Partager

บทที่ 4

Auteur: กำลังดี
ไม่นานก็ถึงวันหมดเขตส่งคะแนน ฉันกำลังนอนหลับสบายอยู่ในโรงแรม จู่ๆ แม่ก็โทรศัพท์เข้ามา

“ลูกรัก คืนนี้ก็จะหมดเขตแล้วนะ ลูกลองล็อกอินเข้าบัญชีตัวเองไปเช็คดูอีกทีสิ อย่าให้มีอะไรผิดพลาดเด็ดขาด เมื่อวานแม่เพิ่งดูข่าว ปีที่แล้วมีเด็กคนนึงโดนญาติแอบเปลี่ยนคณะที่เลือกไว้ไปเป็นวิทยาลัยอาชีวะ ลูกรีบไปดูเร็วเข้า”

บัญชีกับรหัสผ่านของฉันไม่เคยบอกใคร น่าจะไม่มีทางถูกแก้ได้หรอก แต่ฉันก็ยังหยิบแล็ปท็อปขึ้นมาเพื่อความชัวร์อีกชั้น

ทว่าพอฉันล็อกอินเข้าไปดูก็ถึงกับตาค้าง มหาลัยจุฬาฯที่ฉันเลือกไว้แต่แรก ไม่รู้ทำไมถึงถูกเปลี่ยนเป็นวิทยาลัยเทคนิคโนเนมที่ไหนก็ไม่รู้!

ฉันตกใจจนหัวใจแทบหลุดออกมาเต้นนอกระเบียบ อดไม่ได้ที่จะขอบคุณแม่ในใจ

ฉันรีบเปลี่ยนรายชื่อคณะกลับมาเหมือนเดิมทันที แล้วโทรไปบอกพ่อกับแม่ พวกท่านเองก็ตกใจไม่แพ้กัน แต่ก็ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว กำชับให้ฉันเปลี่ยนรหัสผ่านใหม่ซะ แล้วอย่าบอกให้ใครรู้เด็ดขาด

ผ่านไปสักพัก พ่อก็ส่งเลขไอพีแอดเดรสมาให้ พอฉันเห็นก็ถึงบางอ้อทันที ที่แท้ก็เป็นไอ้สารเลวจางผิงนี่เองที่กะจะลากฉันลงนรกไปด้วย!

รหัสผ่านส่วนใหญ่ของฉันมักจะตั้งให้เกี่ยวกับวันเกิด มันคงจะเดารหัสผ่านของฉันออก แล้วก็แอบเข้าไปแก้ข้อมูลการยื่นคะแนน

โชคดีที่แม่ฉันตาไวกว่า เลยช่วยให้ฉันกลับมาแก้ไขได้ทันเวลา

ถึงแม้ตอนนี้ฉันจะอยู่ต่างประเทศ แต่ฉันล่ะอยากจะบินกลับไปบีบคอไอ้เวรนั่นให้ตายคามือซะเดี๋ยวนี้เลย!

วันนั้นทั้งวันฉันไม่มีอารมณ์จะออกไปไหนเลย ได้แต่นั่งเฝ้าหน้าเว็บอยู่ในโรงแรมจนกระทั่งหมดเวลา เพราะกลัวว่าจะเกิดเรื่องผิดพลาดขึ้นมาอีก

ทันทีที่ถึงเวลาหมดเขต ในที่สุดฉันก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

แต่ยังไม่ทันจะโล่งอกได้สุดปอด เสียงแจ้งเตือนมือถือก็ดังขึ้นมาเสียก่อน

หวงลี่ซาส่งรูปมาให้ฉันสองรูป รูปแรกคือภาพแคปหน้าจอการยื่นคะแนนของฉัน

“ยังไงเธอก็ไม่มีปัญญาเรียนมหาลัยจุฬาฯอยู่แล้ว ฉันก็เลยช่วยเปลี่ยนเป็นวิทยาลัยอาชีวะให้ ค่าเทอมที่นี่ถูกดี เหมาะกับพวกยาจกอย่างเธอสุดๆ เลยล่ะ”

