All Chapters of สัมพันธ์รักวิศวะเพลย์บอย 3P: Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 2เซอร์ไพรส์ NCฉันวิ่งเข้ามาในห้องน้ำเพื่อลองเปลี่ยนชุดนักเรียนญี่ปุ่น หมุนซ้ายหมุนขวาดูยังไงมันก็น่าโดน ยังไงวันนี้แม็กต้องประทับใจแน่ฉันมั่นใจฉันเปลี่ยนชุดเสร็จก็เดินออกมาด้านนอก ตอนนี้คิรินหนีไปนอนเหมือนเดิมส่วนคิรัณปิดหนังพร้อมกับหยิบหนังสือธรรมะขึ้นมาอ่าน "ทำไมรีบปิดหนังล่ะ""ถ้าอยากจะมีเซ็กซ์แนะนำว่าให้แสดงออกมาผ่านความรู้สึก ไม่จำเป็นต้องเลียนแบบหนังที่ดูเลย เราอยากให้เป็นยังไงก็แสดงมันออกมาปลดปล่อยมันตามอารมณ์ของตัวเอง ฉันว่าแม็กมันน่าจะชอบนะ" "อืม งั้นวันนี้ขอไปนอนห้องนายก่อนนะกว่าแม็กจะเลิกเรียนก็ค่ำ ๆ เลยฉันขี้เกียจขับรถกลับคอนโดอะ"คิรัณพยักหน้าฉันจึงหยิบ iPad กับกระเป๋าเข้ามานอนในห้องของคิรัณ ถ้าเปรียบเทียบความสะอาดห้องคิรัณสะอาดแทบจะไม่มีฝุ่นแถมกลิ่นก็ยังหอม ผิดกับห้องของคิริน ห้องนั้นเหมือนกองขยะเทศบาลมากไม่รู้ฉันหลับไปนานแค่ไหนตื่นขึ้นมาอีกทีทั้งสองก็ไม่อยู่แล้ว คอนโดนี้มันก็เลยกลายเป็นของฉัน ฉันออกมาต้มมาม่าพร้อมกับโทรคุยกับแม็กไปด้วย ถึงตัวจะอยู่ตรงนี้แต่ใจฉันไปนอนรอโดนกระแทกที่คอนโดของแม็กแล้วนะ"ที่รักวันนี้เขาต้องกลับบ้านนะ พ่อกับแม่รอฉลองวันเกิดอยู่"(

บทที่ 4รุม NCอึก! อึก! ไวน์หมดไปหนึ่งขวดเอวาก็เริ่มมีอารมณ์มากขึ้น ความกังวลและความกลัวหายไปหมดแล้ว เหลือเพียงความกระสันซ่านอยากเสียตัวใจจะขาดคิรินขยับขึ้นมาคุกเข่าอยู่ข้างเอวา เพื่อใช้ลำยาวกระทุ้งเข้าปากเธอถี่ ๆ ครั้งแรกของเอวากับการได้สัมผัสรสชาติที่แปลกประหลาด แม้มันจะไม่ได้เอร็ดอร่อยอะไรนักหนาแต่พอเข้าปากกลับหยุดไม่ได้ อ๊อกๆ เสียงดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอ ทำเอาคิรัณสูดปากเสียว ร้องครางทุ้มอยู่ในลำคอ เขามองภาพเอวาตอนนี้แล้วรู้สึกตื่นเต้นเหลือเกิน ครั้งแรกกับการสวิงผู้หญิงเขาตื่นเต้นเป็นบ้า "อื๊ออ~"เอวาเริ่มรู้สึกเสียวตรงกายสาว เธอชำเลืองมองภาพเบื้องล่าง ก็พบว่าคิรัณกำลังใช้ปากเล่นกับแอ่งน้ำน้อยของเธออยู่ ลีลาหนุ่มเฉิ่มช่างร้ายกาจนัก เขาสอดลิ้นสากเข้าไปคว้านลึกกวักน้ำหวานออกมาเป็นสาย"อ๊าาา" เอวาเหมือนคนจะขาดใจ เธอร้องครางลั่นแต่ก็ถูกปิดปากด้วยลำยาวขนาด 58 ของคิริน เธออยากโดนรุมพวกเขาก็สนองความต้องการให้แล้ว หวังว่าหลังจากนี้รสชาติสวาทกามอารมณ์มันจะถูกใจเธอ เสียงดูน้ำหวานดังมาจากคิรัณ เขาจับสองขาของเธอยกขึ้นแล้วอ้าออกให้กว้าง ลิ้นสากทำการปาดเลียทุกซอก กลีบสาวสีหวานเริ่มแดงฉ่ำ

