All Chapters of วิวาห์ลวงบ่วงซาตาน : Chapter 71 - Chapter 80

71 Listen to Your Heart: ใช้ใจถามหัวใจของสองเรา - 2 “ไปหาอะไรกินกันดีกว่าครับ” อนาวินท์ชวนแฟนสาวเมื่อลับหลังพี่ชาย“ไม่เอาค่ะ ออร์แกนไม่ไว้ใจพี่ชายคุณ เกิดหน้ามืดมาปล้ำยัยลูกตาลอีก จะได้ช่วยทัน” ครูสาวส่ายหน้ายิก จ้องไปยังประตูห้องราวกับว่าสามารถเห็นเหตุการณ์ข้างใน อีกทั้งยังเดินตรงเอาหูมาแนบที่ประตูอีกด้วย“เชื่อผมเถอะ พี่กลางไม่ทำอะไรลูกตาลหรอก เผลอๆ อาจจะกลายเป็นเสือหงอยให้ลูกตาลโขกสับอยู่ก็ได้”“แต่..”“ไม่มีแต่ครับ ไปเถอะ ผมหิว อีกอย่าง เราสองคนไม่ค่อยมีเวลาอยู่ด้วยกันสองต่อสองบ้างเลย ผมคิดถึงคุณน่ะ” อนาวินท์บอกตรงๆ ด้วยประกายตาแวววับ ดึงร่างเล็กให้เดินตามไปที่ประตู“วินท์น่ะ ก็เห็นกันอยู่ทุกวันนี่คะ” ตั้งแต่ตกลงเป็นแฟนกัน อนาวินท์ทำให้เธอใจเต้นไม่เป็นส่ำได้ทุกวินาที“ใช่ เห็นกันทุกวัน แต่เป็นที่โรงพยาบาล หรือไม่ก็ต้องมีพี่สะใภ้นั่งคุยอยู่ด้วยตลอด ผมว่าเรามาหาอะไรสนุกๆทำกันดีกว่า”“งั้นเราจะทำอะไรกันดีล่ะคะ” เขาคว้าร่างเล็กเข้าแนบอก สวมกอดให้หายคิดถึง กดจุมพิตลงบนผมนุ่มสวยอย่างรักใคร่ เธอกอดตอบอย่างเต็มใจ ใบหน้านวลซบลงบนอกแกร่ง สูดดมกลิ่นชายคนรักเข้าเต็มปอดลืมเรื่องคอขาดบาดตายข

73 What Anakin Deserves: ขันติ หรือ ขันแตก - 2 ร่างเล็กที่เปลี่ยนมาอยู่ในชุดนอนลายทางเดินเป็นหนูติดจั่นอยู่ในห้องน้ำใหญ่ กว้างขวางซึ่งอาจจะกินพื้นที่มากกว่าบ้านทั้งหลังของคนกว่าค่อนประเทศ หยุดมองสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองตรงหน้ากระจกบานใหญ่เป็นครั้งที่ร้อยให้แน่ใจว่าไม่ส่วนใดของร่างกายตัวเองที่มันสามารถกระตุ้นอารมณ์ของเขาโผล่พ้นเสื้อผ้าออกมา“คุณจะนอนในห้องน้ำหรือครับ ไข้จะขึ้นเอาได้นะครับ” อนาคินส่งเสียงเข้าไปถามจากหน้าประตู ก็เล่นเข้าไปหมกตัวอยู่ในห้องน้ำมากว่า 2 ชั่วโมงแล้ว ทั้งๆ ที่ยังตัวรุมๆ อยู่ แทนที่จะออกมาพักผ่อน ไข้ก็ได้กลับมาอีกครั้งจริงๆหลังรับประทานอาหารค่ำเสร็จ ลัลล์สลิตาก็หนีขึ้นมาสิงตัวเองอยู่ในห้องน้ำหรูที่มีอุปกรณ์อำนวยความสะดวกครบครัน ไม่ว่าทีวีจอแบนตรงผนังห้องน้ำ โซฟาขนาดย่อมให้เธอได้นั่งอ่านหนังสือเพลินๆ หรือแม้แต่แล็บท้อปเครื่องเล็กให้เธอได้เช็กอีเมลและข่าวสารบ้านเมืองต่างๆ หรือแม้แต่ออนไลน์แชทกับเพื่อนที่อเมริกา จนเมื่อได้ยินเสียงอนาคินเดินอยู่ข้างนอกนั่นแหละ ใจสาวจึงเต้นไม่เป็นส่ำขึ้นมา“คะ.. คุณนอนไปก่อนได้เลยค่ะ ฉันยังไม่ง่วง” หญิงสาวสะดุ้งโหยงกับเสียงเรีย

