Lahat ng Kabanata ng Bound To My Neighbor's Son: Kabanata 11 - Kabanata 20

NAEVIA’S POVPinilit kong ibalik ang aking dating sigla para sa aking mga anak na sina Melody at Rowan. Sa loob ng isang linggo ay halos nakalimutan kong mayroon akong mga anak. Tipong alam kong nasa paligid ko sila subalit hindi ko maibigay ang buong atensyon at pagmamahal ko, hindi kagaya ng ginagawa ko noon. Masyado kong dinamdam at labis na nasaktan sa ginawa sa akin ni Rhaziel dahilan upang halos makalimutan ko ang aking mga anak. Mabuti na lamang at nariyan sina Tita Clara, ang Mama ni Dravian, ang kanyang pamilya maging si Selene na siyang nag-asikaso at nag-alaga sa aking mga anak noong panahong wala ako sa katinuan at nilamon ng kalungkutan. Mahigpit kong niyapos ang aking mga anak at makailang ulit akong humingi sa kanila ng tawad. Pagkatapos naming mag-almusal ay inaya ko ang aking mga anak na magsimba. Sa huling pagkakataon ay muli akong naiyak. Hindi dahil sa nangyari sa akin, kung hindi napagtanto ko kung gaano ko napabayaan ang aking mga anak. Nangako ako sa harap ng

NAEVIA’S POV“Ma,” mahinang tawag ko kay Mama. Dahan-dahan kong hinila ito patungo sa staff room. “Anak, magtapat ka nga sa akin. Totoo ba ang lahat ng nasa video na ito? Ito ba ang dahilan kung bakit nagkahiwalay kayo ni Rhaziel?” mahinang tanong ni Mama sa akin habang ako ay nakatitig sa video. Bagama’t mahina ay dinig na dinig ko pa rin ang nakakpanindig balahibong halinghing ng mga taong nanakit at sumira ng aking pamilya habang sila ay nagpapalunod sa tawag ng laman sa bahaging sala ng bahay ni Tita Emilie. Nanginginig ang aking mga kamay at hindi ko na napansin pang muling tumulo ang mga luha sa aking mga mata. Muling nanariwa ang sugat sa aking puso na akala ko ay unti-unti ng gumagaling at dahil lamang iyon sa paglabas ng videong ito. “Ma, saan mo nakuha ang videong ito?” namumulang tanong ko sa kanya. “Anak, sagutin mo muna ang tanong ko. Ito ba ang dahilan kung bakit kayo naghiwalay ng asawa mo?” seryosong tanong ni Mama sa akin. Sa halip na sagutin ito ay iniwas ko na

NAEVIA’S POVBuong gabi akong hindi nakatulog buhat ng mag-usap kami ni Selene. Kahit pa sinabi ko rito na buo na ang pasya ko na gawin ang gusto ni Drave ay hindi ko naman magawang kausapin ang lalaki. Maraming bagay ang naging rason ko kung bakit nag-aalangan akong gawin ang bagay na iyon. Una, isang buwan pa lang kaming nakakaalis sa bahay ng mga Villareal at wala pa kaming maayos nahiwalayan. Pero dahil sa ginawa nito ay hindi na ako aasa pa na magiging maayos ang paghihiwalay namin. Ang iniisip ko lang ay kung ano ang sasabihin ng ibang tao at baka isipin nila na may lalaki ako lalo na ang pamilya ni Rhazeil. Kilalang-kilala ko ang pamilya niya at alam ko kung paano ang mga ito gumalaw. Sa kabilang banda, kung hindi ko naman gagawin ang suhesyon ni Drave paniguradong madadamay ang mga bata lalo pa kapag nalaman ng ibang tao na si Rhaziel ang ama ng mga ito lalo pa at kumakalat na ang video ng kanilang ama. Hindi na lang sa illegal site nakabalandra ang mukha ni Rhaziel pati n

NAEVIA’S POV“P-Pakiulit nga ang sinabi mo? Tama ba ang narinig ko? K-Kasal natin?” gulat na gulat na tanong ko kay Dravian. “Yeah. Kasal natin,” seryosong sagot nito habang nakatingin sa akin. “Papaanong ikakasal? Eh, ngayon lang tayo nag-usap at ngayon lang din ako nakapagdesisyon,” naguguluhang tanong ko sa kanya. Paanong ikakasal samantalang hindi man lang kami naka-attend ng seminar at wala rin akong CENOMAR na ibinigay sa kanya.“Actually, Tita Sara prepared all the things we needed for this wedding. It’s their idea actually, isama mo na si Mama. Sila na ang nag-asikaso mula sa mga papel pati na rin ang judge na magkakasal sa atin.” Hindi ito makatingin sa akin habang nagsasalita at kinakamot ang kanyang batok. “Si Mama ang nagplano ng lahat ng ito?”“Huwag mong masamain, Via. Mali ang iniisip mo. Sa totoo lang, namomroblema rin si Tita Sara kung paano niya maililigtas mula sa diskriminasyon ang mga bata dahil sa ginawa ng ama nila. She said, she can’t bear hearing rude things

NAEVIA’S POVAng plano ko lang sana ay bumili ng hindi kamahalan na puting damit at mag-ahit ng aking kilay saka maglagay ng make-up at lipstick para naman kahit papaano ay maging presentable ako sa araw mismo ng aming kasal ni Dravian pero hindi ko inaasahan na sa ganito kamahal na botika niya ako dadalhin. Sa sampung damit na aking sinukat, wala yata doon ang nasa 4 digits lang ang halaga. Lahat ng mga damit ay magaganda pero sobrang ganda rin ng presyo na tipong mapapaiyak ka na lang sa ganda. Plano ko sana ay pumili ng pinaka-simple at pinakamura pero hindi pumayag ang lalaking parang bakla na kasama ko na sa tingin ko’y siyang may-ari ng shop. Siya ang halos pumili ng lahat ng damit na aking sinukat. “Perfect! Simple but elegant! Paniguradong magugustuhan ka lalo ni Sir Dravian sa damit na iyan,” malapad ang ngiting sabi ng lalaki. Nagkaroon pa ng kaunting diskusyon kung saan ako magpapaayos pero kinalaunan ay ang may-ari na rin mismo ng shop ang siyang nag-ayos sa akin dahil an