All Chapters of บ่วงเสน่หามารยาซาตาน Love Deception: Chapter 81 - Chapter 90

The Truth Revealed II: ความจริงเปิดเผย เฉลยมารยา - 5เสียงไอโฟนดังขึ้นคาร์รีมจึงเงยหน้าขึ้นมาจากกองเอกสารที่เขาตื่นมาสะสางอยู่ในห้องทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว เมื่อเห็นชื่อจากหน้าจอว่าเป็นมารดา ร่างใหญ่จึงลุกขึ้นแล้วเดินออกไปกดรับที่ระเบียง และยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยปากทักทายเสียงทางปลายสายก็ตรงเข้าประเด็นทันที“จับสปายตัวจริงได้แล้ว ทำไมยังไม่ปล่อยสปายสาวของแม่กลับเมืองไทยอีก ฮึ” นางนาตาลีถาม ตามที่ได้รับรายงานจากซายิดเมื่อเช้านี้นี่เอง เพราะมีหลักฐานมัดตัวสปายตัวจริงที่ขโมยข้อมูลการผลิตหนาแน่นดิ้นไม่หลุด และโดนจับตัวส่งให้ทางการจัดการเรียบร้อยแล้วด้วย“ซายิดนี่ ทำงานให้ผม หรือทำงานให้คุณแม่กันแน่ครับ” บุตรชายก็ทักทายกลับด้วยการย้อนถามอย่างอารมณ์ดีขี้เล่น เขาเองก็เพิ่งรู้ข่าวจากผู้ช่วยหนุ่มเมื่อสักครู่นี่เอง และสปายตัวจริงก็คือวิศวกรคนใหม่ที่เขารับมาทำหน้าที่แทนรินรดานั่นเอง“ว่าไงคาร์รีม อย่าทำไขสือกับแม่นะ” นางคาดคั้นเสียงเข้มขึ้น “วันก่อนแม่ก็บอกแล้ว ว่าไม่ใช่สปาย วันนี้มีหลักฐานพร้อม ก็น่าจะส่งหนูรินกลับได้แล้ว ไม่คิดรับผิดชอบเขาอยู่แล้วนี่” คนเป็นแม่ย้ำคำพูดของเขาหนักแน่น“คร้าบ คุณแม่”

What goes around comes around: ยามหนามยอกย่อมเอาหนามบ่ง - 2“ผมขอโทษนะครับแคลร์” นี่เป็นคำขอโทษครั้งที่พันเห็นจะได้ที่คนรู้สึกผิดพร่ำพูดให้คู่หมั้นสาวฟัง ตั้งแต่มานั่งปรับความเข้าใจกันในร้านอาหารชื่อดังในตัวเมืองหลังจากสารภาพการกระทำอันไม่น่าอภัยได้ของตัวเองให้น้องสาวฟัง จามาลก็พาคู่หมั้นสาวมาทานอาหารค่ำด้วยกัน และเล่าเรื่องทั้งหมดให้หล่อนฟัง รวมทั้งขอยกเลิกหมั้นและงานแต่งงานของทั้งคู่ด้วยแล้วมันก็ยิ่งทำให้เขารู้สึกผิดยิ่งขึ้นไปอีกหลายล้านเท่า เมื่อคู่หมั้นแสนดีของเขากลับไม่มีทีท่าจะโกรธเคืองหรือกรีดร้องฟูมฟายด่าว่าเขาเลยสักนิด หากหล่อนกลับเข้าอกเข้าใจและเห็นใจคนหลงผิดอย่างเขาได้อย่างสนิทใจและไร้ข้อกังขา“ถ้าคุณยังไม่เลิกขอโทษ แคลร์จะเปลี่ยนใจไม่ยกโทษให้คุณแล้วนะคะ” อดีตคู่หมั้นสาวที่เพิ่งถอดแหวนวงหรูคืนเขาไปเมื่อสักครู่ทั้งห้ามทั้งขู่ด้วยน้ำเสียงขี้เล่น พร้อมระบายยิ้มเต็มใบหน้างามใช่ว่าหล่อนจะไม่เสียใจ แต่เสียใจวันนี้ยังดีกว่าปล่อยให้ทุกอย่างมันสายเกินไป จะว่าไปหล่อนก็แค่รู้สึกเสียความรู้สึกเพียงเล็กๆ เท่านั้นพวกเขารู้จักกันมานานวันจนความผูกพันระหว่างเพื่อนมันแจ่มชัดเสียยิ่งกว่าค

