หวงรักยัยจอมหื่น

ด้านธามไทพอได้ยาสำหรับทาแผลไฟไหม้น้ำร้อนลวกแล้วเขาก็เอาน้ำใส่น้ำแข็งใส่เดินออกมาที่หน้าร้านก่อนจะเห็นยัยจอมโก๊ะกำลังนั่งดูมือของตัวเองอยู่ เขาก็ถอนหายใจใส่แล้วเดินเข้าไปหาทันที “ปึก…เอามือใส่ลงไปในแก้วนี่แล้วแช่เอาไว้…” ธามไทพูดด้วยเสียงห้วนๆแล้วเขาก็นั่งลงข้างๆเธอพร้อมกับเอาแก้วน้ำวางตรงหน้าเธอไป“คะ…อ่อค่ะๆ…อื้อ…เย็นเจี๊ยบเลย อ่าส์…แสบโคตรๆเลยอ่ะ” เจนลดาร้องอุทานออกมาแล้วทำหน้ากัดริมฝีปากแบบเจ็บแสบเมื่อมือที่โดนน้ำร้อนลวกของเธอนั้นถูกจุ่มลงไปในน้ำเย็นเฉียบ“ถ้าเธอไม่ซุ่มซามเธอก็คงไม่เจ็บตัวแบบนี้หรอก…ทำอะไรหัดดูตาม้าตาเรือซะบ้าง จะได้ไม่เดือดร้อนคนอื่นเขา…” ธามไทมองเธอแบบจดจ้องแล้วเขาก็ต่อว่าเธอไปอย่างอดไม่ได้ “ขอโทษค่ะ เดี๋ยวเสื้อของพี่หนูซื้อให้ใหม่ก็ได้ค่ะ เพราะซักแล้วคราบกาแฟมันคงไม่ออกแล้ว ขอพร้อมเพย์ด้วยค่ะ เดี๋ยวหนูโอนค่าเสื้อให้” เจนลดาพูดบอกไปอย่างต้องการแสดงความรับผิดชอบกับเขา เธอเลยอาศัยโอกาสนี้ขอเบอร์เขาทางอ้อมซะเลย เรานี่มันฉลาดจริงๆ“ไม่ต้อง! เอามือออกมาได้แล้ว แล้วก็ทายาซะ จะได้ไม่เป็นตุ่มน้ำขึ้นมา อ่ะ นี่ยาทาของเธอ…” ธามไทพูดบอกด้วยเสียงห้ามแล้วก็เอาหลอดยาไปวางไว้ต

หลังจากนั้นตอนเย็นพอเลิกเรียนแล้วเจไดก็แวะมารับน้องสาวของเขาที่คณะแล้วเขาก็พาน้องสาวของเขาขับรถออกไปแวะโชว์รูมรถที่พ่อของเขานั้นติดต่อไว้ให้ แล้วเขาก็พาน้องสาวตัวแสบไปเลือกรถที่เธอชอบ ซึ่งก็ได้รถราคาเบาๆเหมาะสำหรับนักศึกษาสาววัยมหาลัยนั้นก็คือฮอนด้าเอชอาร์-วีสีขาว “กว่าจะทำเรื่องได้รถมาก็อีกตั้งหลายวัน…งั้นเจด้าคงต้องอาศัยมาเรียนกับพี่อาทิตย์ไปก่อนแล้วนะคะ…” เจนลดาพูดบอกไป เพราะต่อให้ซื้อเงินสดแต่เธอก็ต้องรออีกสองถึงสามวันเลยกว่าเธอจะได้รถมา ช่วงนี้ก็พึ่งพี่ชายของเธอไปก่อน“อืม…เราก็ตื่นให้มันเช้าๆหน่อยก็แล้วกัน เพราะเทอมนี้พี่ลงเรียนเช้าทุกวันเลย…ถ้าเราสายพี่ก็จะให้นั่งแท็กซี่ไปเอง…” เจไดพูดไปด้วยเสียงเข้ม“เข้าใจแล้วค่ะ ไม่ช้าแล้ว…ว่าแต่ทำไมพี่ต้องลงเรียนเช้าทุกวันเลยล่ะคะ เทอมก่อนเห็นพี่ลงบ่ายไม่ใช่เหรอคะ” เจนลดาเอ่ยถามไปแบบสงสัย“ก็เทอมนี้พี่จะต้องเตรียมตัวไปแข่งระดับทีมชาติแล้ว พี่ต้องฝึกมากกว่าเดิม เพราะฉะนั้นพี่เลยต้องย้ายมาเรียนตอนเช้า ส่วนบ่ายพี่ก็จะไปซ้อมว่ายน้ำน่ะสิ…ไม่งั้นไปแข่งแล้วแพ้เขาขึ้นมาก็อายเขาแย่เลย….” เจไดตอบน้องสาวไป เพราะเขาเป็นนักว่ายน้ำระดับทีมชาติแล้ว และเด

