All Chapters of หวงรักยัยจอมหื่น: Chapter 141 - Chapter 150

“ใจเย็นๆสิคะ แบมก็ไม่ได้สนใจเขาสักหน่อย ผู้ชายกร่างๆชอบอวดรวยแบบนั้นแบมไม่ชอบหรอกค่ะ...แบมชอบแค่พี่คิมคนเดียวเท่านั้นแหละค่ะ..อย่าโมโหไปเลยนะคะ ต่อให้เขาตื้อแบมมากกว่านี้ แบมก็ไม่มีวันสนใจเขาแน่นอนค่ะ เพราะทั้งตัวและหัวใจแบมมีแต่พี่คิมคนเดียวแล้วตอนนี้...ไม่มีที่ว่างให้ใครแล้วล่ะค่ะ” แบมบี้พูดอ้อนเขาไปแล้วเธอก็เดินเข้าไปเอามือโอบกอดเขาอย่างต้องการให้เขาอารมณ์ดี“เฮ้อ....เรานี่นะ ชอบทำให้พี่หึงพี่หวงอยู่เรื่อยเลย สงสัยต่อไปพี่ต้องให้เราแต่งตัวสวยให้น้อยๆลงหน่อยแล้วล่ะ...ฮอตเกิน...ไปไหนก็มีแต่หนุ่มๆมาจีบ...” คิมพูดไป“ฮ่าๆ ก็ดีออกค่ะ ผู้ชายคนอื่นเขาจะอิจฉาพี่คิมไงคะที่มีแฟนสวยขนาดนี้...เพราะต่อให้คนอื่นจะชอบยังไง ก็มีแค่พี่คิมคนเดียวที่ได้แบมน่ะ..” แบมบี้พูดตอบไปแล้วยิ้มออกมาอย่างชอบใจ“หึๆ เรานี่นะ ช่างพูดจริงๆเลย แล้วนี่หายงอนพี่แล้วเหรอ...ถึงตามมาหาพี่ถึงนี่น่ะ” คิมถามไปเพราะมันคงไม่บังเอิญมาเจอเธอที่นี่หรอก ถ้าเธอไม่ตั้งใจมาหาเขาน่ะ“หายแล้วค่ะ แบมคิดถึงพี่คิมนิคะ ไม่ได้นอนด้วยกันคืนเดียวก็รู้สึกใจหายแล้วค่ะ เดี๋ยวคืนนี้เรากลับมานอนด้วยกันเหมือนเดิมนะคะ แบมจะนอนกอดพี่คิมให้ชื่นใจเลย

ธามไทได้ยินแบบนั้นแล้วเขาก็มองเจนลดาแล้วแลบลิ้มเลียริมฝีปากทันที ก่อนจะยิ้มให้เจนลดาไปแล้วก็ยักคิ้วใส่เธอ เพราะคืนนี้เธอไม่รอดแน่ มีของเด็ดแล้วแอบปิดเขาได้ แบบนี้จะทำให้เขาหลงยังไงกันยัยตัวแสบ“แกพูดอะไรก็ไม่รู้ เฮ้อ...แค่นี้ละกัน แกเซอร์ไพร์สอาจารย์คิมเขาไปเลย ฉันไม่กวนแล้ว...แค่นี้นะ บอกอาจารย์คิมด้วยล่ะว่าพรุ่งนี้กับพี่ธามจะเอาของขวัญไปให้” เจนลดาพูดบอกไปเพราะขืนคุยต่อเธอโดนเพื่อนพูดให้ขายหน้าอีกแน่ๆ“ไม่ต้องพรุ่งนี้ก็ได้แก แกเอาไปให้ที่ห้องพี่คิมเขาเลย ตอนนี้เขาอยู่ที่ห้องเขาคนเดียว...แกจะได้ถ่วงเวลาให้ฉันแต่งตัวด้วย...” แบมบี้พูดบอกไป“เออๆ เดี๋ยวฉันเอาไปให้อาจารย์เขาก็ได้ แค่นี้แหละแก” เจนลดาตอบไปก็กดวางสายไปทันที ทำให้แบมบี้นั้นมานั่งทำผมแล้วก็แต่งหน้าให้เข้ากับลุคของเธอในคืนนี้“จะรีบวางสายทำไมล่ะ กลัวว่าพี่จะรู้ความลับอะไรอีกงั้นเหรอ...หึๆ...นี่เรามีของดีแล้วไม่บอกพี่งั้นเหรอ...” ธามไทเอ่ยแซวไปด้วยรอยยิ้ม“ของดีอะไรล่ะคะ ไม่มีหรอกค่ะ...ยัยแบมก็พูดไปเรื่อยและค่ะ พี่ธามอย่าไปสนใจเลยค่ะ...พี่ธามไปอาบน้ำสิคะ...เมื่อกี้พี่บ่นร้อนไม่ใช่เหรอคะ” เจนลดาพูดตอบไปแล้วก็เมินหน้าหลบเขาอย่า

