All Chapters of Bound by a Night She Cannot Remember: Chapter 31 - Chapter 40

Nang malapit nang dumikit ang mukha ni Hugo sa sahig, itinukod niya ang isang kamay at agad na tumalon pabalik sa pagkakatayo.Kaunti na lang, babagsak na sana siyang salungad sa sahig.Walang pakialam na tiningnan ni Hugo ang maliit niyang asawa na limang taon na niyang hindi man lang matingnang mabuti.Mistulang mandirigma si Liza habang mahigpit na pinoprotektahan si Lily sa likuran niya.Para bang handa siyang makipaglaban hanggang kamatayan sa sinumang mangahas na manakit kahit isang hibla ng buhok ng anak niya.Punong-puno ng galit ang mga mata ni Hugo, pero may bahid din iyon ng pagtataka.Kilala niya ang sariling kakayahan at alam niyang hindi madaling makalapit sa kanya ang sinuman nang hindi niya namamalayan, lalo na ang isang babaeng tulad ni Liza.Kung nakita ng mga tauhan niya sa Southeast Asia ang ginawa niya kanina, malamang pagtawanan siya ng mga iyon hanggang mamatay.Sampung taon nang walang sinumang nakalalapit sa kanya, pero muntik na siyang ipahiya ni Liza.Pagkat

Noong una ay natatakot pa si Lily, pero hindi niya inasahang ganoon pala kalakas ang Mommy niya.Biglang sumigla ang maliit niyang puso habang pinapanood ang mga bodyguard na nagsitakbuhan, hawak ang mga ulo at namumula ang mga kamay niya sa kakapalakpak.“Ang galing ni Mommy! Babaeng bayani si Mommy!”Sa kalahating nakababang bintana ng kotse, tinitigan ni Hugo ang mga bodyguard niya. Pinisil niyang mahigpit ang manipis na labi.Palihim na pinunasan ni Marco ang pawis sa noo, sabay pasalamat na hindi lang siya ang walang silbi.“President Hugo, itutuloy pa ba natin?”Hindi pa niya natatapos ang tanong nang kumuyom ang kamao ni Hugo sa tagiliran.“Mga walang silbi. Hindi man lang ninyo kayang harapin ang isang babae.”Maingat na bumalik sa driver's seat si Marco at napamura sa ilalim ng hininga.Kung kaya ni President Hugo, siya na ang umakyat at sumubok.Ayon sa mga katulong sa ancestral house, pinabagsak daw ni Madam si President Hugo sa hapunan.Hindi niya alam na marunong palang l

Tiningnan ni Hugo si Marco.“Pumunta ka—”Isang salita lang, at muli na namang naging detektib na sumusubaybay sa pagtataksil si Marco.Dumating si Liza sa tatlong-palapag na bahay ni Tito Ramon.Tagsibol noon, at may mga bagong usbong ang mga halaman sa hardin. Pakiramdam ni Liza ay walang nagbago, pero may kakaiba rin sa paligid.Matagal siyang nakatayo sa harap ng pinto nang hindi pinipindot ang doorbell.Hindi niya tinawagan si Tito Ramon bago pumunta roon. Baka naging biglaan at bastos ang pagdating niya.Habang nag-aalinlangan siya, nakita siya ng isang matangkad na lalaki na nakasuot ng beige na pambahay. Saglit itong natigilan.“Liza?”Hindi inakala ni Tito Ramon na darating siya sa oras na iyon.Iniabot ni Liza ang mga regalong binili niya. Namasa ang mga mata niya.“Tito.”“Bakit ka nandito? Pumasok ka. Sakto namang nagluto ng ilang lutong-bahay si Tita Maribel. Magpapadagdag ako ng mga paborito mong ulam.”Masiglang tinanggap ni Tito Ramon si Liza sa loob.Kakaupo pa lang n

Isang oras at kalahati nanatili si Hugo sa banyo.Paglabas niya, basa pa ang buong katawan. Hubad ang pang-itaas niya at basta nakapulupot lang ang tuwalya sa ibabang bahagi. Nakabitin pa sa basang buhok niya ang mga patak ng tubig.Umuusok sa init ang hubad niyang katawan. Matigas at masikip ang dibdib at tiyan, at tuwid na bumababa ang dalawang guhit ng balakang sa ilalim ng tuwalya. Mahimbing pa rin si Liza sa kama. Lumapit si Hugo at hinawakan ang noo niya.Mabuti. Wala siyang lagnat.Habang pinupunasan ni Hugo ang tubig sa katawan niya, hindi niya inalis ang tingin kay Liza.Mahimbing itong natutulog, pero siya ang nagdurusa.Sa ilalim ng manipis na kumot, bahagyang gumalaw si Liza na para bang may napapanaginipan.Pumasok ang malamlam na liwanag ng buwan sa bintana at naghulog ng pilak na anino sa paligid ng katawan niya. Mistulang engkantadang bumaba sa mundo ang manipis at halos kumikintab na balat.Bahagyang natigilan si Hugo. Pati ang paghinga niya ay naging hindi regular.

Pagkagising ni Liza, masakit ang buong katawan niya.Hinubad niya ang polo ni Hugo. Puno ng pulang marka ang katawan niya sa salamin, at hindi niya kayang titigan iyon nang matagal.Nang maalala ang naganap sa banyo kagabi, gusto niyang ibaon sa hiya ang buong ulo.Hindi siya makapaniwalang nagawa niya ang mga kilos na iyon kasama si Hugo.Pero nagawa niya.Noong nag-aaral pa sila, mahilig manood si Fia ng mga malalaswang komiks. Isang beses lang na sumilip si Liza, tatlong araw na hindi bumalik sa normal ang tibok ng puso niya. Kahit habang tinutulungan niyang ayusin ang mga gamit ni Fia, maingat siyang umiwas ng tingin.Bakit naging ganito siya ngayon?Pagbaba niya, naghanda si Aling Marta ng lugaw, gatas, at pritong dumpling para sa kanya. Sobra-sobra ang pagkain.Hindi sinasadyang napatingin si Aling Marta sa leeg ni Liza. Masyadong malinaw ang mga halik na bahagyang nakikita sa pagitan ng mga hibla ng buhok, kaya saglit na natigilan ang mukha niya.Ganito na ba kalalim ang relasy