พันธะร้ายลวงหัวใจให้รัก

หลายชั่วโมงต่อมา ด้านฟรอสต์ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาพับแขน ชายเสื้อนักศึกษาหลุดลุ่ย เดินเสยผมเข้ามาภายในคฤหาสน์หลังใหญ่ของบิดาในรอบหลายเดือน บนโต๊ะอาหารมีบิดา มารดานั่งรอรับประทานมื้อเย็นพร้อมกับลูกชายหัวแก้วหัวแหวน“ป๊ะป๋า คุณนายเจนิส สวัสดีครับ” ด้านริวที่เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของลูกชายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ มีพลาสเตอร์ มุมปากเลอะชายเสื้อหลุดลุ่ย คนเป็นพ่อถึงกับผงะ ‘นี้มันนักเรียนหรือนักเลง’ เหมือนนักเลงเข้าไปทุกวัน“ตาฟรอสต์ นี้เราไปมีเรื่องกับหมาแมวที่ไหนมาลูก”“หมาแมว ข้างบ้านคุณพ่อนี้แหละครับ” ฟรอสต์ตอบบิดา ริวได้ฟังจากปากภรรยามาบ้างแล้ว เด็กวัยรุ่นมีเรื่องชกต่อยเป็นธรรมดา แต่ไม่คิดว่าลูกจะโดนหนักถึงหน้าแหกรอยช้ำเต็มหน้าหล่อๆ ของมัน“ไหนๆ ก็มาแล้ว แม่เราทำของโปรดไว้รอเราแล้ว ทานสักหน่อยให้คุณแม่ดีใจหน่อย” ริวเอ่ยแซวภรรยา ถึงจะโกรธลูกชาย ฟรอสต์ไปมีเรื่องชกต่อยกับพาทิศมา แต่มารดาก็เข้าครัวทำของโปรรอลูก“เลี้ยงลูกมา ยุ่งไม่ให้กัด ไรไม่ให้ตอม โตมาเลี้ยงตัวเอง มันลำบากมากขนาดนี้เลยเหรอวะ ไอ้ลูกชาย” คำพูดของบิดาทำเอา ฟรอสต์สะอึก“ฟรอสต์ ป่าวนะครับ ไอ้พาทิศ ต่างหากที่มันเริ่มก่อน”“แล

ด้านฟรอสต์ที่ชนเข้ากับใครบางคน ขณะที่เดินมาเข้าห้องน้ำแล้ว มือหนาหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาใส่กระเป๋าเสื้อ แต่แล้วกับต้องชะงัก เมื่อสายตาสะดุดเข้ากับร่างบางใบหน้าสวยตรงหน้า“นี้คนหรือนางฟ้า” ฟรอสต์พึมพำเสียงออกมา ราวกับคนไม่ได้สติ ร่างบางใบหน้าสวยตรงหน้า ปากนิดจมูกปลายเชิดหน่อยๆ ผมยาวสลวยดัดปลายเป็นลอนรับกับใบหน้าสวยหวานของเธอ พอดูรวมๆแล้ว สวยมาก สวยชิบหาย ทำเอาเขาใจสั่นหมด ทุกอย่างราวกับโลกหยุดหมุน ปฏิเสธไม่ได้ ว่าร่างบางตรงหน้าสวยหวานจับใจของผม“...น่ารัก” ฟรอสต์หลุดเสียงพึมพำออกมาต่อหน้าสาวสวยอย่างปาลิน ราวกับคนไม่ได้สติ นัยน์ตาคมเข้ม สบตาสาวสวยตรงหน้าผ่านเลนส์แว่นตา ฟรอสต์เอ่ยเป็นภาษาไทย โทนหน้าแบบนี้ เจแปน โคเรีย แน่เลย!! ตึก ตึก !! หัวใจดวงเล็กๆ เต้นสั่นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ ราวกับไม่เคยเกิดขึ้นที่ไหนมาก่อนด้านปาลินร่างบางที่ถูกชายหนุ่ม โทนหน้าเอเชีย เอ่ยชมเธอเป็นภาษาไทยมานั้น ใบหน้าสวยถึงกับชะงัก ระบายยิ้มบางๆ ให้กับคนตรงหน้ามือเรียวยื่นไปจับสมาร์ทโฟน ไอโฟน 16 โปรแม็กสีโกลด์เคสใส ตรงหน้าของตน!! โป๊ก !! หน้าผากของคนทั้งคู่ชนเข้าหากันอย่างไม่ตั้งใจ มันเป็นอุบัติเหตุ!! หมับ !! แต่แล

