แชร์

บทที่ 2

ผู้เขียน: กำลังดี
ฉันกับจางผิงรู้จักกันที่โรงเรียน ด้วยความที่ฉันเรียนเก่งติดท็อปของห้อง ก็เลยคอยช่วยติวหนังสือให้เขาอยู่บ่อยๆ จนความรู้สึกดีๆ เริ่มก่อตัวขึ้นทีละนิด

เดิมทีเราตกลงกันไว้แล้วว่า ต่อให้สอบติดคนละมหาลัย แต่อย่างน้อยก็ต้องเรียนอยู่ในเมืองเดียวกันให้ได้ ทว่าใครจะไปคิดล่ะว่าทุกอย่างจะเปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ หลังจากที่หวงลี่ซาย้ายเข้ามาเรียนห้องเดียวกับเราตอนมัธยมปลายปีสุดท้าย

หลังจากที่หวงลี่ซาย้ายเข้ามาแบบเล่นใหญ่จัดเต็ม เธอก็เริ่มอวดรวยไม่หยุดหย่อน แถมยังป่าวประกาศให้เพื่อนในห้องรู้ว่าตัวเองเป็นถึงลูกสาวมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง ที่มาโรงเรียนก็แค่มาทำทรงไปอย่างนั้นแหละ เพราะอนาคตที่บ้านปูทางไว้ให้หมดแล้ว

เท่านั้นยังไม่พอ เธอยังเอาพวกของแบรนด์เนมราคาแพงมาแจกจ่ายให้เพื่อนในห้องเพื่อโชว์ความป๋าอีกต่างหาก

คราวนี้เพื่อนส่วนใหญ่ในห้องก็เลยพากันแห่ไปประจบประแจงคุณหนูคนรวยอย่างเธอ ซึ่งก็รวมถึงจางผิงด้วย

หวงลี่ซาซื้อเครื่องเล่นเกมรุ่นใหม่ล่าสุดที่เพิ่งวางขายให้จางผิงเครื่องหนึ่ง ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเขาก็เอาแต่หมกมุ่นอยู่กับการเล่นเกม จนคะแนนสอบซ้อมตอน ม.6 ร่วงกราวรูดลงเรื่อยๆ

ฉันเห็นแล้วก็ร้อนใจ เลยพยายามเกลี้ยกล่อมให้เขาเพลาๆ เรื่องเกมลงหน่อย หันมาตั้งใจเรียนก่อน สอบเสร็จแล้วค่อยกลับไปเล่นก็ยังไม่สาย

แต่เขากลับไม่ฟังฉันเลยสักนิด แถมยังมาพาลด่าว่าฉันไปขัดจังหวะการเล่นเกมของเขาอีก “เธอรู้ไหมว่าเครื่องเกมนี้มันแพงขนาดไหน ซื้อชีวิตเธอได้สบายๆ เลยนะเว้ย ไสหัวไปไกลๆ เลยไป!”

ในชาติที่แล้ว ฉันทำใจทนเห็นเขาทำตัวเหลวแหลกไม่ได้ ก็เลยเข้าไปวุ่นวายเอาเรื่องไปฟ้องครู ตอนนี้มาคิดดูแล้ว ฉันนี่มันก็โง่ดักดานรนหาที่จริงๆ คนพรรค์นี้ปล่อยให้มันเน่าตายไปนั่นแหละสมควรแล้ว!

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ขำชะมัดเลยว่ะ เซี่ยอี้ เธอนี่มันโลกสวยเกินไปแล้วนะ เข้าใจกฎเกณฑ์การใช้ชีวิตของสังคมชั้นสูงบ้างปะเนี่ย พวกเราจะได้เข้าไปเรียนที่จุฬาฯ มันก็แค่เรื่องขี้ปะติ๋วที่มหาเศรษฐีเอ่ยปากคำเดียวแค่นั้นแหละ” จางผิงหัวเราะร่วนราวกับได้ยินเรื่องตลกขบขันเสียเต็มประดา

