All Chapters of The Billionaire Forbids his Maid to Leave: Chapter 11 - Chapter 20

Napatitig lang ako sa saradong pinto ng silid ni Madame Giselle habang magulo ang isip ko."She's asking why her future daughter-in-law hasn't come home yet."Paulit-ulit na umalingawngaw sa utak ko ang sinabi ng nurse.Future daughter-in-law?Ako?Napasinghap ako at mabilis na napalingon kay Logan."Logan..." mahinang tawag ko habang kinakabahan. "Anong ibig sabihin no'n?"Napahagod sya sa batok bago tumingin sa pintuan ng kwarto ng ina nya."It means her memories are mixed up." mababa nyang sagot. "May mga bagay na naaalala nya. May mga bagay na hindi.""Pero future daughter-in-law?" napasinghap ako. "Hindi naman nangyari 'yon."Bahagyang kumunot ang noo nya."I know."Natigilan kaming dalawa nang bumukas muli ang pinto.Lumabas ang doktor habang inaalis ang salamin nya."Mr. Hauxley, kailangan naming iwasan ang anumang bagay na maaaring magdulot ng matinding stress sa kanya."Agad na naging seryoso si Logan."Meaning?""Meaning kung ang paniwala nya ay nasa nakaraan pa rin sya, huw

Nanlamig ako.Agad akong napahawak sa kaliwang pulsuhan ko habang nagkatinginan kami ni Logan.Yung bracelet.Sa dami ng pwedeng maalala ni Madame Giselle, bakit iyon pa?"Anong bracelet?" kunot-noong tanong ng nurse habang salitan kaming tinitingnan.Mabilis akong umiwas ng tingin."W-wala po." pilit kong saad habang kinakabahan. "Baka nalilito lang si Madame Giselle."Pero hindi ako pinaniwalaan ng ekspresyon ni Logan.Tahimik lang syang nakatingin sa akin na para bang alam nya kung anong tumatakbo sa isip ko.Paano nya naman hindi maaalala?Doon nagsimula ang lahat.Anim na taon ang nakalipas, buong mansion ang nagdiwang nang lumabas ang resulta ng national scholarship exam.Hindi ko naman talaga inaasahang makakapasa.Lalo nang hindi ko inasahang ako pa ang magiging highest scholar sa buong batch.Hanggang ngayon nga hindi ko pa rin makalimutan ang mukha ni Madame Giselle nang makita nya ang certificate ko.Parang sya pa ang mas masaya kaysa sa akin."See?" nakangiti nitong saad n

"Promise me something." mahinang saad nito habang inaabot ang kamay ko.Natigilan ako ngunit hinayaan ko syang hawakan ako. Mahina ang pwersa ng hawak nya pero sapat para maramdaman ko ang panginginig ng mga daliri nya."Huwag kang aalis sa mansion." pakiusap nito habang nakatitig sa akin. "Kapag nandito ka, masaya ako."Tuluyan akong natahimik at mabilis na napakagat sa labi. Sa alaala nya, nandito pa rin ako. Wala pang nangyayaring masama. Wala pang pagkawala."Madame..." mahinang saad ko habang hindi alam ang isasagot.Ngunit mas hinigpitan nya ang hawak sa kamay ko at bahagyang ngumiti. "Promise."Huminga ako nang malalim bago marahang hinaplos ang kamay nya. "Magpapahinga muna po kayo. Pag gising nyo, nandito pa rin ako."Bahagyang gumaan ang ekspresyon nito at tila nakuntento sa sagot ko. Ilang minuto lang ang lumipas ay muli itong nakatulog habang hawak pa rin ang kamay ko.Tahimik kaming lumabas ni Logan ng silid at nang tuluyan nang sumara ang pinto ay agad akong napabuntong-

Ngunit unti-unting nawala ang ngiti ko nang muli kong tingnan ang sobre sa kamay ko.Tahimik.Selyado.At malinaw na galing sa Hauxley Group.Nanikip agad ang dibdib ko.Dahil kilala ko si Logan.At kung nagpadala sya ng tao hanggang dito...Iisa lang ang ibig sabihin noon.Hindi pa sya tapos sa akin.Napahawak ako sa noo habang nakatitig sa sobre na nasa mesa. Pakiramdam ko ay sasabog na ang utak ko sa dami ng problemang sabay-sabay na dumadating. Isang araw lang akong bumalik sa buhay ng mga Hauxley pero parang isang buwang stress na agad ang ibinigay nila sa akin."Momma?" mahinang tawag ni Lolly habang gumagapang papunta sa sofa."Hm?" sagot ko habang nakasandal sa sandalan.Bahagya syang ngumiti at agad na sumampa sa tabi ko. "Okay ka lang?" tanong nya habang sinusulyapan ang mukha ko. "Mukha kang nag-compute ng Math."Napatingin ako sa kanya bago tuluyang napatawa."Grabe naman.""Totoo naman." depensa nya habang nakanguso. "Kapag stressed si Lola, kumakain. Kapag stressed ka, n

Napabuntong-hininga ako habang nakatitig sa screen ng cellphone ko. Ilang segundo pa itong umilaw bago tuluyang namatay ang tawag. Hindi ko na sinagot. Wala na akong lakas para makipag-usap kahit kanino, lalo na kay Logan. Bahagya akong gumilid sa kama at mas hinigpitan ang yakap kay Lolly. Mahimbing na itong natutulog habang yakap ang stuffed rabbit nya. Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko nang marinig ang mahinahon nitong paghinga. Napapikit ako at pilit na inayos ang magulong isip ko. Masyado akong drained sa nangyari sa mansion. Sa isang minuto ay estudyante pa rin ang tingin ni Madame Giselle sa akin, tapos sa susunod ay para bang parte ako ng pamilya nila. Napahawak ako sa noo habang nakahiga. Siguro nga naghalo-halo na ang mga alaala nya. Siguro kaya nya ako napagkamalang future daughter-in-law ay dahil pinagsama-sama na ng isip nya ang nakaraan at kasalukuyan. Ngunit habang iniisip ko iyon ay lalo lang sumasakit ang dibdib ko. Dahil kung may isang taong hindi dapat m