“อื้อ….หน้าตาไม่ผ่าน แต่รสชิตผ่านเลยนะคะ อร่อย…อื้ม….” เจนลดาชิมไปแล้วทำหน้ายิ้มออกมา เมื่อเธอได้ลิ้มรสเค้กที่อาร์มทำมาให้ทาน จนครีมเค้กเลอะที่มุมปากของเธอ“เรานี่นะ กินอะไรเลอะเทอะจริงๆ…พรึบ…” อาร์มมองเธอแล้วก็ยิ้มออกมา ก่อนจะเอามือเอื้อมไปเช็ดมุมปากให้เธออย่างอ่อนโยนสายตาของธามไทก็มองไปเจอชอตที่ผู้ชายคนนี้เอามือเช็ดปากให้ยัยจอมโก๊ะนี่พอดี เขาก็มองแล้วเบะปากใส่ทันที เพราะมันดูน่าหมั่นไส้มากๆ“หึๆ…พี่อาร์มทำแบบนี้แล้วหนูขนลุกเลยนะคะเนี่ย…นี่พี่คงไม่ได้ชอบหนูจริงๆใช่ไหมเนี่ย” เจนลดาแลสายตามองเขาแล้วเอ่ยถามออกไป“เซ่อๆซ่าๆแบบเราใครจะไปชอบลงหึ อย่ามโนไปหน่อยเลยน่า อ่ะ กินเข้าไป” อาร์มเจอคำถามของเธอแล้วก็ปฏิเสธไปทันที เพราะเธอดูหน้าของเขาซะจริงจังเชียว“แน่เหรอคะ…ไม่ใช่ว่ามาแอบชอบเพื่อนของแบมนะคะ” แบมบี้พูดแซวไปแล้วยิ้มกรุ้มกริ่มออกมา เพราะท่าทางทีเล่นทีจริงของรุ่นพี่คนนี้ทำให้เธออดคิดไม่ได้เลยจริงๆ“แบมบี้ พี่เขาไม่ได้ชอบก็ไม่ได้ชอบสิ แกยังจะมาแซวอีกนะ เดี๋ยวเถอะ…เขาอุตส่าห์ทำเค้กมาให้กินแล้วยังจะว่าเขาอีก” เจนลดาพูดบ่นเพื่อนสาวไป“ฉันก็แค่แซวเล่นๆเองแก พี่อาร์มไม่โกรธหรอกใช่ไหมคะ” แบมบ

