Semua Bab WRONG ROOM, RIGHT MAN : Bab 81 - Bab 90

“Nakakainis, Mama! Tinakasan ako ng fiancée ko! Nakakahiya…!” Inis na wika ni Celine habang halos mangiyak-ngiyak at mapaluhod sa tindi ng hiyang dinadanas sa gitna ng marangyang bulwagan. Namumula ang kanyang mukha sa galit at kahihiyan, habang ramdam pa rin niya ang bigat ng mga matang nakatutok sa kanila kanina. Para bang bawat bulong at tingin ng mga bisita ay lalo lamang dumudurog sa kanyang pride.Lumapit ang kanyang ina, hinawakan nang mahigpit ang nanginginig niyang mga kamay, at seryosong tumingin sa kanyang mga mata. Bakas sa mukha nito ang galit, ngunit higit na nangingibabaw ang determinasyon.“Huwag kang mag-alala, anak! Gaganti tayo. Pero sa ngayon, umalis na muna tayo rito at huwag na muna nating pag-aksayahan ng panahon ang paghabol kay Bash.Ang pinakamahalaga ngayon ay mapapayag mo ang mga magulang ni Bash na matuloy ang kasal niyo kahit wala ang kanilang anak. Kaya bumalik na tayo sa venue!”Tumigil sandali si Celine, pinahid ang gilid ng kanyang mga mata, at tila m

Napakunot-noo si Bash. “Anong ‘tapos na tayo’?” seryosong tanong niya. “Wala namang tayo.” Napatingin si Crystal kay Bash. Saglit siyang natigilan sa sinabi nito. Hindi niya alam kung maiinis ba siya o matatawa sa pagiging literal ng lalaki. “Uhmmm…” mahina niyang bulong, saka napailing. “Basag ka naman sa drama.” “Ano?” tanong ni Bash. “Ang corny mo, Boss!” mabilis na bawi ni Crystal, sabay hawak sa sariling batok para itago ang bahagyang pamumula ng kanyang pisngi. “Kung wala naman palang tayo, bakit parang kailangan mo pang kontrahin? Sinabi ko lang naman na tapos na ang usapan natin!” “Hindi ko kinokontra,” malamig na sagot ni Bash. “Nililinaw ko lang.” “Eh, ’di malinaw na!” “Hindi sa akin.” Napatingin si Crystal sa kanya. “Hay naku! Ikaw talaga!” Samantala, sa loob ng nakaparadang itim na sasakyan, halos magkandasubsob na sa kakasilip sa bintana sina Samuelson, Dante, at Diego. “Hala!” bulalas ni Dante. “May debate na!” “Hindi debate ’yan,” singit ni Samuelson. “Par

Nang makabalik si Crystal sa loob ng SUV—maputla, nanghihina, at halatang hiyang-hiya sa nangyari—tumahimik ang buong sasakyan. Para bang biglang nawala ang lahat ng ingay at biruan na kanina lamang ay pumupuno sa loob nito. Walang nangahas magbiro kina Samuelson at Dante. Ang ina naman niya ay tahimik na nag-abot ng panyo bago muling ibinaling ang tingin sa labas, marahil ay ayaw na ring dagdagan pa ang kahihiyang nararamdaman ng anak.Hinawakan ni Bash ang manibela nang medyo mahigpit. Bahagyang nanigas ang mga daliri niya sa paligid nito habang pilit na pinananatiling kalmado ang sarili. Pinandilatan niya ng mabilis na tingin sa rearview mirror ang tatlo niyang pinsan para siguraduhing sarado ang mga bibig nila, bago lumingon nang bahagya kay Crystal na nakasandal habang nakapikit.“Okay ka lang ba?” basag ni Bash sa katahimikan, mas kalmado ngayon ang boses kaysa kanina.Tumango si Crystal nang hindi nagmumulat ng mga mata. “Medyo nahilo lang siguro sa byahe kanina… at sa mga pina

Marahang lumapit si Bash, hindi alintana ang distansya. Sa bawat hakbang niya, lalong umurong si Crystal hanggang sa sumayad ang kanyang likod sa malamig na dingding ng sala. Inilagay ni Bash ang kanyang mga kamay sa magkabilang gilid nito, pinigilan ang anumang balak nitong pagtakas. “Tumingin ka sa mga mata ko, Crystal,” mahigpit ngunit nanginginig ang boses na utos ng binata. “Ulitin mo ang sinabi mo habang nakatingin sa akin. Sabihin mong hindi ako ang ama, kung kaya mo.” Napalunok si Crystal, mabigat ang paghinga habang pilit na pinagtagpo ang kanilang mga paningin. Kitang-kita niya ang nag-aapoy na galit at matinding pagkalito sa mukha ni Bash—mga emosyong nagpapakita kung gaano kamahalaga sa lalaki ang katotohanan. Ngunit mas pinili niyang magmatigas, isinakripisyo ang sariling damdamin para sa isang dahilan na tanging siya lamang ang nakakaalam. “Bakit ba pilit mong inaangkin ang hindi sa iyo, Boss?” basag ni Crystal sa katahimikan, matatag ang boses bagamat nanginginig ang

Napatigil si Bash sa pag-alalay sa walang malay na si Crystal. Agad nitong iniutos kina Dante at Diego na ihanda ang stretcher habang si Dr. Alcantara ay mabilis na nag-utos sa mga nurse na dalhin ang dalaga pabalik sa VIP recovery room. Habang nakatayo sa tabi ng kama kung saan mahimbing na natutulog si Crystal at nakakabit ang dextrose, hindi maiwasan ni Bash na mapatitig sa mukha nitong namumula pa rin kahit tulog. Dahan-dahan niyang hinawakan ang malamig na kamay ng dalaga, saka hinalikan ito nang marahan habang seryosong nag-iisip. “Maghanda ka na ng security detail para sa buong estate, Samuelson,” malamig na utos ni Bash kay Samuelson na kakarating lamang sa loob ng silid. “Ayokong may makalapit sa kanya na kahit sino. Simula ngayon, si Crystal at ang magiging anak ko ay protektado ng buong pamilya.” Ilang sandali pa, naramdaman ni Bash ang paggalaw ng mga daliri ni Crystal. Unti-unting iminulat ng dalaga ang kanyang mga mata, agad na sinalubong ng putingkis ng kisame ng ospi