All Chapters of บ่วงเสน่หามารยาซาตาน Love Deception: Chapter 1 - Chapter 10

“แกก็ลองแต่งงานดูสิ มันมีความสุขจริงๆ นะ ลองเปิดใจให้ใครสักคน แล้วแกจะพบว่าความสุขที่แท้จริ...” คำแนะนำจากประสบการณ์ตรงถูกเอ่ยออกมาจากหัวใจที่พองโตของนาซิม คนฟังก็เลิกคิ้วคิดตามแบบไม่ใคร่จะเชื่อใน ‘คำว่ารัก’ สักเท่าใดนัก ทว่าพี่ชายของเขายังพูดไม่จบประโยคเสียงหวานๆ ของพี่สะใภ้ก็ดังแว่วเข้ามา...“นาซิมคะทานของว่างค่ะ” อนามิกาชวนก่อนวางจานคุกกี้และน้ำผลไม้ตรงหน้าสามี พลางหย่อนตัวลงนั่งตรงที่พนักวางแขนของเก้าอี้ของสามี แต่ร่างเล็กก็โดนแขนล่ำคว้าเข้าไปนั่งบนตักแทน พร้อมกับโดนขโมยหอมแก้มหอมกรุ่นฟอดใหญ่และคาร์รีมที่ขมวดคิ้วอยู่ก็ได้ยินเสียงหวานหัวเราะคิกคักซึ่งหลุดผ่านหูโทรศัพท์มาอย่างชัดเจนอีกด้วย“ที่รักป้อนหน่อยสิครับ” และนี่เป็นน้ำเสียงทุ้มออดอ้อนของหนุ่มช่างอ้อนเมียที่ดังออกมา ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้วางสายกับน้องชายซึ่งก็กำลังส่ายหัวกับความเปลี่ยนแปลงของพี่ชายตัวเองอนามิกาช้อนตามองอย่างงอนเง้า แต่ก็ยอมหยิบคุกกี้ขึ้นมาป้อนให้สามีที่อ้าปากรับแล้วเคี้ยวไปอมยิ้มไปอย่างมีความสุขราวกับลืมไปแล้วว่ากำลังคุยโทรศัพท์กับน้องชายอยู่ ราวกับว่าพวกเขาตกอยู่ในห้วงแห่งรักและโลกนี้มีเพียงแค่พวกเขาสองคนเท่าน

“นังรินลงไปเลย หนักนมแก” ธเนศไล่พลางผลักร่างเล็กให้พ้นตัว แล้วชิ้นส่วนที่โดนว่าว่า ‘หนัก’ ก็หนักจริงๆ และคงจะมีแต่เพื่อนสนิทอย่างเขาเท่านั้นที่รู้ว่ารินรดาเป็นสาวซ่อนรูปไว้ด้วยอกอวบคัปซี รูปร่างก็อรชรอ้อนแอ้นงามตา แต่เธอมักจะซ่อนตัวเองอยู่ในเสื้อผ้าตัวใหญ่หลวมโคร่งจึงทำให้ไม่มีใครได้เห็นหุ่นที่แท้จริงของหญิงสาวนั่นเอง“ชิ หนักนมก็ยังดีกว่าหนักชิ้นส่วนที่แกอยากตัดทิ้งล่ะวะ” รินรดายักคิ้วเยาะเย้ยยิ้มพรายอย่างคนได้เปรียบที่เกิดเป็นหญิงแท้ แล้วก่อนที่คนอยากตัดชิ้นส่วนในกายทิ้งจะได้โวยวายเสียงดัง เอกภพที่ยืนส่ายหัวอยู่นานก็ร้องห้ามทัพขึ้นมาก่อน“พอๆ ไปกันได้แล้ว” เขาปรามก่อนชวนกันเดินออกไปยังพนักงานของบริษัทที่มายืนรอรับพร้อมป้ายอยู่ด้านหน้าทางออก สองคู่กัดจึงได้แต่ตวัดค้อนมองต่ำให้กันในเชิงค่อยคิดบัญชีกันวันหลัง แล้วทั้งหมดก็เดินตรงไปยังจุดนัดพบแต่เดินไปเพียงไม่กี่ก้าวรินรดาก็หยุดเท้าตัวเองเอาไว้...“พวกแกล่วงหน้ากันไปก่อน ฉันไปชิ้งฉ่องแป๊บหนึ่ง” เธอบอกก่อนวิ่งฉิวไปทางห้องน้ำทันที...ในอีกมุมหนึ่งของสนามบินเดียวกัน นาซิมที่จะพาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่ประเทศอังกฤษพร้อมกับอยู่คุมงานการขยายสาขา

