Alle Kapitel von วิศวะร้ายรุมรัก 4P: Kapitel 11 – Kapitel 20

บทที่ 12คนขี้เมาสุดท้ายฮานะก็ถูกลากออกมาจากผับตอนเกือบเที่ยงคืน ทั้งที่เจ้าตัวยังอยากนั่งยกแก้ว ชูมือร้องเพลงกับเพื่อนสาวอย่างสนุกสนาน เธอหงุดหงิดมาก ที่พวกเขาลากเธอออกมาแบบนี้ อยู่ต่ออีกสักนิดก็ไม่ได้"กูยังไม่กลับ!""กลับ" เควินตอบ"กูยังเต้นได้อยู่เลย กูไม่ได้เมา!""ไม่ได้มึงต้องกลับ" เซริวตอบ"กูไหวน่า!""มึงเมาเป็นหมาเบลอยาเบื่อขนาดนี้ เอาอะไรมาไม่เมาวะ!"เอนโซเท้าเอวแล้วส่ายหน้า เหนื่อยยิ่งกว่าเลี้ยงเด็กอนุบาลอีก"กูไม่ได้เมา! ว้าย!!"พูดจบฮานะก็สะดุดเท้าตัวเองจนเกือบล้ม โชคดีที่เควินคว้าแขนเอาไว้ทัน คนเมาถึงกับเงยหน้ามองใบหน้าของสามหนุ่มทีละคน"...""...""...""กูไหวจริง ๆ พวกมึงปล่อยให้กูเข้าไปเด้ง ๆ เด้า ๆ ต่อเถอะนะ" เธอไหลลงไปนอนดิ้นกระแด่ว ๆ อยู่ที่พื้นจนทั้งสามเริ่มจะหมดความอดทน"มึงเงียบเลยฮานะ!" ทั้งสามคนตอบพร้อมเพรียงกัน ยิ่งเมายิ่งเรื้อน อยู่ต่อมีหวังพวกเขาคงได้กระทืบพวกที่มองนมเธอแน่ ระหว่างทางกลับคอนโด ฮานะเอาแต่นั่งบ่นไม่หยุด เธอยังอยากสนุกต่อ ยังมีหลายท่าที่ไม่ได้เต้นเลย "พวกมึงนิสัยไม่ดี""อืม""ขัดความสุขประชาชนคนสวยมากแบบกู!""อืม""ใช้อำนาจในทางมิชอบ บัง

บทที่ 14ไม่มีทางเป็นไปได้ขาฉันถูกจับชันขึ้นเป็นตัวเอ็ม เควินหยิบรีโมตโทรทัศน์จอใหญ่เท่าฝาบ้าน เปิดจออัดภาพวิดีโอ ทำให้ฉันเห็นทุกการสัมผัส ทุกการกระทำของทุกคน ความสาวฉันแฉะแถมยังถูกเอนโซใช้สองนิ้วแหวกออกเซริวสะกิดนิ้วระรัวตรงรูหวาม ฉันแอ่นเร้าเสียวจนอยากแตกอีกครั้ง "อ๊ายยย เซริวคะ~" "หืม ปากหวานนะมึง""อย่างอื่นก็หวาน" "จริงเหรอ กูพิสูจน์แป๊บ"เอนโซก้มลงไปชิมความหวานที่ร่องชื้น ลิ้นสากกวาดเลียหว่านล้อมต้อนจนฉันครางกระเส่า เสียวจนจะขาดใจแล้ว "อ๊ะ อ๊า~" "หวานจริงว่ะ ฮานะมึงดูแลตัวเองดีมากมึงรู้ตัวไหม""เอนโซกูจะแตกอีกแล้ว""แตกดิ กูอ้าปากรอ" เซริวขยี้ยอดกระสันส่วนเอนโซตวัดเลียขึ้นลง พวกมันสามัคคีกันเหลือเกิน เควินจับขาฉันแบะอ้าจนในที่สุด "อ๊าาาาา~" น้ำฉันแตกพุ่งอีกครั้ง แต่มันฉีดเต็มปากของเอนโซ เควินรีบลงไปสลับที่แถมยังถอดกางเกงออก จนที่เหลือแก้ผ้าไม่เหลือชักชิ้น เสียวจนใจจะขาดเหมือนมีมวลมหาศาลอยู่ในท้องน้อย ลำกายของเควินมีเม็ดมุกกลิ้งไปกลิ้งมา ฉันตกใจจนอ้าปากค้าง เซริวมันจึงกดลำกายเข้าไปในปากฉัน "อืออ" เอวหนาสาวกระแทกไม่รอใคร เอนโซส่ายหน้าให้กับไอ้แว่น คงอยากจนทนไม่ไหวแต่ก

