All Chapters of หวงรักยัยจอมหื่น: Chapter 191 - Chapter 200

“เจด้าเอาทิ้งหมดแล้วค่ะ ในตู้ก็มีแต่แบบนี้ล่ะค่ะ ถ้าพี่ธามเขาให้เปลี่ยน มันก็เหมือนเดิมแหละค่ะ หึๆ...งั้นเจด้าไปก่อนนะคะ พี่ธามมาพอดี แล้วเจอกันวันเสาร์อาทิตย์นะคะ...จุ๊บ...จุ๊บ..” เจนลดาพูดบอกไปก็เข้าไปหอมแก้มแม่และพ่อของเธอ แล้วรีบเดินออกไปทันที“เฮ้อ...ยังไม่ทันข้ามปีหนึ่งเลย น้องสาวผมก็หิ้วกระเป๋าไปอยู่กับผู้ชายแล้วเหรอเนี่ย...แรดไม่เบาเลยจริงๆ” เจไดพูดไปแล้วส่ายหน้าไปมาทันทีเพราะเจนลดามาขอพ่อแม่ไปนอนที่คอนโดธามไทจันทร์ถึงศุกร์แล้วกลับมาบ้านช่วงเสาร์อาทิตย์ แล้วพ่อแม่ของเขาก็ยอมด้วย ทำให้เขานั้นอึ้งมากเพราะตอนนั้นเขาโดนด่าไปชุดใหญ่เลยที่ปล่อยให้น้องสาวไปอยู่กับธามไทน่ะ ทีตอนนี้ล่ะอนุญาตซะเต็มที่เลย“เดี๋ยวเถอะเรา ว่าน้องแบบนั้นได้ยังไง น้องก็อายุตั้งสิบเก้าแล้วนะ จะมีแฟนมันก็ไม่แปลกไหมล่ะ พ่อแม่ไม่ปิดกั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ห่วงนะ แม่ก็ให้ให้อิสระกับลูกๆเท่านั้นเอง” อัปสรพูดไป เพราะทุกอย่างมันก็ไปตามวัยนั่นแหละ“ครับแม่...แล้วเรื่องที่ผมจะแต่งงานกับณิชา แด๊ดกับแม่ว่าไงบ้างครับ...” เจไดถามไปเพราะเขาปรึกษาทั้งสองก่อนหน้านี้แล้ว“มันไม่เร็วไปเหรอ แด๊ดว่าเราทำงานให้มั่นคงแล้วเลี้

“ก็แกทำให้มันยากเองนิ แกก็ต้องทำใจแล้วล่ะ ในเมื่อแกไม่อยากจะคืนดีกับเขา แกก็ต้องพยายามทำใจให้ได้ ไม่ใช่ว่าเจออาจารย์เขาแล้วแกจะมาแอบร้องไห้แบบนี้อีก...คิดจะมูฟออนก็ต้องมูฟออนให้ได้อย่างที่พูดจริงๆ ไม่ใช่พูดไปงั้นๆ...” เจนลดาบอกเพื่อนสาวไปตรงๆ เพราะทันทีที่เพื่อนเธอเจอคิม ความเข้มแข็งห็หมดลงทันทีเลย จะไม่ให้เธอห่วงได้ยังไงล่ะ“อือๆ...ฉันก็พยามแล้ว...แต่พอเห็นหน้าเขา ฉันก็ทำไม่ได้อ่ะ...อือๆ...” แบมบี้พูดไปก็ร้องไห้ไปไม่หยุดเลย จนเจนลดาต้องโอบกอดแล้วเอามือลูบหลังเพื่อนไปแบบปลอบใจ“วันนี้แกทำไม่ได้ไม่เป็นไร แต่ฉันเชื่อว่าต่อไปแกทำได้แน่ ฉันยังอยากจะเห็นแกกลับมาเป็นแบมบี้คนที่สดใสเหมือนเดิมนะ...เพราะฉะนั้นแกก็ไม่ต้องฝืนความรู้สึกตัวเอง ค่อยๆทำใจไปก็ได้...” เจนลดาบอกไปด้วยความห่วงใย“อืม...ฉันจะพยายาม....อือๆ...” แบมบี้พูดไปแล้วร้องไห้ต่ออย่างทนไม่ไหวเพราะเธออยากจะระบายกับใครสักคนมานานแล้ว เพราะถ้าระบายให้แม่ของเธอท่านก็จะเป็นห่วง พอมาเจอเจนลดามันก็เลยทำให้เธอมีคนคอยรับฟัง อย่างน้อยก็ทำให้เธอไม่ต้องเก็บมันเอาไว้คนเดียว..จากนั้นเจนลดาก็นั่งปลอบใจเพื่อนสาวอยู่นานกว่าแบมบี้จะเริ่มตั้งสติและหย

