All Chapters of Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ: Chapter 51 - Chapter 60

“ดีใจไหมที่เราชนะ”“ดีใจสิ ดีใจมากด้วย แกขับรถเร็วมากมองแทบไม่ทัน” เก็บดาวแสดงออกอย่างชัดเจนว่าภูมิใจในตัวสีน้ำ สามสาวที่มองอยู่ใกล้ ๆ รู้สึกได้ในทันทีว่าระหว่างพวกเขามันมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งที่เกินกว่าเพื่อนสนิทถ้าพวกเขาเปิดใจแล้วลองข้ามเส้นที่ขีดเอาไว้ล่ะก็เกาะนี้ได้ลุกเป็นไฟแน่นอน“เราชนะเพื่อแกเลยนะยัยตัวเล็ก”“เอ่อ เพื่อเราเหรอ..” ถึงเธอจะไม่เข้าใจว่าทำไมสีน้ำถึงบอกแบบนั้น แต่ด้วยความเป็นเพื่อนสนิทก็จะพยายามไม่เก็บคำพูดนั้นมาคิดเข้าข้างตัวเองหรอกนะ.. เธอเลยเลือกเอ่ยคำพูดแสดงความยินดีแทนการตั้งคำถาม“แกเก่งมาก ๆ เราโคตรตื่นเต้นเลยตอนดูการแข่ง เรากรี๊ดจนคอแทบแตกอะ เอาเงินรางวัลมาแบ่งเลยนะ”“เพราะต้องพาเราไม่รักษาเส้นเสียง เราเสียงหายแล้วอะ” พลางลูบคอตัวเองยิ้มหวานให้สีน้ำ เก็บดาวเพียงพูดหยอกล้อไม่ได้อยากได้เงินรางวัลของสีน้ำ“ให้หมดเลย” เขาตอบกลับมาเสียงทุ้มต่ำละมุนด้วยรอยยิ้ม“อะไรนะ?” เก็บดาวถึงอ้าปากค้างเล็กน้อย“เงินรางวัล เราให้แกหมดเลยยัยตัวเล็ก” สีน้ำยกมือมาลูบหัวเก็บดาว พร้อมก้มหน้าลงมาพูดกับเธอใกล้ ๆ ระยะห่างที่ทั้งสองคนได้สบตากัน“ไม่เอาจะมาให้เราทำไมล่ะ เราแ

Day Three In DaringAt Eterna Island 🏝️(เกาะเอเทอร์น่า)07:30 AM.เข้าสู่วันที่สามบนเกาะเอเทอร์น่าที่เหล่าเด็กวัยรุ่นทั้งสิบคนกำลังได้ใช้เวลาสนุกกับปาร์ตี้หลังเรียนจบไฮสคูลโดยที่ไม่มีผู้ใหญ่มาคอยควบคุมหรือจับตาดูอย่างที่ผ่านมา พวกเขาเลยตั้งใจว่าห้าวันที่ได้ใช้เวลาร่วมกันบนเกาะเอเทอร์น่าที่ไม่มีกฎ ไม่มีผู้ใหญ่ ไม่มีคนควบคุม มีเพียงความลับคนที่ได้รู้มีแค่พวกเขา ว่าได้กระทำทำหรือพูดสิ่งไหนลงไปบ้าง เมื่อวานพวกเขาตื่นเต้นกับการแข่งรถ แล้ววันนี้จะมีกิจกรรมอะไรให้สนุกสุดเหวี่ยงหรือมีเรื่องให้ได้เสียวยิ่งกว่าเดิม..ก๊อก ๆ ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นที่ห้องนอนของภูเมฆซึ่งตอนนี้ได้ให้เก็บดาวกับพริ้มฟ้าใช้ระหว่างพักผ่อนอยู่บนเกาะ ส่วนเขาไปนอนที่ห้องของสีน้ำ“ใครมาอะ” พริ้มฟ้าที่กำลังเลือกชุดสำหรับใส่ไปเดินเล่นโผล่หน้าออกมาจากห้องน้ำเอ่ยถามเก็บดาวที่กำลังลงครีมบำรุงใบหน้า“ไม่รู้อะ ภูเมฆมั้ง มาเอาของหรือเปล่า” เก็บดาวเอ่ยตอบขณะทาครีมกันแดด“โอเคงั้นฝากดาวรับหน้าก่อนนะพริ้มไม่พร้อม” ทำตาปิ๊ง ๆ ให้เก็บดาวช่วยรับหน้าให้ก่อน ถึงจะอยากเป็นคนไปเปิดเองก็ตาม “ได้จ้ะ” เก็บดาวขยิบตาหนึ่งครั้ง

