All Chapters of พันธะร้ายลวงหัวใจให้รัก : Chapter 51 - Chapter 58

“ก็ต้องรู้จักสิ เราเรียนห้องเดียวกันค่ะคุณน้า” ปาลินเอ่ยเสียงเรียบ ฟรอสต์สบตามารดา มาดามเจนิสไม่ได้มีท่าทีตกใจอะไร ที่ผมและปาลินเรารู้จักกันแล้ว“งั้นดีเลยลูก น้าฝากพี่มาคัส ตาฟรอสต์ดูแลน้องด้วยนะ ไหนๆทั้งสามก็เรียนที่ห้องเดียวกัน”“ครับ...คุณแม่” มาคัสเหลือบมองหน้าฟรอสต์ ฝากปาลินไว้กับไอ้ฟรอสต์น้าเจ ช่างไม่รู้อะไร แบบนั้นเหมือนฝากเนื้อเข้าปากเสือชัดๆ มาคัสหลุดยิ้ม“หึ....ไงละมึง ทีกูชวนไม่อยากมา” มาคัสสะกิดคนข้างๆ“กูแค่อยากมาทานข้าวกับใครบางคน” ทว่าในจังหวะนั้น ภีมภพกับทำในสิ่งที่ไม่คาดคิด ภีมภพถือวิสาสะตักอาหารให้กับปาลิน เพราะเขานั่งติดกับเธอ แต่นั้นท่าทีของหมอภีมที่สนิทสนมกับปาลิน ทำฟรอสต์ทั้งโกรธและโมโห“อันนี้ น่าทานนะครับชิมดู” ภีมภพเอ่ยกับปาลิน ขณะที่ผู้ใหญ่ทั้งสามนั่งทานข้าวเม้าท์มอยกันอย่างไม่สนใจเด็กๆด้านปาลินที่หมอภีม ตักโน้นนี้นั้นให้หมออุตส่าห์มีน้ำใจ ใครจะกล้าปฏิเสธ ปาลินยิ้มรับขอบคุณ แต่นั้นท่าทีของทั้งสองกับตกอยู่ในสายตาของฟรอสต์ตลอดเวลาฟรอสต์ตั้งแต่มาถึง ร่างสูงทานข้าวไม่ถึง 5 คำ เขาก็รู้สึกอิ่มมันจุกมันแน่นไปหมด ปาลินไม่คิดจะสนใจ เธอเลือกจะเมินผม“เออ ผัวนั่งอยู่

ปาลินไม่สนใจคนปากเสีย ร่างบางเปิดประตูรถสาวเท้ากลับเรือนหลังเล็กทันทีฟรอสต์ที่เห็นท่าทีของปาลินไม่สน เมินตน ทั้งที่เขาอุตส่าห์ขับรถออกไปรับเธอ“หึ...ขอบคุณสักคำก็ไม่มี” ฟรอสต์ยืนอัดบุหรี่สงบสติอารมณ์ให้ใจเย็นลง จนกระทั่งไฟในบ้านใหญ่ถูกปิดลง ปาลินเดินหนีเขาไปแบบนั้นคิดเหรอว่าจะรอด ที่ผมไม่ตามปาลินไปตอนนี้ รอให้เหยื่อตายใจเท่านั้นแหละ ฟรอสต์เดินเล่นวนอยู่ในสวนหลังบ้านเรือนหลังเล็กจนเขาแน่ใจแล้วว่าคนในบ้านใหญ่หลับสนิท!! บ๊อก บ๊อก !! เสียงอันคุ้นเคยที่ดังเห่าเขาขึ้นมา ฟรอสต์นานแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้เล่นกับเจ้าลาเต้ สุนัขตัวโปรดของผมที่ตอนนี้ มาดามเจนิส ยกมันให้เป็นลูกรักของลูกสาวท่าน อ๋อไม่ใช่สิ ว่าที่ลูกสะใภ้ท่านไปแล้วฟรอสต์ย่อตัวในระดับเดียวกับเจ้าสี่ขา“ไง คิดถึงละสิพ่อไม่อยู่ เอ็งอยู่กับแม่ อย่าซนนะโว้ย แม่เอ็งใจร้าย ระวังจะโดนเอาไปทำแดดเดียว” ฟรอสต์อุ้มเจ้าลาเต้ ขึ้นมาและเล่นกับมันนานหลายนาที ทว่าเพียงแค่ได้กอดลูก พลอยทำให้เขาใจเย็นลงบ้าง“แต่คืนนี้ ข้าไม่มีเวลาเล่นกับเอ็งแล้ว อย่าซนละ จุ๊บ” ฟรอสต์จับเจ้าสี่ขายัดลงในบ้านของมัน ทว่าไฟในห้องปาลินยังคงเปิดอยู่“คิดเหรอว่าจะรอด” หึ...ฟร

