All Chapters of เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย: Chapter 1 - Chapter 10

ฉันกับจางผิงรู้จักกันที่โรงเรียน ด้วยความที่ฉันเรียนเก่งติดท็อปของห้อง ก็เลยคอยช่วยติวหนังสือให้เขาอยู่บ่อยๆ จนความรู้สึกดีๆ เริ่มก่อตัวขึ้นทีละนิดเดิมทีเราตกลงกันไว้แล้วว่า ต่อให้สอบติดคนละมหาลัย แต่อย่างน้อยก็ต้องเรียนอยู่ในเมืองเดียวกันให้ได้ ทว่าใครจะไปคิดล่ะว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ หลังจากที่หวงลี่ซาย้ายเข้ามาเรียนห้องเดียวกับเราตอนมัธยมปลายปีสุดท้ายหลังจากที่หวงลี่ซาย้ายเข้ามาแบบเล่นใหญ่จัดเต็ม เธอก็เริ่มอวดรวยไม่หยุดหย่อน แถมยังป่าวประกาศให้เพื่อนในห้องรู้ว่าตัวเองเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง ที่มาโรงเรียนก็แค่มาทำทรงไปอย่างนั้นแหละ เพราะอนาคตที่บ้านปูทางไว้ให้หมดแล้วเท่านั้นยังไม่พอ เธอยังเอาพวกของแบรนด์เนมราคาแพงมาแจกจ่ายให้เพื่อนในห้องเพื่อโชว์ความป๋าอีกต่างหากคราวนี้เพื่อนส่วนใหญ่ในห้องก็เลยพากันแห่ไปประจบประแจงคุณหนูคนรวยอย่างเธอ ซึ่งก็รวมถึงจางผิงด้วยหวงลี่ซาซื้อเครื่องเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งวางขายให้จางผิงเครื่องหนึ่ง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาก็เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการเล่นเกม จนคะแนนสอบซ้อมตอน ม.6 ร่วงกราวรูดลงเรื่อยๆฉันเห็นแล้วก็ร้อ

ไม่นานก็ถึงวันหมดเขตส่งคะแนน ฉันกำลังนอนหลับสบายอยู่ในโรงแรม จู่ๆ แม่ก็โทรศัพท์เข้ามา“ลูกรัก คืนนี้ก็จะหมดเขตแล้วนะ ลูกลองล็อกอินเข้าบัญชีตัวเองไปเช็คดูอีกทีสิ อย่าให้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด เมื่อวานแม่เพิ่งดูข่าว ปีที่แล้วมีเด็กคนนึงโดนญาติแอบเปลี่ยนคณะที่เลือกไว้ไปเป็นวิทยาลัยอาชีวะ ลูกรีบไปดูเร็วเข้า”บัญชีกับรหัสผ่านของฉันไม่เคยบอกใคร น่าจะไม่มีทางถูกแก้ได้หรอก แต่ฉันก็ยังหยิบแล็ปท็อปขึ้นมาเพื่อความชัวร์อีกชั้นทว่าพอฉันล็อกอินเข้าไปดูก็ถึงกับตาค้าง มหาลัยจุฬาฯที่ฉันเลือกไว้แต่แรก ไม่รู้ทำไมถึงถูกเปลี่ยนเป็นวิทยาลัยเทคนิคโนเนมที่ไหนก็ไม่รู้!ฉันตกใจจนหัวใจแทบหลุดออกมาเต้นนอกระเบียบ อดไม่ได้ที่จะขอบคุณแม่ในใจฉันรีบเปลี่ยนรายชื่อคณะกลับมาเหมือนเดิมทันที แล้วโทรไปบอกพ่อกับแม่ พวกท่านเองก็ตกใจไม่แพ้กัน แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว กำชับให้ฉันเปลี่ยนรหัสผ่านใหม่ซะ แล้วอย่าบอกให้ใครรู้เด็ดขาดผ่านไปสักพัก พ่อก็ส่งเลขไอพีแอดเดรสมาให้ พอฉันเห็นก็ถึงบางอ้อทันที ที่แท้ก็เป็นไอ้สารเลวจางผิงนี่เองที่กะจะลากฉันลงนรกไปด้วย!รหัสผ่านส่วนใหญ่ของฉันมักจะตั้งให้เกี่ยวกับวันเกิด มันคงจะเดารหัสผ่