เพื่อนคนอื่นๆ ในห้องก็พากันหัวเราะตาม บรรยากาศในห้องเรียนเต็มไปด้วยความครื้นเครง

“นั่นดิ ครอบครัวเขาทำธุรกิจมาตั้งสามชั่วโคตร แค่กระดิกนิ้วก็ชนะไอ้พวกที่ตั้งหน้าตั้งตาเรียนมาเป็นสิบปีแล้ว”

“เรียนเก่งไปแล้วได้อะไรวะ จบมาก็ต้องไปเป็นขี้ข้าทำงานรับใช้คนอื่นอยู่ดี”

“คนระดับล่างอย่างเธอไม่มีวันเข้าใจหรอกนะเว้ย ของที่เธอต้องดิ้นรนแทบตายทั้งชีวิตเพื่อให้ได้มา บางทีมันอาจจะแลกมาด้วยคำพูดแค่ประโยคเดียวของมหาเศรษฐีก็ได้”

ฉันยกยิ้มมุมปาก สิ่งที่พวกเขาพูดมามันก็ถูกอยู่หรอกนะ แต่เงื่อนไขก็คือ หวงลี่ซาต้องเป็นลูกสาวมหาเศรษฐีตัวจริงเท่านั้นแหละ

“งั้นก็ขอให้พวกนายสมหวังดั่งใจก็แล้วกัน” ฉันพูดทิ้งท้าย

พูดจบฉันก็ก้าวเท้ายาวๆ เดินออกจากโรงเรียนไปทันที

หลังจากเดินพ้นมาได้หนึ่งช่วงตึก ฉันก็ก้าวขึ้นรถโรลส์-รอยซ์ที่จอดเทียบฟุตบาทอยู่ริมถนน รถคันหรูแล่นฉิวไปส่งฉันจนถึงย่านหมู่บ้านวิลล่าหรู

เมื่อกลับถึงบ้าน พ่อกับแม่ก็กำลังนั่งรอฉันอยู่พอดี

“ลูกรัก แม่รู้อยู่แล้วว่าลูกสาวแม่ต้องทำได้ มาดูสิจ๊ะว่าชอบของขวัญที่แม่เตรียมไว้ให้หรือเปล่า”

แม่หยิบกล่องใบหนึ่งมาวางไว้ตรงหน้าฉัน พอเปิดออกก็พบว่าเป็นสร้อยคอเพชรเม็ดเป้ง เปล่งประกายวับวาวแสบตาเมื่อกระทบกับแสงไฟ

“ส่วนนี่คือบ้านที่อยู่ใกล้มหาลัยจุฬาฯนะ ถึงเวลาลูกก็ทำเรื่องขอไปเช้าเย็นกลับ จะได้ไม่ต้องไปเบียดเสียดอยู่หอพักกับเพื่อนคนอื่นเขา”

พ่อวางโฉนดบ้านเล่มหนึ่งลงตรงหน้าฉันด้วยสีหน้าปลาบปลื้มใจสุดๆ

เมื่อได้มองดูพ่อกับแม่ที่ยังมีชีวิตอยู่ตรงหน้า น้ำตาของฉันก็ร่วงเผาะลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ โชคดีเหลือเกิน โชคดีจริงๆ ที่ทุกอย่างยังแก้ไขได้ทันเวลา