ด้านเจนิสที่เห็นตามเนื้อตัวของฟรอสต์ หน้าอกขาวๆ ตามรอยสักเต็มไปด้วยรอยเล็บนั้น คนเป็นมารดาลมแทบจับ เจนิสแทบล้มทั้งยืน เมื่อคืนลงมาดื่มน้ำ ทว่ากับเห็นหลังลูกชายแว่บๆ ที่เรือนหลังเล็ก ไอ้เราก็เข้าใจว่าลูกชายจะไปเล่นกับเจ้าลาเต้ ที่ไหนได้มาดามเจนิส ไม่รีรอฟังคำอธิบายใดๆ จากฟรอสต์ ทว่ากับกระโจนใส่ มือเรียวบิดเข้าที่ใบหูของลูกชาย และลากฟรอสต์มาคุยที่ห้องส่วนตัว“อะ...ผมเจ็บนะครับ คุณแม่” ฟรอสต์นี้ลูกนะ มาดามเจนิสจะดุไปถึงไหน บิดหูผมแทบขาด แดงหมดแล้วเนี้ย“เจ็บเหรอ ยังมีหน้าพูดมาได้ ตาฟรอสต์ทำไมเรานิสัยเสีย เหมือนพ่อเราไม่มีผิด ปาลินไม่เจ็บกว่าลูกหลายเท่าเหรอ” ฝากปาลินไว้กับลูกชาย เท่ากับฉันฝากเนื้อเข้าปากเสือชัดๆ“แม่จะมีหน้า ไปคุยกับพ่อของหนูปาลินยังไง ทำอะไรทำไมลูกไม่คิดบ้าง แล้วเซย่า แม่นางฟ้านางสวรรค์ของลูกนะ เราเอาเขาไปเก็บไว้ไหน” ชัดเจนครับ มาดามเจนิส ท่านทราบเรื่องของผมกับปาลินแล้ว ก็คุณแม่พูดมาซะขนาดนี้ แก้ตัวไปก็มีแต่จะแย่ลง“แล้วทำแบบนี้ น้องปาลินเธอเต็มใจหรือเปล่า เราไปบังคับขืนใจน้องไหม ตอบแม่มานะ ตาฟรอสต์” ฝ่ามือเรียวของมาดามเจนิส ตบโต๊ะทำงานของคุณริวดังปัง ฟรอสต์สะอึกเล็กน้อ

ฟรอสต์บอกกับปาลิน ขณะที่เขาสบตากับเธอหึ...! เผลอเป็นไม่ได้ ชอบแอบนัดแนะกับไอ้พาทิศ ถ้าผมไม่ตามมาไม่อยากจะคิด ปาลินนะปาลิน ชอบนักทำผัวเธอหงุดหงิดเนี่ยปาลินกลับเข้าไปในงาน โดยไม่คิดจะสนใจ ฟรอสต์และเซย่า เธอสบตาพวกเขาเพียงผ่านๆ“ส่วนมึง ถ้าไม่ได้กินหญ้า ก็คงเข้าใจนะ คำว่า ครอบครัวหนะ รู้เปล่า” ฟรอสต์เอ่ยเสียงแข็งกับพาทิศ คิดเหรอว่าผมดูมันไม่ออก มันคิดยังไงกับปาลิน“ที่ฟรอสต์ เลิกกับเซย่า เพราะปาลินใช่ไหม” เซย่าที่ฟรอสต์จะเดินผ่านเธอไปนั้น อดสงสัยไม่ได้ ฟรอสต์พึ่งขอจบความสัมพันธ์กับเธอไม่นานมานี้ แล้วปาลินละ เธออยู่บ้านเขาตั้งแต่ตอนไหน“แล้วแต่เธอจะคิด” เอ่ยจบร่างสูงกับเดินหงุดหงิดเข้าไปในงาน ฟรอสต์หงุดหงิดไม่น้อยที่ปาลินไม่รอตนด้านปาลินหลังจากที่กลับเข้ามาในงาน น้าเจ ไม่ได้ให้เขาไปตามฉันอย่างที่บอก“ปาลิน หนูไม่ต้องรีบนะลูก คืนนี้อยู่สนุกต่อกับเพื่อนๆหนูได้เลยจ๊ะ” เจนิสที่เห็นกลุ่มเพื่อนสนิทลูกชายนั่งดื่มสนุก เมื่อถึงช่วงอาฟเตอร์ปาร์ตี้ เด็กๆต่างลุกออกจากโต๊ะ แดนซ์กระจาย ออกลวดลาย ไม่มีใครยอมใคร“ปาลิน มานี้ มาแล้วเธอจะรีบกลับไปทำไม อยู่สนุกกันก่อนสิ คุณแม่ขา เล่ขอยืมเพื่อนหนูไปสนุกกั