Alle Kapitel von Please help me ช่วยฉันที ฉันไม่อยากอยู่ในโลกนิยาย: Kapitel 1 – Kapitel 10

55 Kapitel

ตอนที่ 2 ขอบคุณท่านดยุก

นาเซียบิดส่ายร่างกายไปมาด้วยความร้อนที่กำลังสุ่มอยู่ที่ตัวเธอ ต่อให้เธอฉีกทึ้งอาภรณ์ออกแทบหมด แต่ความร้อนที่แตะสัมผัสกลับไม่อาจหายไปได้“ข้าขอร้องท่านดยุกได้โปรด” แววตากลมของเธอเอ่อล้นไปด้วยคราบน้ำตา มิกาเอลยืนมองร่างบางที่นอนบิดส่ายไปมา แต่เขาก็ใช่ว่าจะไม่สนใจ เขาสั่งให้สาวใช้เตรียมน้ำเย็นไว้ในอ่างก่อนจะไล่พวกนางออกไป นาเซียพยายามที่จะควบคุมสติตนเอง แต่มันช่างยากเกินไปหากฤทธิ์ยานี้ยังไม่ได้รับการขจัดออกไป ร่างกายของเธอก็คงฝืนทนต่อไปไม่ไหวแน่ หากจะให้ชายใดได้สัมผัสเธอเห็นเพียงว่าอย่างน้อยก็ขอเป็นคนที่ดูเหมาะกับนาเซียเสียหน่อย ร่างสูงยืนกอดอกอย่างลังเล เขายืนมองร่างเธอบิดส่ายไปมาราวกับกำลังต่อสู้บางอย่างกับตัวเอง มิกาเอลมองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พลางคิดว่าหากเป็นเซลีนแล้วนั้นนางก็คงทรมานไม่ต่างจากนาเซีย พอนึกดังนั้นมือหนาก็รวบกำแน่นด้วยความโมโหโกรธ นาเซียคิดจะมอบยานั้นให้กับเซลีนเพื่อให้นางได้ตกเป็นสตรีของเขา แต่สำหรับเขานั้น สิ่งที่ต้องการไม่ใช่อย่างที่นางคิดเลย มิกาเอลสะบัดกำปั้นทิ้งอย่างอารมณ์เสีย หากเขาทิ้งนางไว้นางก็คงจะหายได้เอง หรือไม่เขาก็แค่สั่งให้ทหารมาจัด
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 3 หม่อมฉันรู้สำนึกดี

นาเซียถูกบรรดาสาวใช้ของตระกูลแต่งตัวให้ราวเกือบสองชั่วโมง เธอไม่คิดว่างานเลี้ยงฉลองเฉลิมพระชนมรัชทายาทแคลบอร์นจะยาวนานถึงเจ็ดวันเจ็ดคืนด้วยกัน นาเซียที่เพิ่งจะเกิดเรื่องเธอไม่อยากที่จะไปงาน ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากเห็นว่างานเต้นรำในราชวังจะน่าตื่นเต้นแค่ไหน แต่เธอเกรงว่าหากต้องสบตาเข้ากับมิกาเอล เธอจะทำสีหน้าอย่างไร หากตามเนื้อเรื่องเดิมคือนาเซียถูกเหล่าขุนนางไปพบในสภาพที่ไม่น่าดูกลางสวน จนเธออับอายไม่ยอมออกห้องก่อนจะใช้กรรไกรแท่งที่คอตัวเอง แต่ตอนนี้เธอที่ไม่เป็นไปตามเนื้อเรื่องเดิม นาเซียก็ไม่สามารถที่จะอ้างได้โดยเฉพาะเป็นคำสั่งจากราชินีล้วนไม่อาจปฏิเสธได้“งานเลี้ยงคืนนี้เป็นชุดราตรีจากร้านมิสเจนที่องค์ราชินีสั่งตัดไว้ให้คุณหนูค่ะ” เด็กสาวราวอายุสิบหกยกชุดราตรีสีครีมปักอัญมณีแพรวพราว มันคงจะดีถ้าชุดราตรีดูเรียบดังสีของชุด แต่ดีไซส์กลับไม่เป็นอย่างที่คิด ชุดราตรีที่พองโตกับเกาะอกที่ดูแหวกลึกเป็นพิเศษ ดูท่าเลดี้สมัยนี้ชื่นชอบการอวดโฉมหน้าอกอวบอิ่มของพวกเธอ ดีไซน์ส่วนใหญ่ล้วนแต่เผยหน้าอกทั้งนั้น แต่ตอนนี้เธอจะเผยโชว์ได้อย่างไร ในเมื่อเนื้อตัวเธอมีแต่รอยจ้ำแดง แม้จะอยู่ในส่วนที่ไม่ชัดเจน แต
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 4 ข้าไม่ไป