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 10

    “ได้รับแจ้งความว่าคุณขโมยทรัพย์สินมูลค่าสูงถึงหลายล้านบาท ตามพวกเราไปที่สถานีตำรวจด้วยครับ”ทุกคนต่างงุนงงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้“คุณพูดมั่วแล้ว ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้ขโมยของเสียหน่อย”ฉันเดินเข้าไปหา แล้วกระชากสร้อยคอบนคอของหวงลี่ซาออก นั่นมันสร้อยคอในตู้ของฉันชัดๆตอนแรกที่หวงลี่ซาสวมรอยใช้ฐานะของฉัน ฉันก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรนักหรอก เพราะเธอไม่ได้มากระทบผลประโยชน์อะไรของฉัน จนกระทั่งฉันเห็นเธอใส่ต่างหูเพชรที่แม่ให้ฉันมาปั้นจิ้มปั้นเจ๋อหลอกลวงคนในโรงเรียน ฉันถึงได้เริ่มสงสัยแต่ตอนนั้นในห้องนอนยังไม่ได้ติดกล้องวงจรปิด แถมพอเธอใช้เสร็จก็แอบเอามาคืน ฉันเลยไม่มีหลักฐาน และไม่ได้แจ้งความแต่ตอนนี้หลักฐานมัดตัวแน่นหนา ของกลางก็ยังคาอยู่บนคอเธอ ถูกจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ เธอหนีไม่รอดแล้วล่ะในขณะเดียวกัน บริษัทของพ่อฉันก็ออกแถลงการณ์ ลำพังแรงของฉันคนเดียวถ้าจะให้ออกมาอธิบายความจริงมันก็คงเบาหวิวเกินไป ดังนั้นก็เลยให้พ่อออกหน้าจัดการไปเลยดีกว่าพ่อแฉเรื่องที่เหล่าหวงกับหวงลี่ซาแอบอ้างฐานะออกมาตรงๆ แถมยังแนบทั้งรูปถ่ายและคลิปวิดีโอประกอบ เรียกได้ว่าหลักฐานชัดเจนแจ่มแจ้ง ใครไ

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 9

    ในมือถือเป็นหน้าจอไลฟ์สด ข้างในนั้นมีแต่เพื่อนร่วมชั้นของฉัน พวกมันถึงกับจุดไฟเผาผ้าม่านห้องเรียนเพื่อจะเผาตัวตายเพื่อเรียกร้องความสนใจ“หวังว่าฝ่ายแนะแนวการศึกษาจะให้โอกาสพวกเราอีกครั้ง พวกเราอยากเรียนมหาลัยจริงๆ ขอร้องล่ะ”“ใช่แล้ว ถ้าไม่ได้เรียนมหาลัย งั้นฉันยอมตายซะดีกว่า”“ให้โอกาสพวกเราอีกสักครั้งเถอะนะ พวกเรารู้ตัวว่าผิดไปแล้ว!”เรื่องใหญ่โตขนาดนี้จุดกระแสในโลกออนไลน์ให้ลุกเป็นไฟในชั่วพริบตา มีคนแห่ทะลักเข้ามาดูไลฟ์สดหลายพันคนอย่างรวดเร็วคอมเมนต์ในไลฟ์ต่างก็ปะติดปะต่อเรื่องราวและต้นสายปลายเหตุได้แล้ว คนส่วนใหญ่ยังมีสติแยกแยะได้ เรื่องยื่นคะแนนเลือกคณะยังลืมกันได้ ตัวเองยังไม่เห็นอนาคตของตัวเองสำคัญเลย แล้วแบบนี้จะไปโทษใครได้ล่ะแต่ทว่าคำพูดประโยคต่อมาของพวกมัน กลับทำเอาคนฟังถึงกับขนลุกซู่“พวกเราก็แค่หลงเชื่อคำพูดไร้สาระของลูกสาวมหาเศรษฐีประจำห้องอย่างเซี่ยอี้ เธอบอกว่าพ่อเธอมีเส้นสาย สามารถฝากพวกเราเข้าเรียนที่จุฬาฯได้ พวกเราก็เลยพากันพลาดเวลายื่นคะแนน”คราวนี้ชาวเน็ตต่างก็ช็อกกันไปเป็นแถบ นึกไม่ถึงเลยว่าเบื้องหลังจะมีเรื่องเน่าเฟะแบบนี้ซ่อนอยู่ฉันเองก็ตกตะลึงไม่แพ้ก