ส่วนอีกรูปเป็นภาพที่เธอกับจางผิงกำลังกอดจูบกันอย่างดูดดื่ม

“เรื่องนี้ต้องขอบใจจางผิงเขานะเนี่ย ถ้าไม่ได้เขาสักคน ฉันคงไม่มีทางรู้รหัสผ่านของเธอหรอก”

ฉันแค่ปรายตามองแวบเดียว แล้วก็จัดการบล็อกเบอร์มันทิ้งทันที ยังไงซะตอนนี้ฉันก็แก้คณะกลับมาเหมือนเดิมแล้ว พวกมันจะดี๊ด๊าไปได้อีกกี่วันกันเชียว

การสอบติดมหาลัยจุฬาฯถือเป็นเรื่องใหญ่ระดับประเทศ หนึ่งวันก่อนที่จะถึงวันรับใบแจ้งสอบติด ครูประจำชั้นได้แจ้งให้ฉันเข้าไปรับใบแจ้งที่โรงเรียนในวันรุ่งขึ้น พวกครูเองก็จะได้พลอยได้หน้าไปด้วย

ฉันทำตามอย่างว่าง่าย แต่พอไปถึงโรงเรียนก็พบว่ามีคนมากันเพียบเลย

“เธอมาทำไมเนี่ย วันนี้เขาแจกใบแจ้งสอบติดของมหาลัยจุฬาฯกันย่ะ ของพวกอาชีวะน่ะต้องรอเดือนหน้านู่น!”

ทันใดนั้นเสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ระเบิดขึ้นกลางวง

“ช่างเถอะ ปล่อยให้มันยืนหน้าสลอนอยู่ตรงนี้แหละ จะได้เปิดหูเปิดตาดูว่าใบแจ้งสอบติดของจุฬาฯมันหน้าตาเป็นยังไง ชาตินี้มันคงมีบุญได้เห็นแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนั่นแหละ”

เมื่อได้ยินคำถากถางเหล่านั้น ภายในใจฉันกลับนิ่งสงบไร้ระลอกคลื่น เพราะอีกเดี๋ยวก็จะได้รู้ดำรู้แดงกันแล้ว

จู่ๆ ก็มีใครบางคนในกลุ่มตะโกนขึ้นมา “ใบแจ้งสอบติดมาแล้ว!”

เพื่อนร่วมชั้นทุกคนต่างก็ชะเง้อคอมองออกไปด้านนอก เห็นแค่ครูประจำชั้นถือใบแจ้งสอบติดเดินตรงมาหาพวกเรา

“อ้าว ทำไมถึงมีแค่ใบเดียวเองล่ะ พวกเราทั้งห้องไม่ได้สอบติดจุฬาฯกันหมดเลยเหรอ”

จางผิงเป็นคนแรกที่พุ่งพรวดเข้าไปหา “ทำไมถึงมีใบแจ้งสอบติดแค่ใบเดียวล่ะครับครู แล้วที่เหลือไปไหนหมดล่ะ หรือว่ามันเยอะเกินไปจนครูถือมาไม่ไหว ให้ผมไปช่วยถือเอาไหมครับ”

แม้ว่าครูประจำชั้นจะกำใบแจ้งสอบติดของจุฬาฯไว้ในมือ แต่สีหน้าของครูกลับดูปั้นยากสุดๆ “พวกเธอทำบ้าอะไรกันเนี่ย ครูไปถามเบื้องบนมาแล้ว พวกเธอไม่ได้สอบติดสักคนเดียว!”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 10

