Semua Bab รวมเรื่องสั้นจีนโบราณ : Bab 31 - Bab 40

“อะ อ่า อื้อ....ท่านเจียวโจว” “หวานมาก” เขากลืนน้ำหวานพวกนั้นอย่างไร้รังเกียจเลยสักนิด กายสาวสั่นสะท้านสะโพกผายแอ่นใส่หน้าของท่านเจียวโจว ยิ่งเสียวก็ยิ่งต้องการ “ท่านเจียวโจว ข้าไม่ไหวแล้วเจ้าคะ” น้ำตาหลั่งไหลออกมาด้วยความเสียวซ่าน มือเคลื่อนไหวมาที่ศีรษะของบุรุษรูปงามที่กำลังปรนเปรอกลางกายของนาง ความเสียวซ่านทำให้นางอดไม่ได้จะขยุ้ม ปากก็ร้องคราง......ไม่หยุด ไม่คิดว่าการร่วมรักจะมีความสุขขนาดนี้ “ข้าก็ไม่สามารถทนต่อไปได้แล้ว น้องหญิง” “น้องหญิง” เหิงเยว่ทวนคำพูดของเขาอีกครั้งด้วยหัวใจฟูฟ่อง ร่างใหญ่ของเขาละออกห่างเพียงเล็กน้อย มืออีกข้างกอบกุมท่อนลำหยกขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเส้นเลือดไม่มิด หญิงสาวแยกขาทั้งสองออกห่างด้วยความเขินอาย หูก็ได้ยินเสียงหัวเราะ เจียวโจวเต็มไปด้วยราคะในยามนี้นำพาท่อนลำยักษ์มาถูไถกลีบบุปผาสุดช้ำ ก่อนชำแรกเข้ามาโดยไม่รั้งรอ เหิงเยว่จุกในคราแรกหลังจากนั้นความเสียวซ่านกลับกลืนกิน สะโพกผายของนางเคลื่อนไหวประท้วงเล็กน้อย “อ่า....เสียวเจ้าค่ะ” เหิงเยว่กระซิบกระซาบบอก

หลังจากเจียวโจวปล่อยให้นางออกจากเรือนนอน ร่างกายของนางก็แทบไม่ไหว เขามันหื่นกระหายราคะอย่างที่สุด คำพูดที่ว่าเขาจะแต่งงานกับนางไม่ใช่เรื่องล้อเล่นใช่ไหม ป้าหนี่ว์ฮวาก็หาข้าวปลาให้นางทาน วันนี้ดูใบหน้าของหญิงชราจะยิ้มแย้มมากกว่าปกติ จนเหิงเยว่อดถามไม่ได้ “ท่านป้าหนี่ว์ฮวา ท่านยิ้มเรื่องอันใดเล่า” เหิงเยว่ถาม หญิงสาวเริ่มปรับตัวให้ชินกับเรื่องราวพวกนี้ได้แล้ว “ก็ข้าดีใจนะสิ รู้ไหมว่าท่านเจียวโจวไม่เคยโปรดปรานสตรีใดมาก่อนนอกจากเจ้า เหิงเยว่ โอกาสนี้เจ้าอยากเป็นฮูหยินของที่นี่หัดเอาอกเอาใจท่านเจียวโจวเอาไว้ โรคที่เป็นมาตั้งแต่ยังเยาว์หายขาดก็เพราะเจ้า ไม่ให้ข้าดีใจได้อย่างไร ข้ามีโอกาสได้เห็นนายน้อยเจียวโจวของข้ามีโอกาสมีความสุขในชีวิตไม่ต่างจากคนอื่น ย่อมเป็นเรื่องที่น่ายินดี” เหิงเยว่กำลังกัดลูกท้อ หยุดนิ่งฟังและคิดใคร่ครวญตามป้าหนี่ว์ฮวาคงรักท่านเจียวโจวไม่ต่างจาก “ไม่ต้องห่วงเจ้าค่ะท่านป้าหนี่ว์ฮวา ข้าจะเป็นภรรยาของท่านเจียวโจวให้ได้” “คงได้ ดูท่านเจียวโจวจะโปรดในตัวเจ้ามา

