Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

“อ๊ะ! สีน้ำ! กรี๊ดดด” ตู้ม! ซ่า!เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเก็บดาวกระเด็นออกจากเจ็ทสกีร่วงตกลงไปในทะเล สีน้ำได้ยินเสียงกรีดร้องของเก็บดาวออกมาสุดเสียงตามมาด้วยเสียงของหนักอะไรบางอย่างที่ตกลงไปในทะเล นั่นคือร่างบางเองแหละที่ร่วงลงไปขวับ!“เก็บดาว!!”ตู้ม! ซ่า!สีน้ำเมื่อเห็นว่าเพื่อนสนิทหล่นจากเจ็ทสกี เขารีบดึงสายคล้องข้อมือตัวตัดสัญญาณถ้าหากคนขับหล่นจากเจ็ทสกีเมื่อขว้างออกแล้ว ก็รีบกระโดดลงไปในน้ำทะเล ว่ายเข้าไปดึงมือเก็บดาวกระชากเข้าสู่อ้อมกอดถึงเธอจะใส่เสื้อชูชีพอยู่แต่ภาพก่อนที่เขาจะกระโดดลงมา คือเธอที่จมลงไปในทะเลก่อนผุดหัวขึ้นมาอยู่ในอาการหวาดกลัวตกใจแล้วยังสำลักน้ำทะเลจนหน้าแดง“แค่ก ๆ แค่ก ๆ อึก”“ยัยตัวเล็กไม่เป็นอะไรแล้วนะ ไม่เป็นอะไร เราอยู่นี่แล้ว”“ตกใจมากเลยใช่ไหม กลัวหรือเปล่า”“เราขอโทษ ขอโทษนะเก็บดาว เราขอโทษ”เขาลูบหัวปลอบเธอรัวคำถามใส่อย่างเป็นห่วง กล่าวขอโทษร่างบางซ้ำไปซ้ำอยู่อย่างนั้น สีน้ำได้แต่โทษตัวเองว่าเป็นคนผิด ซึ่งมันไม่มีคนผิดเป็นอุบัติเหตุเขาไม่ตั้งใจทำให้เธอหล่น เธอเองที่ชะล่าใจปล่อยแขนจากการกอดเขา แล้วเอาจริงเธอแค่สำลักน้ำกับตกใจนั่นแ

“คนที่เธอจะโยนทิ้งได้ง่าย ๆ มันคือฉัน”พราวฝนที่ได้ยินประโยคนั้นจากปากขอบฟ้าถึงกับจุกจนแน่นในอก ทำไมขอบฟ้าถึงได้มีความคิดแบบนั้น เธอเนี่ยนะ? คนอย่างเธอน่ะเหรอ? ที่จะเป็นคนโยนเขาทิ้ง คนแบบพราวฝนจะไปมีสิทธิ์ทำกับขอบฟ้าแบบนั้นได้ยังไง มีแต่พวกเขามากกว่าหรือเปล่าที่จะโยนเธอทิ้งอย่างไม่ไยดี“ไม่ใช่นะ!” เธอสวนขึ้นทันควัน เสียงดังกว่าที่เคยใช้กับเขา“ทำไมถึงได้พูดแบบนั้นออกมา อย่าพูดคำนั้นออกมาอีกนะ!”“พราวไม่มีวันจะทิ้งขอบฟ้า!” พราวฝนปฏิเสธเสียงแข็ง เธอสอดแขนทั้งสองข้างเข้าไปโอบกอดรอบลำตัวขอบฟ้าจากข้างหลัง กอดแน่นราวกับกลัวเหลือเกินว่าเขาจะหายไปจากชีวิตเธอ ถึงแม้เธอจะไม่ได้รู้สึกกับขอบฟ้าเหมือนที่รู้สึกกับตะวัน.. แต่เธอก็ทนไม่ได้ถ้าต้องขาดใครคนใดคนหนึ่งไป นึกภาพไม่ออกด้วยชีวิตที่ไม่มีขอบฟ้าไม่มีตะวัน ตั้งแต่เธอได้เริ่มชีวิตใหม่ก็มีสองแฝดเติบโตมาด้วยตลอด ยอมรับว่าตัวเธอนั้นเป็นผู้หญิงเห็นแก่ตัว เธอรู้สึกกับคนพี่แต่ก็ไม่อยากสูญเสียคนน้องไป ไม่ได้อยากกั๊กขอบฟ้าเอาไว้ถ้าเขาเจอผู้หญิงที่ชอบเธอยินดีด้วยมาก ๆ ขอแค่เขายังคงมองเธอเป็นเพื่อน น้องสาว คนในครอบครัวต่อไปแบบนี้เรื่อย ๆ“ไม่จริงหร