    “ได้รับแจ้งความว่าคุณขโมยทรัพย์สินมูลค่าสูงถึงหลายล้านบาท ตามพวกเราไปที่สถานีตำรวจด้วยครับ”ทุกคนต่างงุนงงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้“คุณพูดมั่วแล้ว ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้ขโมยของเสียหน่อย”ฉันเดินเข้าไปหา แล้วกระชากสร้อยคอบนคอของหวงลี่ซาออก นั่นมันสร้อยคอในตู้ของฉันชัดๆตอนแรกที่หวงลี่ซาสวมรอยใช้ฐานะของฉัน ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนักหรอก เพราะเธอไม่ได้มากระทบผลประโยชน์อะไรของฉัน จนกระทั่งฉันเห็นเธอใส่ต่างหูเพชรที่แม่ให้ฉันมาปั้นจิ้มปั้นเจ๋อหลอกลวงคนในโรงเรียน ฉันถึงได้เริ่มสงสัยแต่ตอนนั้นในห้องนอนยังไม่ได้ติดกล้องวงจรปิด แถมพอเธอใช้เสร็จก็แอบเอามาคืน ฉันเลยไม่มีหลักฐาน และไม่ได้แจ้งความแต่ตอนนี้หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ของกลางก็ยังคาอยู่บนคอเธอ ถูกจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ เธอหนีไม่รอดแล้วล่ะในขณะเดียวกัน บริษัทของพ่อฉันก็ออกแถลงการณ์ ลำพังแรงของฉันคนเดียวถ้าจะให้ออกมาอธิบายความจริงมันก็คงเบาหวิวเกินไป ดังนั้นก็เลยให้พ่อออกหน้าจัดการไปเลยดีกว่าพ่อแฉเรื่องที่เหล่าหวงกับหวงลี่ซาแอบอ้างฐานะออกมาตรงๆ แถมยังแนบทั้งรูปถ่ายและคลิปวิดีโอประกอบ เรียกได้ว่าหลักฐานชัดเจนแจ่มแจ้ง ใครไ

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 9

    ในมือถือเป็นหน้าจอไลฟ์สด ข้างในนั้นมีแต่เพื่อนร่วมชั้นของฉัน พวกมันถึงกับจุดไฟเผาผ้าม่านห้องเรียนเพื่อจะเผาตัวตายเพื่อเรียกร้องความสนใจ“หวังว่าฝ่ายแนะแนวการศึกษาจะให้โอกาสพวกเราอีกครั้ง พวกเราอยากเรียนมหาลัยจริงๆ ขอร้องล่ะ”“ใช่แล้ว ถ้าไม่ได้เรียนมหาลัย งั้นฉันยอมตายซะดีกว่า”“ให้โอกาสพวกเราอีกสักครั้งเถอะนะ พวกเรารู้ตัวว่าผิดไปแล้ว!”เรื่องใหญ่โตขนาดนี้จุดกระแสในโลกออนไลน์ให้ลุกเป็นไฟในชั่วพริบตา มีคนแห่ทะลักเข้ามาดูไลฟ์สดหลายพันคนอย่างรวดเร็วคอมเมนต์ในไลฟ์ต่างก็ปะติดปะต่อเรื่องราวและต้นสายปลายเหตุได้แล้ว คนส่วนใหญ่ยังมีสติแยกแยะได้ เรื่องยื่นคะแนนเลือกคณะยังลืมกันได้ ตัวเองยังไม่เห็นอนาคตของตัวเองสำคัญเลย แล้วแบบนี้จะไปโทษใครได้ล่ะแต่ทว่าคำพูดประโยคต่อมาของพวกมัน กลับทำเอาคนฟังถึงกับขนลุกซู่“พวกเราก็แค่หลงเชื่อคำพูดไร้สาระของลูกสาวมหาเศรษฐีประจำห้องอย่างเซี่ยอี้ เธอบอกว่าพ่อเธอมีเส้นสาย สามารถฝากพวกเราเข้าเรียนที่จุฬาฯได้ พวกเราก็เลยพากันพลาดเวลายื่นคะแนน”คราวนี้ชาวเน็ตต่างก็ช็อกกันไปเป็นแถบ นึกไม่ถึงเลยว่าเบื้องหลังจะมีเรื่องเน่าเฟะแบบนี้ซ่อนอยู่ฉันเองก็ตกตะลึงไม่แพ้ก

