“เลิกพูดเรื่องนี้สักทีเถอะครับ”

นั่นคือน้ำเสียงกึ่งรำคาญที่หลุดออกจากบุตรชายทายาทบ่อน้ำมันผู้ร่ำรวยแห่งตระกูลบินคาดาร์ ณ ประเทศฮาฟาร์ ประเทศเล็กๆ แต่ร่ำรวยมั่งคั่ง โดยเฉพาะตระกูลที่ถูกกล่าวถึงนี้

“ไม่เลิกจนกว่าปากแม่จะฉีก หรือไม่ก็จนกว่าคาร์รีมจะแต่งงานมีเมียมีลูกจ้ะ” และนี่คือเสียงตอบของมารดาของเขา ผู้ซึ่งพยายามโน้มน้าวบุตรชายคนกลางให้แต่งงานแต่งการออกเรือนเสียที

“ก็ผมยังไม่เจอคนที่ใช่นี่ครับ” คาร์รีม บิน คาดาร์ ในวัยสามสิบปียืนยันหนักแน่น พร้อมกับเงยหน้าคมหล่อเหลายิ่งกว่าเทพบุตรกรีกกลับชาติมาเกิดขึ้นมองมารดาให้เห็นว่าเขาจริงจัง นัยน์ตาคมกริบยิ่งกว่าพญาเหยี่ยวทะเลทรายก็ทอประกายเจิดจ้ายิ่งนัก

“มัวแต่เลือกมาก” นางนาตาลีพึมพำก่อนชี้ให้เห็นตัวอย่าง “ไม่เห็นพี่เราหรือไง ตั้งแต่แต่งงานก็อยู่แบบสำลักความสุข หลานๆ ก็น่ารักเหลือเกิน”

นางอุตส่าห์วางใจจากนาซิมบุตรชายคนโตที่ถึงจะเคยเถลไถลเรี่ยไรตามรายทาง แต่ในที่สุดก็ได้ออกเหย้าออกเรือน มีความสุขกับภรรยาและลูกน้อยๆ สองคน หากนางไม่เคยคาดคิดว่าลูกชายคนรองก็ดันมาเดินตามรอยพี่ชายทุกกระเบียดนิ้วนั่น คือทำตัวเป็นพ่อพวงมาลัย ควงสาวไม่ซ้ำหน้าและไม่คิดลงเอยกับใครหน้าไหน นางจึงต้องพยายามกล่อมให้คาร์รีมลงหลักปักฐานกับใครสักคนเสียที

“หลานสองคนไม่พอหรือครับคุณแม่” คาร์รีมต่อรองให้กับชีวิตโสดตัวเองเขา

รู้ว่าเหตุผลหลักของมารดาก็คงอยากได้ทายาทมาสืบสกุล รวมทั้งอยากอุ้มหลานเพิ่มด้วย แต่เขายังไม่พร้อม...จะว่าไม่พร้อมก็ไม่เชิง เขาไม่เคยคิดจะแต่งงานกับใครเลยต่างหาก สำหรับเขาแล้วผู้หญิงก็แค่เครื่องสนองความต้องการ เขาจึงไม่คิดจะเก็บใครมาเป็นแม่ของลูก

และเขาก็มั่นใจ ว่าไม่มีใครรัก ‘เขา’ ได้เท่ากับเงินตราสมบัติที่เขามีอยู่ ดีเท่าไหร่แล้วที่มารดาของเขาไม่อุตริคิดจับคู่ให้เขากับสาวๆ เหมือนครั้งทำกับพี่ชายของเขา แต่กับการที่มาบ่นเช้ากล่อมเย็นเข้าหูเขาทุกวันเช่นนี้ เขาชักจะเริ่มทนไม่ไหวแล้ว

โชคดีที่เขาจะไปอยู่คุมงานที่โรงงานผลิตแผ่นพลังงานแสงอาทิตย์ซึ่งทางบินคาดาร์รวมลงทุนกับแม็คคินลี่ย์ไว้ แล้วตอนนี้โรงงานก็สร้างเสร็จแล้ว เหลือแต่การติดตั้งเครื่องจักรและระบบภายในโรงงานรวมทั้งงานต่างๆ ในออฟฟิศ จากนั้นก็จะเริ่มผลิตแผ่นโซลาร์เซลล์ออกมาสู่ตลาดทันที

“ไม่พอหรอกจ้ะ ยิ่งตระกูลเราร่ำรวยมั่งคั่งอย่างนี้ ยิ่งต้องมีลูกหลานไว้สืบสกุลเยอะๆ” นางตอบอย่างมีเหตุผลพร้อมกับโน้มน้าวต่อ “เราก็ไปเมืองไทยสิ เผื่อที่จะเจอสาวสวยถูกใจเหมือนที่พี่เราเจอไง หรือไปจีบน้องสาวลูกสะใภ้แม่ก็ได้ พี่กับน้องน่ารักไม่ต่างกันเลย ลองไปจีบมั้ยคาร์รีมลูกรัก”