What goes around comes around: ยามหนามยอกย่อมเอาหนามบ่ง - 4 “คุณแพ้ท้องมากมั้ยครับ” เขาเปลี่ยนเรื่อง เพราะดูท่าจะพานแต่ทะเลาะกัน ถ้าต้องไปคุยเรื่องแค้นเคืองผิดตัวนั่นพลางลดสายตาลงไปมองยังหน้าท้องน้อยๆ ของหญิงสาวด้วย อยากจะสัมผัสทักทายลูกน้อยของตัวเอง แต่ต้องห้ามใจไว้อย่างหนักหน่วง เพราะแค่นี้คะแนนก็ดิ่งตกเหวติดลบอย่างน่ากลัวแล้ว“ไม่เกี่ยวกับคุณ” เธอแว้ดอย่างไม่ไยดี มือน้อยสะบัดหลุดจากการเกาะกุม เธอถลึงตามองเขาอย่างโกรธเกรี้ยวทั้งๆ ที่พยายามกัดฟันข่มอารมณ์ในตัวเองเอาไว้แล้ว เพราะรู้ดีว่าไม่เป็นผลดีต่อว่าที่คุณแม่อย่างเธอเป็นแน่ แต่ใครเล่าจะห้ามได้ ไม่มาโดนคนรักทำร้ายด้วยตัวเองไม่มีทางรับรู้อาการหัวใจสลายเยี่ยงเธอเป็นแน่“แต่ผมเป็นพ่อ” เขาเถียงเสียงแข็งแต่ในหัวใจอ่อนแรงยวบยาบ ดูท่าแล้วคำว่าพ่อช่างห่างไกลตัวเขาเสียเหลือเกิน“ไม่ใช่!!” ลาติฟาห์กรีดร้องมองคนมาอ้างสิทธิ์เป็นพ่อตาเขียวปัด “คุณไม่ใช่ และไม่มีสิทธิ์ ฉันโดนอะไรมาบ้าง อย่าลืมนะคะ”แผลร้าวในใจโดนสะกิดขึ้นมา เลือดสดๆ ไหลทะลัก คนมีมลทินติดตัวอยู่เจ็บปวดไปทั้งอก หากมันกลับด้านชาไปเสียแล้ว ความรู้สึกที่โดนกระทำชำเราในครานั้นกลายเป็

Driving Me Crazy: มาเพราะคิดถึง หึงเพราะรัก? - 2และถึงแม้ว่าเธอจะยังโกรธแค้นกับการกระทำอันแสนเห็นแก่ตัวของเขาไม่เลิก ทว่าในความโกรธเกลียดเคียดแค้น เธอมิอาจปฏิเสธได้ว่ามันแฝงไปด้วยความรักและความคิดถึงอยู่เต็มเปี่ยม...หลายๆ ครั้ง เธอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำเมื่อนึกถึงเขาแล้วรินรดาก็โกรธคนต้นเหตุยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อเขามาทำให้ชีวิตประจำวันที่เต็มไปด้วยระเบียบแบบแผนรวนเรไม่เป็นท่า และจิตใจที่เคยแข็งแกร่งกลับอ่อนไหวยวบยาบจนแทบตั้งสมาธิทำงานทำการอะไรไม่ได้ ไม่มีวันไหนที่เธอไม่นึกถึงเขาทั้งๆ ที่เขาร้ายกาจกับเธอเสียเหลือเกิน มิหนำซ้ำร่างกายของเธอร้าวรวดซาบซ่านจนขนลุกเกรียวกราวทุกครั้ง ยามนึกถึงบทรักแสนร้อนแรงและทรงพลังของเขา เธออยากบ้าตายกับความคิดของตัวเองวันละหลายล้านครั้งเดี๋ยวรัก เดี๋ยวแค้น เดี๋ยวเกลียด เดี๋ยวคิดถึง วนเวียนอยู่อย่างนี้เป็นวงกลมที่ไม่รู้จบ มันยิ่งทำให้เธอเจ็บใจยิ่งขึ้นไปอีกที่ดันไปเผลอไผลมอบใจให้คนไร้หัวใจเช่นเขาได้ราวกับว่าวันที่เธอเดินจากมา เธอเอาแต่ร่างกายกลับมาเมืองไทยเท่านั้น ส่วนหัวใจเจ้ากรรมนั้นกลับโดนเจ้าของทิ้งไว้ให้เขาหัวเราะเยาะเล่นๆ อยู่ที่โน่นกระมัง เพรา

Driving Me Crazy: มาเพราะคิดถึง หึงเพราะรัก? -4“ทำไม ทำไมฉันจะเรียกชื่อเพื่อนฉันไม่ได้” รินรดาหันเสี้ยวหน้ามาแว้ดเสียงเขียว แต่ดวงหน้าหวานกลับแดงก่ำเพราะอารมณ์ร้อนของเขาทักทายสะโพกงามงอนอย่างถนัดถนี่ จนเธอเองซาบซ่านวาบหวิวอย่างห้ามตัวเองไว้ไม่อยู่ เพราะยังจำค่ำคืนหวานฉ่ำระหว่างกันและกันได้เป็นอย่างดี“เพราะมันเป็นผู้ชาย” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียมหึงหวง “และผมไม่อยากได้ยินคุณพูดชื่อผู้ชายคนไหนนอกจากชื่อของผม” ก่อนให้เหตุผลอันแสนเอาแต่ใจตามมาถ้อยคำแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของของเขาทำเอารินรดาอายจนชาไปทั้งตัว แต่เธอก็สำนึกอยู่เสมอพยายามข่มทั้งโทสะและความอายของตนไว้ ตีสีหน้าขรึมบูดบึ้งเชิดหน้าย้อนเขากลับ“อย่าคิดทำตัวเป็นเจ้าข้าวเจ้าของฉัน เพราะฉันไม่ได้เป็นอะไรกับคุณ”“ถ้ายังไม่ยอมรับ ผมจะแสดงให้คุณเห็นตอนนี้และตรงนี้ ว่าคุณเป็นอะไรกับผม” คาร์รีมกำชับเสียงหนักแน่น พร้อมกับหอมแก้มนุ่มหนึ่งฟอดใหญ่อย่างอดใจไว้ไม่อยู่รินรดาหน้าแดงจนแทบระเบิดทั้งโกรธทั้งอาย จึงได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างโมโหคนเอาแต่ใจ...ที่เผอิญได้ใจเธอไปอยู่ในกำมือเสียด้วย ปากน้อยๆ น่าจูบในสายตาคนเห็นทำท่าจะอ้าขึ้น