Amara Beach (หาด อาเมเร่)🪸พวกหนุ่ม ๆ ทั้งหกคนมารวมตัวกันที่ชายหาดรอขับเจ็ทสกีกับเล่นวอลเลย์บอลชายหาด พวกเขาใส่เพียงกางเกงขาสั้นอวดโชว์กล้ามแขนกับซิกแพกเป็นมัด ๆ ตรงหน้าท้องกล้ามเนื้อพวกนั้นเด่นสู้ท้าแดด ร่างกายสมบูรณ์แบบอย่างน่าหลงใหลซึ่งไม่ใช่เรื่องแปลกเลยเพราะพวกเขาออกกำลังกายอย่างหนัก 6 วันต่อสัปดาห์ เป็นนักแข่งรถชอบความเร็วไม่พอยังเป็นนักกีฬาโรงเรียนด้วย ซึ่งกีฬาที่พวกเขาชอบเล่นด้วยกันคือเตะฟุตบอลนอกนั้นก็ยังเชี่ยวชาญกีฬาอีกหลายประเภทเช่น บาสเกตบอล วอลเลย์บอล ว่ายน้ำ คาราเต้ เทควันโด ฟันดาบ และพาราไกด์ดิ้งเมื่อเกิดมาในฐานะทายาทผู้สืบทอดตระกูลการที่จะเก่งหรือเชี่ยวชาญเพียงด้านใดด้านหนึ่งไม่เพียงพอกับตระกูล พวกเขาต้องเก่งต้องแกร่งรอบด้าน ฝึกฝนจิตใจไม่ให้อ่อนแอ สติปัญญาที่ต้องฉลาดกว่าเด็กคนอื่น ความรับผิดชอบที่สูง และการเตรียมตัวเป็นผู้นำ เพราะตั้งแต่วินาทีที่ลืมตาขึ้นมาก็ถูกคาดหวังและกดดันเกินกว่าจะอธิบายได้“อยากเดิมพันแข่งเจ็ทสกีปะ” ปลาบปลื้มหันบอกเพื่อน ๆ ขับเจ็ทสกีเล่นกับเพื่อนก็สนุกนั่นแหละ แต่ยังรู้สึกเสียดายเรื่องแพ้การแข่งรถเมื่อวานไม่หาย“เอาไหมล่ะ ไม่ติดนะ” เข

