All Chapters of สัมพันธ์รักวิศวะเพลย์บอย 3P: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 11 เกือบมีเรื่อง"มีเรื่องอะไรกัน!" คิรินเดินผ่านมาพอดีเขาได้ยินเสียงก่นด่าดังมาแต่ไกล ปกติเขาไม่เคยสนใจเรื่องชาวบ้านแต่ถ้าเสียงที่มันดังเข้ามาในหูไม่ใช่เสียงของเอวาเขาคงไม่เข้ามายุ่ง"คิริน""ถามว่ามีเรื่องอะไรกัน?""ไม่มีอะไรหรอกแค่เข้าใจผิดกันนิดหน่อย" ฉันเป็นฝ่ายตอบเพราะกลัวว่าไอ้คิรินมันจะโมโห ไอ้เวรนี่ไม่เหมือนชาวบ้านกับผู้หญิงเพศตรงข้ามมันก็ไม่เว้น"อืม" ฉันถูกคิรินพากลับมาที่โต๊ะแต่เป็นโต๊ะที่แยกจากกลุ่มของเบล ตอนนี้น้องเฟิร์นกับเพื่อนกำลังออกไปเต้นสนุกสนานอยู่หน้าเวที คิรินมันเลยถามถึงเรื่องเมื่อกี้ ฉันเองก็ไม่มีอะไรปิดบังจึงเล่าเรื่องทุกอย่างให้พวกมันฟังทั้งหมด"ก็คิดว่าอยากจะลองเปลี่ยนจากเอ็นอุ่น ๆ เป็นนิ้วเย็น ๆ ดูบ้าง""ไอ้ปากหมามึงพูดแบบนี้ได้ไง ถ้าเกิดกูจะเอากูเอาไปนานแล้ว!""ก็ใครจะไปรู้เห็นสนิทสนมคุยกันอ้อร้อน่าขยะแขยง""เกินไปแล้วไอ้คิริน!" ฉันผลักหัวมันไปหนึ่งทีจากนั้นก็นั่งคุยกันต่อ เพื่อนของเบลเริ่มสังเกตว่าทำไมฉันถึงย้ายไปนั่งกับเพื่อนฉัน ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ยังสนุกสนานด้วยกันอยู่ สายตาของเบลที่มองมามันทำให้คิรัณรู้สึกไม่โอเค เพราะเธอดูเคียดแค้น ทั้ง

บทที่ 13มึงแค่จับมือแต่กูได้มากกว่านั้น"เอวา" คิรัณเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมจับมือเธอไว้ "เธอหงุดหงิดเพราะเบลหรือเพราะอะไรกันแน่"เป็นคำถามที่ตรงเกินไปจนเอวาได้แต่นิ่ง ผมเองก็ถอนหายใจก่อนจะก้มลงไปกระซิบข้างหูเธอ"หรือจริง ๆ แล้วมึงแค่ไม่ชอบให้ใครมาแย่งความสนใจจากพวกกู?""ไม่ มะ ไม่ใช่""โกหกโดนจับเย็ตนะมึง"คิรัณ talkเป็นคำตอบที่ทำให้ผมกับไอ้คิรินมองหน้ากันทันทีเลย เธอไม่รู้ใจตัวเองที่ผ่านมาไม่มีใครมายุ่งกับเธอเพราะพวกผมเป็นเหมือนไม้กันหมา ส่วนเธอก็ไม่ได้แสดงออกเวลาที่พวกผมออกเที่ยวกลางคืน "ไม่เป็นไรถ้าเธอคิดว่าตอนนี้ยังไม่รู้ใจตัวเอง ฉันก็จะไม่คาดคั้นอะไรเธออีก""งั้นเอาแบบนี้ถ้าพวกกูเลือกที่จะหยุดแรด มึงจะยอมพวกกูไหมเอวา""บ้า! พวกมึงกำลังคิดจะผูกปิ่นโตกับกูเลยเหรอ""อนาคตมันไม่แน่นอน เอาปัจจุบันก่อนดีกว่า พวกกูยังไงก็ได้ ถ้ามึงคิดว่าจะต่างคนต่างอยู่เหมือนเมื่อก่อนก็แล้วแต่ แต่ถ้ามึงรู้สึกว่าความรู้สึกที่มึงมีอยู่มันเกินกว่าเพื่อน แต่อาจจะไม่ถึงรักกันก็ลองเปิดใจดูสิ"ผมเห็นด้วยกับไอ้คิรินแต่ทุกอย่างก็ต้องขึ้นอยู่กับเอวาอยู่ดี เธอขอเวลาและขอกลับไปคิดเรื่องนี้ก่อน ซึ่งผมก็แล้