“อะ อะ ข้าจวนแล้ว.... อ้า.....” จบเสียงครางสนั่น น้ำขาวขุ่นพุ่งกระฉูดเข้ามาในโพรงปากเล็ก ซึ่งบางส่วนไหลออกจากมุมปากของเหิงเยว่ บางส่วนถูกกลืนลงคอด้วยความอยากลิ้มลองรสชาติ รสชาติไม่สู้ดีนัก แต่ไม่ก็นับว่าเลวร้าย ยังไม่ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ ร่างกายของเหิงเยว่ร้อนจนทนไม่ไหวขึ้นคร่อม นำท่อนลำที่เพิ่งเสร็จสมไปเมื่อครู่นำมันมาจดจ่อปากร่องรัก สะโพกออกแรงขย่มกลืนกินในคราจนหมดมิดทั้งลำ เป็นฝ่ายของเจียวโจวเองต้องกัดฟันทนความเสียวซ่านพุ่งขึ้นจนหัวขาวโพลน น้ำรักบางส่วนยังพุ่งเป็นระลอกใส่ร่างกายบาง ร่างกายเพิ่งความสุขเช่นนี้พอนี้เริ่มขยับก็ยิ่งทวีความวาบหวามได้ง่ายยิ่งขึ้น เจียวโจวมองนางฟ้าตัวน้อยที่กำลังร่ายระบำ สะโพกโยกคลอนเบา ๆ แต่กลับเสียวขั้นสุด จากนั้นเริ่มปรับตัวได้เล็กน้อย เหิงเยว่ก็ไม่รอช้าขย่มตัวตนใส่กายหนาของเขาอย่างหนัก ยิ่งลำใหญ่เข้ามาลึกเท่าใหญ่ นางก็ยิ่งเสียวซ่านไปหมด “เสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ อื้อ......เสียวเจ้าค่ะ” “ข้างในเจ้าดีเหลือเกิน” เขาเอ่ยปากชมนาง “อือ ของท่านเจียวโจวก็ให

หลังจากค่ำคืนนั้นทั้งสองร่วมเสพสมความสุข หลังจากนั้นเจียวโจวสก็เดินทางเข้าไปในทำงานที่วังหลวงอีกครั้ง สายตาของเขาดูอาลัยอาวรณ์นางเสียเหลือเกิน เหิงเยว่เขินจนแก้มแดง พอออกมาเจอเรือนนอนของขุนนางเท่านั้น เห็นป้าหนี่ว์ฮวายิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองนาง “เจ้าเหงาสินะ ท่านเจียวโจวไม่อยู่” “อือ ป้าหนี่ว์ฮวา ข้าไม่ได้เหงานะเจ้าค่ะ ข้าแค่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยก็เท่านั้น” เหิงเยว่ตอบปฏิเสธ ทั้งที่แก้มทั้งสองข้างแดงจัด ไม่กล้าสบตา ท่าทางของนางไยคนผ่านโลกมามากมายเช่นนางจะมิรู้ว่าเด็กสาวตรงหน้านี้กำลังคิดถึงท่านเจียวโจว พลางทอดสายตามองดอกไม้ที่กำลังผลิบานของต้นท้อที่แห้งเหี่ยวมานาน ต้นท้อต้นนี้ช่างแปลกประหลาดนักตั้งแต่หนี่ว์ฮวาอยู่รับใช้คนในเรือนนี้มาตั้งแต่ยังเยาว์ ไม่เคยเห็นมันผลิดอกสักครา ปีนี้กลับผลิดอกสวยงามยิ่งนัก บนกิ่งของมันมีนกคู่หนึ่งบินมาเกาะกำลังคลอเคลีย เหิงเยว่เห็นป้านี่ว์ฮวามองไปทางต้นท้อ ก็อดมองตามไม่ได้ นางเห็นนกน้อยสองตัว คงเป็นคู่กันอย่างแน่นอน อีกตัวกำลังซุกคลอเคลียอีกตัวอย่างน่าเอ็นดู “ป้าหนี่ว์ฮวาดูนกหรือเจ้าคะ”

“ไยเจ้าทำหน้าเช่นนั้น” เจียวโจวหัวเราะ พลางทอดสายตามองนางที่บีบน่องขาของเขาเบามือนัก เช่นนั้นจะหายเหนื่อยได้อย่างไร ก่อนจะเอื้อมมือคว้าเอวบางจนร่างบางถลาทิ้งตัวนอนทับอกของเขา อกนุ่ม ๆ ของนางสัมผัสแขนแกร่งของเขา เจียวโจวยกยิ้มร้ายกาจ ฝ่ามือนุ่มคว้าจับที่หน้าอกหยุ่นของนางทันที “อ๊ะ....” “ท่านเจียวโจว” “ท่านพี่!” น้ำเสียงเข้มของเขาดังเตือนนางอีกหน บอกกี่ครั้งว่าเรียกเขาว่าท่านพี่ ขุนนางผู้ปราดเปรื่องตัดสินใจอย่างเด็ดขาดอย่างไรแล้ว เขาจะแต่งงานกับสตรีผู้นี้ เขาไม่ได้หลงในความใคร่ความปรารถนาในตัวนางเท่านั้น เขาคิดถึงยามต้องห่างจากนาง เขาอยากให้นางเป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียว เขารักนางไปแล้ว นั่นคือคำตอบภายในใจของเขา “ท่านพี่ ข้า......” เจียวโจวเห็นท่าทางเขินอายของนางเขาก็ยิ่งอยากจะแกล้ง นางเองคงไม่รู้ตัวว่าตนเองนั้นน่ารักขนาดไหน เวลานี้ทั้งสองอยู่เพียงลำพังในที่รโหฐาน เขากลับมาเหนื่อย อยากได้กำลังใจจากนางเหลือเกิน ฝ่ามือเคลื่อนมาตามแขนของนางก่อนลูบไล้เพียงเบา ๆ แค่นั้นก็คล้ายกับมีคลื่นกระแสบางอย่างทำให้ขนกายขอ