[บันทึกพิเศษ กาฬ]ความอบอุ่นภายใต้ผ้าห่มผืนหนาไม่ได้ช่วยให้คนที่อยู่ในอ้อมกอดของผมรู้สึกอุ่นได้เลย ร่างเล็กมีอาการสั่นเทาจนผมต้องกระชับกอดให้แน่นขึ้น“หนาว...” เสียงหวานเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบาคล้ายกับคนละเมอผมแตะมือที่หน้าผากชื้นเหงื่อก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความไม่ชอบใจ ยัยตัวเล็กไม่สบาย ชิบหายแล้ว ผมผละตัวออกจากร่างบางแต่กลับโดนเธอดึงเข้าไปกอดอีกครั้ง“หลิน... เธอไม่สบายฉันจะพาไปหาหมอ”เธอไม่ได้รับรู้สิ่งที่ผมพูดเลยจึงจำเป็นต้องแกะแขนเรียวออกจากเอวสอบ ผมหาเสื้อผ้าให้เธอใส่หลังจากที่จัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว หลินดูไม่ได้สติอยากจะกอดผมและบ่นว่าหนาวอย่างเดียว“หลิน หลินตื่น ใส่เสื้อผ้าก่อน”ผมปลุกเธอเพื่อจะให้เธอลุกขึ้นมาใส่เสื้อผ้า สายตาหวานปรือตามองผมอย่างยากลำบาก ผมช่วยเธอใส่เสื้อผ้าไม่นานเราก็ขึ้นรถไปที่โรงพยาบาล เธอหลับมาตลอดทางจนผมต้องอุ้มลงจากรถก่อนที่บุรุษพยาบาลจะนำเตียงมาและพาเธอเข้าห้องฉุกเฉิน แม้โรงพยาบาลนี้จะเป็นโรงพยาบาลเอกชนที่มีชื่อเสียงและมีหมอเก่ง ๆ มากมายแต่ผมยังอดกังวลไม่ได้อยู่ดี“คนไข้มีอาการของไข้ และปวดหัวครับ ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง ถ้าน้ำเกลือหมดกระปุกแล้วก็สามารถกลับบ้า
Última atualização : 2026-07-29
FAZER LOGIN
