All Chapters of วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน : Chapter 81 - Chapter 90

81 Where we left off : สานต่อในสิ่ง (หวามวาบ) ที่ค้างไว้ - 6แสงแดดยามบ่ายที่ส่องผ่านผ้าม่านเนื้อดีเข้ามายังห้องสวีตที่ยังคุกรุ่นด้วยไอร้อนของไฟพิศวาสหลงเหลือจากเมื่อคืน กอปรกับเสียงร้องเรียกหาอาหารจากกระเพาะบางที่ว่างมาเกือบยี่สิบสี่ชั่วโมง ปลุกให้ลัลล์สลิตาตื่นขึ้นมาจากความฝันอันแสนหวาน...ทว่ายากลำบากความรวดร้าวแล่นปราดไปทั่วสรรพางค์ทันทีที่ขยับร่างอิ่ม รู้สึกเหนื่อยล้าราวกับทำงานหนักมาทั้งคืน ครั่นเนื้อครั่นตัวเหมือนจะเป็นไข้ และแขนแกร่งของคนที่เป็นต้นเหตุให้เธอมีอาการที่กล่าวมาข้างต้นที่วางพาดอยู่ตรงเอวบาง... ไม่ต่างจากมีหินก้อนใหญ่ทับอยู่เปลือกตาที่ปกคลุมไปด้วยแพขนตางอนกะพริบขึ้นลงหลายครั้งๆ ก่อนเปิดโพลงขึ้นเพื่อพบกับสิ่งสวยงามที่สุดตรงหน้า เทพบุตรที่อยู่ในฝันของเธอมาตลอดห้าปี ในตอนนี้ฝันของเธอได้กลายเป็นจริงแล้วใบหน้าคมสันของชายผู้เป็นที่รักอยู่ห่างไปเพียงแค่คืบ ถึงจะเคยตื่นมาภายในอ้อมกอดอบอุ่นของเขาทุกเช้าในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา แต่ไม่มีเช้าไหนที่เธอตื่นมาขึ้นมาพร้อมความอิ่มเอมที่มันล้นปรี่อยู่ในใจเช่นเช้านี้มาก่อนใบหน้าคมที่มองกี่ครั้งๆ ก็ยังหล่อเหลาเช่นเดิม ทุกชิ้นส่วนบ

83 Second First Date: เดตนี้ขอมีแค่สองเรา (ได้ไหม) - 2หลังจากรับประทานอาหารเสร็จ อรวรรญาก็จัดการลากตัวเพื่อนรักไปหาที่สงบๆ คุยกันเป็นการส่วนตัวทันที“กรี๊ดดดด โอว มายก็อดด แหวนเพชรน้ำงามเตะตาฉันจนแสบไปหมดแล้ว แกห้ามมาโกรธฉัน แล้วตบหลังมือฉันนะ หน้าฉันเยินแน่ๆ ถ้าโดนตบด้วยหลังแหวนวงโตของแกน่ะ” ครูสาวเริ่มต้นด้วยการล้อเลียนเสียงใส จับมือบางข้างซ้ายที่มีแหวนเพชรติดอยู่ขึ้นมาส่องใกล้ๆ ทำตาโตแพรวพราวด้วยความชื่นชอบ“บ้า ไอ้ออร์แกน พูดอะไรอย่างนั้น ฉันไม่มีทางโกรธเพื่อนรักอย่างแกหรอก”“ฉันพูดเล่นจ้า...แก โอ๊ย ฉันดีใจกับแกจริงๆ นะ หวังว่าอีตาอนาคินนั้นคงไม่ทำอะไรบ้าๆ อีกนะ” คุณครูสาวกอดเพื่อนรักแนบอก“ขอบใจจ้า ฉันก็หวังว่าอย่างนั้นนะ เพราะตอนนี้คุณกลางเขาดีกับฉันมากๆ เลย” ขอบตากลมโตร้อนผ่าว ด้วยความตื้นตันใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดในตอนนี้ใช่ เขาดีกับเธอเหลือเกิน จนเธอกลัวมันไม่ใช่ความจริงและอาจหายไปในเร็ววัน“แล้วแกตัดสินใจจะมีลูกกับเขาจริงๆ หรือ” ครูสาวถามสิ่งที่สงสัยตั้งแต่ได้ยินมาจากโต๊ะอาหาร“ก็คงจริงล่ะ แต่คงไม่ใช่เดือนนี้หรอก เพราะฉันยังกินยาคุมอยู่เลย เพียงแต่ไม่ได้กินไปเมื่อคืน

