Todos os capítulos de รอยรัก สัญญาลวง: Capítulo 41 - Capítulo 50

"ที่ผ่านมาพี่คริสรู้ใช่ไหมคะ...ว่ารสามีคู่หมั้นอยู่แล้ว" "รู้สิครับ​ และมันก็เป็นอีกเรื่องที่พี่เสียใจ​...เสียใจที่ปล่อยให้ไอ้ผู้ชายคนนั้นมาทำให้หนูเสียใจ เอาจริงถึงพี่ไม่ได้ครอบครองรสาแต่ความรักที่พี่มีให้รสามันก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรมาเปลี่ยนแปลงได้ทั้งนั้น ในตอนนั้นการที่พี่เป็นได้แค่คนแอบรัก​ พี่ก็มีความสุขนะ​ ขอแค่ได้เห็นรอยยิ้มของรสา" "พี่แอบตามและแอบดูรสามาโดยตลอดและมันบังเอิญมาก ที่รสามาเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน พี่จึงกลายมาเป็นรุ่นพี่ของพวกเราสองคนด้วยไง....พี่ทำได้แค่แอบมองรสาอยู่ห่างๆ​ แต่ที่ทั้งสองไม่เห็นเพราะรสาและติน่าไม่ได้สนใจไง" "จริงหรอค่ะ" "ครับ...." "ไม่น่าล่ะ บ่อยครั้งที่ติน่าแอบรู้สึกว่าเหมือนถูกมอง แต่เพราะคิดว่าตัวเองคิดไปเอง ก็เลยเลิกสนใจ" "ที่ผ่านมาพี่คิดว่ารสาโชคดีมากที่มีเพื่อนที่น่ารักและจริงจังแบบนี้​ พี่ขอบคุณติน่านะครับที่ดูแลรสามาโดยตลอด" "พอวันหนึ่งที่รสาอกหักพี่ก็เลยขอโอกาสจีบรสาจากคุณลุง​ และท่านเองก็ยินยอม​ เพราะที่ผ่านมาพี่แสดงให้ท่านเห็นมาโดยตลอดว่าพี่รักรสามากขนาดไหน" "อย่าบอกนะคะว่าคุณพ่อของรสารู้มาโดยตลอด ว่าพี่คริสแอบรักลู

วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่คริสมารับหญิงสาวไปทำงานที่ร้านขนมหวาน​ ส่วนเขาก็ทำหน้าที่เป็นคนขับรถส่วนตัวคอยรับส่งเธอ ถามว่าเหนื่อยไหม...ไม่เลยสักนิด เพราะเขาอยากอยู่กับเธอตลอดเวลาอยู่แล้ว อยากดูแลและปกป้องเธอเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำให้คนรักได้ เขามาที่ร้านกับรสาเกือบทุกวันจนพนักงานในร้านต่างพากันแซวว่าเขามาเฝ้าแฟน เขาได้แต่ยิ้มรับ เพราะเอาเข้าจริงเขาก็มาเฝ้าเธอจริงๆแหละ ไม่รู้สิ...เขาอยากมีเธออยู่ในสายตาตลอดเวลา ตอนนี้ก็เช่นกันที่เขากำลังจ้องคนตัวเล็ก เธอกำลังทำบัญชีร้านด้วยความตั้งใจ รสาในมุมนี้ไม่ต่างจากลุคผู้บริหารคนหนึ่งเลย ถึงจะเห็นเธอใจดีกับพนักงาน แต่ในเรื่องการจัดการและบริหารงานของเธอนั้นทั้งชัดเจนและเด็ดขาด แต่ยังคงมีความเป็นกันเองกับพนักงานเสมอ เจ้าของร้านแบบนี้แหละที่ลูกน้องรักและอยากทำงานด้วย รสาเป็นผู้หญิงที่เพอร์เฟคมาก ทั้งหน้าตาที่สวยงาม นิสัยที่ดี รวย ขยันและเก่งอีกต่างหาก นับว่าเขาโชคดีเหลือเกินที่ได้เธอมาเป็นแฟน...ความจริงรสาไม่จำเป็นต้องมาเปิดร้านขนมหวานด้วยซ้ำ เพราะที่บ้านของเธอก็มีบริษัทเป็นของตัวเอง และแน่นอนว่าบริษัทแห่งนี้ต้องตกเป็นของเธอในฐานะทายาทเพียงคนเดียว

"คุณรักรสาจริงๆใช่ไหมครับ" อติรุจใช้น้ำเสียงอันสั่นเทาของตัวเอง เอยถามชายหนุ่มตรงหน้าที่หญิงสาวยอมรับว่าเป็นแฟนของเธอ "ผมรักเธอ รักมาก และน่าจะรักมาก่อนที่คุณจะเป็นแฟนกับเธอซะอีก รักมากกว่าชีวิตของตัวเอง คุณสบายใจได้เลยเพราะผมไม่มีวันทำให้ผู้หญิงที่ตัวเองรักต้องเสียใจเด็ดขาด ผมจะทะนุถนอมเธอด้วยชีวิต" คริสเองตอบกลับอดีตคู่หมั้นของคนรักด้วยความหนักแน่นและชัดเจน "ผมคงไม่มีโอกาสได้เธอกลับมาแล้ว...สิ่งเดียวที่ผมจะขอจากคุณ ขอให้คุณรักเธอให้มากๆ อย่าทำให้เธอเสียใจเหมือนที่ผมทำนะครับ ฝากดูแลรสาด้วย" ในระหว่างที่พูดชายหนุ่มน้ำตาคลอเบ้า ด้วยความเสียใจ...ที่ทุกอย่างลงเอยแบบนี้เป็นเพราะเขาทำตัวเอง "ไม่ต้องเป็นห่วงครับ รสาคือชีวิตของผมและผมไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด ผมรักเธอมาตลอดสิบห้าปี มันไม่ใช่เวลาน้อยๆเลย ที่ผ่านมาผมอิจฉาคุณมาโดยตลอดเลยนะ ที่คุณมีโอกาสได้เป็นแฟนและเป็นคู่หมั้นของรสา เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ แต่วันนี้ผมได้รับโอกาสนั้นจากเธอแล้ว ผมไม่มีวันทำอะไรก็ตามที่จะนำไปสู่การสูญเสียผู้หญิงคนนี้ไปแน่นอน" "สัญญาแล้วนะครับ" "ครับ ผู้ชายอย่างผมคำไหนคำนั้น"