“ขำๆของแกน่ะ แต่มันเล่นกับความรู้สึกของคนอื่นนะโว้ยไอ้มาร์ช…หวังว่าน้องเขาจะไม่มาจริงๆ….” ชินพูดไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเขาก็ไม่เห็นด้วยเลยที่เพื่อนหนุ่มจะทำแบบนี้ เขาเลยได้แต่หวังว่าน้องเขาจะไม่มาตามคำชวนของเพื่อนหนุ่ม“ฉันว่าน้องเขามาแน่….แต่แบบนั้นจะเข้าผับกับเขาเป็นไหมวะเนี่ย..” มาร์ชพูดไปแล้วก็หัวเราะออกมาอย่างขำๆ เมื่อนึกไปว่ายัยเด็กนั่นจะมาเที่ยวที่แบบนี้ด้วยชุดแบบไหน“แกนี่มันชอบสร้างความสนุกบนความทุกข์ของคนอื่นจริงๆ…เฮ้อ…ฉันไปหาสาวดีกว่า..เชิญแกทำบาปกันไปก็แล้วกัน…” เจไดพูดบอกไปแบบไม่สนใจ เพราะเขาไม่ชอบที่เพื่อนหนุ่มจะทำแบบนี้ แต่เขาก็ห้ามไม่ได้ดังนั้นเขาก็เลี่ยงออกไปหาความสุขเองก็แล้วกัน เนื่องจากตอนนี้เขาล็อคเป้าหมายของเขาไว้แล้ว“อะไรวะ แกเจอเป้าหมายแล้วเหรอวะ…” บอมเอ่ยถามเพื่อนหนุ่มไป เพราะเขายังไม่เห็นใครโดดเด่นเลยสักคน นี่เพื่อนเขามันเจอแล้วเหรอ“อืม…เดี๋ยวฉันกลับมานะโว้ย…” เจไดพูดจบแล้วเขาก็ลุกขึ้นแล้วเดินไปหาสาวสวยที่เขามองอยู่ทันที เพราะเธอส่งสายตามาทางเขาหลายทีแล้วพอเจได้เข้าไปพูดคุยไม่กี่คำเท่านั้นก็พาหญิงสาวเดินออกไปเลย ทำให้พวกเพื่อนๆที่มองอยู่นั้นถึงกับอึ้งๆไปเลย

ธามไทก็มองกันแล้วกัดฟันไปอย่างอดไม่ได้ เพราะเธอโดนเพื่อนเขาโอบกอดแบบนั้นแล้วยังจะไม่ลุกหนีอีก ยังจะมีหน้าไปชนแก้วกับมันได้อีก นี่เธออยากจะถูกเพื่อนเขาลวนลามหรือไง…ธามไทมองไปแล้วก็กำหมัดแน่นเลย“…งั้นน้องแบมก็มาชนกับพวกพี่มาก…มานั่งตั้งนาน นั่งเงียบทำไมกันหึ…” ชินพูดออกไปเพราะเขานั่งฝั่งตรงข้ามแล้วเขาเห็นเพื่อนหนุ่มมองไปที่บอมและเด็กสาวแบบจดจ้องเขม็งเลย เขาก็เลยรีบทำลายบรยากาศตึงเครียดนี้ซะ“ก็ให้พี่ๆคุยกันก่อนไงคะ…มาค่ะ ชนแก้วค่ะ” แบมบี้พูดตอบไปก็ชนแก้วกับพี่ชินที่นั่งข้างๆเธอทันที เพราะจากที่ดูมานี้ทั้งโต๊ะน่าจะมีพี่คนนี้แหละที่ดูอ่อนโยนและดูสุภาพที่สุดจากนั้นเจนลดาและแบมบี้ก็นั่งดื่มกับพวกหนุ่มๆไป โดยที่เจนลดานั้นก็ยังคงนั่งกับรุ่นพี่ที่ชื่อบอมต่อไป แล้วเธอก็โดนเขาโอบกอดแล้วดึงเข้าไปใกล้ๆจนเธอนั้นเอียงตัวหลบอยู่ครั้ง แต่พอเจอสายตาของธามไทมองมา มันก็ทำให้เธอนั้นอดที่จะเล่นไปตามน้ำไม่ได้ เพราะถ้าเธอเอาแต่ตื้อเขามันก็ดูไม่แตกต่างอะไรกับผู้หญิงที่มาชอบเขาคนอื่นๆเลย แต่ถ้าเธอทำแบบนี้มันอาจจะเรียกร้องความสนใจจากเขาก็ได้“เดี๋ยวคืนนี้ให้พี่ไปส่งน้องกลับบ้านดีไหมครับ…” บอมเอ่ยถามไปก็เอามือ