All Chapters of Geç Kalan Kış Bahara Varmaz: Chapter 21 - Chapter 27

Sinan'ın içindeki gerginlik giderek artıyordu. Avuçları bile soğuk terle nemlenmişti.Uzun süre beklemesine rağmen kapıyı açan olmadı.İçindeki panik gittikçe büyüyünce düşünmeden elini uzatıp kapıyı itmeye çalıştı.Ancak kapı sıkıca kilitlenmişti.Ne kadar zorlarsa zorlasın açılmıyordu.Hemen yanındaki küçük kara tahtanın üzerinde de şu yazıyordu:"Bugün kapalıyız."Sinan başlangıçta bu tabelayı bambaşka yorumlamıştı.Aslı'nın kendisiyle baş başa görüşebilmek için o gün pansiyona müşteri kabul etmediğini sanmıştı.Ona göre Aslı içeride kendisini bekliyordu.Fakat şimdi anlıyordu ki bu tabela, Aslı'nın onunla görüşmek istemediğinin açık bir işaretiydi.Sinan ancak o anda gerçeği kavradı.Aslı, bilerek bıraktığı fotoğraflar ve konum bilgileriyle onu buraya yönlendirmişti.Onunla görüşmeyi en başından beri hiç düşünmemişti.Bütün bunları yalnızca Sinan'ın karşısına çıkmadan onu reddetmek için yapmıştı.Karşısındaki her şey ona aynı cümleyi söylüyor gibiydi:"Üzgünüm ama seni affetmeye hi

Sinan yoğun bir suçluluk duygusuyla kıvranıyordu.Her şeye yeniden başlama fırsatı olsaydı ilkelerine, verdiği sözlere ve Aslı'ya olan sadakatine sonuna kadar bağlı kalırdı.Ne yazık ki insanın hayatı baştan yaşama şansı yoktu.Sinan yabancı bir sokakta, ne yapacağını bilemeyen bir çocuk gibi çaresizce duruyordu.Aslı'yı aramaya devam edecek miydi?Bunun cevabı kesindi.Elbette aramaya devam edecekti.Fakat aramaya nereden başlamalıydı?Sinan otele geri dönerek görevliye Aslı'nın fotoğrafını gösterdi."Merhaba. Fotoğraftaki kadın benim eşim.""Bana kızdığı için buradan ayrıldı ve birbirimizi kaybettik. Şimdi onu bulmaya çalışıyorum.""Acaba iletişim bilgilerini benimle paylaşabilir misiniz?"Sinan bütün samimiyetiyle sordu.Otel görevlisi uzun süre tereddüt etti.Ancak Sinan yüklü miktarda para çıkarınca adamın yüzü bir anda aydınlandı.Hiç vakit kaybetmeden Aslı'nın iletişim bilgilerini Sinan'a verdi.Sinan hemen numarayı aradı.Fakat telefon uzun süre çalmasına rağmen aramaya cevap v

Sinan geçmişte, Aslı'nın intikamını almak uğruna hiçbir yöntemden kaçınmadan ona hakaret eden birkaç "sözde dostunun" ailesini baskı altına almıştı.Şimdi sonunda Sinan'ın aleyhine kullanabilecekleri bir açık yakalamışlardı.Böyle bir fırsat ellerine geçmişken nasıl karşılık vermeden durabilirlerdi?Lara, başkalarının elinde bir maşaya dönüşmüş olmasını umursamıyordu.İntikamını alabildiği sürece artık hiçbir şeyi önemsemiyordu.Kendisi böylesine perişan bir hayat sürerken Sinan'ın mutlu olmaya ne hakkı vardı?Sinan'ı yalnızca yetkililere ihbar etmekle yetinmedi.Yeni bir sosyal medya hesabı açtı ve canlı yayınlar yapmaya başladı.Yayınlarda yaşadığı sıkıntıları anlatarak insanların kendisine acımasını sağlamaya çalışıyor, geçmişte Sinan'la arasında yaşananları da tek tek internet kullanıcılarına anlatıyordu.Bunun üzerine, kamuoyundaki itibarı büyük güçlükle biraz toparlanmış olan Karahan Holding'in imajı yeniden yerle bir oldu.Sinan'ın kamuoyu nezdindeki itibarı da giderek daha fazl

"Aslı!"Sinan, hâlâ Aslı'nın adını haykırarak kâbusundan sıçrayıp uyandı.Yaşlı Karahan asık bir yüzle yatağın başında bekliyordu."Sinan, bugünden itibaren kendini tamamen işine verecek ve sağlığına kavuşacaksın.""Bir daha Aslı'yı aramana izin vermiyorum!""Öhö, öhö..."Sinan anlam veremediği bu sözler karşısında birkaç kez şiddetle öksürdü.Ardından kısılmış sesiyle sordu:"Neden?""O benim karım.""Boşanma anlaşmasını imzalamadım. Bu yüzden henüz boşanmış sayılmayız.""Yeterince kararlı olur ve ona karşı gerçekten samimi davranırsam er ya da geç beni affedecektir!""Aslı aslında çok yumuşak kalplidir. Onun gönlünü kazanmak için biraz daha uğraşırsam beni mutlaka affeder...""Yeter!"Yaşlı Karahan sertçe sözünü kesti.Ardından Aslı'yla yaptığı telefon görüşmesinin ses kaydını çıkararak Sinan'a dinletti.Aslı'nın berrak sesi bütün odada yankılandı.Söylediği her söz, Sinan'ın kendisine duyduğu güveni ve içinde beslediği bütün umutları paramparça ediyordu.Kayıt sona erdiğinde bile od