“ผมจะเข้าไปตรวจงานในโรงงานหน่อย” คาร์รีมที่เพิ่งสวมกางเกงสแล็คส์สีดำเสร็จและกำลังติดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของตัวเองอยู่บอกกับลูเซียน่าซึ่งเป็นนางแบบชาวบราซิลและเป็นคู่ควงอีกคนหนึ่งของเขาทายาทเจ้าของบ่อน้ำมันรูปงามเพิ่งเดินทางมาถึงโรงงานเมื่อเย็นวานนี้ ส่วนทีมวิศวกรนั้นมาเข้าร่วมอบรมวางแผนงานอยู่ที่นี่เป็นเวลาร่วมเดือนแล้ว โดยในช่วงที่เขามาอยู่ดูแลควบคุมงานที่นี่ คาร์รีมจะพักอยู่ที่เพ้นท์เฮาส์สุดหรูราคาหลายล้านเหรียญซึ่งตั้งอยู่บนชั้นบนสุดของตึกอาคารที่พักของทีมวิศวกร“รีบกลับมานะคะ ลูซี่ไม่อยากอยู่คนเดียว” ลูเซียน่าก็กำลังหยิบชั้นในด้านล่างขึ้นสวมใส่ขออย่างออดอ้อนด้วยสำเนียงภาษาอังกฤษที่แปร่งๆ และด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า เพราะหล่อนเพิ่งเสร็จกิจกรรมกีฬาในร่มกับหนุ่มหล่อพ่อรวยผู้แสนร้อนแรงทะลุองศาเดือดในห้องทำงานแบบไปสดๆ ร้อนๆ“ตกลงครับ” เขาบอกด้วยรอยยิ้มบางๆ ก่อนก้มลงหอมแก้มที่นางแบบสาวเอียงให้เขาอยู่ แล้วเดินออกจากห้องไปโดยมีเลขาส่วนตัวที่ยืนรออยู่หน้าห้องและยื่นหมวกนิรภัยให้ก่อนเดินตามอย่างรู้หน้าที่“ช่วยจัดการส่งตัวลูเซียน่ากลับให้ฉันทีนะ แล้วก็เรียกตัวราเชลมาแทน...”คาร์รีมหยุดเดินแ

Suspicious Behavior: เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ - 3รินรดาถือเอาความเงียบของเขาเป็นคำตอบจึงก้มศีรษะในเชิงลาอย่างคนมีมารยาท ก่อนหันหลังเดินจากไป ทว่าวิศวกรสาวที่หันหลังเดินจากไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็โดนแรงมหาศาลดึงจากทางด้านหลังจนร่างเล็กของเธอลอยหวือไปตามแรงอย่างง่ายดาย...ราวกับขนนกลอยล่องตามแรงลม ก่อนจะไปตกลงบนพื้นผิวแข็งแรงและร้อนระอุของแผ่นอกแกร่งยาวสามศอกของเขาพอดิบพอดี...และส่วนที่กระทบลงบนร่างใหญ่อย่างถนัดถนี่นั่น ก็คือส่วนที่ถูกเข้าใจผิดว่าเป็นไม้กระดานนั่นเอง...แล้วร่างเล็กของเธอก็ตกอยู่ในวงแขนล่ำของอีกฝ่ายได้ยังไงเธอก็ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้... ทั้งยังโดนรัดไว้แน่นจะดิ้นหนีก็ไม่ได้อีกต่างหาก อีกทั้งยังสร้างความรู้สึกแปลกๆ คล้ายๆ กับตอนที่โดนเขาลากมาที่นี่ด้วย ที่สำคัญทำไมมันร้อนแบบนี้...รินรดาแน่นิ่งตะลึงงันกับสิ่งที่เกิดขึ้นในขณะที่อีกฝ่ายก็ไม่ต่างกัน...ความนุ่มหยุ่นที่เบียดเข้ากับแผงอกล่ำของเขาเพียงเสี้ยววินาทีก็เพียงพอให้คนเจนศึกอย่างเขารู้ได้ทันทีว่าเขาเข้าใจยายไม้กระดานผิด...และนอกจะทำให้เขารับรู้สรีระที่แท้จริงของหญิงสาวแล้ว ยังทำให้คาร์รีมรู้ว่าร่างเล็กจิ๋วที่ซ่อน

Suspicious Behavior: เริ่มงาน บานปลาย กลายพันธุ์ – 5“คุณกลับไปก่อนนะครับ” คาร์รีมสั่งสาวร้อนลอดไรฟัน พลางหันไปกดอินเตอร์คอมสั่งการให้เลขาบอกพนักงานขับเฮลิคอปเตอร์ซึ่งเป็นยานพาหนะที่เขาใช้เดินทางไปมาระหว่างในตัวเมืองและโรงงานแห่งนี้ เพื่อพาราเชลไปส่งที่สนามบินและตัวเขาก็มีเรื่องสะสางกับยายผู้หญิงหน้าจืดด้วยนางเอกสาวหน้าตึงออกอาการขัดใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมจากไปแต่โดยดี โดยไม่ลืมเขย่งเท้ามอบจูบแลกลิ้นกันจ๊วบจ๊าบให้รินรดามองเป็นอาหารตาทิ้งท้ายด้วย...“เธอมาสาย...” คาร์รีมหันมาตำหนิเสียงเรียบยกนาฬิการาคาเจ็ดหลักขึ้นดู “...ไปเกือบสิบห้านาที” และเขาก็ไม่แปลกใจที่หญิงสาวจะวิ่งมารายงานตัวสาย เพราะเป็นเขานั่นเองที่สั่งให้หัวหน้างานสั่งงานให้หญิงสาวทำเยอะๆ จะได้ไม่มีเวลาไปทำหน้าที่ที่เขาสงสัยอยู่ แต่ดูเหมือนแม่นี่จะมีสิบมือหรือยังไง เพราะเธอทำทันทำได้ดีและยังไม่มีความผิดพลาดในเรื่องใดๆ ให้เขาต้องรับรู้เลยสักครั้ง“ก็งานฉันยุ่งนี่ นี่ก็รีบสุดๆ แล้ว ยังจะเอาอะไรอีก” เธอเถียงทันควัน “และจริงๆ ฉันก็สายแค่ห้านาทีแต่ต้องมายืนรอคุณกับหนึ่งในแฟนของคุณต่างหากเล่า” ถ้าไม่ต้องมารอเขาเก็บช็อตเด็ดเรียกเลือดนั่