บทที่ 16สถานะ เพื่อน? "เออก็ได้ แต่กูขอศึกษาพวกมึงไปด้วยนะ มึงรู้จักสถานะเฟื่อนไหม?""เฟื่อนเหี้ยไรวะ" เอนโซเกาหัวยิกๆ "ก็มากกว่าเพื่อนแต่ยังไม่ถึงแฟนไง ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป""เออแต่ระหว่างที่อยู่ในสถานะนี้ มึงห้ามนัดใครมาแบบนี้อีกเข้าใจไหม?" เควินกดสายตามองจนฮานะพยักหน้า พรึบ! "ไอ้เอนโซมึงถอดกางเกงทำไม!" ฮานะตกใจจนยกขาขึ้นมาบนโซฟา "รอเหี้ยไรล่ะ ลุยดิวะ!" ทั้งสามเดินเข้ามาอุ้มฮานะไปวางบนเตียงนอน เควินเริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ตามด้วยเซริว รายนั้นพูดน้อยแต่พร้อมรบมาก ชุดคลุมอาบน้ำถูกเอนโซถอดออก จากนั้นเซริวก็เริ่มซุกหน้าเข้าหว่างขา ใช้ปากสร้างความกระสันจนร่างบางสั่นระริก "อ๊ะ แว่น~" ความเสียวเริ่มทำให้ฮานะกัดปาก เธอมองดูลำกายของเซริวที่แข็งกร้าวชี้เด่ มันเคยเสร็จในปากเธอมาแล้ว แต่วันนี้คงได้เสร็จในตัวเธอ "มึงก่อนเลยแว่น ถือว่าขึ้นครู" หัวตัดวาววับถูกเขี่ยขึ้นลงไปตามอารมณ์ แต่เซริวยังไม่ดันเข้าไป เขายังคงกระตุ้นอารมณ์ของเธอไปเรื่อยๆ "อ๊าา~ เสียวเกินไปแล้ว แว่น~ อ๊ะ แว่น~"ถุงยางอนามัยถูกเซริวใช้ปากคาบแล้วฉีกมันออกด้วยมือเดียว เขารูดถุงยางราวกับคนชำนาญเรื่องแบบนี้ คงเป็นเพราะช

บทที่ 18ความยิ่งใหญ่ของฮานะรถซีดานสีดำคันหรูแล่นออกจากสนามบินอย่างนุ่มนวล ฉันนั่งอยู่เบาะข้างลุงทานากะ ส่วนด้านหลังมีเควิน เซริว และเอนโซที่ขอตามมาด้วยแบบหน้าตาเฉยพอมองออกไปนอกหน้าต่าง ภาพบ้านเมืองที่คุ้นเคยก็ค่อย ๆ ผ่านสายตาไป ตึกสูงระฟ้า ป้ายภาษาญี่ปุ่น ร้านสะดวกซื้อที่ตั้งอยู่แทบทุกหัวมุมถนนผู้คนที่เดินกันอย่างเป็นระเบียบ ฟุตบาทคือทางเดินไม่มีวินมอเตอร์ไซค์ ไม่มีร้านขายของ ทุกอย่างทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านจริง ๆ ใช้เวลาเกือบชั่วโมง รถก็เริ่มออกจากตัวเมือง สองข้างทางเปลี่ยนจากตึกสูงเป็นต้นไม้สีเขียวขจี ภูเขาสูงทอดตัวยาวอยู่ไกลสุดสายตาอากาศเย็นสบายกว่ากรุงเทพฯ หลายองศา จนฉันเผลอเลื่อนกระจกลงเล็กน้อย เพื่อสูดอากาศเข้าเต็มปอด"คิดถึงที่นี่เหรอครับคุณหนู" ลุงทานากะถามขึ้น"คิิดถึงมากค่ะ บรรยากาศที่ไทยร้อนวอดวายมาก ไม่เหมือนที่นี่เลย เหมือนนรกกับสวรรค์ ลุงทานากะรู้ไหมคะว่าท่อระบายน้ำของไทยมีแต่ขยะ โสโครกมาก ไม่รู้ว่ารัฐบาลกับประชาชนทนไปได้ยังไง ฝนตกทีรถติดยาว น้ำท่วมขังขึ้นมาครึ่งล้อ""ผมเคยตามคุณท่านไปประเทศไทย พอจะนึกออกครับ ว่าแต่พวกคุณสามคนไม่รู้สึกสะเทือนใจบ้างเหรอครับก

บทที่ 20พาเมียเข้าบ้าน"ที่พูดมาเรื่องจริงใช่ไหม?" "จริงค่ะ เมื่อวานนี้คุณแม่ที่เซริว ให้คีย์การ์ดคอนโดของพี่เซริวกับแป้ง เพื่อเข้าไปดูความเรียบร้อย จนเมื่อคืนพี่เซริวกลับมาเราสองคนเลย...""พอไม่ต้องพูดต่อ เอาเป็นว่าเรื่องนี้พี่คงช่วยอะไรน้องแป้งไม่ได้หรอก""เพราะพี่ฮานะก็ชอบพี่เซริวใช่ไหมคะ!" อีเด็กเวรนี่เป็นอะไรมากไหม คิดว่าฉันโง่มากนักเหรอ เหอะ เหตุการณ์เมื่อคืนนี้ หลังจากที่น้องแป้งออกไปจากห้อง เซริวก็โทรมาหาฮานะเพื่อคุยเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้า ที่สำคัญเขายังอยากจะโทรไปต่อว่าคุณแม่เรื่องนี้ด้วย แต่ฮานะห้ามไว้ ยังไงคนเป็นแม่ก็หวังดีกับลูกเสมอ (พรุ่งนี้ตอนเย็นมึงไปบ้านกับกูหน่อยดิ)'ไปทำไม ให้กูไปด่าแม่มึงเหรอ?'(กูอยากเคลียร์กับแม่ เอามึงไปก็เพราะกูมั่นใจในความรู้สึกตัวเองแล้วว่าเป็นมึง)'ถ้าแม่มึงไม่ชอบกูขึ้นมาจะทำยังไง'(มันเป็นปัญหาของแม่กูไม่เกี่ยวกับกู จัดการกับความรู้สึกตัวเองเอา)'แรงมากแต่เอาเถอะ กูจะพยายามไม่ปากเสียใส่แม่มึงก็แล้วกัน'หลังจากนั้นฉันก็นอนหลับโดยที่เซริวไม่ได้กดวางสาย เรานอนวิดีโอคลอกันทั้งคืนจนถึงเช้า เป็นไปไม่ได้ที่มันจะอยู่กับน้องแป้งร่ำทั้งคืนปั