นาเซียใช้ข้ออ้างเมื่องานเลี้ยงฉลองพระชนมพรรษาองค์รัชทายาทในการไม่ออกไปพบปะสังคม ก่อนที่เธอจะใช้เวลาเกือบทั้งหมดอยู่กับห้องหนังสือของตระกูล เธอต้องการที่จะรู้ว่าสาเหตุที่ทำให้ต้องมาอยู่ในที่นี้ก่อนหน้านี้เกิดอะไรขึ้นกับชีวิตของเธอ แล้วตอนนี้ร่างที่แท้จริงของเธอเป็นเช่นไร“คุณหนูดิฉันนำน้ำชามาแล้วค่ะ” มีร่าสาวใช้คนสนิทเธอเข็นรถชาเข้ามาเหมือนทุก ๆ วันในช่วงยามบ่าย แต่ก่อนหน้านี้นาเซียจะเพิ่งสังเกตุเห็นว่าพี่ชายของนาเซียเพิ่งจะได้หยุดพักหลังจากที่เข้าวังไปเกือบแรมปี อานิชโตมักจะไม่ค่อยได้กลับคฤหาสน์ดาร์เรลเท่าไหร่นัก เพราะงานของเขามักอยู่กับองค์จักรพรรดิ แต่ถึงจะกลับมาอานิชโตก็ไม่เคยที่จะเข้ามาพูดคุยกับนาเซียเลย นั่นทำให้เธอค่อนข้างพอใจ เพราะต่อให้เธอมาอยู่ในร่างนี้ได้เกือบสองเดือนแต่การที่จะพูดคุยกับคนในครอบครัวก็ยังค่อนข้างลำบากเกินไป นาเซียพยายามหาหนังสือเกี่ยวกับเวทมนต์ เพื่ออาจจะได้พบวิธีที่จะพาเธอกลับไปยังโลกเดิมของเธอได้ ตอนนี้ตัวละครหลักก็คงกำลังดำเนินไปตามเนื้อเรื่อง“คุณหนูนาเซีย มีจดหมายจากราชวังส่งมาให้ท่านค่ะ” มีร่ายื่นซองสีครีมที่มีตราประทับเป็นตราสัญลักษณ์ของราชสำนักส่วนพระ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 5 ข้าไม่ได้อยากออกมาเสียเมื่อไหร่กัน

เสียงดนตรีดังก้องไปทั่วอาณาจักร แสงไฟสว่างไปทั่วรอบ นาเซียยืนมองขบวนรถม้าการแสดงที่กำลังวิ่งผ่านไปอย่างช้า ๆ ‘นี่ฉันกำลังทำอะไรกันอยู่แน่’ นาเซียยืนมองอย่างไร้อารมณ์ คราแรกที่เธอมาอาณาเขตนี้ก็เพราะองค์ราชินี แต่ครานี้ที่ต้องมาร่วมงานก็เพราะดยุกกาบริเอลเป็นคนสั่ง เขาใช้เหตุผลที่เคยช่วยเหลือเธอบังคับให้เธอมาร่วมงาน แม้จะไม่อยากมาก็ตาม หลังจากที่จุดพลุเปิดงานเสร็จนาเซียก็หาทางที่จะหลบเลี่ยงออกมา เธอเดินชมงานราวกับลืมเรื่องที่เธอจะต้องทำ เธอมองชีวิตความเป็นอยู่ของชาวเมืองกาบริเอลอย่างสนใจ ผู้คนส่วนใหญ่ไม่ลำบากยากแค้นอย่างที่คิด แม้จะไม่มีการเกษตรหรือพืชผล แต่ชาวเมืองอยู่ได้ด้วยงานฝีมือ อัญมณีมากมายล้วนหาได้ง่ายในอาณาเขตกาบริเอล นาเซียเลิกสนใจเรื่องงานเต้นรำ เธอได้ยินเสียงของดนตรีเริ่มการแสดง ผู้คนต่างทยอยกันไปยังจัตุรัสของเมืองเพื่อเริ่มเต้นรำ แต่เธอใช่จะสนใจ เธอมองไปยังตรอก เล็ก ๆ ที่มีหญิงชราผู้หนึ่งกำลังนั่งขดตัวอยู่ข้างลังไม้เก่า ๆ หญิงชราผู้นั้นยกยิ้มให้กับเธอพร้อมกับแววตาสีขาวฝ่ามัว เธอมองดูราวกับว่าเธอเคยเห็นหญิงชราผู้นี้ที่ไหนสักแห่ง ไม่ช้าหญิงชราผู้นั้นก็ลุกเดินหายไปทางด้านหลังตร
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 6 หินเวทย์เคลื่อนย้าย