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 8

    หวงลี่ซากุมแก้มตัวเอง จ้องมองฉันด้วยความตกตะลึง “ค...คุณหนูใหญ่เหรอ?”ฉันแค่นเสียงเย็นชา “เธอหลอกคนอื่นได้ก็หลอกไปเถอะ แต่อย่าหลอกตัวเองจนอินไปหน่อยเลย”ทุกคนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเมื่อวินาทีที่แล้วยังเป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง แต่พอวินาทีต่อมากลับต้องนอบน้อมถ่อมตนให้คนอื่นซะขนาดนี้“ซาซา นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย พ่อเธอไม่ได้เป็นมหาเศรษฐีหรอกเหรอ” มีคนถามขึ้นมา“มหาเศรษฐีเหรอ? นึกไม่ถึงเลยนะว่าคนขับรถของฉันจะทำตัวติดดินขนาดนี้ ถึงขนาดมาเป็นลูกจ้างให้ฉันเนี่ย ช่างเสียของจริงๆ”แค่คำพูดประโยคเดียวของพ่อฉัน ก็เป็นการแฉเรื่องราวทั้งหมดจนหมดเปลือกในพริบตา“ขอโทษด้วยครับท่านประธานเซี่ย ผมมันหน้ามืดตามัวไปชั่วขณะ ถึงได้ล่วงเกินคุณหนูใหญ่ไป ขอโทษจริงๆ ครับ”ในที่สุดหวงลี่ซาก็ตาสว่างเสียทีว่า การที่เธอแสร้งทำทรงเป็นลูกคุณหนูอวดรวยต่อหน้าฉันมาตลอดช่วงมอปลายปีสุดท้าย ในสายตาฉันมันก็เป็นแค่ไอ้ตัวตลกน่าสมเพชเท่านั้นเองความจริงที่ฟาดเข้าแสกหน้าอย่างจังแทบจะทำให้เธอสติแตก ปากก็เอาแต่พร่ำบ่นไม่หยุด “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ พ่อฉันสิที่เป็นมห

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 7

    มีเพื่อนในห้องหยิบมือถือขึ้นมาเสิร์ชหาป้ายทะเบียนของรถคันนี้ ด้วยความที่เป็นเลขตอง ก็เลยหาเจอได้ง่ายมาก“นี่มันรถของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งจริงๆ ด้วย ป้ายทะเบียนก็ตรงเป๊ะ เซี่ยอี้ เธอเลิกปากแข็งได้แล้ว”คราวนี้พวกเขาก็เชื่อสนิทใจในฐานะของเหล่าหวง ต่างก็พูดกันเซ็งแซ่ขอร้องให้เขาช่วยจัดการเรื่องเรียนต่อมหาลัยให้“วางใจเถอะเด็กๆ เดี๋ยวฉันจะติดต่อไปคุยกับอธิการบดีให้ รับรองว่าพวกเธอมีที่เรียนกันทุกคนแน่นอน”จางผิงในตอนนี้มองสองพ่อลูกบ้านหวงด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ แต่เขาก็ยังไม่ลืมที่จะเหยียบย่ำฉันซ้ำอีกรอบ“คุณลุงครับ ทั้งหมดเป็นเพราะเซี่ยอี้แท้ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอแอบไปยื่นคะแนนอยู่คนเดียว พวกเราก็คงไม่ต้องมาลำบากคุณลุงแบบนี้หรอกครับ”“ผมว่าคนเห็นแก่ตัว แถมยังไร้ศีลธรรมแบบนี้ ไม่คู่ควรที่จะได้เข้าไปเรียนที่จุฬาฯเลยสักนิด”หวงลี่ซาควงแขนเหล่าหวง ออดอ้อนว่า “ใช่แล้วค่ะพ่อ หนูก็ไม่อยากเรียนมหาลัยเดียวกับพวกยาจกพรรค์นี้หรอก พ่อช่วยบอกทางนู้นให้หนูหน่อยนะคะ”เหล่าหวงลูบหัวเธอเบาๆ “เรื่องจิ๊บจ้อยน่า”ทั้งสองคนต่างกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ถูกคนแห่แหนยกยอ แม้ว่าความจริงจะ