“ไอ้สีน้ำกับไอ้ภูเมฆมากันละ” โปรดปรานเอ่ยบอกเพื่อนที่เหลือ“เป็นไงครับคุณผู้ชนะ ได้ใช้ของรางวัลบ้างหรือยัง”ปลาบปลื้มเอ่ยแซว“ใกล้ละ” สีน้ำยิ้ม เดินไปให้ขอบฟ้าช่วยฉีดสเปรย์กันแดดให้“มึงจะสั่งให้เธอทำอะไร” ขอบฟ้าก็ถามเพราะอยากรู้เหมือนกัน“นั่งเจ็ทสกีที่กูขับ” สีน้ำไม่มีอะไรต้องปิดบังตอบออกไปตามความจริง“เธอกลัวการนั่งเจ็ทสกีไม่ใช่เหรอ” ขอบฟ้าขมวดคิ้วไม่เข้าใจทำไมสีน้ำเลือกสั่งในสิ่งที่เก็บดาวกลัว“เธอไม่ได้กลัวการนั่งเจ็ทสกีหรอก ยัยดาวกลัวที่เป็นกูขับ” สีน้ำตอบต่อ พอฉีดสเปรย์กันแดดเสร็จเขาก็ลุกไปหยิบเบียร์มาดื่ม“พวกเธอมานั่นละ” เป็นโปรดปรานอีกแล้วที่เห็นสี่สาวนั่งรถไฟฟ้าที่มีพนักงานชื่อภูมิขับมาส่ง“สรุปว่าแก” เก็บดาวเดินตรงไปหาสีน้ำทันทีที่มาถึงชายหาด“หึ ต้องเรียกว่ายังไง พูดใหม่” สีน้ำส่ายหัวเมื่อเธอทำผิดคำสั่ง“เฮ้อ! พี่สีน้ำจะสั่งให้น้องเก็บดาวทำอะไรคะ!” เก็บดาวกระแทกเสียงลงในคำทุกคำอย่างประชดประชันแต่ยังคงน่ารักในสายตาสีน้ำเสมอ“ต้องนั่งซ้อนเจ็ทสกีเรา”“พูดว่ายังไงนะ!!!”“ห้ามปฏิเสธ”“ไอ้..!!” เก็บดาวอยากจะสบถด่าใส่หน้าเขาจริง ๆ“ไว้มาแข่งรถชนะแล้วจะยอมเป็นเบ๊ให้

“ขอบฟ้าตกใจที่ยัยดาวใส่บิกินี่ขนาดนั้นเลยเหรอ”พราวฝนที่ยังคงกอดแขนขอบฟ้าอยู่เมื่อเห็นท่าทีของเขาอดสงสัยไม่ได้ เพราะขอบฟ้านิ่งไปเลย สำหรับพราวฝนที่เป็นเด็กนักเรียนอินเตอร์ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในต่างประเทศมองว่าเป็นเรื่องธรรมดามาก“เปล่า ก็แค่ไม่เคยชุดที่มัน..ปล่อยได้แล้ว” ขอบฟ้าตอบเสียงปกติแกะมือพราวฝนออก“แล้วจะใส่กระโปรงยาวลากพื้นไปนั่งเจ็ทสกีหรือไง” ขอบฟ้ามองชุดพราวฝนก็อดจะดุไม่ได้ แต่เป็นการดุที่นิ่มนวลเหมือนที่เขาปฏิบัติกับเธอตั้งแต่ที่รู้จักกันมาเหมือนเธอเป็นน้องสาวอีกคนหนึ่งแม้จะเกิดปีเดียวกันก็ตาม ก็เข้าใจได้สองตระกูลเลี้ยงให้พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน พอพูดจบขอบฟ้าก็เดินไปขึ้นเจ็ทสกี“แต่งตัวอะไรของเธอวะยัยตัวโชคร้าย” ตะวันเดินเข้ามาหาพราวฝนเอื้อมมือดึงกระตุกกระโปรงสีครีมไข่ของเธอเบา ๆ“แล้วมันหนักหัวพ่อ..นายเหรอคะ” พราวฝนหันไปตอบโต้อย่างไม่ยอมหรือกลัวตะวัน“ยัยพราว!”ตะวันพยายามข่มอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นมา ถ้าเขาระเบิดอารมณ์ต้องแพ้ยัยโชคร้ายแน่นอน พราวฝนชอบยั่วให้โกรธเขาเลยดูเป็นคนใจร้าย“อยากจะทำตัวเป็นพาระคนอื่นไปตลอดชีวิตเลยมั้ง”เขาเปลี่ยนท่าทีพลางก้มหน้าเ