ทันทีที่นาเซียรู้สึกตัว เธอขอร้องให้สาวใช้ที่ดยุกบริกาเอลจัดไว้ดูแลยามที่พักอยู่ปราสาทนี้ เธอขอร้องให้สาวใช้พาไปยังห้องพักของเซลีนก่อนที่จะเห็นว่าเซลีนกำลังมีช่วงน้ำชายามบ่ายร่วมกับลาฟาซ“ถวายพระพรเพค่ะ” นาเซียย่อตัวลงตามธรรมเนียมก่อนจะรอให้เซลีนเอ่ยเชื้อเชิญ“เลดี้ดาร์เรล เชิญร่วมดื่มชาด้วยกันก่อนสิคะ” เซลีนลุกยืนพร้อมผายมือเชิญ แม้อีกคนจะขมวดคิ้วขึงจ้องมองราวกำลังขับไล่เธออยู่ก็ตาม“หม่อมฉันรบกวนเวลาน้ำชาฝ่าบาทไม่นานหรอกเพคะ” นาเซียหันมาทางลาฟาซในขณะที่หย่อนตัวนั่งลงเก้าอี้ดัดสีขาวสะอาด บนโต๊ะมีน้ำชาพร้อมขนมหวานกลิ่นหอม“อาการเลดี้เป็นเช่นไรบ้างคะ” เซลีนเอ่ยทักขึ้นเมื่อเห็นว่าบรรยากาศตรงหน้าเริ่มดูขุ่นมัว“ขอบคุณค่ะ ฉันรู้ดีว่าเป็นเพราะเลดี้เซลีนอาการบาดเจ็บจึงหายไปอย่างรวดเร็ว” นาเซียส่งยิ้มให้เซลีน แต่ทำไมสีหน้าของเซลีนถึงดูราวกับหวาดกลัวรอยยิ้มของเธอนัก“เป็นเพราะหมอที่มิกาเอลเรียกมาตรวจดูต่างหาก ไม่ได้เกี่ยวกับเซลีนสักนิด” อยู่ ๆ ลาฟาซก็ตัดบทสนทนาขึ้น ทั้งยังดูไม่สบอารมณ์ หรือเธอจะทำสิ่งใดผิดกัน เธอแค่ต้องการกล่าวขอบคุณ มันคือความขอบคุณที่ออกมาจากใจเธออย่างแท้จริง แต่เธอก็เข้าใจ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 7 เลดี้ลืมไปแล้วหรือครับ

