อวี๋เซิง หัตถ์เทวะจากวันสิ้นโลก のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

ท่ามกลางความมืดมิดที่ถูกปกคลุมด้วยม่านฝนสีตะกั่วอันหนักอึ้ง สายฝนที่ตกลงมาอย่างบ้าคลั่งติดต่อกันสามวันสามคืน ได้เปลี่ยนท้องฟ้าเหนือหมู่บ้านอ่าวพระจันทร์ ซึ่งตั้งอยู่บนเกาะเล็ก ๆ อันห่างไกลในเมืองไห่ซาน เขตมณฑลหนานไห่ให้คล้ายกับดินแดนแห่งความตายไม่มีผิดเสียงฟ้าร้องดังก้องกัมปนาทสะท้อนไปทั่วแนวเนินเข

ภายในอาคารไม้เก่าของหน่วยป่าไม้ กลิ่นอายของความตายและความสิ้นหวังรุนแรงเสียยิ่งกว่ากลิ่นดินโคลนด้านนอกเสียอีก แสงแดดรำไรของเช้าวันใหม่ไม่ได้ให้ความรู้สึกถึงการเริ่มต้น แต่มันกลับทำหน้าที่เป็นเสมือนกระจกบานใหญ่คล้ายกำลังส่องให้เห็นร่องรอยความพินาศให้ชัดเจนขึ้นชาวบ้านหลายคนนั่งเหม่อลอย แววตาของพวกเขา

ขณะที่อวี๋เซิงกำลังรอด้วยความหวัง เวลาผ่านไปราวสองชั่วโมง... ในที่สุดเธอก็เริ่มได้ยินเสียงฝีเท้าหนักที่จำได้ว่าเป็นของใคร เนื่องจากระบบในหัวของเธอจากชาติก่อนเป็นตัวช่วยสำคัญดังใกล้เข้ามายังอาคารไม้เก่าของหน่วยป่าไม้หลินเฟิงปรากฏตัวขึ้นในสภาพที่ต้องทำให้ทุกคนในค่ายพักพิงถึงกับหยุดทุกกิจกรรมเพื่อเหลี

หนึ่งเดือนต่อมา... สายลมฤดูใบไม้ผลิหอบเอาความชื้นแฉะของผืนป่าสนเมืองซงเยว่พัดเข้าสู่ห้องประชุมชั้นบนของสำนักป่าไม้ กลิ่นยางสนจาง ๆ ผสมกับกลิ่นเอกสารคัดแยกประเภทของสมุนไพรและชนิดของพืชพันธุ์เกี่ยวกับป่าทำให้ผู้คนที่ได้กลิ่นรู้สึกผ่อนคลายอย่างประหลาดแต่น่าเสียดายที่บรรยากาศดูเหมือนจะไม่ค่อยดีเท่าที่ค

ท้องฟ้าเหนือเมืองซงเยว่ที่เคยสลัวด้วยม่านหมอกพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีเทาทะมึนเพียงชั่วพริบตา กระแสลมกรรโชกแรงพัดพาเอาใบสนและฝุ่นดินหอบใหญ่เข้ากระแทกบานหน้าต่างกระจกของอาคารวิจัยจนเกิดเสียงดังสนั่น ก่อนที่ฝนห่าใหญ่จะเทลงมาอย่างบ้าคลั่ง ทัศนวิสัยภายนอกถูกกลืนหายไปในม่านน้ำสีขาวโพลน“พายุเข้ากะทันหัน! ดินส