หลังจากกินข้าวเสร็จพี่คริสพาเธอไปเรียนทำเค้กและพาเธอไปเยี่ยมคุณลุงคุณป้าตามที่สัญญาไว้ และทุกอย่างก็เป็นไปตามที่เธอคิด คือท่านทั้งสองดีใจมาก ดีใจจนร้องไห้ออกมาเลยโดยเฉพาะคุณป้า เพราะท่านคิดว่าเธอลืมพวกท่านไปแล้ว หลังจากที่เกิดเรื่องแย่ๆขึ้น ท่านบอกว่าไม่กล้าไปที่บ้านของเธอเลยและไม่กล้าที่จะโทรหาด้วย เพราะละอายใจกับการกระทำของลูกชายตัวเอง แต่พอวันนี้เธอมาหา ท่านก็เลยดีใจ เดินเข้ามาสวมกอดเธอเหมือนทุกครั้งที่เราเจอกัน...เธอเองก็ดีใจที่ท่านทั้งสองยังคงรักและเอ็นดูเธอไม่เปลี่ยน วันนี้นอกจากจะมาเยี่ยมท่านแล้ว เธอตั้งใจจะมาคืนของบางอย่างให้ท่านด้วย นั้นก็คือเงินแปดสิบล้านที่เธอเคยเรียกร้องจากลูกชายของท่านเป็นค่าเสียเวลาที่ปล่อยให้เธอรอมาแปดปี เธอตั้งใจมาคืนมัน เพราะไม่ได้อยากได้เงินของคนอื่น แต่ตอนนั้นเธอแค่ต้องการจะเอาคืนและลงโทษคนไม่ซื่อสัตย์ก็เท่านั้นเอง อยากทำให้เขาได้รู้ว่าทุกๆความเจ็บปวดมันมีราคาที่เขาต้องจ่ายและต้องรับผิดชอบ ไม่ใช่แค่ขอโทษแล้วทุกอย่างมันจะจบ และการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้พ่อกับแม่รวมถึงพี่คริสก็เห็นด้วย ตอนแรกทั้งคุณลุงและคุณป้าไม่ยอมรับเงินคืน เพราะได้ให้เธอไ

"รสาแกพร้อมหรือยัง ตอนนี้เจ้าบ่าว​รออยู่ในงานแล้วนะ ส่วนคุณพ่อก็กำลังมารับ" “ทำไมมันตื่นเต้นแบบนี้นะ ติน่า”​ “ฮ่าๆ​ มันน่าจะเป็นเรื่องปกติของคนที่กำลังจะแต่งงานมั้ง”​ “คงจะเป็นแบบนั้นแหละ เพราะฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลย”​ “วันนี้แกต้องยิ้มเยอะๆนะรสา​ ต่อให้เหนื่อยขนาดไหนก็ต้องยิ้มสู้ รูปจะได้ออกมาสวยๆ”​ “จ้า​ เพื่อนรัก”​ "ดีมาก ฉันดีใจกับแกด้วยนะ ดีใจที่แกสมหวังกับความรักและได้แต่งงานกับผู้ชายที่ดี ที่รักและพร้อมจะดูแลแกอย่างพี่คริส...ฉันเชื่อว่าพี่เขาจะทำให้แกมีความสุขและเป็นผู้หญิง​ที่โชคดีที่สุด" "ขอบคุณนะติน่า ขอบคุณที่อยู่ข้างๆกันมาโดยตลอด ฉันรักแกนะ ถึงจะแต่งงานไปแล้วฉันก็จะยังรักแกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ถ้าแกมีอะไรสามารถปรึกษาฉันได้ทุกเรื่องทุกเวลาไม่ต้องเกรงใจนะ เข้าใจไหมเพื่อนรัก" "เข้าใจแล้วค่าคุณเพื่อนรัก" "ถ้าเข้าใจแล้วก็ดีจ้ะ.... เพราะฉันไม่อยากให้แกคิดว่าฉันเป็นคนอื่นหลังจากที่มีสามี​ แกจำไว้เลยนะติน่าว่าแกคือคนสำคัญสำหรับฉันและครอบครัวเสมอ" “ฉันรักแกนะรสา”​ “ฉันก็รักแกเหมือนกัน”​ "แต่งงานแล้วรีบๆมีลูกนะ​ ฉันอยากเลี้ยงหลาน​ พ่อก็หล่อแม่ก็สวย