สีน้ำพาเก็บดาวกลับเข้าฝั่ง เขามีแกล้งอุ้มเธอโยนใส่น้ำทะเลแล้วยืนเล่นกันอยู่ตรงนั้นสองคนตรงชายหาดท่ามกลางสายตาของพวกพนักงานที่ออกมารวมตัวกันที่ชายหาดต่างก็มองทั้งคู่ด้วยความเอ็นดู เป็นวัยที่สดใสและเบ่งบานเอาเข้าจริงพวกเขาเป็นเพียงแค่เด็กวัยรุ่นที่อยากมีวันธรรมที่ได้เล่นสนุกกันบ้างโดยไม่ต้องสนใจว่าใช้นามสกุลอะไร เป็นลูกหลานมาจากตระกูลไหน ก็แค่เด็กวัยรุ่นอายุสิบแปด..“สีน้ำ”“ว่าไง”“พาเราไปเปลี่ยนชุดที่ห้องได้ไหม”“หืม?”“มันเปียกเกินไปแล้วอะ แล้วก็เราไม่อยากใส่ชุดนี้แล้วด้วย” ความจริงไม่ได้อยากเปลี่ยนชุดอะไรหรอก แค่ต้องการเวลาที่ได้อยู่กับสีน้ำตามลำพัง ในที่สุดโอกาสก็เป็นใจให้เธอสักที“โอเค แต่ขอถามหน่อย ชุดแบบนี้มีแค่ตัวเดียวใช่ไหม”“อืม ทำไมอะ ชอบเหรอคะคุณสีน้ำ” แกล้งพูดหยอกล้อเอียงคอพร้อมใช้แขนสองข้างบีบเต้านมเข้าหากันบิดกายไปมา ส่งสายตายั่วยวนเขาอย่างจงใจแปะ!“เหอะ ปะไปเปลี่ยนเลย” เขาแค่นหัวเราะ ยื่นนิ้วออกไปดีดหน้าผากเธออย่างแรงขึ้นรอยแดงแล้วเดินหนีไปรอที่รถกอล์ฟ“ไอ้บ้ามันเจ็บนะ” เก็บดาวเม้มปากคิ้วขมวดใส่แล้วก็เดินตามไปขึ้นรถกอล์ฟ พลางลูบหน้าผากที่โดนเขาดีด“อย่าให้