คิมก็ได้แต่นอนให้แบมบี้ขย่มท่อนเอ็นให้เขาไปอย่างเสียวซ่าน พอเธออ่อนแรงแล้วเขาก็จับเธอยืนบนเตียงแล้วเขาก็ให้เธอเอามือยันผนังไว้แล้วเอาขายันขอบหัวเตียงแล้วเขาก็กระเด้าท่อนเอ็นกระแทกกระทั้นใส่ร่องสาวของเธอ จากนั้นก็จับเธอปรับเปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆ จนแบมบี้นั้นรู้สึกเลยว่ารอบที่สองของเขานั้นอึดทนกว่ารอบแรกๆมากทำให้แบมบี้นั้นต้องรับศึกหนักจากคิมไปในค่ำคืนนี้ แต่เธอก็เต็มใจที่จะทำรักและปรนเปรอให้เขาในวันพิเศษของเขาแบบนี้ ซึ่งเธอก็คิดว่ามันถูกใจเขามากแน่ๆ เพราะตอนนี้เขาเลยนอนหอบอยู่บนเตียงเลย หลังจากที่เขาและเธอผ่านบทรักอันหนักหน่วงไป“สุขสันต์วันเกิดนะคะพี่คิม..ขอให้พี่คิมอยู่เอากับแบมแบบนี้ไปทุกปีเลยนะคะ....จุ๊บ....” แบมบี้เอามือโอบกอดเขาแล้วพูดไปด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจูบเขาที่กำลังหายใจเหนื่อยหอบอยู่“อืม...เด็ดดวงขนาดนี้ พี่ไม่พลาดหรอก...ขอบคุณนะ...พี่ชอบของขวัญชิ้นนี้มาก....จุ๊บ...แต่อย่าพึ่งนอนนะ เดี๋ยวพี่ขออีกรอบ ขอพักแปปนึง...” คิมพูดบอกไปแล้วเขาก็เอามือลูบคลำท่อนเอ็นของเขา เพราะมันทำงานหนักติดๆกันไม่ไหวแล้ว ขอเขาเอามันพักยกแปปนึง“ฮ่าๆ อะไรกันคะ พี่คิมแตกไปแค่สองน้ำเองนะคะ จ

