جميع فصول : الفصل -الفصل 40

Tama nga ang hinala ko, Alam na niya talaga. Marahan kong ibinaba ang tasa sa ibabaw ng mesa at saglit akong napangiti, ngunit agad ding nawala iyon nang malalim akong huminga, pilit na pinapakalma ang sarili ko. “So, you knew it…” saad ko, bahagyang nakangisi. “Surprise.” Sandali akong natahimik bago tuluyang sabihin ang bagay na matagal ko nang gustong amin kay Havoc.. “I’m two weeks pregnant, Havoc.” Pagkasabi ko noon, nanatiling kalmado ang ekspresyon niya. Walang gulat. Walang biglaang reaksyon.. Tinitigan lamang niya ako nang diretso, na para bang matagal na niyang alam ang tungkol dito at hinihintay na lamang niya kung kailan ako mismo ang magsasabi sa kaniya. Ilang segundo kaming nanatiling tahimik hanggang sa biglang may kumatok sa p***o ng condo. Pareho kaming napalingon sa direksiyon nito, Havoc's expression immediately changed. “That’s it. I have to go.” Mabilis siyang tumayo mula sa kaniyang kinauupuan, dahilan para mapakunot ang noo ko. “W-where are you going?

“Tsk.” Napailing ako habang pilit kong pinipigilan ang galit na kumukulo sa dibdib ko. Alam kong alam niya kung ano ang tinutukoy ko. Hindi na niya kailangang magpanggap na wala siyang alam. Matagal ko nang pinag-isipan ang desisyong ito, at ngayon, wala na akong balak umatras. “You don't know, Dianne?” Bahagya akong napangisi, ngunit hindi iyon ngiting may saya. Isang mapait na ngiti lamang iyon bago ko saglit na nilingon ang lalaking nakaupo sa tabi niya. Tahimik lamang itong nakatingin sa akin, halatang inaasahan niya ang pagdating ko pero bakas pa din sa mukha ng lalake ang pagkagulat. Muli kong ibinalik ang tingin kay Dianne. "I have something for you, Dianne!" Saad ko “Gusto kong makita mo ito.” dagdag kong sabi sa kaniya. Dahan-dahan kong ipinasok ang kamay ko sa bulsa ng aking pantalon at inilabas ang ilang printed na litrato. Agad na napakunot ang noo ni Dianne nang mapansin ang mga hawak ko. Hindi ako nagsalita. Isa-isa kong inilapag ang mga larawan sa iba

Elyse's POV Pagkaalis ni Havoc sa condo ko, diretso na ako sa banyo para maligo. May mga kailangan pa akong tapusin sa kumpanya, kaya hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Pagkatapos kong maligo, agad akong nagbihis ng isang puting long-sleeve blouse na sakto sa hubog ng katawan ko ang isinuot ko, na ipinares ko sa maikling itim na skirt. Itim na sandals naman ang pinili kong isuot para kumpletuhin ang simpleng outfit ko. Umupo ako sandali sa harap ng salamin. Basa pa ang buhok ko, kaya patuloy ko itong sinusuklay habang pinatutuyo gamit ang hair dryer. Paminsan-minsan ay sinusulyapan ko ang sarili ko sa salamin habang may kung anong pumapasok sa isip ko. I wonder... ano na kaya ang nangyayari sa kanila ng asawa niya ngayon? Napangisi ako. Probably nag-aaway na sila?! Napailing ako nang bahagya habang patuloy sa pagpapatuyo ng buhok. Kung tutuusin, wala naman akong pakialam sa magiging reaksiyon ni Dianne. Ang mahalaga, nalaman na niya na hihiwalayan na siya ni Havoc. At sigur

Nanlaki ang mga mata niya. Para bang bigla siyang nawalan ng sasabihin. Maging ang mga taong nakapaligid sa amin ay nagsimulang magbulungan. “Is that true? Nag-cheat daw si Miss Dianne kay Mr. Havoc?” “Grabe…” “Akala ko perfect couple sila.” Rinig ko ang mga bulungan sa paligid. Napalingon si Dianne sa mga taong nakatingin sa amin bago niya muling ibinalik ang tingin sa akin. “I-Ikaw…” Nanginginig sa galit ang boses niya. “Ikaw ang nagbigay sa kaniya ng litrato?” Hindi ako sumagot. Inirapan ko lamang siya at ngumiti nang bahagya hindi ko kailangang umamin hindi ko rin kailangang magsinungaling. Minsan, mas nakakainis ang katahimikan kaysa sa anumang sagot. Lalo siyang nagalit nang makita ang ngiti ko. “Elyse!” Hindi ko na siya pinansin. Sa halip, marahan akong humarap sa mga guard na nakatalaga sa entrance. “Wag ninyo siyang papasukin.” Seryoso kong utos sa mga guard. Agad namang tumango ang isa sa mga guard. “Masusunod po, Ma’am.” Wala na akong ibang sinabi at tumali

Napakurap ako nang ilang beses. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong unang maramdaman sa sinabi niya. At higit sa lahat, magiging asawa niya ako. Parang sunod-sunod na dumaan sa isip ko ang mga salitang iyon, ngunit kahit anong gawin ko ay hindi ko pa rin agad ma-process. Napabuntong-hininga ako nang marahan. Well... wala na rin naman talaga akong magagawa. Dahil sa anak niya ang dinadala ko, alam kong hindi basta-basta papayag si Havoc na malayo kami sa kaniya. At kung tutuusin, bilang ama, naiintindihan ko kung bakit gusto niyang palagi niyang kasama ang magiging anak namin. Pero ang hindi ko maintindihan...Bakit parang ang bilis niyang nagdesisyon? Tinitigan ko siya nang ilang segundo bago ako tuluyang nagsalita. “So... you're really serious about this?” Diretso kong tanong pero hindi man lang siya natinag. “Yes.” Isang salita lamang ang kaniyang binitawan. At ang nakakabilib dahil parang wala talaga akong makitang kahit kaunting pag-aalinlangan sa mga mata niya. Napai