“ตรงนี้ที่เราต้องการให้ทำ..”พรึบ!สีน้ำดึงมือกลับด้วยความรู้สึกตกใจกับการกระทำของเพื่อนสาวตัวเล็กเธอจับ ที่จับมือเขาไปวางตรงกลางหว่างขาใกล้กับจุดสงวน สีน้ำที่ไม่เคยหวั่นไหวกับการสัมผัสเนื้อตัวผู้หญิงคนไหนเลย กระทั่งวันนี้ที่ยัยเพื่อนสาวตัวเล็กของเขาดึงมือเขาไปแตะสัมผัสส่วนนั้น ทำให้เขาเผลอใจเต้นแรง..“ยัยตัวเล็กเดี๋ยวนี้หัดใจแตกเหรอ” เขาใช้นิ้วดีดติ่งหูเธอเพื่อเรียกสติ เหล้าก็ไม่ดื่มทำไมเก็บดาวถึงทำแบบนี้กันนะ?“ก็เราอยากลองเรื่องนี้ ทำได้ไหม” เธอสวนกลับอย่าไม่รู้สึกว่าสิ่งที่ทำมันคือการข้ามเส้นคำว่าเพื่อนสนิท เพราะเพื่อนกันจะไม่มีทางทำแบบนี้ “เฮ้อ! พูดอะไรออกมารู้ตัวปะ” ยัยตัวเล็กต้องประสาทกลับแล้วแน่นอน เขาถอนหายใจเฮือกใหญ่ยังกล้ามาถามอีก“ยกเว้นเรื่องนี้ทำไม่ได้ เพื่อนกันจะทำแบบนี้ไม่ได้” เขาตอบกลับเสียงแข็ง พยายามจับเอวเล็กยกออกจากตักแต่ร่างบางแข็งขืนไม่ยอมจะลุกออก แล้วได้เอ่ยประโยคที่ทำให้สีน้ำฟิวส์ขาดหมดความอดทนกับนิสัยดื้อรั้นของเก็บดาว“ก็ไหนบอกว่าจะทำให้ทุกอย่าง”“บอกว่าไม่มีกฎ ทำอะไรก็ได้ แต่แค่นี้ยังทำให้ไม่ได้”“หรือเราควรไปขอให้คนอื่นทำให้? ก็ได้นะ” “งั้น

สีน้ำสับสนว่าตัวเองกำลังทำอะไร เขาไม่เคยคิดจะแตะต้องเก็บดาวเลย แต่พอเธอพูดว่าจะไปให้คนอื่นทำ เขากลับโกรธจนพูดออกไปว่าจะเป็นฝ่ายที่ทำเพื่อที่เธอจะไม่ไปยุ่งกับผู้ชายพวกนั้น เขาหวงเธอในฐานะเพื่อนหรือว่าเขามองเธอเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มากกว่าเพื่อน..‘ไม่’‘มึงก็แค่หวงเพื่อน แล้วเก็บดาวก็บริสุทธิ์เกินจะให้ใครมาแตะต้อง’แจ๊ะ ๆ แจ๊ะ ๆ“อืม อ๊าส์ อื้ออ๊าส์ สีน้ำ เสียวมาก” เสียงหวานครางกระเส่า ร่างกายสั่นเทาจากความเสียวซ่านเมื่อถูกเขาสอดใส่นิ้วเข้ามา“อย่าครางดัง” สีน้ำยกมืออีกข้างมากอบกุมรอบลำคอร่างบาง ก่อนจะเลื่อนขึ้นมาตรงมาใช้นิ้วล้วงไปในปากของเธอพร้อมเร่งจังหวะนิ้วเรียวสอดใส่รูเล็กอันคับแคบที่คอยตอดรัดนิ้วของเขาการได้ยินเสียงหวานครางมันกำลังกระตุ้นบางอย่างให้ตื่นขึ้นมา เขาพยายามอดทนไม่เอาสันดานดิบเถื่อนออกมาใช้กับสาวตัวเล็กแจ๊ะ ๆ แจ๊ะ ๆ“สะสีน้ำ อ๊าส์”เธอรับรู้ได้ถึงบางอย่างใต้ก้นของเธอที่นั่งทับมันกำลังขยับขยายแข็งตัวขึ้น เขากำลังมีอารมณ์เหรอถ้าเขาอยากทำมากกว่านั้นเธอก็ยอมนะ เต็มใจให้เขาสัมผัสทุกส่วนในร่างกาย“มันเจ็บหน่อยนะ แต่หลังจากนี้จะสนุก” ชึบ! สีน้ำสอดนิ้วเรียวยาวเพิ่ม