“ไอ้ธามมันลงรูปแล้วมันน่าตื่นเต้นอะไรวะ ไม่ได้ลงรูปมาเป็นชาติแล้วมัน...อีกอย่างมันก็ลงรูปวิวเท่านั้นแหละ...” มาร์ชพูดบ่นไปเพราะไม่ได้มีอะไรน่าตื่นเต้นเลย“ไม่ใช่โว้ย มันลงรูปคู่กับน้องสาวไอ้เจไดมัน พวกแกดูสิวะ นี่ถ้าฉันไม่รู้จักนี่ฉันคิดว่าไอ้ธามมันเปิดตัวคบกับสาวอีกคนแล้วนะเนี่ย...” ชินพูดบอกไปแล้วยื่นโทรศัพท์ให้เพื่อนดูทันที“ไหนดูหน่อยสิวะ....เออว่ะ...แม่ง ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ดูมีความสุขกันเชียว....แกว่าไอ้ธามกับน้องเจด้าดูสนิทสนมกันเกินไปหรือเปล่าวะ” มาร์ชเอาโทรศัพท์มาดูแล้วเอ่ยพูดไปตามความคิดของเขา“สนิทสิวะ เกินไปมากกกก....ไอ้เจไดมันหวงน้องสาวมันกับพวกเราแล้วดูตอนนี้สิ น้องสาวมันกลับสนิทสนมกับไอ้ธามซะงั้น แบบนี้มันสองมาตรฐานชัดๆเลยว่ะ แกว่าสองคนนี้กิ๊กกันไหมวะ” บอมพูดไปอย่างอดไม่ได้“ไม่มั้ง...ไอ้ธามมันยังลืมมิรินไม่ได้เลยนะ แล้วที่ผ่านมามันมีผู้หญิงมาไม่รู้กี่คนต่อกี่คน มันก็ไม่เคยคบใครเลย แล้วมันจะมาสนใจอะไรน้องสาวเจไดมันวะ...มันคงสนิทเพราะเป็นน้องสาวเพื่อนแหละว่ะ น้องเจด้าเป็นคนน่ารักขี้อ้อนจะตายไปขนาดพวกเรายังเอ็นดูน้องเจด้าเลยแล้วไอ้ธามมันจะเหลืออะไรล่ะ” มาร์ช“มันก็จริง แต่ว่า

7 ชั่วโมงผ่านไป....ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ประเทศไทย.... เวลา 6 โมงเย็น...เหล่านักกีฬาว่ายน้ำและทีมงานก็พากันเดินออกมาจากอาคารผู้โดยสารแล้วได้รับการต้อนรับอย่างดีจากคณะบริหารสโมสรว่ายน้ำที่มารอรับและแสดงความยินดีกับนักกีฬาที่ได้รับรางวัลเหรียญทองมา ซึ่งหนึ่งในนั้นก็มีเจไดและธามไท ที่ต้องไปร่วมถ่ายรูปและให้สัมภาษณ์กับนักข่าวและกองการกีฬา“เจด้า ฉันกลับก่อนนะแก ไม่ไหวแล้วอ่ะ อยากกลับไปนอนพักจะแย่แล้ว...” แบมบี้พูดบอกไปด้วยท่าทางอ่อนเพลีย เพราะเมื่อคืนเมาหนักมากแล้วยังต้องขนสังขารตัวเองบินกลับไทยอีก“อ่าว แกไม่อยู่รออาจารย์คิมเขาก่อนเหรอ...เขายังให้สัมภาษณ์ไม่เสร็จเลยนะแก” เจนลดาถามไป เพราะแฟนของเพื่อนสาวยังอยู่ที่นี่อยู่“พี่คิมเขายังต้องยุ่งกับตรงนี้อีกนานเลยแก...ฉันกลับไปนอนพักผ่อนรอเขาที่บ้านดีกว่า จะให้ฉันมายืนรอจนเสร็จเลยไม่ไหวอ่ะ...” แบมบี้บอกไป เพราะเธอขอคิมแล้วแล้วเขาก็ให้เธอไปพักผ่อน เนื่องจากงานของเขายังอีกนานเลยกว่าจะปลีกตัวกลับได้“อ่อ โอเค งั้นแกถึงบ้านแล้วก็ทักมาบอกด้วยล่ะ แล้วเจอกันที่มหาลัย...” เจนลดาพยักหน้าเข้าใจแล้วพูดบอกไปทันที“อืม...แล้วเจอกันนะแก...ไปนะแก.. ไปนะคะพี่