Semua Bab รวมเรื่องสั้นจีนโบราณ : Bab 21 - Bab 30

เหิงเยว่คงไม่รู้ตนว่าเวลาตนเองเผลอครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ใบหน้าของนางช่างน่าขันยิ่งนัก จนเจียวโจวเองก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่านางคิดสิ่งใดกัน “เขากำลังคิดอะไรของเจ้า” “ท่านรู้เจ้าคะว่าข้าคิดอะไร” “ถ้าข้ารู้ ข้าจะถามเจ้าไหมล่ะ หืม.....” ท้ายเสียงของเขานึกเอ็นดูนางอย่างยิ่ง ก่อนพานางเดินไปฝากตัวกับแม่บ้านที่ดูแลการเรือนในจวนของเขา “ท่านป้าหนี่ว์ฮวา ข้าพานางมาฝากตัวกับเจ้า นามของนางคือ เหิงเยว่ ข้าเพิ่งพานางมาจากหอของอวิ๋นฝู อย่างไรแล้วเจ้าช่วยเมตตาสอนนางด้วยแล้วกัน” หนี่ว์ฮวามองเจียวโจวอย่างอึ้งงัน อ้าปากค้าง นางอยู่ในจวนนี้มาตั้งแต่เจียวโจวยังไม่เข้าพิธีสวมหมวกด้วยซ้ำ สุขภาพของเจียวโจวนั้นถูกนินทาไปถ้วนทั่ว เจียวโจวจำต้องไปหอนางโลมโคมเขียวเพื่อร่ำสุรากลบข่าวพวกนั้น แม้จะช่วยได้เพียงเล็กน้อย ทว่านางกลับไม่คิดเลยว่าจะพานางโลมกลับมาด้วย “เจ้าค่ะ” “ไม่ต้องสงสัยในตัวนาง ข้าแค่เมตตาในตัวนางเท่านั้น นางถูกนำมาขาย หลังจากที่มารดาของนางเสียไปไม่นาน นับว่าอาภัพนัก” “เจ้าค่ะ”

การรอคอยของเหิงเยว่ก็สิ้นสุดเมื่อเจียวโจวกลับมาถึงจวน นางก็รีบวิ่งไปต้อนรับด้วยความสดใส เห็นสีหน้าของเขาไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก พอเห็นนางเขาเองก็ยิ้มเพียงเล็กน้อย ก่อนเดินเข้าไปในเรือนนอนของตนเอง ปล่อยให้หญิงสาวอ้าปากหวอด้วยอึ้ง “อีตาบ้านี่ เย็นชาเป็นบ้า คนเขาอุตส่าห์ดีใจที่เขากลับบ้าน ไม่ยอมแพ้หรอก เดี๋ยวตามไปที่ห้อง” เหิงเยว่ไม่ลดละความพยายาม ในเมื่ออยากคว้าใจของเขาก็ต้องลงทุน ยุคสมัยนี้เขาคงยังไม่ชินกับการต้องมานั่งจีบผู้ชายก่อน เหิงเยว่รีบไปผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เย้ายวนใจที่สุดโดยมีป้าหนี่ว์เยว่ให้ความช่วยเหลือ คนใจร้าย เดี๋ยวแม่จะยั่วเสียให้ปฏิเสธไม่ได้ นางหมายมั่นเอาไว้เช่นนั้น ในเมื่อต้องการสิ่งใดแล้วไม่เคยท้อในความพยายาม งานนี้ท่านเจียวโจวต้องเป็นของนางให้จงได้ ขณะเดียวกันความเงียบสงัดในเรือนนอนของเจียวโจว หลายวันมานี้เขาพยายามเก็บตัวอยู่แต่ในห้องของตนเองเพื่อหลบหน้าสตรีผู้หนึ่ง นางไม่ต่างจากดอกไม้บานในยามเช้าตรู่ หัวใจแกร่งของเขาเต้นปานลิงโลดทุกครั้งที่เจอหน้าของนาง ไม่เป็นอันทำงานทำการใ