บทที่ 6หรือจะไม่เอา NCฉันกลับมาถึงคอนโดพายุฝนก็ตกกระหน่ำอย่างหนัก คิรัณมาช่วยฉันขนของขึ้นคอนโด รถก็ไม่มีกลับเพราะไอ้คิรินมันเอาไปรับสาว ฉันเลยต้องให้คิริณมาอยู่กับฉันที่คอนโดก่อน คิริณมาที่นี่หลายครั้งแล้วบางครั้งพวกมันก็มานอนกันอยู่ที่คอนโดฉันเวลาต้องทำงานกลุ่มด้วยกัน "หิวไหมคิรัณ" "ยังไม่หิวเท่าไหร่ ตอนนี้เสียดายไม่ได้เอาหนังสือมาด้วย ดูท่าพายุเข้าแบบนี้ไอ้เวรคิรินคงไม่มารับฉันแน่ ถ้าไม่ได้อ่านหนังสือฉันนอนไม่หลับ""ถ้ามันไม่มารับก็เอารถฉันกลับสิ พรุ่งนี้ค่อยมารับฉันตอนเช้า""รถน่าจะติด น้ำท่วมอีก เฮ้อ"อันนี้ฉันว่าอีคิรัณมันสตอใส่ฉันแล้ว เรื่องรถติดมันก็เป็นเรื่องปกติของกรุงเทพฯ ยิ่งฝนตกแบบนี้ไม่ต้องพูดถึง แต่มันจะเอามาเป็นข้ออ้างในการไม่กลับคอนโดของตัวเองแบบนี้ได้เหรอ"อยากนอนที่นี่ว่างั้นเถอะ?""ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นแค่บอกเฉย ๆ ว่ารถมันติดเป็นอะไรที่น่าเบื่อ อีกอย่างน้ำก็ท่วมสูงด้วยรถเธอก็ต่ำน้ำเข้าเครื่องเข้าท่อขึ้นมา ต้องเสียเวลาซ่อมอีกไม่รู้กี่วัน""อ๋อ... ถ้าจะอยู่ที่นี่นายก็นอนที่โซฟาแล้วกันไอ้คิรินมันไม่อยู่ไม่มีใครมาเบียดนายหรอก""อืม" ฉันปล่อยให้คิรัณทำกับข้า

บทที่ 8คืนนี้มาทดสอบกันหน่อยฉันเงียบไปพักหนึ่งดวงตายังคงจับจ้องไปที่จอหนังตรงหน้า แต่ฉันกลับไม่ได้รับรู้อะไรเลย เสียงเอฟเฟคในโรงหนังดังสนั่นแต่ในหัวฉันกลับว่างเปล่า หรือจริง ๆ แล้วมันไม่เคยว่างเปล่าแค่มีเรื่องที่ทำให้ฉันคิดมากเกินไปต่างหาก"เอวา" คิรัณเรียกเสียงเบามือของเขาเอื้อมมาวางบนพนักแขนข้างฉัน "ตอบฉันสิ"ฉันได้แต่เม้มปากแน่นเริ่มรู้สึกไม่เข้าใจตัวเองและกลัวคำตอบของตัวเองด้วย"ฉันแค่รำคาญมันเฉย ๆ" ฉันตอบเสียงเงียบทั้งที่รู้ว่าตัวเองยังไม่เข้าใจคำตอบของตัวเองสักเท่าไรคิรัณหัวเราะในลำคอเขากำลังจ้องจับผิดเอวา ส่วนเธอก็เก็บอาการไม่อยู่"รำคาญจนมือสั่น รำคาญจนเหวี่ยงใส่คนอื่น รำคาญจนต้องหนีออกมาดูหนังกับฉันเนี่ยนะ?""อย่ามาวิเคราะห์อะไรส่งเดชนะคิรัณ"คิรัณไม่เถียงแต่มันหันไปมองหน้าจอ ดวงตาของมันเหมือนจะหงุดหงิดในคำตอบของฉัน"งั้นฉันถามเธอใหม่เธอหงุดหงิดเพราะมันอยู่กับผู้หญิงหรือเพราะว่ามันไม่ได้มาอยู่กับเธอ?""เพ้อเจ้อไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย!""เอวาเธอรู้ใช่ไหมว่าตัวเธอเองโกหกไม่เก่งเลยสักนิด"ฉันได้แต่กำหมัดแน่นอยู่บนตัก ภาพตอนที่คิรินมันป้อนข้าวนางเชอรี่ในโรงอาหารดันผุดขึ้นมาโดยที

บทที่ 10เอวาโดนด่าวันนี้หลังจากเลิกเรียนฉันตัดสินใจขับรถกลับมาที่บ้าน เพื่อมาหาคุณแม่ที่เคารพรัก อยากจะบอกว่าแค่เห็นหน้าฉันท่านก็ถามถึงคิรินกับคิรัณแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นห่วงอะไรพวกมันอะไรนักหนาอยากทำกับข้าวไปฝาก ทำขนมไปให้เกินไปมาก ทั้ง ๆ ที่ฉันเป็นลูกแทบจะไม่โทรหาฉันเลยด้วยซ้ำ"น่าเสียดายแม่คิดว่าเราจะชวนคิรินกับคิรัณมาด้วย""จะชวนมาทำไมให้เปลืองข้าวบ้านเราล่ะแม่ ปล่อยพวกมันไปแรดกันเถอะ""ดูพูดเข้าสิยังไงก็เพื่อนนะ""พวกมันก็แรดไปทั่ว""อย่าว่าเพื่อนเลย เรามันก็ไม่ธรรมดาว่าแต่ช่วงนี้มีหนุ่มมาจีบหรือยังเอวา""ผู้ชายไม่มีมีแต่ทอม ดี้ เลสเบี้ยนมาจีบอะแม่ทำไงดี"แม่ฉันหัวเราะลั่นบ้าน ท่านคงคิดว่าชาตินี้ฉันจะไม่มีผู้ชายมาเอาไปทำเมีย แต่มันก็จริงตั้งแต่ขึ้นมหาวิทยาลัยไม่เคยมีผู้ชายที่ไหนมาจีบฉันเลยสักคน วันนี้ฉันไม่ได้นอนค้างกับแม่ ถ้าเกิดพ่อมาฉันไม่อยากมาตอบคำถามเรื่องเรียนเรื่องอนาคต การที่ฉันเลือกเรียนวิศวะก็เพราะเป็นเจตนารมณ์ของพ่อท่านส่งฉันเรียนฉันก็ต้องเรียนบ้านฉันกับบ้านคิรินและคิรัณต่างกันสุดขั้วสองคนนั้นครอบครัวเปิดบริษัทรับเหมาก่อสร้างใหญ่โต ทำธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ส่วนพ่อฉันเป็