เขาสังเกตเห็นคือพวกมันจะไม่ทำร้ายเด็ก และสตรีที่กำลังตั้งครรภ์ มิกาเอลถูกส่งมากวาดล้างเหล่าสัตว์ปีศาจตั้งแต่อายุสิบห้า เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะมองไม่ออกว่าการที่นาเซียมีชีวิตรอดคืออะไร ตอนนี้ในสมองของเขาสับสนไปหมด ตระกูลเอิร์ลที่คิดร่วมก่อการกบฏเริ่มเคลื่อนไหว คำสั่งที่เพิ่งส่งมาก่อนหน้าที่นาเซียจะหายตัวไปทำให้เขาคิดหนักไม่น้อย องค์จักรพรรดิต้องการความมั่นคงหนทางเลือกเดียวคือการส่งหนังสือหย่ามาให้แก่พวกเขา เพื่อให้นางได้อภิเษกกับองค์รัชทายาทดังเดิม แต่ตอนนี้นางกำลังตั้งครรภ์บุตรของเขา แน่นอนว่าเขาไม่อาจทนนิ่งดูดายได้ แม้ตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาจะยินดีทำตามคำสั่งองค์จักรพรรดิมาโดยตลอด ‘ฆ่ามันสิ มิกาเอล’ เส

เสียงขบวนรถม้าขับเคลื่อนมายังด้านหน้าปราสาทดยุกเสียงดัง นาเซียลุกตัวยืนมองจากระเบียงห้องพัก มิกาเอลออกไปตั้งแต่ก่อนตะวันขึ้นดูเหมือนเขาจะมีเรื่องด่วน เสียงเฮนรี่เอ่ยเรียกเบา ๆ จากด้านนอกก่อนที่มิกาเอลจะเดินออกไปอย่างเร่งรีบ“มาดาม...องค์รัชทายาทแคลบอร์นต้องการพบมาดามค่ะ” อันที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาด้วยหน้าตาตื่น ดูเหมือนเรื่องนี้คงสำคัญไม่เช่นนั้นลาฟาซคงไม่มาด้วยตนเอง แน่นอนผู้ติดตามเขามาพร้อมคงไม่พ้นเซลีน นางเอกคนสำคัญ“ได้ ทูลฝ่าบาทว่าฉันเตรียมตัวไม่นานเท่าไหร่หรอก” ริมฝีปากบางอิ่มยกมุมเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ‘ฉันกำลังอยากพบเธออยู่พอดีเลย เลดี้เซลีน’ สาวใช้จัดชุดเสร็จยังไม่ทันตรวจสอบนาเซียก็ดึงตัวออกจากห้องนอนไปห้องโถงรับแขกคนสำคัญย่อมต้องโอ่อ่า แต่สิ่งที่เธอมองกลับให้ความรู้สึกว่ามันช่างดูไม่น่ามอง ลาฟาซยืนกอดอกมองดูเธอที่เพิ่งเดินเข้ามา“ถวายพระพรอาทิตย์ดวงน้อยแห่งแคลบอร์นเพคะ” นาเซียจับชายกระโปรงยกย่อลงแสดงความเคารพ ลาฟาซหมุนตัวลงนั่งโซฟาพร้อมยกขาข้างหนึ่งขึ้นไขว่ห้าง“นั่งซิ” ลาฟาซผายมือ

-โถงชั้นกลางพระราชวัง-โถงกว้างประดับตกแต่งไปด้วยดอกกุหลาบสีชมพูอ่อนจนเต็มราวกับสวนดอกไม้ ผ้าม่านสีขาวที่จับเป็นช่อประดับทั้งอัญมณีตกแต่งดูหรูหราสมกับที่เป็นราชวงศ์ นาเซียถูกสาวใช้ราวยี่สิบคนกำลังวิ่งวุ่นไปมารอบตัว ‘ดีแล้วล่ะ’ ดวงตากลมโตสะท้อนกระจกตรงหน้า เส้นผมที่ถูกเกล้าประดับขึ้นอย่างงดงาม เธอถูกบรรจงแต่งอย่างช้า ๆ ผิดต่างจากพิธีแต่งงาน กับมิกาเอลที่ดูรวบรัดไปเสียหน่อย นาเซียคลี่ยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงเมื่อวันก่อนที่เธอได้เจรจาร่วมกับมิกาเอล(.... “ข้าให้นางไปไม่ได้เด็ดขาด”)(... “มิกาเอล ท่านอย่าลืมสิว่าท่านได้กล่าวสัจจะปฏิญาณต่อหน้าองค์เทพแล้ว ท่านไม่มีสิทธิ์โต้แย้งใด ๆ หากท่านพ่อเอ่ยให้ท่านได้กระทำแล้ว” ...)(.... “แต่เซียกำลังตั้งครรภ์บุตรข้า” ...)(... “เรื่องนั้นไม่สำคัญ ข้าจะส่งบุตรนั้นคืนแก่เจ้า และจะไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าบุตรนั้นมารดาคือผู้ใด” ....)(... “มันจะมากไปแล้วรัชทายาท ท่านกำลังขู่ข้าอย่างงั้นรึ” ...)(... “ข้าไม่คิดจะขู่ท่าน แต่หากเป็นความสมั

“เป็นไปไม่ได้ ดิฉันเพิ่งจะนำผ้าคลุมมาให้พระชายาอยู่เลยนี่คะ” นีร่าทำหน้าตาตื่น เมื่อองค์รัชทายาทเดินมายังปราสาทของชายา ร่างสูงยืนกอดอกมีวิลเลี่ยมยืนอยู่ข้าง ๆ เขาต้องการที่จะมาเจรจาตกลงถึงการอยู่ในฐานะชายาของเขา แต่ไม่คิดว่านาเซียจะหายตัวไป“หาทั่วแล้วรึยัง” ลาฟาซตะคอกเสียงดังลั่น มหาดเล็กวิ่งซอยเท้าถี่เข้ามาอย่างระวัง สายตาคมดุปราดมองไปที่ชายชราร่างผอมสูงดูเก้กัง ชายชราก้มหน้างุดลงเพราะไม่กล้าสบตาลาฟาซ วิลเลี่ยมที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ได้แต่จ้องมองนีร่าด้วยสายตาคาดคั้น“กะ..กระหม่อมตรวจสอบดีแล้วพ่ะย่ะค่ะ”“พวกเจ้าอยู่กันอย่างไร ชายาเราจึงหายไปได้”“พระชายากล่าวแค่ต้องการเดินเล่นเพียงครู่เพคะ” นีร่าตอบเสียงสั่น นางไม่รู้เลยว่าจะเกิดเหตุเช่นนี้ได้ ตลอดที่ผ่านมานาเซียมักเฝ้ารอวันนี้มาโดยตลอด นางติดตามท่านหญิงของตระกูลดาร์เรลมาตั้งแต่อายุสิบสอง เป็นไปไม่ได้ที่นาเซียจะหนีไป วิลเลี่ยมวิ่งออกไปทันทีที่นีร่ากล่าว สวนของปราสาทพระชายาถูกเขาสั่งให้ตรวจสอบโดยเร็ว“ตามลอร์ดอานิชโตมาพบข้า” ลาฟาซ