75 What Anakin Deserves: ขันติ หรือ ขันแตก - 4เช้านี้เป็นอีกเช้าหนึ่งที่ลัลล์สลิตาลืมตาขึ้นมาภายใต้อ้อมกอดแสนอบอุ่นของชายคนรัก และเป็นเช้าหนึ่งที่เธอรู้สึกถึงความแข็งแรงร้อนระอุที่ดุนดันอยู่ข้างๆ ร่างอิ่มบริเวณสะโพกกลมกลึง จะว่าสัมผัสกันอย่างเดียวก็ไม่ถูกต้องเสียเท่าไร เพราะเธอรู้สึกเหมือนกับว่ามันกำลังเคลื่อนไหวทักทายเธออยู่เหมือนเช่นทุกๆ เช้าที่ผ่านมากายสาวร้อนฉ่า เลือดสูบฉีดเร็วแรง ขนในตัวทุกเส้นตั้งชัน แก้มนวลแดงระเรื่ออีตาคนหื่น ไม่รู้จักระงับอารมณ์เลย ลัลล์สลิตาดิ้นขลุกขลักให้หลุดจากลำแขนแกร่งของเขา แต่ก็ไม่เป็นผลเวลาเกือบหนึ่งเดือนที่ผ่านมา อนาคินยังคงรักษาสัญญาไว้ได้อย่างดี ถึงเขาจะพยายามหาเศษหาเลยกับเธอให้ได้ในทุกช่วงโอกาส แต่เขายังไม่เคยทำอะไรเกินเลยไปกว่ากอดจูบ คนบ้าอำนาจไม่เคยย้ายตัวเองไปนอนบนโซฟาอีกเลย ตั้งแต่แอบย่องมานอนอยู่บนเตียงเดียวกับเธอในคืนที่สองที่ได้มานอนร่วมห้องกันนอกจากผิวกายของทั้งสองร่างที่สัมผัสคลอเคลียกันโดยตลอดทั้งคืนแล้ว ก่อนนอน อนาคินก็ต้องมอบจูบฉบับจบปริญญาให้กับเธอก่อนนอนทุกคืน...จูบที่แทบจะสูบทั้งวิญญาณและทั้งลมหายใจไปจากเธอส่วนในช่วงที่เธอหลับ

77 Where we left off : สานต่อในสิ่ง (หวามวาบ) ที่ค้างไว้ - 2ร่างอิ่มสะดุ้งเฮือกสุดตัวเมื่อต้องรับมือข้าศึกทั้งด้านบนและด้านล่าง อนาคินขบริมฝีปากอิ่มเบาๆ เพื่อให้หญิงสาวเผยอปากขึ้นรับลิ้นร้อนที่ชอนไชไปหยอกล้อกับลิ้นเล็กที่ตวัดตอบอย่างกล้าๆ กลัว แต่เขาก็สามารถทำให้ภรรยาสาวโอนอ่อนผ่อนตามได้อย่างง่ายดายลิ้นร้อนระอุถูกส่งเข้าไปดื่มกินความหอมหวานที่มันเอ่อล้นอยู่เต็มโพรงปากอิ่ม อนาคินเพิ่มแรงบดขยี้ลงมากขึ้นตามอารมณ์ที่พุ่งสูงขึ้น เธอรู้สึกหายใจไม่ทันกับจูบสูบวิญญาณของเขาจนต้องปล่อยเสียงครางอื้ออึงออกมาจากกลีบปากอิ่มที่บวมเป่งจากแรงบดจูบ เพื่อปลดปล่อยอารมณ์รัญจวนที่ถูกเขาปลุกเร้าให้สูงขึ้นด้วยความชำนาญลัลล์สลิตาผวาอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความร้อนแกร่งที่ถูไถอยู่ข้างกายสาว เพราะเจ้าของเองก็ตั้งใจบดเบียดมันลงมาบนร่างเธอเหลือเกิน ทั้งๆ ที่เจ้าก้อนเนื้อชิ้นนี้มันก็ทักทายเธออยู่ทุกคืนวัน แต่เธอก็ไม่เคยชินกับมันสักที และอนาคินเองก็ต้องการให้หญิงสาวเคยชินกับความเป็นตัวตนของเขาให้มากที่สุดมือหนาส่งไปสำรวจทุกตารางนิ้วของกายอิ่มที่ร้อนผ่าวราวกับจับไข้ขึ้นมา กระโปรงสั้นเหนือเข่าถูกถลกเลิกขึ้นมาวางบนห

79 Where we left off : สานต่อในสิ่ง (หวามวาบ) ที่ค้างไว้ - 4“เป็นไงครับ ชอบหรือเปล่า” อนาคินที่เสียงยังแหบแห้งและหายใจเร็วแรงถามพลางก้มลงจุมพิตตรงหน้าผากมนที่มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นพร่างพราวโดยที่แก่นกายยังประสานกันกับร่างงาม ชายหนุ่มใช้ศอกยันตัวเอาไว้เพื่อไม่ให้ทิ้งน้ำหนักตัวลงบนคนตัวเล็กที่ยังนอนหลับตาหอบตัวโยน“มะ ไม่ค่ะ” เสียงหวานสั่นตอบ ซุกใบหน้านวลที่ยังแดงก่ำลงกับแผงอกแกร่งด้วยความอาย เมื่อรู้ตัวว่ายินยอมพร้อมใจไปกับรสสัมผัสของเขาอย่างง่ายดาย ดินแดนที่เขาพาเธอไปนั้นมันบรรยายเป็นคำพูดไม่ได้เลยจริงๆมันมากกว่าความสุขสม เธอรู้สึกอิ่มเอมและอบอุ่นในทุกช่วงจังหวะของการเดินทางไปเยือนแดนแห่งความหฤหรรษ์ แต่เหนือกว่าอื่นใดทั้งหมดคือ เธอมีเขาเป็นผู้นำพา...ชายคนที่เธอมอบใจให้หมดทั้งดวง“ครางเสียงดังลั่นขนาดนั้น จะเชื่อดีหรือเปล่านี่” เขาล้อ พลางก้มลงสูดความหอมตรงแก้มนุ่มอย่างอดใจไว้ไม่อยู่ จริงๆ เขาพร้อมที่จะพาเธอไปเยือนแดนสวรรค์อีกครั้งแล้ว แต่เขารู้ว่าคนตัวเล็กยังต้องการเวลาพักก่อน...“คุณกลางน่ะ!” เสียงเขียวแหว แต่ดวงหน้าหวานกลับแดงซ่านเพราะที่เขาพูดนั้นมันเป็นเรื่องจริง“คุณรู้ไหม ผมชอบให