85. Anawin’s Fit of Jealousy : ขอพิสูจน์ความซิง - 1เฟอร์รารี่ของอนาวินท์แล่นเข้าจอดสนิทตรงลานจอดรถคอนโดแฟนสาวอีกครั้งในอีกสองชั่วโมงต่อมา และในขณะที่เขาเอี้ยวตัวไปหยิบถุงช็อปปิ้งที่ถูกลืมไว้ตรงเบาะด้านหลัง สายตาคมก็หันไปปะทะกับภาพชายหญิงคู่หนึ่งที่ยืนแสดงความรักกันตรงกลางลานจอดรถ ภาพนั้นคงไม่มีความสำคัญอะไรกับเขา ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่ใช่แฟนสาวคนที่เขาตั้งใจกลับมาหา...ด้วยหัวใจที่ห่วงหา“ออร์แกน!!” อนาวินท์เอ่ยเสียงแผ่วด้วยความตกใจในคราแรก มองภาพแฟนสาวที่เขารักและหวงแหนกอดกันกลมกับชายคนเดิมที่เขาเห็นเมื่อคราวก่อน โดยไม่อายต่อสายตาใคร ทั้งยังหอมแก้มก่อนจากลากันอีกด้วย“ผู้หญิงหลายใจ เพิ่งจะเดตกับแฟนเสร็จ แต่รีบกลับมาเริงรักกับชู้ นี่สินะ นัดสำคัญของเธอ” เมื่อความตกใจแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเคือง พายุอารมณ์ก็ถาโถมเข้ามาอย่างยั้งไว้ไม่อยู่มือหนากำเขาหากันแน่น กรามบดกันจนเป็นสันนูน แววตาคมวาวโรจน์เหมือนมีเพลิงลุกไหม้อยู่ข้างในจ้องมองแฟนสาวที่เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กลับขึ้นตึกไปราวกับต้องการเผาร่างเล็กให้กลายเป็นเถ้าธุลีในบัดดลอนาวินท์โกรธจนตัวสั่น เขาโกรธผู้หญิงมากรักหลายใจคนนี้ที่สุด ทั้งๆ ที

87 Anawin’s Fit of Jealousy : ขอพิสูจน์ความซิง - 3“ออร์แกน มะ...” เสียงหวานถูกกลืนหายไปเมื่อเรียวปากร้อนระอุแนบลงมาอีกครั้ง อนาวินท์มอบจุมพิตรุนแรงและเร่าร้อน มือหนาประคองกอบกุมเนินอกอิ่มอย่างหนักหน่วงตามอารมณ์หึงหวงที่พุ่งขึ้น และเพื่อปลุกเร้าให้คนใต้ร่างให้คลายความเกร็งเครียดซึ่งเขาเองก็ไม่เข้าใจกับปฏิกิริยาราวกับไม่เคยผ่านเรื่องอย่างนี้มาก่อนของเธอถึงจะโกรธที่เขายังดูถูกเธอไม่เปลี่ยน แต่การปลุกเร้าอันเจนจัดก็ทำให้เธอพรึงเพริดไปกับเขาได้อย่างง่ายๆ อีกครั้ง แขนเรียวยกขึ้นโน้มร่างใหญ่ให้แนบชิดร่างงามที่แอ่นขึ้นต้อนรับเขามากขึ้น อนาวินท์จึงใช้โอกาสนี้จับเรียวขางามให้ออกห่างพร้อมพาตัวเองเข้าไปอยู่ในตำแหน่งที่พร้อมในการประสานร่างกับเธอร่างสูงยกตัวขึ้น ก่อนจะค่อยๆ เคลื่อนความแข็งแกร่งสู่ความอ่อนนุ่มแสนชุ่มชื้น เขาค่อยๆ สอดแทรกความเป็นตัวตนเข้ามาทีละนิด อย่างที่บอกกับเธอไว้ว่าจะอ่อนโยน ทั้งๆ ที่เขาเองแทบจะทนต่อความปวดหนึบตรงส่วนปลายไม่ไหวแล้ว และรู้สึกแปลกใจถึงความบีบแน่นจนตัวเขาเองเจ็บปวดไปหมดอรวรรญาเกร็งตัวรับสัมผัสแปลกปลอมแสนใหญ่โตทันที ตรึงตัวเองไว้กับเตียงด้วยความกลัว มือบางกำผ้าป

89 Anawin’s Fit of Jealousy : ขอพิสูจน์ความซิง - 4เสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งอัตโนมัติไว้กับแสงแดดยามเช้าที่ส่องเข้ามาแยงตาปลุกให้อรวรรญาขยับตัวเล็กน้อยด้วยความเมื่อยขบไปทั่วร่าง มือบางยกขึ้นคว้าสะเปะสะปะไปทางหัวเตียงเพื่อกดปิดเสียงรบกวน แล้วเสียงนาฬิกาปลุกก็เงียบไปพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่มาวางทับลงบนฝ่ามือเล็กบนตัวนาฬิกาพอดิบพอดี ความร้อนวูบวาบที่ถูกส่งมาจากมืออุ่นของแฟนหนุ่มทำให้เปลือกตากลมโตลืมตื่นขึ้นมา...ด้วยความเขินอายเพราะตอนนี้เธอแทบจมอยู่ในอ้อมกอดของแฟนหนุ่มที่คอยถ่ายทอดความอบอุ่นให้แก่เธอมาทั้งคืน แผ่นหลังบางแนบชิดกับแผงอกแกร่ง แขนแข็งแรงพากลับมาวางพาดเอวคอดของเธอเอาไว้ พร้อมกับดึงร่างบางให้ใกล้ชิดกับร่างใหญ่มากขึ้น“อรุณสวัสดิ์ครับ ขอนอนต่ออีกสักพักนะครับ ผมยังเหนื่อยอยู่เลย” เสียงทุ้มบอก ปลายประโยคเน้นเสียงหนักให้คนในอ้อมกอดเข้าใจในความหมายของเขา“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ออร์แกนก็ขอนอนต่อแน่นอนค่ะ แรงจะขยับตัวยังไม่มีเลย” หญิงสาวกระแทกบอกเสียงเล็กน้อย อ้าปากหาวด้วยความเหนื่อยล้า ก็ใครที่ทำให้เธอเป็นอย่างนี้ เธอร้องบอกให้พอกี่ครั้งต่อกี่ครั้งก็ไม่ยอมหยุด“โอว เหมือนผมเลย แรงจะพลิกตัวยังไม