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 6

    ฉันมีพวกยามล้อมหน้าล้อมหลังปกป้องอยู่ ต่อให้ไอ้พวกนี้อยากจะพุ่งเข้ามาตบฉันให้ตายก็ทำไม่ได้หรอก อีกอย่างเมื่อกี้พวกมันก็ได้ระบายอารมณ์ไปแล้ว ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกมันก็คือเรื่องเรียนต่อมหาลัยต่างหาก“ใช่แล้วซาซา! เธอรีบเรียกพ่อเธอมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เธอต้องให้คำอธิบายกับพวกเรา!”“นั่นดิ! ถ้าแม่รู้ว่าฉันไม่มีที่เรียนล่ะก็ โดนตีตายแน่!”หวงลี่ซาเหงื่อกาฬแตกพลั่ก “พ...พ่อฉันยุ่งมากเลยนะ เขาคงไม่มีเวลามาหรอกมั้ง”“เธอก็รีบโทรไปถามดูสิ! ไม่ลองถามจะไปรู้ได้ไงวะ!”เมื่ออยู่ต่อหน้าสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องเขม็งมา เธอก็จำใจควักมือถือออกมา แล้วกดโทรออกอย่างเชื่องช้า“ฮัลโหลพ่อ พ่อไม่ว่างเหรอคะ งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ”เธอกดจิ้มๆ บนหน้าจอมือถือสองสามที “ได้ยินแล้วใช่ไหม พ่อฉันไม่ว่าง เขากำลังคุยโปรเจกต์ใหญ่ระดับร้อยล้านอยู่ ถ้าต้องมาเสียงานเสียการเพราะพวกนาย พวกนายมีปัญญาชดใช้ให้ไหมล่ะ!”พอพวกเพื่อนได้ยินเธอขู่แบบนั้น ต่างก็พากันหวาดกลัวอำนาจของมหาเศรษฐีจนหดหัว ไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมาอีกฉันแค่นเสียงหัวเราะเยาะ ก้าวยาวๆ เข้าไปกระชากมือถือมาจากมือของเธอ แล้วกดเปิดหน้าจอ “หลอกควายอยู่หร

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 5

    บรรยากาศพลันเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก ทุกคนต่างยืนอึ้งตะลึงงันอยู่กับที่ผ่านไปไม่กี่วินาที ก็มีคนเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ครูเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ซาซารับปากพวกเราไว้แล้วนะว่าจะฝากพวกเราทุกคนเข้าเรียนที่จุฬาฯกันหมดเลย”“นั่นสิครับครู ครูคงยังไม่รู้ล่ะสิว่าซาซาน่ะเส้นใหญ่ขนาดไหน พ่อของเธอเป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเลยนะ”ครูประจำชั้นโกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดง “ครูย้ำแล้วย้ำอีกในกลุ่มว่าอย่าให้พลาดเวลายื่นคะแนน พวกเธอทุกคนเอาหูทวนลมกันหมดเลยใช่ไหม!”ตอนนี้พวกเขาทุกคนถือว่าเรียนจบกันหมดแล้ว แม้จะยังเรียกครูประจำชั้นว่าครูด้วยความเคารพอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ยอมรับฟังคำตักเตือนของเขามาตั้งนานแล้ว“ครูก็เป็นแค่คนสอนหนังสือ คงไม่เข้าใจเรื่องเส้นสายซับซ้อนของพวกคนระดับสูงหรอก แค่พ่อของซาซาเอ่ยปากคำเดียวก็ฝากพวกเราเข้าไปได้สบายๆ อยู่แล้ว สงสัยใบแจ้งสอบติดของพวกเราน่าจะส่งมาถึงช้าไปหน่อย พวกเรารออีกเดี๋ยวก็คงได้แล้วล่ะครับ”“มีแต่พวกไม่มีเส้นสายเท่านั้นแหละที่ต้องไปนั่งยื่นคะแนนในเว็บ พวกเราอยากจะเข้าเรียนที่ไหนก็เข้าได้ทั้งนั้นแหละ”คนพวกนี้ยังคงเชื่อใจหวงลี่ซาอย

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status