ในห้องฉุกเฉิน...แบมบี้ก็นอนอยู่บนเตียงด้วยสีหน้าซีดๆ เพราะทันทีที่เธอเข้ามาพบาลก็รีบเข้ามาเอาเครื่องตรวจชีพจรของเธอ แล้วหมอก็เข้ามาตรวจอาการเธอ“คนไข้รู้สึกตัวไหมครับ พอจะตอบคำถามของหมอได้ไหมครับ...ว่าคนไข้ไปทำอะไรมา ทำไมถึงมีเลือดไหลออกมา” หมอหนุ่มเอ่ยถามไป เพราะคนไข้ไม่ได้หมดสติ ดังนั้นสามารถสอบถามอาการเบื้องต้นได้“ฉันวิ่งออกกำลังกายมาค่ะ แล้วอยู่ๆมันก็มีเลือดไหลออกมา อือ...แล้วฉันก็รู้สึกปวดหน่วงๆที่ท้องน้อยค่ะ..” แบมบี้พูดเสียงเบาๆออกไป แล้วก็ทำหน้าทรมานกับอาหารปวดท้องของเธอ“แล้วคนไข้เป็นประจำเดือนอยู่ไหมครับ...” หมอหนุ่มไป เพราะอาการเลือดออกแบบนี้มักจะมาจากสาเหตุท้องซะส่วนใหญ่ แต่เขาก็ต้องสอบถามให้แน่ใจก่อน“ประจำเดือนฉันมาไม่ค่อยปกติอ่ะค่ะ มาครั้งสุดท้ายก็น่าตะสองสามเดือนก่อนมั้งคะ...” แบมบี้บอกไปตามตรง“อ่ะ งั้นหมอขออนุญาตตรวจช่องคลอดหน่อยนะครับ...พยาบาล...ช่วยเปลี่ยนชุดให้คนไข้หน่อย” หมอหนุ่มบอกไปแล้วเขาก็เดินออกไปทันทีจากนั้นพยาบาลก็เข้ามาแล้วถอดกางเกงให้กับแบมบี้แล้วเอาผ้าถุงใส่ แล้วหมอก็เข้ามาตรวจอัลตราซาวตรวจที่ช่องท้องของเธอก่อน พอรู้ว่าคนไข้กำลังตั้งครรภ์เขาก็รีบตรวจ