นาเซียเดินออกมาจากปราสาท บัตเลอร์ของปราสาทจัดรถม้าไว้ให้เธอโดยผ่านการบอกแจ้งจากสาวใช้ที่เข้ามาแต่งตัว ให้ว่าเธอกำลังจะออกไปที่จัตุรัส นาเซียมองรถม้าด้านหน้าประตูด้านนอก แม้จะไม่ใหญ่มากแต่สัญลักษณ์ของดยุกกาบริเอลคงทำให้ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เธอได้ อันสาวใช้คนใหม่หยิบหมวกปีกกว้างที่ประดับด้วยริบบินมากมายส่งให้เธอสวมใส่ ก่อนจะวิ่งนำหน้าเธอไปรอข้างประตูรถม้า นาเซียมองเด็กสาวที่ดูกระตือรือร้น ดูอันจะทำตัวสบายขึ้นเมื่อเธอเอ่ยเช่นนั้นออกไป“นั่นเจ้าจะไปไหนนาเซีย” ลาฟาซที่กำลังเดินเข้ามาจากสวนด้านนอก เธอไม่รู้ว่าเขาออกไปทำอะไรมาแต่ดูเหมือนว่าเขาน่าจะออกไปด้านนอกมาได้สักพัก เพราะดูจากขากางเกงที่เปียกชื่นด้วยหิมะ“หม่อมฉันเพียงจะออกไปเที่ยวชมที่จัตุรัส หากฝ่าบาทไม่ว่าอะไรงานเต้นรำคืนนี้หม่อมฉันไม่ขอเข้าร่วมนะเพคะ” นาเซียกล่าวจบก็ยอตัวขอลา ลาฟาซยืนมองใบหน้าหยิ่งยโสที่เชิดมองเขา หลังจากคืนงานฉลองนั่น นาเซียก็แทบไม่มาวุ่นวายทั้งเขา และเซลีนเลย แต่ทำไมจิตใจเขารู้สึกอดสงสัยอยากรู้เรื่องของนาเซียในตอนนี้นัก ลาฟาซเดินเข้ามายังห้องทำงานของมิกาเอลก่อนจะวางเสื้อคลุมลงบนโซฟา“ถ้ายังไม่รีบจัดการ เห็นทีเ
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 8 เจ้าเดินละเมอออกมาหรือยังไงกัน

ห้องนอนกว้างที่อยู่ชั้นสอง นาเซียมองไปยังร่างสาวใช้ที่กำลังนอนหมอบอยู่ที่โซฟา เธอค่อย ๆ ขยับตัวเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าบรรยากาศด้านนอกดูสงบเงียบ นาเซียมองออกไปตามทางเดินด้านนอกที่เป็นทางเชื่อมปราสาท เธอคิดว่าทุกคนกำลังหลับพักผ่อนอยู่ มือเรียวคว้าหยิบขวดโหลที่มีหินเวทบรรจุส่องแสงสว่างได้ดี นาเซียกำลังที่จะหาหินเวทเคลื่อนย้าย เธอค่อย ๆ เดินตามบันไดทางเดินอ๊ากกก!! เสียงหนึ่งแทรกบรรยากาศอันเงียบสงบ เธอกำผ้าคลุมไหลกระชับแน่น ไม่รู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น เสียงร้องโหยหวนราวเจ็บปวดดังออกมาจากห้องนอนดยุกกาบริเอล นาเซียชั่งใจเพียงชั่วครู่ตัวเธอก็มาหยุดยืนอยู่หน้าประตูของเขา เสียงร้องที่ได้ยินจากไกล ๆ ดังชัดเจนเธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาแน่ หรืออาจจะเป็นเรื่องราวที่ขีดเขียนไว้ว่าตัวร้ายอย่างมิกาเอลนั้นมีอาการป่วยในค่ำคืนที่มืดมิด นาเซียค่อย ๆ แง้มประตูเปิดออกด้วยความอยากรู้ เธออยากรู้ว่าอาการที่ดยุกตัวร้ายอย่างเขากำลังเผชิญอยู่นั้นคืออะไร เงาร่างสูงที่กระทบแสงของหินเวทส่องสว่างที่หล่นกระจายเต็มพื้นดูเป็นเงาตะคุ่มดูไม่ค่อยถนัดตา นาเซียขยับก้าวเข้าไปทีละน้อยก่อนจะมองร่างนั้นชัดเจนขึ้น มิกาเอลกำลังนั่งก
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 9 ข้าจะของานแต่งงาน

