All Chapters of พันธะร้ายลวงหัวใจให้รัก : Chapter 41 - Chapter 50

3 วันต่อมาด้านปาลินหลังจากที่ฉันล้มขาแพลง ตอนนี้ก็เริ่มดีขึ้นมากแล้ว 3 วันที่ผ่านมา น้าเจให้พี่เข้มคนขับรถไปส่งฉันที่มหาลัย วันนี้ฉันขอน้าเจไปเอง เพราะเกรงใจผู้ใหญ่ทั้งสอง วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันมีเรียนเช้าปาลินเดินออกจากคฤหาสน์หลังใหญ่ในเวลา 7 โมงกว่า ทว่าขณะที่ร่างบางเดินออกจากบ้านจะเรียกแท็กซี่นั้น!! บรึ้น บรึ้น !! เสียงรถบิ๊กไบค์ดังขึ้นมาพาทิศขับรถจะไปมหาลัย พอผมขับรถออกจากบ้าน สายตากับสะดุดเข้ากับปาลินที่เดินอยู่ริมฟุตบาท พาทิศถึงกับขมวดคิ้วมือหนาถอดหมวกกันน็อคนัยน์ตาคมเข้มสบตาเข้ากับปาลิน!! เอี๊ยด...!! รถบิ๊กไบค์ที่เบรกต่อหน้าเธอ ปาลินตกใจถึงกับชะงัก“บ้านเธออยู่แถวนี้ งั้นเหรอ” พาทิศ สงสัยไม่น้อย เมื่อกี้เขาไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม ที่เห็นปาลินเดินออกมาจากบ้านของฟรอสต์“อืม...บ้านฉันอยู่แถวนี้หนะ”“เธอเป็นไร กับไอ้ฟรอสต์” พาทิศยังถามสิ่งที่ค้างคาในใจเขามาตลอด 3 วัน ถ้าปาลินเป็นเด็กไอ้ฟรอสต์ แล้วเซย่าแฟนมันละ“ฉันตอบนายไปแล้ว แปลกแฮ่ะ ทำไมคนที่นี่ชอบถามคำนี้จัง นี้นายไม่มีอะไรจะถามฉันแล้วเหรอ” จู่ๆ นายพาทิศนี้ก็ขับรถพรวดพราดมาจะชนฉัน“บ้านเธอ...” พาทิศเหลือบมองคฤหาสน์หลังใหญ่ที

ฟรอสต์ที่เห็นปาลินเดินกลับเข้าไปในบ้านหลังจากที่เธอเอาอาหารให้เจ้าลาเต้ สุนัขตัวโปรดของเขาแล้วนั้น“ปาลิน” ฟรอสต์นิ่งค้างราวกับคนช็อก ทำไมเขาไม่เคยเอะใจเรื่องนี้“เชี่ย...เอ้ย” ถ้าผมยอมกลับบ้านให้เร็วกว่านี้สักนิด ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ ผมดันรับปากคุณแม่ไม่มีปัญหา ยินดีหากจะมีน้องสาวมาเพิ่มอีกคน แต่คงไม่ใช่ อดีตคนรักเก่าอย่างปาลินแน่นอน แบบนั้นผมคงรับไม่ได้ร่างสูงสตาร์ทเครื่องยนต์ ฟรอสต์นั่งสงบสติอารมณ์นั่งในรถแมคลาเรนราว 10 นาทีเพื่อใจเย็นลง ฟรอสต์ได้แต่ถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาอยากได้ปาลินมาเป็นน้องสาวจริงเหรอ ทว่าไม่นานกับได้คำตอบ“ในเมื่อเขาไม่อยากได้เธอมาเป็นน้องสาว เขาไม่ผิด ไม่ผิดแล้วทำไมต้องหนี” จากที่คว้ารถจะกลับคอนโด ทว่ากลับเปลี่ยนใจ มารดาเขาช่างไม่รู้อะไรเลย รับปาลินมาอยู่ในบ้านร่วมชายคาเดียวกับตน ราวกับย่างปลาย่างไว้ให้แมวอย่างเขากินชัดๆ“หึหึ...” ฟรอสต์กระตุกยิ้มร้าย ในเมื่ออยากมาเป็นน้องสาวเขานัก พี่ชายแสนดีคนนี้จัดให้ตามคำขอมือหนาล้วงเข้ากระเป๋าภายในรถ จากนั้นก็ดับเครื่องยนต์ลง ฟรอสต์เดินมุ่งหน้าไปยังเรือนหลังเล็ก ทว่าเขาเหลือบมองนาฬิกาอีกไม่กี่นาทีจะ 3 ทุ่ม สมาชิ