“กริ้งๆ...กริ้งๆ....ใครโทรมาอีกเนี่ย...หนูเจด้า แม่ฝากแบมแปปนึงนะ แม่ไปคุยกับลูกค้าแปปนึง..” สิรานีพูดออกมาอย่างหงุดหงิดใจ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มาดู พอเห็นว่าเป็นลูกค้าคนสำคัญเธอก็ต้องไปรับสาย เลยหันไปบอกเจด้าแล้วเธอก็เดินออกจากห้องไปทันที“ค่ะคุณแม่...” เจนลดาตอบรับแล้วก็มองตามแม่ของแบมบี้ไป จนท่านปิดประตูห้องแล้วทำให้เจนลดาหันไปหาแบมบี้ทันที“แบมบี้...แกบอกคุณแม่ไปแบบนั้นทำไม ในเมื่อเด็กเป็นลูกของอาจารย์คิม...” เจนลดาพูดไปอย่างอดไม่ได้“แกอย่าเสียงดังสิเจด้า เดี๋ยวแม่ฉันก็ได้ยินหรอก แกไม่เห็นหรือไงว่าแม่ฉันเขาจะให้อาจารย์คิมมารับผิดชอบฉันน่ะ ฉันไม่อยากจะคืนดีกับเขาแล้ว...ดังนั้นแกก็ห้ามบอกความจริงกับแม่ฉันด้วย ถ้าแกอยากให้ฉันเก็บเด็กเอาไว้...พี่ธามก็ด้วยนะคะ ห้ามบอกใครเด็ดขาด..แบมขอร้องนะคะ” แบมบี้พูดขอร้องไปแบบจริงจัง“พูดขู่กันขนาดนี้พี่ก็ไม่กล้าบอกใครหรอก ในเมื่อเราตัดสินใจแบบนี้พี่ก็เคารพการตัดสินใจของเราก็แล้วกัน” ธามไทบอกไปตามตรง เพราะมันก็ดีกว่าให้เธอเอาเด็กออกละกัน“อืม...ฉันเองก็เคารพการตัดสินใจของแกเหมือนกัน...ฉันจะไม่บอกใครเรื่องพ่อของเด็ก” เจนลดาบอกไปตามตรง“ขอบใจนะแก ขอบคุ

เจนลดาก็พาธามไทไปเปลี่ยนชุดไทยที่ใส่อยู่ออกโดยมีช่างช่วยถอดเพราะมันใส่ยากมาก พอช่างพากันออกไปแล้วเจนลดาก็พาธามไทมาที่ห้องพักของเขาและเธอในคืนนี้ ก่อนที่ทั้งสองจะแก้ผ้าลำลองที่ใส่มาแบบเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่“พี่ธามพร้อมหรือยังคะ เราสองคนมีเวลาไม่มากนะคะ...” เจนลดาพูดไปก็เอามือดันหน้าอกของธามไทให้นั่งลงบนเตียงใหญ่ ที่มีดอกกุหลาบรูปหัวใจรวยเอาไว้ จนมันฟุ้งกระจัดกระจายไปหมด“เราก็ดูเอาเองสิว่ามันพร้อมไหม...” ธามไทเอนตัวเอามือยันไปด้านหลัง เพื่อให้เธอได้เห็นท่อนเอ็นของเขาแบบชัดเจนว่ามันต้องการเธอแค่ไหน“หึๆ....มาเป็นแท่งขนาดนี้ก็ต้องพร้อมแล้วน่ะสิคะ....เวลาเร่งรีบแบบนี้ท่าหกเก้าดีไหมคะ..” เจนลดามองท่อนเอ็นของเขาอย่างชอบใจเลย“อืม..มาเลย...เอาหอยมากระแทกที่หน้าพี่เลย...พรึบ...” ธามไทได้ยินแบบนั้นก็พูดไปแล้วเขาก็ขยับตัวนอนลงไปแล้วก็กวักมือเรียกเจนลดาให้เข้ามาหาเขา“ขอมาก็จัดไปค่ะ..อือ....พี่ธามเห็นชัดไหมคะ...” เจนลดาเข้าไปคร่อมบนตัวเขาแล้วเอาก้นไปโก่งโค้งตรงหน้าเขา ส่วนหน้าเธอก็มีท่อนเอ็นใหญ่ของเขาอยู่พอดี“ชัดมาก กลีบแนบสนิดโคตรน่าเลียเลย...อ่าส์..เจด้า...เอากันมาแทบทุกวันทำไมมันไม่ขยายเ