“พ่อเขาดุครับ ผมยังไม่อยากโดนยิง” คาร์รีมปฏิเสธทันควันด้วยอาการหวั่นใจ เขาเคยเห็นอนาวิลาซึ่งเป็นน้องสาวของพี่สะใภ้มาก็หลายครั้ง และต้องยอมรับว่าหญิงสาวสวยน่ารักไม่ต่างกับอนามิกาสักนิด แต่ในเมื่อเขายังไม่คิดมีใจให้กับใคร และไม่อยากโดนบิดาของหญิงสาวยิงปอดทะลุ เขาก็ไม่จำเป็นต้องหาเรื่องใส่ตัวหาตะกั่วมาใส่ในเนื้อ

“ก็ถ้าเข้าตามตรอกออกตามประตู ก็ไม่โดนยิงเลือดสาดหรอก” คนเป็นแม่เอ่ยในเชิงตำหนิลูกชายคนโตเสียมากกว่า เพราะตอนนั้นถ้านาซิมไม่ไปหักหาญน้ำใจอนามิกาเข้าก่อน ก็คงไม่โดนอนาคินยิงพิสูจน์ใจแน่ๆ

คนเป็นแม่ถอนใจ พลางหยิบแก้วน้ำชาขึ้นมาจิบแล้ววางลงไว้บนถาด ด้วยท่าทีที่ดูมีสง่าสมตำแหน่งท่านหญิงแห่งบินคาดาร์

“เอาเป็นว่า...ผมไม่คิดจะจีบคุณลูกหยี และยังไม่คิดจะแต่งงานครับ” น้ำเสียงทุ้มของคาร์รีมหนักแน่นและแฝงไว้ด้วยอำนาจไม่ต่างกับผู้เป็นพี่ ใบหน้าคมที่มองมารดาอยู่ก็ก้มกลับลงไปสนใจเอกสารกองโตตรงหน้าต่อ

นางนาตาลีจึงลุกขึ้นยืนบ้างพร้อมจะเดินจากไป นางรู้ดีว่าลูกชายเป็นพวกไม้แก่ดัดยาก และไม่คิดให้ใครมาจูงจมูกกะเกณฑ์ให้ทำอะไร... แต่ก็ใช่ว่านางจะไม่มีแผนรองรับเอาไว้เช่นกัน...

“ตามใจเราละกัน อยากจะแต่งเมียขอสาวเมื่อไหร่ก็บอกแม่นะ แม่จะไปขอให้” นางนาตาลีทิ้งท้ายราวกับคนตัดใจได้แล้ว หากในนัยน์ตาที่ยังสวยงามนั้นแวววิบวับน่าสงสัย และบุตรชายก็ไม่ทันได้เห็นอีกด้วยต่างหาก…

ทันทีที่ลับหลังร่างมารดา คาร์รีมที่อยู่ในโหมดอารมณ์ขัดใจหยิบโทรศัพท์ขึ้นแล้วต่อสายถึงพี่ชายตัวเองซึ่งอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลอีกแห่งหนึ่ง และอยู่ไม่ไกลกันมากนัก...

“จะโทรมาบ่นเรื่องคุณแม่อีกหรือไง” คนเป็นพี่ที่กรอกเสียงมาตามสายเข้าถามตรงจุดทันที เพราะมันเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้วที่น้องชายจะโทรมาบ่นในเรื่องที่เขาเพิ่งจะถามไป และเขาเองก็อดสงสัยไม่ได้เช่นกันว่าทำไมมารดาถึงช่างมาพูดมาเกลี้ยกล่อมเรื่องแต่งงานกับน้องชายได้ทุกวี่ทุกวัน

“พี่รู้ดีจังเลยครับ” คาร์รีมหัวเราะเบาๆ พลางส่ายศีรษะเล็กน้อยก่อนเย้าพี่ชาย

“ก็แกเป็นน้องพี่นี่ แล้วพี่ก็รู้ว่าคุณแม่เป็นยังไง อีกอย่างแกก็โทรมาบ่นให้พี่ฟังทุกวัน” นาซิมตอบและเขาเองก็เคยโดนมารดากล่อมแบบนี้มาก่อนเมื่อครั้งที่พยายามจะจับคู่ให้เขากับบุตรสาวของเพื่อนนั่น แต่เขาจะไปรักใครที่ไหนได้อีกก็ในเมื่อหัวใจที่ไม่เคยรักใครของเขาหลุดลอยไปอยู่ที่แม่ของลูกตั้งแต่ครั้งแรกที่พบหน้ากัน

...รอยยิ้มหวานก็ผุดขึ้นบนใบหน้าคมทันที เพียงแค่ได้คิดถึงภรรยาคนสวยและลูกน้อยทั้งสอง...

“ผมก็นึกว่าพี่จะมีทางออกดีๆ ให้ผมได้บ้าง ในฐานะที่เคยรอดการถูกจับคู่แต่งงานมาก่อน” คาร์รีมชี้แจงพลางเคาะนิ้วลงบนเอกสารตรงหน้า

คราวนี้เป็นฝ่ายคนเป็นพี่ที่ต้องหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เมื่อนึกย้อนถึงเรื่องในอดีตของตัวเองอดีตที่เคยทำผิด แต่มันเป็นความผิดที่มีค่าอย่างที่เปรียบไม่ได้ เพราะมันทำให้เขาได้เจอรักแท้นั่นเอง

“ก็เพราะพี่เจอคนที่พี่รักน่ะสิ” นาซิมพึมพำราวกับอยู่ในฝันสวยงาม ก่อนทำเสียงจริงจังแนะนำน้องชายไปตามที่คิด