Alle Kapitel von วิศวะร้ายรุมรัก 4P: Kapitel 21 – Kapitel 30

บทที่ 21คุณป้าเคยดื่มเหรอคะชาญี่ปุ่นที่ฮานะนำมา เป็นสูตรของครอบครัวเธอ มักจะจะเสิร์ฟเวลามีแขกสำคัญมาที่บ้านของเธอเท่านั้น ไม่มีวางจำหน่ายที่ไหน เพราะคุณย่าเป็นคนผสมเอง มีดอกไม้หลายชนิดที่ช่วยเรื่องกลิ่นหอม ลดความเครียด ทำให้ผ่อนคลายหลับสบาย เมื่อชาถูกเสิร์ฟให้ผู้ใหญ่ทุกคนทานบนโต๊ะอาหาร คุณหญิงของบ้านก็ยกขึ้นมาทำท่าจิบ ก่อนจะดันออกห่างตัวเอง ท่ามกลางสายตาของทุกคนบนโต๊ะ "อย่างกับน้ำล้างเท้า ฉันดื่มไม่ลง!" "คุณป้าเคยดื่มน้ำล้างเท้าเหรอคะ ถึงรู้ว่าเหมือน" "นี่เธอ!" "คุณแม่ครับ!" "ปกป้องกันเกินไปแล้วนะเซริว!" "คุณแม่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนนะครับ ถ้าคุณแม่ไม่หยุดผมจะกลับและจะไม่มาที่นี่อีก!" "เซริวแกจะมากเกินไปแล้วนะ ฉันขอสั่งให้แกเลิกกับผู้หญิงคนนี้ แล้วแต่งงานกับหนูแป้งร่ำซะ อย่าให้ฉันต้องตัดแกออกจากกองมรดก!""พี่เซริวอย่าดื้อกับคุณลุงคุณป้าเลยนะคะ" แป้งร่ำทำท่าจะร้องไห้ คุณแม่ของเธอจึงลุกขึ้นมาปลอบใจ "ใจเย็นๆ นะคะคุณพี่ เซริวยังเด็กค่อยๆ พูดค่ะ""แหมคุณป้าก็อยากให้ลูกสาวจับลูกชายเขาใจจะขาดอยู่แล้วนี่คะ อย่าแสดงเลยค่ะคนอื่นเขารู้ทัน" "ตายจริง นี่ลูกเต้าเหล่าใครกันทำไมพูดจาไม่มีมารยา

บทที่ 23อดีตความหลังดูเหมือนว่าทุกคนจะอยากรู้เรื่องนี้มาก ทำไมพ่อของเซริวถึงได้กีดกัน เรื่องความรักของลูกตัวเอง พ่อของฮานะรู้ว่ามันถึงเวลาแล้วที่เด็กๆ ควรจะรู้ความจริงสักที"เมื่อก่อนเรียวตะพ่อของเธอ เป็นคู่หูอาเลย ไปไหนไปกัน เมาด้วยกันทุกคืน จนช่วงปิดภาคเรียนปีสุดท้าย เรียวตะต้องเดินทางกลับบ้านเพื่อไปช่วยงานธุรกิจของครอบครัว" "ในช่วงเวลานั้นอาไม่รู้เลยว่าเรียวตะกำลังเจอปัญหาอะไร จนเรียวตะนัดเจอกับอาที่มหาลัย เฮ้อ""ทำไมเหรอครับคุณอา" เซริวมีสีหน้าไม่สบายใจ "ธุรกิจของบ้านเราไปเหยียบเส้นกับพวกยากูซ่า เรียวตะมันเลยอยากให้อาช่วยพูดกับคุณปู่ของฮานะ ในตอนนั้นคุณปู่ของฮานะได้รับการยกย่องให้เป็นนายกสมาคม มาเฟีย ยากูซ่า และนักธุรกิจ นักการเมืองทางฝั่งเหนือ ต่างลงนามสมานฉันท์กันไว้ ยุติการสู้รบ ไม่บาดหมางกันอีก""หมายความว่าคุณพ่อของผมมาขอร้องจริงเหรอครับ""จริงสิ แม่ของเราก็อยู่ในเหตุการณ์เหมือนกันนะ ทั้งสองคบกันตั้งแต่สุชาดามาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนตอนปีที่ 2 อาอยากช่วยพ่อเรามาก สัญญาว่าจะทำให้ดีที่สุด แต่พออากลับมาคุยกับคุณปู่ ก็ถูกร้องห้ามเอาไว้""เพราะอะไรครับ" เอนโซเอ่ยถามหลังจากที่เง

