Todos os capítulos de รอยรัก สัญญาลวง: Capítulo 21 - Capítulo 30

“มากันแล้ว​หรอคะ ป้าเตรียมอาหารเสร็จพอดีเลย​ หนูรสาทำไมถึงได้สวยขนาดนี้ค่ะ”​ ป้ามลมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความชื่นชม​ เพราะเธอสวยจริงๆ​ สวยแบบธรรมชาติ แบบนี้คุณคริสได้หลงหนักกว่าเดิมแน่นอน “ใช่ไหมครับป้ามล.... ตอนแรกที่ผมเห็นถึงกับตะลึงเลย”​ “พี่คริสหยุดแซวรสาเลยน่ะ....” เขายังชมเธอไม่เลิกแม้ต่อหน้าทุกคน​จนเธอทำตัวไม่ถูก “ป้ามลก็ชมเกินไปค่ะ”​ “ป้าพูดจริงๆนะคะ สวยแล้วยังแต่งตัวน่ารักอีก”​ “รสาไม่คุยกับทุกคนแล้ว​ มากินข้าวกันเถอะนะคะ”​ หญิงสาวรีบเปลี่ยนเรื่อง​ เพราะถ้าปล่อยไว้แบบนี้ทุกคนก็จะชมเธอไม่หยุด​ “ฮ่าๆ​เชิญนั่งเลยค่ะ​ ป้าไม่รู้ว่ากับข้าวที่นี่จะถูกปากหนูรสาไหม”​ “ทำไมกับข้าวเยอะจังเลยค่ะ​ เอะ!! .. ของโปรดรสาทั้งนั้นเลย​ ป้ามลรู้ใจรสาจัง....”​ “คุณคริสต่างหากละคะที่รู้ใจหนูรสา​ เพราะเมนูทุกอย่างป้ารู้มาจากคุณคริสคะ​ ว่าเป็นของโปรดของหนูรสา​ แล้วป้าก็ไม่รู้จะเลือกเมนูไหน​ ก็เลยทำทั้งหมดเลย​ ”​ “พี่คริสอีกแล้วหรอค่ะ..... ขอบคุณ​นะคะ”​ สายตาชื่นชมที่เธอส่งมาให้ชายหนุ่มนั้น​ ทำให้เขารู้สึกดีมาก...”​ “รสาลองชิมฝีมือป้ามลสิครับ​ พี่รับรองว่าอร่อยไม่แพ้ใครแน่นอน”​

​ “ตอนนั้นยอมรับว่าพี่เหนื่อยมากแต่เพราะพี่เป็นลูกชายคนเดียวของบ้านและยังเป็นพี่คนโต​ พี่อยากดูแลและปกป้องคนที่ตัวเองรักแทนพ่อ​ และที่สำคัญพี่อยากรักษาที่นี่ไว้เพื่อรอรสาด้วย เพราะรสาเคยบอกว่าชอบที่นี่มากและอยากมาที่นี่อีก​ เวลาที่พี่เหนื่อยมากๆเหนื่อยจนท้อ คำพูดของรสาก็จะคอยเตือนสติพี่ตลอด​ คำว่า.... “รสาเชื่อว่าพี่ทำได้ค่ะ”​ พี่คิดถึงคำนี้เสมอ พี่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อไร่แห่งนี้ เพราะอยากทำให้พ่อภูมิใจอย่างน้อยลูกชายคนนี้สามารถดูแลไร่ที่พ่อรักได้​ พี่จึงต้องพยายามทำทุกอย่างให้ดีที่สุดจนถึงตอนนี้​ และพี่ต้องขอบคุณรสาเช่นกันที่วันนั้นทำให้พี่มีสติ​ อีกทั้งยังเป็นแรงบันดาลใจให้พี่ก้าวผ่านทุกๆอย่างมาได้”​ หลังจากที่เขาพูดจบรสาก็ดึงมือของชายหนุ่มออกจากลำตัวของตัวเอง จนเขาหน้าเสียเพราะคิดว่าเธอไม่พอใจ.... เธอหันมามองหน้าเขาและทำในสิ่งที่คาดไม่ถึงโดยการเขย้งปลายเท้าเพื่อมาหอมแก้มเขาทั้งสองข้าง​ และสวมกอดเขา​ การกระทำของเธอทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงมาก​ ใครจะไปคิดว่ารสาจะกล้าทำแบบนี้​ “ ฟอด!! ฟอด!! ฟรึ่บบ!! อายจัง.... รสาไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองทำอะไรลงไป​ แต่รสาแค่อยากให้รางวัลคนเก่งค่ะ”​ “ห