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 8

    หวงลี่ซากุมแก้มตัวเอง จ้องมองฉันด้วยความตกตะลึง “ค...คุณหนูใหญ่เหรอ?”ฉันแค่นเสียงเย็นชา “เธอหลอกคนอื่นได้ก็หลอกไปเถอะ แต่อย่าหลอกตัวเองจนอินไปหน่อยเลย”ทุกคนต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหัน พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเมื่อวินาทีที่แล้วยังเป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง แต่พอวินาทีต่อมากลับต้องนอบน้อมถ่อมตนให้คนอื่นซะขนาดนี้“ซาซา นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย พ่อเธอไม่ได้เป็นมหาเศรษฐีหรอกเหรอ” มีคนถามขึ้นมา“มหาเศรษฐีเหรอ? นึกไม่ถึงเลยนะว่าคนขับรถของฉันจะทำตัวติดดินขนาดนี้ ถึงขนาดมาเป็นลูกจ้างให้ฉันเนี่ย ช่างเสียของจริงๆ”แค่คำพูดประโยคเดียวของพ่อฉัน ก็เป็นการแฉเรื่องราวทั้งหมดจนหมดเปลือกในพริบตา“ขอโทษด้วยครับท่านประธานเซี่ย ผมมันหน้ามืดตามัวไปชั่วขณะ ถึงได้ล่วงเกินคุณหนูใหญ่ไป ขอโทษจริงๆ ครับ”ในที่สุดหวงลี่ซาก็ตาสว่างเสียทีว่า การที่เธอแสร้งทำทรงเป็นลูกคุณหนูอวดรวยต่อหน้าฉันมาตลอดช่วงมอปลายปีสุดท้าย ในสายตาฉันมันก็เป็นแค่ไอ้ตัวตลกน่าสมเพชเท่านั้นเองความจริงที่ฟาดเข้าแสกหน้าอย่างจังแทบจะทำให้เธอสติแตก ปากก็เอาแต่พร่ำบ่นไม่หยุด “เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้ พ่อฉันสิที่เป็นมห

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 7

    มีเพื่อนในห้องหยิบมือถือขึ้นมาเสิร์ชหาป้ายทะเบียนของรถคันนี้ ด้วยความที่เป็นเลขตอง ก็เลยหาเจอได้ง่ายมาก“นี่มันรถของมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งจริงๆ ด้วย ป้ายทะเบียนก็ตรงเป๊ะ เซี่ยอี้ เธอเลิกปากแข็งได้แล้ว”คราวนี้พวกเขาก็เชื่อสนิทใจในฐานะของเหล่าหวง ต่างก็พูดกันเซ็งแซ่ขอร้องให้เขาช่วยจัดการเรื่องเรียนต่อมหาลัยให้“วางใจเถอะเด็กๆ เดี๋ยวฉันจะติดต่อไปคุยกับอธิการบดีให้ รับรองว่าพวกเธอมีที่เรียนกันทุกคนแน่นอน”จางผิงในตอนนี้มองสองพ่อลูกบ้านหวงด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้งใจ แต่เขาก็ยังไม่ลืมที่จะเหยียบย่ำฉันซ้ำอีกรอบ“คุณลุงครับ ทั้งหมดเป็นเพราะเซี่ยอี้แท้ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเธอแอบไปยื่นคะแนนอยู่คนเดียว พวกเราก็คงไม่ต้องมาลำบากคุณลุงแบบนี้หรอกครับ”“ผมว่าคนเห็นแก่ตัว แถมยังไร้ศีลธรรมแบบนี้ ไม่คู่ควรที่จะได้เข้าไปเรียนที่จุฬาฯเลยสักนิด”หวงลี่ซาควงแขนเหล่าหวง ออดอ้อนว่า “ใช่แล้วค่ะพ่อ หนูก็ไม่อยากเรียนมหาลัยเดียวกับพวกยาจกพรรค์นี้หรอก พ่อช่วยบอกทางนู้นให้หนูหน่อยนะคะ”เหล่าหวงลูบหัวเธอเบาๆ “เรื่องจิ๊บจ้อยน่า”ทั้งสองคนต่างกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกที่ถูกคนแห่แหนยกยอ แม้ว่าความจริงจะ

