Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

รุ่งเช้าเมื่อแสงแดดแรกของวันสาดส่องผ่านม่านเมฆหลังพายุสงบลง อากาศในเมืองซงเยว่กลับมาสดใสอีกครั้ง แต่ทว่าบรรยากาศหน้าสำนักป่าไม้กลับเต็มไปด้วยความเร่งรีบคณะนักเรียนจากมณฑลซีอันถูกสั่งให้รีบเดินทางกลับทันทีเนื่องจากเหตุการณ์ความไม่สงบและดินสไลด์ในพื้นที่ป่า อวี๋เซิงสะพายเป้เดินออกมาที่รถบัสอย่างกระฉ

และแล้วในที่สุดวันแห่งการเดินทางก็มาถึง ภายในสถานีรถไฟของเมืองซีอัน เสียงหวูดรถไฟหัวจักรดีเซลแผดร้องดังกังวานไปทั่วชานชาลาสถานีรถไฟซีอัน บรรยากาศในต้นฤดูใบไม้ร่วงของปี 1991 เต็มไปด้วยความวุ่นวายและกลิ่นอายของยุคสมัยที่กำลังเปลี่ยนผ่าน ผู้คนในชุดเสื้อผ้าสีตุ่นอย่างน้ำเงิน เทา และเขียวขี้ม้า แบกสัมภา

หลังจากส่งจดหมายที่ไปรษณีย์เสร็จสิ้น อวี๋เซิงก็เดินกลับมายังหอพักหญิงท่ามกลางสายลมฤดูใบไม้ร่วงที่เริ่มพัดพากลิ่นอายความหนาวเย็นเข้ามาปกคลุมเมืองหลวงแสงไฟจากเสาโคมไฟริมทางส่องสว่างรำไรกระทบกับใบหน้าที่เรียบเฉยทว่าแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว ในหัวของเธอขณะนี้ชิปประสาทกำลังจัดระเบียบข้อมูลของ ‘ตระกูลเสิ่น

ย้อนกลับไปยังมู่หลินเฟิง หลังจากเจ้าตัวเดินออกจากห้องทำงานด้วยท่าทางหนักแน่นเช่นเดิม แต่ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมกลับมีร่องรอยแห่งความผ่อนคลายที่ปิดไม่มิด จนโจวหยางที่ยืนพิงถังน้ำมันอยู่หน้าสำนักงานต้องสะกิดแขนสวีต้าไห่ที่บัดนี้ออกมาจากโรงพยาบาลแล้วดู“ดูนั่นสิ ต้าไห่... ตั้งแต่ได้รับจดหมายจากน้องน้อย ด

ในขณะที่เธอกำลังทำการเรียบเรียงข้อมูลอยู่ในเป่ยจิง... ณ คฤหาสน์ตระกูลเสิ่นที่เซี่ยงไฮ้... กลิ่นยากำลังอบอวลไปทั่วห้องนอนใหญ่ที่ตกแต่งอย่างหรูหราทว่ากลับให้บรรยากาศเงียบเหงาราวกับสุสานกู้หว่านอี้ผู้เป็นนายหญิงของบ้านนั่งอยู่ข้างเตียงนอนหลังนี้ด้วยใบหน้าซูบเซียว ดวงตาของเธอแดงก่ำจากการร้องไห้มาตลอดหล