คฤหาสน์ของริว รัฐพล เช้าของอีกวันด้านริวและเจนิส สองสามีที่จะออกไปทำงาน ทว่าขณะที่เดินมาถึงลานจอดรถ สายตากับสะดุดเข้ากับแมคลาเรนของลูกชายที่จอดเทียบกับรถของบิดา“พี่ริว เมื่อคืนตาฟรอสต์ไม่ได้กลับคอนโดเหรอคะ” เจนิสถามสามี และไหนเห็นบอกจะรีบเอากีตาร์ไปคือเจ้าไทม์“เจจะเอาอะไรกับคนใช้ชีวิต ตามความรู้สึกอย่างตาฟรอสต์ วัยรุ่นก็แบบนี้แหละครับ เมื่อคืนฝนตก เจ้าฟรอสต์อาจจะขี้เกียจขับรถกลับคอนโดก็ได้น่า” ริวหันมาเอ่ยกับภรรยา“แปลกแฮ่ะ” เจนิส ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย จากนั้นสองสามีภรรยาก็รีบขึ้นรถไปทำงานส่วนคนที่บิดาและมารดาพูดถึงอยู่นั้น ฟรอสต์ร่างสูงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเวลา 9 โมงเศษๆ สายตาคมเหลือบมองไปรอบๆ ของบ้าน ทว่ากับไร้เงาของคนที่เขาร่วมรักมาตลอดทั้งคืน เมื่อคืนปาลิน โดนเขาจัดหนัก ถ้าจำไม่ผิดน่าจะถึงตี 4 ได้ ไม่รู้ว่าผมโดนตัวไหนมา ห่างเธอนาน ดีดชิบหาย“ฟรอสต์พอเถอะ นี้ฉันไม่ไหวแล้วนะ” “อีก 10 นาทีจะถึงตี 4 ฉันถึงจะยอมหยุด” นั้นคือคำพูดสุดท้ายของเขาและปาลิน ยัยน้องสาวบุญธรรมในอนาคตของผม โดนจัดหนักถึงขั้นร้องขอชีวิตไม่ได้ตั้งใจนะครับ แต่เมื่อคืนพอรู้ว่าปาลินอยู่ที่บ้านผม จากที่ผมกลั้น

“งั้นเปลี่ยนเป็นอะไรดีน๊า ที่เธอชอบ” พาทิศหันมาสบตากับนัยน์ตาคู่สวย“ไม่รู้สิ ไม่ชอบอะไรเลยมั้ง”“งั้นเลี้ยงข้าวฉันก็พอ...” ปาลินหลุดยิ้ม“คนรวยอย่างนายนี้นะ ให้ฉันเลี้ยงข้าว อืมได้สิ แต่ติดไว้ก่อนนะ เพราะวันนี้ฉันไม่ว่าง” ทว่าขณะที่ปาลินจะเดินออกจากทางเดินนั้น สายลมพัดมาจากบานหน้าต่าง ทว่ากับมีเศษฝุ่นพัดมาเข้าตาของฉัน“อะ...” ขาที่ก้าวเดินหยุดชะงัก มือเรียวยกขึ้นมาจับที่เปลือกตาของตน ขณะที่พาทิศเดินตามหลังเธอ ร่างสูงที่เบรกไม่ทันกับชนเข้าอย่างจังๆ“อะ...อึก” ปาลินชะงักเล็กน้อย ถ้าพาทิศไม่คว้าไว้ ฉันคงหน้าแหกล้มลงกับพื้น มือหนาคว้าเข้าที่เอวขอดเล็ก ปาลินเผชิญหน้ากับพาทิศขณะที่เธออยู่ในอ้อมแขนคนตัวสูง ร่างบางหลับตาพริบๆ เพราะยังรู้สึกแสบตา มือเรียวยกขึ้นมาขยี้ตารัวๆ“เป็นไร หรือเปล่า” เขาถามเสียงนุ่ม“ฝุ่นเข้าตาฉันแน่เลย” ปาลินผละออกจากพาทิศ ร่างบางยืนหันหน้ามามองเขา ขณะที่ตาอีกข้างยังปิด“นิ่งๆ เถอะนะ ฉันจะดูให้” พาทิศก็ยื่นใบหน้าหล่อเหลาอันคมสันเข้าหาปาลิน!! ตึก ตัก ตึก ตัก !! อ่า มันใกล้จนฉันรู้สึกถึงลมหายใจของเขา“ไม่ใช่ฝุ่นแล้ว แต่มดแดงเข้าตาเธอ”“ห๊ะ...ให้ตายสิ นายรีบเอาออกให้ฉั

“ฉันไม่อยากให้ใครรู้เรื่องของเรา ได้โปรดต่างคนต่างอยู่เถอะ” ปาลินเอ่ยจบฟรอสต์ยอมปล่อยปาลินเป็นอิสระ สายตาคมเข้มจ้องมองคนตัวเล็กที่เดินหนีตนไป จนกระทั่งปาลินก้าวขาขึ้นรถของมารดา นี้มาดามเจนิสถึงขั้นมารับปาลินเองงั้นเหรอ“ทีกับลูกชาย ไม่เห็นรักมากขนาดนี้” ด้านฟรอสต์ที่เห็นปาลินขึ้นรถของที่บ้าน โล่งอกไปที ที่ปาลินไม่ได้ไปกับพาทิศอย่างที่ผมคิด2 ชั่วโมงต่อมา@R&B Restaurantด้านปาลินหลังจากที่น้าเจและพี่เข้มมารับฉัน น้าเจก็พาฉันแวะมาทานมือเย็นกับเพื่อนๆ ของน้าเจ มีน้ามิริณ และอีกคนน้ารีน ซึ่งน้าเจแนะนำฉันในฐานะลูกสาวเพื่อนของน้าเจ ทว่าขณะที่เรานั่งทานข้าวกันไปได้สักพักนั้น“อ้าวหนุ่มๆ ทำไมพึ่งมาล่ะจ๊ะ” ฉันหันไปสบตากับผู้มาใหม่ มีมาคัส ส่วนอีกสองคนที่มากับมาคัสฉันไม่รู้จัก“หวัดดีปาลิน” มาคัสหันมายิ้มและทักทายฉัน“หวัดดีครับคนสวย” ชายหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาอีกสองคนที่นั่งข้างมาคัส หันมายิ้มและทักทายฉัน“ตามาคัส นี้รู้จักหนูปาลินแล้วเหรอลูก” เจนิสถามมาคัสและปาลิน ด้วยสีหน้าที่สงสัย“เราเรียนห้องเดียวกันนะครับ น้าเจ ใช่ไหมครับปาลิน”“ค่ะ...”“งั้นเหรอลูก”“หนุ่มๆมาก็ดีแล้ว ไหนๆ ก็เรียนที่เดียวกั