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 6

    ฉันมีพวกยามล้อมหน้าล้อมหลังปกป้องอยู่ ต่อให้ไอ้พวกนี้อยากจะพุ่งเข้ามาตบฉันให้ตายก็ทำไม่ได้หรอก อีกอย่างเมื่อกี้พวกมันก็ได้ระบายอารมณ์ไปแล้ว ตอนนี้เรื่องที่สำคัญที่สุดสำหรับพวกมันก็คือเรื่องเรียนต่อมหาลัยต่างหาก“ใช่แล้วซาซา! เธอรีบเรียกพ่อเธอมาเดี๋ยวนี้เลยนะ เธอต้องให้คำอธิบายกับพวกเรา!”“นั่นดิ! ถ้าแม่รู้ว่าฉันไม่มีที่เรียนล่ะก็ โดนตีตายแน่!”หวงลี่ซาเหงื่อกาฬแตกพลั่ก “พ...พ่อฉันยุ่งมากเลยนะ เขาคงไม่มีเวลามาหรอกมั้ง”“เธอก็รีบโทรไปถามดูสิ! ไม่ลองถามจะไปรู้ได้ไงวะ!”เมื่ออยู่ต่อหน้าสายตาหลายสิบคู่ที่จ้องเขม็งมา เธอก็จำใจควักมือถือออกมา แล้วกดโทรออกอย่างเชื่องช้า“ฮัลโหลพ่อ พ่อไม่ว่างเหรอคะ งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ”เธอกดจิ้มๆ บนหน้าจอมือถือสองสามที “ได้ยินแล้วใช่ไหม พ่อฉันไม่ว่าง เขากำลังคุยโปรเจกต์ใหญ่ระดับร้อยล้านอยู่ ถ้าต้องมาเสียงานเสียการเพราะพวกนาย พวกนายมีปัญญาชดใช้ให้ไหมล่ะ!”พอพวกเพื่อนได้ยินเธอขู่แบบนั้น ต่างก็พากันหวาดกลัวอำนาจของมหาเศรษฐีจนหดหัว ไม่กล้าปริปากพูดอะไรออกมาอีกฉันแค่นเสียงหัวเราะเยาะ ก้าวยาวๆ เข้าไปกระชากมือถือมาจากมือของเธอ แล้วกดเปิดหน้าจอ “หลอกควายอยู่หร

  • เกิดใหม่ทั้งที ขอยืนขำพวกเด็กเส้นชวดมหาลัย   บทที่ 5

    บรรยากาศพลันเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก ทุกคนต่างยืนอึ้งตะลึงงันอยู่กับที่ผ่านไปไม่กี่วินาที ก็มีคนเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นมา “เป็นไปไม่ได้หรอกครับ ครูเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ซาซารับปากพวกเราไว้แล้วนะว่าจะฝากพวกเราทุกคนเข้าเรียนที่จุฬาฯกันหมดเลย”“นั่นสิครับครู ครูคงยังไม่รู้ล่ะสิว่าซาซาน่ะเส้นใหญ่ขนาดไหน พ่อของเธอเป็นถึงมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเลยนะ”ครูประจำชั้นโกรธจัดจนหน้าดำหน้าแดง “ครูย้ำแล้วย้ำอีกในกลุ่มว่าอย่าให้พลาดเวลายื่นคะแนน พวกเธอทุกคนเอาหูทวนลมกันหมดเลยใช่ไหม!”ตอนนี้พวกเขาทุกคนถือว่าเรียนจบกันหมดแล้ว แม้จะยังเรียกครูประจำชั้นว่าครูด้วยความเคารพอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ยอมรับฟังคำตักเตือนของเขามาตั้งนานแล้ว“ครูก็เป็นแค่คนสอนหนังสือ คงไม่เข้าใจเรื่องเส้นสายซับซ้อนของพวกคนระดับสูงหรอก แค่พ่อของซาซาเอ่ยปากคำเดียวก็ฝากพวกเราเข้าไปได้สบายๆ อยู่แล้ว สงสัยใบแจ้งสอบติดของพวกเราน่าจะส่งมาถึงช้าไปหน่อย พวกเรารออีกเดี๋ยวก็คงได้แล้วล่ะครับ”“มีแต่พวกไม่มีเส้นสายเท่านั้นแหละที่ต้องไปนั่งยื่นคะแนนในเว็บ พวกเราอยากจะเข้าเรียนที่ไหนก็เข้าได้ทั้งนั้นแหละ”คนพวกนี้ยังคงเชื่อใจหวงลี่ซาอย

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status