@เช้าวันใหม่ แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดผ่าน​ประตูหน้าต่าง​ ส่องแสงกระทบดวงตา​ ปลุกให้คนที่กำลังหลับใหลทั้งคืนรู้สึกตัว......รสายิ้มต้อนรับเช้าวันใหม่ด้วยความรู้สึกสดชื่นเพราะเมื่อคืนเธอได้นอนจนเต็มอิ่ม​ นานแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ได้หลับสนิทแบบนี้.... เมื่อก่อนเธอมีเรื่องให้คิด.... จนบางครั้งก็นอนไม่หลับ​ พอนานวันมันก็กลายเป็นความเคยชิน​ และนับตั้งแต่นั้นมาเธอก็ไม่เคยหลับสนิทอีกเลย “เฮ้อ..... อยากให้ทุกๆวันเป็นแบบนี้จัง”​ การได้ตื่นขึ้นมาในห้องนอนแสนหวาน​ในบ้านที่อยู่ท่ามกลางธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์​ ช่างดีเหลือเกิน​ อยากให้พ่อกับแม่มาด้วยจังท่านคงจะชอบที่นี่ไม่ต่างจากเธอ “กี่โมงแล้วเนี้ยะ อืมมม”​ หญิงสาวบิดขี้เกียจ​ไปมาบนที่นอน มือเรียวก็ควานหาโทรศัพท์​มือถือเพื่อจะดูเวลา “เพิ่งจะหกโมงเช้า​เองหรอเนี้ยะ”​ พี่คริสบอกว่าที่นี่จะกินมื้อเช้าตอนเจ็ดโมง​ ดังนั้นก็พอมีเวลา.... หญิงสาวกดเข้าไปดูรูปที่ชายหนุ่มถ่ายให้เมื่อวานและกดส่งรูปดังกล่าวไปให้คุณพ่อคุณแม่และยัยติน่าดู​ เพียงไม่นานข้อความจากติน่าก็ตอบกลับมาด้วยคำว่า... ฉันอยากไปด้วย... แค่นึกถึงหน้าของเพื่อนเธอก็ตลกแล้ว​ ยัยนั่นต้องอิจฉา​เธอแ

“รสาพูดว่าอะไรนะครับ”​ “รสารักพี่คริสเข้าแล้วค่ะ”​ ตอนนี้รสาตัดสินใจแล้ว...เธอจะซื่อสัตย์​กับความรู้สึกของตัวเอง​ เธอไม่อยากเก็บความรู้สึกเอาไว้อีกแล้ว​ ตอนนี้ภายในใจของเธอต้องการผู้ชายคนนี้ผู้ชายที่ชื่อ​คริส​ เธอไม่อยากเสียเวลากับการรอใครอีกแล้ว ต่อให้คนอื่นจะมองว่าเธอรักผู้ชายเร็วเกินไป​ เพราะเพิ่งจะถอนหมั้นก็เถอะ เธอก็ไม่สนใจแล้ว​ เพราะตอนนี้ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าทำให้เธอรักเขาและอยากมีเขาอยู่ในทุกช่วงชีวิตเวลาของชีวิต มันไม่ง่ายเลยสักนิดกับการที่เราจะได้เจอใครสักคนที่รักเราและเสียสละเพื่อเราได้แบบนี้​ ในวันนี้เธอเจอคนคนนั้นแล้ว​ คนที่ใจของเธอเฝ้ารอ​ คนที่คู่ควรได้รับความรักของเธอ “ระ... รสาว่ายังไงนะครับ”​ ตอนนี้ชายหนุ่มกำลังอึ้งเพราะเขาไม่คิดว่าจะได้ยินคำนั้นจากปากของเธอ “รสาไม่รู้ว่าพี่คริสจะคิดยังไง​ อาจจะมองว่ารสาเปลี่ยนใจเร็วก็ได้​ แต่รสาอยากซื่อสัตย์​กับความรู้สึกของตัวเองค่ะ​ รสารักพี่คริสนะคะ​ รักและอยากมีพี่คริสอยู่ในชีวิตทุกช่วงของรสา”​ “รสา!!!”​ “ฮ่าๆๆ​ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้นค่ะ​ พี่ไม่เชื่อรสาหรอ”​ “ปะ... เปล่าครับแต่พี่แค่ดีใจ.... พี่ไม่ได้ฝันไปใ

“กลับมากันแล้วหรอค่ะ”​ “ค่ะป้ามล”​ “สนุกไหมค่ะหนูรสา”​ “ที่สุดเลยค่ะ”​ หญิงสาวตอบกลับผู้ใหญ่ด้วยรอยยิ้ม “มาเหนื่อยๆดื่มน้ำลำไยเย็นๆก่อนนะคะ​ ป้าทำไว้ให้”​ “ขอบคุณ​ค่ะ....​ อื้มม​ หวานสดชื่นจังเลยค่ะป้ามล วันหลังทำอีกนะคะรสาชอบ หวานกำลังดี”​ หญิงสาวยกนิ้วโป้งให้ป้ามลเพราะเธอชอบน้ำลำไยที่ป้าทำให้จริงๆ ความหวานที่กำลังดีแบบนี้แหละถูกต้อง ที่ผ่านมาเวลาไปซื้อน้ำลำไยจากข้างนอกมันหวานเกิน จนเธอต้องเติมน้ำเปล่าลงไปผสม "ได้สิค่ะ แค่หนูรสาชอบป้าก็ดีใจแล้ว เดี๋ยวป้าจะทำให้กินบ่อยๆนะคะ" คำพูดและท่าทางธรรมชาติของเธอเรียกรอยยิ้มจากทุกๆคนในบ้านได้เป็นอย่างดี "โอเคเลยค่ะ" “คุณคริสกับหนูรสาจะกินข้าวก่อนไหม หรือว่าจะขึ้นไปอาบน้ำก่อน​”​ “รสาหิวข้าวหรือยังครับ”​ คริสหันไปถามคนตัวเล็กเพราะกลัวว่าเธอจะหิวจะได้กินเลย เขายังไงก็ได้ “ยังไม่หิวค่ะแล้วพี่คริสละคะ”​ “พี่ก็ยังครับ”​ “งั้นเราขึ้นไปอาบน้ำก่อนไหมคะ แล้วค่อยลงมากินข้าวกัน”​ “ได้ครับ....”​ หลังจากที่ทั้งสองคนแยกย้ายกันไปอาบน้ำและลงมาทานข้าวจนเรียบร้อย​ เขาและเธอก็ต่างคนต่างกลับห้องของตัวเอง คริสเองก็อยากให้หญิงสาวได้พักผ่อ