บทที่ 25คำแนะนำเช้าวันใหม่ที่แสนวุ่นวาย อากาศของที่่เย็นกว่าทุกวัน ท้องฟ้าสีครามสดใสไร้เมฆบดบัง แสงแดดยามเช้าสาดลงบนผิวน้ำ ของทะเลสาบด้านหลังคฤหาสน์ จนเกิดประกายระยิบระยับ ราวกับมีใครโปรยเพชรเม็ดเล็ก ๆ ลงไปบนผิวน้ำแต่ความสวยงามเหล่านั้นไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใครได้เลย เพราะตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า ห้องอาหารของบ้านก็เต็มไปด้วยเอกสาร แท็บเล็ต โน้ตบุ๊ก และบทสนทนาเรื่องธุรกิจฉันเดินลงมาจากชั้นสองพร้อมแฟ้มเอกสารในมือ ก่อนจะเห็นเซริวนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารตั้งแต่เช้าชายหนุ่มสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบง่ายดูสะอาดตา แว่นสายตาถูกสวมเอาไว้ตามปกติ นิ้วยาวกำลังเลื่อนอ่านข้อมูลบางอย่างบนแท็บเล็ต ด้วยสีหน้าจริงจังถ้าไม่รู้จักกันมาก่อน คงไม่มีใครคิดว่าคนตรงหน้าคือผู้ชายวัยยี่สิบสองปี เพราะเวลาพูดเรื่องงาน เขาดูเหมือนผู้บริหารบริษัทมากกว่าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเสียอีกด้านซ้ายเควินกำลังนั่งพลิกดูเอกสารด้านการเงิน ตัวเลขหลายสิบหน้าถูกขีดเขียนเต็มไปหมด สีหน้าของเขาไม่ได้ดูเครียด ถ้าหากเราทำงานตามแผนที่วางไว้ จำนวนเงินในการสร้างโมเดลรถ มันจะไม่บานปลายส่วนเอนโซนอนฟุบอยู่บนโต๊ะเหมือนศพไร้ญาติ"เอนโซมึงตื่นหรือย

บทที่ 27รางวัล NC 3Pเอวหนาของเซริวขยับไปตามจังหวะ ฉันอ้าปากครางกระเส่าได้ไม่เท่าไหร่ก็ถูกเควินจับลำรักใส่ปากฉันจนคับแน่นหายใจไม่ทัน เอนโซคร่อมหน้าอกอวบวางลำรักไว้ในร่องนม เขาจับสองเต้าประกบเข้าหากัน จากนั้นก็ปล่อยให้แรงกระแทกจากเซริวพาควาเสียวกระสันมาให้เขาอีกคน ปึก! ปึก! ปึก! ปากเล็กอมดูดตวัดลิ้นสู้จนน้ำใสไหลออกจากปลายหัวเห็ด อึก! "อ่า ดูดแรงดีจัง" เควินหลับตาพริ้ม เขาชอบการถูกปรนเปรอด้วยปากมาก ชอบชนิดที่อยากกระแทกสวนให้เสร็จคาปากเธอเลย เซริวสาวเอวกระแทกจนเกือบแตกพ่าย เขารีบดึงลำกายออกเพื่อให้เอนโซสลับที่กับเขา เอนโซสอดลำลักเข้าไปเขาก็ตอกกระหน่ำจนร่างกายของฮานะสะเทือนโยกไปตามแรงปึก! ปึก! ปึก!"ฮานะมึงตอดแรงมาก กูจะไปไหนรอดวะแบบนี้ อ่าา" คนถูกกระทำรู้สึกภูมิใจ เธอก็ไม่อยากให้พวกเขาหายไปไหนเหมือนกัน อยู่รักกันเอากันไปแบบนี้นานๆ นี่แหละดีที่สุดแล้ว"อ๊ะ!"ลำกายถูกดึงออกจากปาก ฮายะก็ครางกระเส่าเพราะความเสียว เควินเตรียมสลับที่กับเอนโซบ้างแล้ว มันถึงเวลาที่เขาต้องจัดการกับเธอบ้าง "โคตรแน่น!"เควินสาวเอวกระแทกไม่มีเบาเลย ร่างของฮานะและเสียงครางดังลั่นจนสามหนุ่มอารมณ์พุ่งจนฉุดไม

บทที่ 29ช่วงเวลาที่ต้องพิสูจน์ตัวเองเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว จากวันแรกที่พวกฉันนั่งล้อมโต๊ะในมหาวิทยาลัย คุยกันถึงไอเดียรถยนต์ไฟฟ้า เหมือนเด็กที่กำลังฝันกลางวันจนถึงวันนี้ความฝันนั้นกำลังตั้งอยู่ตรงหน้าพวกฉันแล้ว ภายในศูนย์วิจัยและพัฒนาที่ญี่ปุ่นอาคารขนาดใหญ่ ถูกแบ่งออกเป็นหลายโซน ห้องทดสอบแบตเตอรี่ ห้องควบคุมระบบ AI ห้องวิเคราะห์ข้อมูล รวมถึงพื้นที่ประกอบรถต้นแบบกลิ่นของโลหะใหม่ น้ำมันหล่อลื่น และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ลอยปะปนอยู่ในอากาศ วิศวกรหลายสิบคน กำลังเดินไปมาอย่างวุ่นวาย หน้าจอขนาดใหญ่ถูกติดตั้งไว้ทั่วอาคาร แสดงข้อมูลการทดสอบแบบเรียลไทม์ส่วนพวกฉันทั้งสี่คน กำลังยืนอยู่หลังผนังกระจกนิรภัย สายตาจับจ้องไปยังพื้นที่ทดสอบตรงหน้า ด้วยความตื่นเต้นรถยนต์ไฟฟ้าคันแรกของพวกฉัน กำลังจอดอยู่กลางสนาม ตัวถังสีเงินเข้มสะท้อนแสงไฟจากเพดาน รูปทรงของรถดูดุดันแต่เรียบหรู ทุกส่วนถูกออกแบบขึ้นใหม่ทั้งหมด นี่คือผลลัพธ์จากความพยายามตลอดหลายปี"แม่งเหมือนฝันเลยว่ะ" เอนโซพูดขึ้นเบา ๆ เป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ที่เขาไม่ได้ด่าหรือกวนประสาทใคร ก่อนหน้าที่โมเดลรถจะเสร็จ เขาเครียดจนกินไม่ได้นอนไม่หล