บทที่ 15แฟนเก่าของคิรินช่วงหลายวันที่ผ่านมา ทุกอย่างระหว่างฉัน คิริน และคิรัณ มันเหมือนจะลงตัวอย่างประหลาดไม่มีการแย่ง ไม่มีการประชด ไม่มีคำพูดแทงใจเหมือนเมื่อก่อน คิรินยังคงปากร้าย แต่สายตาที่มองฉันมันอ่อนลงคิรัณก็ยังนิ่งเหมือนเดิม แต่การกระทำกลับชัดเจนขึ้นทุกวันและที่น่ากลัวที่สุดว่ากำแพงฉันจะพังทลายก็คือ… ฉันเริ่มชินกับการมีพวกมันสองคนอยู่ข้าง ๆ เริ่มรู้สึกอุ่นใจกว่าเมื่อก่อน สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันมันคือการเปิดใจให้ทั้งสองคนแล้วใช่ไหมมหาวิทยาลัยเอกชนวันนี้ฉันเดินมาพร้อมกับคิรัณเหมือนเดิม ส่วนคิรินมันมาเช้ากว่าปกติ มาถึงก็มานั่งอยู่ที่โต๊ะประจำโดยไม่มีผู้หญิงห้อมล้อมเหมือนเคย แปลกชะมัด ปกติคนแบบมันถ้าไม่มีผู้หญิงมาห้อมล้อมมันคงเครียดตาย"วันนี้โลกจะแตกหรือไง ทำไมมึงถึงมานั่งคนเดียวได้?" ฉันทิ้งกระเป๋าลงข้างโต๊ะ จากนั้นก็สอดขาเข้าไปนั่งพร้อมหยิบขนมปังขึ้นมาทานคิรินเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์ สีหน้ามันไม่ได้จะกวนประสาทเหมือนทุกวัน แต่กลับดูเครียดนิดผิดปกติ"ไม่มีอะไร""โกหก" คิรัณพูดสั้น ๆ แล้วนั่งลงข้างฉันฉันหรี่ตามองแฝดพี่ยิ่งมองยิ่งรู้สึกว่ามันมีอะไรผิดปกติ อาการแบบนี้ไปก่อเรื่องม

บทที่ 17 กำลังตัดใจหลังจากวันนั้นเอวาไม่กลับไปคอนโดของคิรินกับคิรัณอีกเลย ไม่ใช่เพราะโกรธไม่ใช่เพราะงอนแต่เพราะเธอเลือกที่จะตัดใจและออกจากชีวิตพวกเขาเอง ไม่รู้เธอจะไปอยู่จุดนั้นทำไม อยู่ไปก็มีแต่บั่นทอนจิตใจตัวเองคอนโดเสียงแจ้งเตือนในโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นระยะ ไฟหน้าจอสว่างแล้วก็ดับซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เธอก็เลือกที่จะปล่อยไปแบบนั้น สายเรียกเข้า : คิริน (12 สาย) สายเรียกเข้า : คิรัณ (7 สาย) ข้อความไลน์ : 18 ข้อความเอวานอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงผ้าห่มสีชมพูคลุมถึงคอดวงตาเหม่อลอยจ้องผนังห้องที่ว่างเปล่า ไม่ใช้แค่พวกเขาที่เสียใจเธอเองก็เสียใจไม่แพ้กัน ติ๊งคิริน :เอวา มึงอยู่ไหน ทำไมไม่มาคอนโด?”คิริน : อย่างน้อยก็อ่านหน่อยเถอะเธอเหลือบตามองแค่เสี้ยววินาที ก่อนจะกดปิดหน้าจอแล้วคว่ำโทรศัพท์ลงเหมือนเดิม ห้องทั้งห้องเงียบสนิทไม่มีเสียงหัวเราะไม่มีเสียงทะเลาะไม่มีเสียงผู้ชายทั้งสองคนมากวนประสาทเหมือนทุกวัน วันอาทิตย์ ถุงขนมที่ซื้อมาตั้งแต่เมื่อวานยังวางอยู่ที่โต๊ะ เธอไม่ได้แกะ น้ำในแก้วยังเต็มเหมือนเดิมเอวาเปลี่ยนท่านอนจากหงายเป็นตะแคง แล้วดึงหมอนมากอดแน่น"เฮ้อ"เธอถอนหายใจเบา ๆ สมองพยายาม

บทที่ 19รู้ตัวหรือยังเอวา talk ฉันขับรถกลับมาถึงคอนโดด้วยอารมณ์ที่อธิบายไม่ถูก ทำไมพวกมันยังไม่รู้ตัวสักทีว่าเพราะอะไรที่ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อยมากที่สุด ถ้าบอกว่าคิรัณไม่เกี่ยวก็คงเป็นไปไม่ได้ เพราะก่อนหน้านี้น้องรหัสของฉันก็ปลาบปลื้มคิรัณมาก ผู้หญิงเข้าหาพวกมันเยอะโดยเฉพาะคิริน ตอนแรกทุกอย่างมันก็กำลังไปได้ดี ถ้ามันไม่โง่พาแฟนเก่ามาอยู่ที่คอนโดด้วย พวกมันมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธแต่กลับเฉย จนไม่แคร์ความรู้สึกของฉันเลยในขณะที่ฉันเดินลงจากรถฉันก็เดินออกไปซื้อก๋วยเตี๋ยวไว้ทานคืนนี้ จู่ๆ รถของไอ้คิรินก็ขับเข้ามาจอดที่คอนโด ก่อนจะวิ่งลงมาหาฉันตามด้วยคิรัณ ฉันจะหนีก็คงไม่ได้มันมากันขนาดนี้แล้ว ทางเดียวคือต้องยอมเผชิญหน้ากับพวกมัน"เอวา!""อะไรคิริน""เรื่องลลินเราต้องคุยกันก่อน มึงช่วยฟังกูอธิบายหน่อยเถอะกูขอร้องล่ะ"คิรัณมันพยักหน้าฉันเลยต้องยอมพาพวกมันขึ้นมาบนห้อง มาถึงพวกมันก็นั่งกันเรียบร้อยไม่โวยวายไม่ได้มาวุ่นวายกับฉันเลยสักนิดเดียว ฉันเอาน้ำมาให้พวกมันจากนั้นก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม เพื่อฟังคำอธิบายของพวกมัน"มีอะไรก็รีบพูด""งั้นฟังนะ กูกับลินเลิกกันไปนานแล้วตั้งแต่ปี 2 คือกูทำเหี้ยใส่ลิ