ฉันมีพวกยามล้อมหน้าล้อมหลังปกป้องอยู่ ต่อให้ไอ้พวกนี้อยากจะพุ่งเข้ามาตบฉันให้ตายก็ทำไม่ได้หรอก อีกอย่างเมื่อกี้พวกมันก็ได้ระบายอารมณ์ไปแล้ว ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกมันก็คือเรื่องเรียนต่อมหาลัยต่างหาก“ใช่แล้วซาซา! เธอรีบเรียกพ่อเธอมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เธอต้องให้คำอธิบายกับพวกเรา!”“นั่นดิ! ถ้าแม่รู้ว่าฉันไม่มีที่เรียนล่ะก็ โดนตีตายแน่!”หวงลี่ซาเหงื่อกาฬแตกพลั่ก “พ...พ่อฉันยุ่งมากเลยนะ เขาคงไม่มีเวลามาหรอกมั้ง”“เธอก็รีบโทรไปถามดูสิ! ไม่ลองถามจะไปรู้ได้ไงวะ!”เมื่ออยู่ต่อหน้าสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องเขม็งมา เธอก็จำใจควักมือถือออกมา แล้วกดโทรออกอย่างเชื่องช้า“ฮัลโหลพ่อ พ่อไม่ว่างเหรอคะ งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ”เธอกดจิ้มๆ บนหน้าจอมือถือสองสามที “ได้ยินแล้วใช่ไหม พ่อฉันไม่ว่าง เขากำลังคุยโปรเจกต์ใหญ่ระดับร้อยล้านอยู่ ถ้าต้องมาเสียงานเสียการเพราะพวกนาย พวกนายมีปัญญาชดใช้ให้ไหมล่ะ!”พอพวกเพื่อนได้ยินเธอขู่แบบนั้น ต่างก็พากันหวาดกลัวอำนาจของมหาเศรษฐีจนหดหัว ไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมาอีกฉันแค่นเสียงหัวเราะเยาะ ก้าวยาวๆ เข้าไปกระชากมือถือมาจากมือของเธอ แล้วกดเปิดหน้าจอ “หลอกควายอยู่หร

หวงลี่ซากุมแก้มตัวเอง จ้องมองฉันด้วยความตกตะลึง “ค...คุณหนูใหญ่เหรอ?”ฉันแค่นเสียงเย็นชา “เธอหลอกคนอื่นได้ก็หลอกไปเถอะ แต่อย่าหลอกตัวเองจนอินไปหน่อยเลย”ทุกคนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเมื่อวินาทีที่แล้วยังเป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง แต่พอวินาทีต่อมากลับต้องนอบน้อมถ่อมตนให้คนอื่นซะขนาดนี้“ซาซา นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย พ่อเธอไม่ได้เป็นมหาเศรษฐีหรอกเหรอ” มีคนถามขึ้นมา“มหาเศรษฐีเหรอ? นึกไม่ถึงเลยนะว่าคนขับรถของฉันจะทำตัวติดดินขนาดนี้ ถึงขนาดมาเป็นลูกจ้างให้ฉันเนี่ย ช่างเสียของจริงๆ”แค่คำพูดประโยคเดียวของพ่อฉัน ก็เป็นการแฉเรื่องราวทั้งหมดจนหมดเปลือกในพริบตา“ขอโทษด้วยครับท่านประธานเซี่ย ผมมันหน้ามืดตามัวไปชั่วขณะ ถึงได้ล่วงเกินคุณหนูใหญ่ไป ขอโทษจริงๆ ครับ”ในที่สุดหวงลี่ซาก็ตาสว่างเสียทีว่า การที่เธอแสร้งทำทรงเป็นลูกคุณหนูอวดรวยต่อหน้าฉันมาตลอดช่วงมอปลายปีสุดท้าย ในสายตาฉันมันก็เป็นแค่ไอ้ตัวตลกน่าสมเพชเท่านั้นเองความจริงที่ฟาดเข้าแสกหน้าอย่างจังแทบจะทำให้เธอสติแตก ปากก็เอาแต่พร่ำบ่นไม่หยุด “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ พ่อฉันสิที่เป็นมห

“ได้รับแจ้งความว่าคุณขโมยทรัพย์สินมูลค่าสูงถึงหลายล้านบาท ตามพวกเราไปที่สถานีตำรวจด้วยครับ”ทุกคนต่างงุนงงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้“คุณพูดมั่วแล้ว ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้ขโมยของเสียหน่อย”ฉันเดินเข้าไปหา แล้วกระชากสร้อยคอบนคอของหวงลี่ซาออก นั่นมันสร้อยคอในตู้ของฉันชัดๆตอนแรกที่หวงลี่ซาสวมรอยใช้ฐานะของฉัน ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนักหรอก เพราะเธอไม่ได้มากระทบผลประโยชน์อะไรของฉัน จนกระทั่งฉันเห็นเธอใส่ต่างหูเพชรที่แม่ให้ฉันมาปั้นจิ้มปั้นเจ๋อหลอกลวงคนในโรงเรียน ฉันถึงได้เริ่มสงสัยแต่ตอนนั้นในห้องนอนยังไม่ได้ติดกล้องวงจรปิด แถมพอเธอใช้เสร็จก็แอบเอามาคืน ฉันเลยไม่มีหลักฐาน และไม่ได้แจ้งความแต่ตอนนี้หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ของกลางก็ยังคาอยู่บนคอเธอ ถูกจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ เธอหนีไม่รอดแล้วล่ะในขณะเดียวกัน บริษัทของพ่อฉันก็ออกแถลงการณ์ ลำพังแรงของฉันคนเดียวถ้าจะให้ออกมาอธิบายความจริงมันก็คงเบาหวิวเกินไป ดังนั้นก็เลยให้พ่อออกหน้าจัดการไปเลยดีกว่าพ่อแฉเรื่องที่เหล่าหวงกับหวงลี่ซาแอบอ้างฐานะออกมาตรงๆ แถมยังแนบทั้งรูปถ่ายและคลิปวิดีโอประกอบ เรียกได้ว่าหลักฐานชัดเจนแจ่มแจ้ง ใครไ