ด้านปาลิน ร่างบางที่กำลังจะออกไปหาอะไรทานนั้น ทว่าเสียงสมาร์ทโฟนกับดังขึ้นมาRrrrrrrrrr My Sis ยัยตัวแสบปาลินที่เห็นใบหน้าสวยเด้งขึ้นที่หน้าจอ ใบหน้าสวยถึงกับชะงัก ขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสงสัย“ใครกัน ฉันเคยตั้งชื่อใครแบบนี้ด้วยเหรอ” แต่นั้นก็รับสาย“คะ...”“พี่ชาย อยู่ไหนแล้วคะ น้องรอที่ร้านบีบาร์ซอง” ปลายสายที่ดังขึ้นมานั้น ทำเอาปาลินสงสัยเข้าไปใหญ่“เออ ฉันไม่ใช่พี่ชายคุณค่ะ” ทว่ามือเรียวจับสมาร์ทโฟนพลิกไปมาแต่แล้วกับต้องชะงัก ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจสุดๆ เมื่อหลังเคสไม่ใช่สมาร์ทโฟนของเธอ[ว่าไงนะคะ คือฉันโทรหาพี่ชายฉันนะคะ][พี่ชายคุณ มือถือคงสลับกับฉันน่ะค่ะ] ด้านปาลิน ภาพเธอชนเข้ากับชายร่างสูงหน้าตาดีคนนั้น ร่างบางถึงกับยกมือขึ้นมากุมขมับ จะบ้า นี้ผ่านมากี่ชั่วโมงแล้ว[โอมายก๊อด] ฟร้อนท์ที่ได้ฟังจากคนปลายสายเช่นนั้นถึงกับอ้าปากค้าง[ฉัน อยากได้มือถือฉันคืน รบกวนด้วยนะคะ] ปาลินเอ่ยกับคนปลายสาย[ได้ค่ะ งั้นคุณมาเจอฉันที่ ร้านบีบาร์ซอง] บีบาร์ซองนั้น เป็นร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากมหาลัยของฉัน[ได้ค่ะ]“...ให้ตายสิ ป่านนี้ผู้ชายคนนั้นเขาจะรู้ตัวหรือยัง”อีกด้านของฟรอสต์[ปาลิน แ

หลายวันต่อมาด้านฟรอสต์หลังจากที่วันนี้เลิกเรียน ร่างสูงกลับถึงหอ ทว่านี้ผ่านไปหลายวันแล้ว แต่คนที่รับปากจะติวให้ผมยังไม่ติดต่อมา!! ฟู่...!! ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีฟ้าอ่อนๆ กางเกงยีนส์สีเข้ม ยืนอัดบุหรี่ที่ชั้น 8 ระเบียงหน้าห้องพักของตน นัยน์ตาคมเข้มเหลือบมองหน้าจอสมาร์ทโฟน“จะไม่สน จริงเหรอวะ” ฟรอสต์พึมพำเสียงทุ่มออกมา ขณะที่ปากพ่นควันบุหรี่เพื่อคลายอากาศที่เย็นสบายอุณภูมิสิบต้นๆ อากาศกำลังดี แต่ตอนนี้ผมแม่งเหงาชิบหาย ต้องการใครสักคนที่ทำให้หายเหงา เรื่องหน้าตาใช่ว่าจะเป็นสองรองใคร“ไม่สนจริงๆ เหรอวะ” ฟรอสต์เฝ้ารอใครบางคน ตั้งแต่เจอปาลินที่โรงอาหารมหาลัยวันนั้น นี้ก็ผ่านมา 7 วันแล้ว ไม่มีท่าทีว่าเธอจะติดต่อเขามา“เขา ไม่ชอบมึงเปล่า” มาคัส ที่พอจะเดาอาการกระวนกระวายใจ อยู่ไม่ติดของฟรอสต์ออก ดูเหมือนว่าไอ้ตัวดีของน้าเจนิส จะหลงเสน่ห์แพรวพราวของสาวแห่งลุ่มน้ำแม่น้ำเมืองซิดนีย์เสียแล้วสิ“มึง รู้เหรอว่ากูคิดอะไร” ฟรอสต์ถามไอ้คนแสนรู้ รู้มากพอๆกับไอ้ลาเต้ เจ้าสี่ขาที่เมืองไทยของผมซะอีก“หึ...ท่าทีอยู่ไม่ติดอย่างมึง จะเป็นเรื่องอะไรได้ มึงกำลังอยากเดทกับติวเตอร์คนสวย อย่างปาลิน” มาคัส ที่ต

ปาลินส่งเรียวลิ้นเล็ก ตวัดเข้าโพรงปากหนากลับอย่างที่เขาทำกับเธอ มือเรียวขย้ำเข้าคอเสื้อของคนร่างสูงเพื่อระบายอารมณ์ไฟพิศวาสที่ถูกคนตัวสูงปลุกเร้า“จ๊วบ จ๊าบ” ฟรอสต์ที่เพียงแลกลิ้น จูบกับสาวๆ มานักต่อนัก แต่กับไม่มีสาวๆ คนไหนที่เร้าใจ จูบได้อารมณ์ทำเอาใจสั่นถึงเพียงนี้และเสียการควบคุมได้เท่ากับปาลิน จูบที่ไม่ประสีประสา ราวกับเด็กประถมอ่อนหัด ทว่ากับเร้าใจเขา ทำฟรอสต์เสียศูนย์แทบจะคลั่งลงแดงตาย“แผล็บ แผล็บ” ลิ้นหนาตวัดบดขยี้ลงริมฝีปากบางจิ้มลิ้มอมชมพูเรียวสวยอย่างหนักหน่วง ทว่าเพียงแค่ชิมรสชาติปากของเธอ ทว่ากับหลงใหลกลิ่นกายหอมยั่วยวนอย่างไม่รู้ตัว ร่างหนาสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้“อืม...จ๊วบๆ ” ด้านปาลิน ได้แต่หลับตา ปล่อยให้ฟรอสต์รุกลิ้นร้อนระอุ กวาดชิมความหวานจากโพรงปากของเธออยู่เช่นนั้นนานนับหลายนาที ปฎิเสธไม่ได้สัมผัสแปลกใหม่ที่ลิ้มลอง ทำเอาสั่นสะท้านไปทั้งตัว จนรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของร่างกาย ที่เขายกตัวจากที่นั่งเก้าอี้คนละตัว ทว่ากับอุ้มฉันนั่งบนตักของเขา ขณะที่ลิ้นของเรายังคงสอดสัมผัสพันกัน“อ่าส...อืม” ปาลินที่เหมือนว่าฉันและฟรอสต์จะเลยเถิดไปไกล“ตุบๆ ตับ” ฉันเหมือนคนที่กำลั