Contracted Nights With My Billionaire Gigolo (SPG) のすべてのチャプター: チャプター 81 - チャプター 90

Kabanata 82 Kimberly's POV Kabubukas ko lang sa email ko nang makita ko ang email ni Cameron. Nasa study ako noon, abala sa pag-check ng mga email mula sa law firm. Karamihan sa mga iyon ay mula sa mga kliyenteng nagtatanong tungkol sa mga kaso ko at kung kailan ako babalik sa trabaho. Wala pa akong sinasagot ni isa. Hindi pa ako sigurado kung handa na ba akong bumalik sa trabaho. Pero nang makita ko ang pangalan ni Cameron sa inbox ko, agad na nakuha nito ang atensyon ko. Ang subject line ng email ay, "You're Invited." Napangiti ako at agad iyong binuksan. Mas lalo lamang lumawak ang ngiti ko nang mabasa kong niyayaya niya akong maging date niya mamayang gabi. Formal pero playful ang pagkakasulat ng email. Para talaga itong isang pormal na invitation, kumpleto sa petsa, oras at lugar. "Dear, Kimberly, Join me tonight for a special dinner. Just the two of us. I'll pick you up at 7 PM. Please RSVP by replying to this email or by telling me in person. I hope you say yes. Sincere

Kabanata 84 Cameron's POV "They're here," sabi ng tauhan ko matapos niyang makausap ang security sa lobby kung saan kararating lang ng pamilya ni Kim sa Archangel Group. Tumango ako at inayos ang kurbata ko sa ikasampung pagkakataon. Halos isang oras na akong pabalik-balik sa loob ng opisina ko habang pilit na inihahanda ang sarili para sa pag-uusap na ito. Ilang beses ko nang inensayo sa isip ko ang mga sasabihin ko. Pero ngayong nandito na talaga sila, parang wala ring saysay ang lahat ng paghahandang ginawa ko. Inimbitahan ko sila dahil gusto kong pag-usapan ang tungkol sa amin ni Kim. Alam ko naman na hindi pa handa si Kimberly na malaman ng mga magulang niya ang tungkol sa relasyon namin. Pero hindi na ako makapaghintay pa. Hindi ko na kayang patuloy na magtago. Hindi ko na kayang magkunwari. Ilang linggo na kaming magkasamang nakatira ni Kim. Unti-unti na kaming bumubuo ng buhay na magkasama. At hindi magtatagal, magsisimula nang makita ang pagbubuntis niya. Magtatanong ang

Kabanata 86 Cameron's POV Kahit galit pa rin si Sebastian sa akin, nagpa-schedule pa rin ako ng appointment para makausap siya nang maayos. Mabuti na lang at pinaunlakan niya rin ang imbitasyon ko. Nagpadala ako sa kaniya ng formal na email, gaya ng ginawa ko nang imbitahan ko ang mga magulang niya. Gusto kong ipakita sa kaniya ang respeto na nararapat para sa Kuya ni Kim. Gusto kong ipakita na seryoso ako kay Kim. Alam kong protective siya sa kapatid niya. Alam kong galit siya sa akin dahil sa lahat ng nangyari. Pero hindi ako puwedeng sumuko. Kailangan kong ipaintindi sa kaniya ang lahat. Magdadalawang oras na ako sa Italian restaurant, pero wala pa ring Sebastian na nagpapakita sa akin. Pero hindi pa rin ako sumuko. Nakaupo ako sa isang mesa malapit sa bintana habang hawak ang isang baso ng tubig. Maganda ang restaurant. Isa ito sa mga upscale Italian restaurant, iyong may malilinis na puting tablecloth, kandila sa bawat mesa, at tahimik na ambiance. Pinili ko ang lugar na ito

Kabanata 88 Cameron's POV Maaga akong dumating sa lugar kung saan kami maglalaro ni Sebastian ng pickleball. Pagdating ko roon ay wala pa siya. Kaya nag-warm up ako para handa mamaya sa laro namin. The court was located inside an exclusive sports club in Makati. It was a private facility, the kind that required membership and a hefty f*e just to step through the doors. The pickleball court itself was pristine, with a smooth green surface and crisp white lines. The net was taut, the posts gleaming under the fluorescent lights. I had arrived an hour early, partly because I wanted to familiarize myself with the court, and partly because I couldn't sleep. I had been thinking about this match all night. Not because I was nervous about losing. I was nervous about winning. Hindi ako papayag na matalo ng isang Sebastian Montefalco. Kapag natalo niya ako, baka imposibleng mapapa-oo ko ang lalaking iyon. I stretched my arms and legs, doing lunges and squats to loosen up my muscles. I had b

Kabanata 90 Cameron's POV Dumiretso kami sa isang high-end at private restaurant para sa lunch dahil nagugutom na rin si Kim. Parang naging double date na rin ang nangyari sa amin. Ang restaurant ay tinatawag na "La Maison," isang French-inspired fine dining restaurant na nakatago sa isang tahimik na bahagi ng BGC. Isa itong klase ng restaurant na kailangang magpa-reserve nang ilang linggo bago ang gustong araw at mayroon ding mahigpit na dress code. Mabuti na lang at may mga connections si Sebastian kaya nakakuha kami ng private room kahit biglaan ang reservation. Elegant at intimate ang private room. May round table para sa apat na tao sa gitna, natatakpan ng malinis na puting tablecloth. May mga crystal chandelier na nakasabit sa kisame at nagbibigay ng warm na ilaw sa buong room. Pinalamutian ng abstract paintings ang mga dingding, habang maririnig ang mahina at classical na tugtog mula sa mga nakatagong speakers. "I'm so happy," bulong ni Kim sa akin habang pinupunasan pa rin