[บันทึกพิเศษ กาฬ]เวลาผ่านไปเร็วกว่าที่คิดรู้ตัวอีกทีก็ใกล้จะเปิดเทอมแล้ววันนี้พวกผมเลยนัดออกมาสังสรรกันตามประสาเพื่อนในแก๊ง แต่ขาดคนหนึ่งคือ วีว่า เธอไม่มาเพราะไอ้พี่โรมมันกักตัวไว้ แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับวีว่าแล้ว มีแค่ความรู้สึกดี ๆ กับความห่วงใยให้เท่านั้นผมกับหลินเดินเข้ามาในร้านเหล้าก่อนจะมองหาพวกไอ้เซนต์ที่มารออยู่ก่อนแล้ว หลินรีบวิ่งไปที่โต๊ะนำหน้าผม ใบหน้าสวยหวานยิ้มแย้มเมื่อเห็นพวกมัน ดีใจอะไรขนาดนั้นวะ?“อ่าว ทำไมมาด้วยกันได้วะ?” คริสต์ทักขึ้นเมื่อเห็นว่าผมเดินตามหลินมา“กูแวะไปรับมาเองแหล่ะ”พวกมันพยักหน้ารับรู้ก่อนจะหันมาคุยกับหลินต่อ ผมทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาข้าง ๆ หลินแต่ผมคงนั่งชิดเธอไปหลินจึงขยับให้ผมนั่ง ซึ่งผมก็ดึงก้นกลมคลึงให้นั่งชิดผมเหมือนเดิม ในผับค่อนข้างมืด ไม่มีใครสังเกตหรอก เธอหันมาทำหน้าบึ่งใส่ผมแต่ผมต้องสนใจด้วยเหรอ?“วันนี้หลินลี่แต่งตัวน่ารักจัง”“แสดงว่าปกติฉันแต่งตัวไม่ดีเหรอ?”หลินถามกลับเซนต์อย่างสงสัย ปกติเธอแต่งตัวธรรมดาส่วนใหญ่จะใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนต่างจากวันนี้ที่ใส่เดรสแขนสั้นสีม่วงลาเวนเดอร์กับรองเท้าผ้าใบสีขาว มีกระเป๋าสะพายใบจิ๋วในนั้นมี
Última atualização : 2026-07-29
FAZER LOGIN