“เจ้าเป็นคนปลุกความต้องการของข้า เจ้าเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นคนตอบสนองและดับความปรารถนาของข้า” ว่าจบ อาภรณ์สีอ่อนของนางก็ลอยปลิดปลิ่วลงบนพื้น หน้าอกขนาดใหญ่ของนางกระเด้งอวดโฉมต่อหน้าต่อตาของเขาเสียอย่างโดดเด่น มือของท่านเจียวโจวสั่นเล็กน้อย เขาไม่เคยเห็นหน้าอกของอิสตรีเต็มสองตาและใกล้ชิดถึงเพียงนี้ ต่างจากเหิงเยว่ที่อ่านตำรามาอย่างเชี่ยวชาญ นางเป็นฝ่ายคว้ามือของเขาที่ร้อนรนนั้นมาสัมผัสหน้าอกขนาดใหญ่แสนนุ่มของตัวเอง เจียวโจวถึงกลับตาค้างไม่คิดว่ามันจะนุ่มหยุ่นสู้มือถึงเพียงนี้ ฝ่ามือของเขาเริ่มคุ้นชินกับมันก็บีบเคล้นอย่างแรงสลับกันไปมา เรียกเสียงร้องครางหวนอ่อนจากริมฝีปากได้เป็นอย่างดี “อ้า....ท่านเจียวโจว” “นุ่มมาก” เขาเอ่ยปาก มองด้วยสายตาร้อนผ่าว ลำคอจู่ ๆ ก็แห้งผากไปเสียดื้อ ๆ ร่างกายของเขาคล้ายจะถวิลหายอดทรวงสีหวานอวบอิ่มยั่วใจ “อ๊ะ...” ร่างกายของหญิงสาวสะดุ้งเฮือกเมื่อปากร้อนชื้นของเจียวโจวอ้าปากงับยอดถันสีหวานเข้าไป ปลายลิ้นของเขาตวัดรัวในโพรงปาก มืออีกข้างก็บีบเคล้นคลึงเจ้าก้อนนุ่มอย่างสนุกมือ

“ท่านเจียวโจว อย่านะเจ้าคะ” เสียงร้องครางห้ามของนางไม่เป็นผล เพราะเจียวโจวในยามนี้นั้นเขาไม่ต่างชายผู้ต้องการเสพสำราญกับเรือนร่างสมส่วนเช่นนี้ แล้วบุปผางามก็ล่อหลอกภุมรีตัวผู้เสียเหลือเกิน ก้านนิ้วเรียวยาวของเขาทำการกรีดกรายตามรอยแยกของบุปผาน้ำหวานของมันไหลรินออกมาไม่ขาดสาย เจียวโจวเคยแต่ศึกษาเรื่องราวพวกนี้แต่ในตำราเขาเองก็อยากลองลิ้มชิมความหวานจากนางเช่นกัน “อะ.......” เสียงหลุดครางประท้วงออกมาอย่างห้ามไม่ได้ เมื่อท่านเจียวโจวดูดดื่มความหวานจากบุปผางามอย่างไร้ความรังเกียจ ปลายนิ้วของเขาก็กรีดกรายสัมผัสมันไปด้วย มือของเหิงเยว่วางบนไหล่แกร่งทั้งสอง.....บีบเคล้นตามอารมณ์ความต้องการ ความเสียวซ่านเข้าเล่นงาน จนร้องครางออกมาอย่างที่สุด “อือ อะ อ้า ท่านเจียวโจว อื้อ ไม่เอานะเจ้าคะ ไม่เอา ข้าเสียว.....” ดรุณีน้อยส่ายหน้าปฏิเสธ แต่ร่างกายตอบสนองต่างจากคำพูดของนางโดยสิ้นเชิง ทว่าเจียวโจวกลับอยากกลั่นแกล้งนางด้วยการนำพานิ้วแกร่งของตนนั้นสอดใส่เข้าไปในร่างกายของนาง สัมผัสได้ถึงบางอย่างที่ขวางกั้นเอาไว้ เงยหน้าขึ้น

“อะ อะ ข้า เสียว...” “ข้าทำเช่นนี้เจ้าพอใจไหม เด็กดี” เจียวโจวไม่เพียงถามเท่านั้น เขายังสาธิตด้วยการนำพาท่อนเอ็นเข้าใส่ร่างกายของเหิงเยว่ จนขาของนางสั่นรัว เจียวโจวครางเสียงพร่าต่ำในลำคอยามนี้ร่างกายเล็กแคบของนางกำลังดูดกลืนท่อนลำของเขาอย่างหนัก ครรลองของร่างกายเร่งเร้า จังหวะของชายหญิงเร่งจนร่างกายของเจียวโจวกระตุกเกร็ง ไม่นานน้ำขาวขุ่นมากมายมหาศาลพวยพุ่งเข้าไปในร่องแคบ กลีบบุปผาแดงช้ำน่าสงสาร เจียวโจวลูบมันไปมาก่อนจะโน้มตัวมาหยอกเย้ายอดถัน มือข้างหนึ่งเคล้นทรวงอก “อ๊า.....” “อือ....” “เจ้าพอใจหรือไม่...” เขาเงยหน้าถามนาง ทว่าคำตอบที่ได้ทำให้เขาพอใจนัก “ยังเจ้าค่ะ ข้าขอปรนนิบัติท่านเจียวโจวบ้างนะเจ้าคะ” เหิงเยว่พยายามข่มใจ ใจกล้าอยากผลักอกของเขา แม้ว่าร่างกายของทั้งสองยังคงแนบแน่นกันอยู่แบบนั้น “หึ หึ หึ” เจียวโจวยอมแต่โดยดีพลิกร่างกายของนางให้มาคร่อมร่างกายแกร่งของเขาเอาไว้ แค่นางขยับความเสียวซ่านก็แล่นไปทั่ว เจียวโจวไม่ต่างคนมากตัณหามือของเขาไม่ต่างหนวดหมึกลูบไล้ทรวงทรงองค์เ