ห้องอาหารกว้างหรู เรียงรายด้วยอาหารคาวหวาน ตรงกลางโต๊ะอาหารมีเชิงเทียนสีทองสองฝั่งหัวท้าย ดูเหมือนเธอจะมาช้ากว่า ผู้อื่น“ขออภัยที่หม่อมฉันมาช้า” นาเซียย่อตัวเล็กน้อยก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้ด้านข้างเซลีน เธอมองไปยังจานอาหารตรงหน้าช่างดูแตกต่างจากของเซลีนนัก เนื้อสเต็กของเซลีนถูกหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ แต่สำหรับจานของเธอนั้นยังคงเป็นชิ้นเนื้อก้อนโต แต่ใช่ว่าเธอจะสนใจ ทันทีที่ทุกคนพร้อมมิกาเอลก็กล่าวเชิญให้รับประทานอาหาร นาเซียกำลังจะหันชิ้นเนื้อในจาย เธอมองไปยังอีกฝากวิลเลี่ยมกำลังยืนนิ่งอยู่ตรงมุมประตูห้องอาหาร“แล้วเซอร์อาร์เซลละคะ” นาเซียเอ่ยขึ้น สายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมายังเธอ ดูเหมือนเธอจะกล่าวอะไรผิดไป นาเซียมองไปยังมิกาเอลที่วางซ้อมลงก่อนจะคว้าแก้วไวท์ยกกระดกรวดเดียว“ข้าให้สาวใช้จัดอาหารไว้ให้สำหรับเหล่าอัศวินแล้ว เจ้าไม่ต้องเป็นห่วง” มิกาเอลกล่าวก่อนจะนั่งจ้องมายังเธอ นาเซียพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะหันชิ้นเนื้อใส่ปากตนเอง เธอไม่เข้าใจแค่เธอเอ่ยสงสัยเพียงเท่านี้แต่ทำไมทุกคนถึงต้องจ้องมองเธอถึงเพียงนี้กันสวนด้านนอกคือสถานที่เดียวที่เธอชอบมากที่สุดสำหรับในปราสาทนี้ แม้จะไม่มีดอกไม้เลย
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen

ตอนที่ 10 ท่านกล่าวจริงหรือไม่

อากาศเขตกาบริเอลทำให้นาเซียรู้สึกขี้เกียจเล็กน้อย เธอเอาแต่ขดตัวอยู่บนที่นอน อีกไม่กี่วันเธอก็จะได้เดินทางกลับคฤหาสน์ตัวเองเสียที นาเซียรู้สึกว่าระยะเวลาสิบวันช่างยาวนานเป็นปีเสียเหลือเกิน แม้จะมีอันอยู่เป็นเพื่อนคุยแต่เธอก็ยังรู้สึกเบื่ออยู่ดี นาเซียรอบมองออกไปยังสวนที่เคยนั่งก่อนจะรู้สึกว่ามันดูแปลกไป“นั่นอะไรนะอัน” นาเซียมองไปยังลานกว้างที่เคยเป็นเพียงสวนที่มีแต่หิมะปกคลุม แต่ในตอนนี้กลับเต็มไปด้วยดอกไม้ อีกทั้งยังมีเรือนกระจกหลังใหญ่คอยปกป้องหิมะที่ตกลงมาใส่ดอกไม้พวกนั้นอีก“นั่นหรือคะ เมื่อไม่กี่วันก่อนท่านดยุกสั่งให้คนงานนำมันมาจัดไว้ค่ะ” นาเซียยิ่งมองก็ยิ่งไม่เข้าใจ แต่พอเห็นหญิงสาวที่เดินออกมาจากเรือนกระจกเธอก็เข้าใจได้ดี เซลีนเดินถือช่อดอกไม้ช่อโตออกมาจากเรือนกระจกด้วยสีหน้าเบิกบาน จนเธอรีบหมุนตัวเดินกลับไปนอนกลิ้งอยู่บนที่นอนดังเดิม“อัน..ถึงแม้เราจะชอบเจ้าเพียงใด แต่เราคิดถึงคฤหาสน์ของเราแล้ว เราอยากกลับไปนั่งอยู่ที่สวนคฤหาสน์ของเราจัง...แต่เดี๋ยวนะ!!” นาเซียทำท่าเชิงบ่น แต่พอเอ่ยถึงสวนที่คฤหาสน์ตัวเองทำไมเธอถึงรู้สึกคุ้นขึ้นมา นาเซียวิ่งลงมายังเรือนกระจกก่อนจะเดินเข้าไป ท
last updateZuletzt aktualisiert : 2026-07-08
Mehr lesen
ZURÜCK
123456
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status