บทที่12 นอนด้วยกัน18+

บทที่12

นอนด้วยกัน18+

พนักงานของโรงแรมเห็นเจ้านายพาสาวน้อยมาด้วยต่างเข้าใจผิดรีบจัดการเครื่องดื่มสูตรพิเศษก่อนจะยกมาเสิร์ฟให้ทั้งสองได้ดื่ม แก้วเดียวรับประกันว่าเสียวทั้งคืน

“หนูดื่มได้หรือคะ”

“ได้สิ” เขาตอบไปแบบนั้นเพราะเขาคิดว่าเป็นแค่ไวน์ผลไม้หมักสูตรของชาวบ้านแถวนี้ แต่ที่ไหนได้หลังจากที่ปัณณลักษณ์ดื่มไปหมดแก้วสีหน้าจากอมชมพูก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ

“ไวน์อะไรวะ” เขาพูดเพราะเขาก็ตึงผิดปกติ ไอ้ที่ว่าตึงคือเป้ากางเกงของเขาต่างหาก

“หนูหนักหัวค่ะ หนูไม่ดื่มแล้วนะคะ”

“อืม ขึ้นไปพักไหม”

ปัณณลักษณ์พยักหน้ารับเธอไม่ไหวแล้วรู้สึกร้อนหน้าและส่วนล่างผิดปกติ ระหว่างเดินเข้าลิฟต์ธันวามองอาการคนข้างๆ จนแน่ใจว่าเธอกำลังมีความต้องการทางเพศ ไหนจะกลืนน้ำลายบ่อยๆ สองมือกำชายกระโปรงแน่น ลมหายใจเข้าออกเหมือนคนพยายามตั้งสติ

“อะ อาจารย์คะ”

“ครับ”

“นะ หนู....” เธอพูดไม่ออกไม่รู้จะอธิบายยังไงกับเขาดี จะพูดว่ามีอารมณ์ก็คงน่าเกลียดเกินไป จะบอกว่าส่วนล่างไม่สบายก็ดูยังไงอยู่

“หนูอะไร”

ติ๊งค์!!

ประตูลิฟต์เปิดออกทั้งสองก็รีบเดินกลับเข้ามาในห้อง ปัณณลักษณ์อาบน้ำสระผมเพื่อลดความร้อนรุ่มแต่เหมือนว่าจะไม่ดีขึ้นเลย ธันวาเห็นเธอเข้าห้องน้ำไปนานผิดปกติจึงเคาะเรียกด้วยความเป็นห่วง ไม่นานประตูห้องน้ำก็ถูกเปิดออกช้าๆ

สาวสวยสภาพเปียกปอนเดินออกมาเหมือนลูกหมาตกน้ำ เขารีบพาเธอมานั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแล้วหยิบไดร์เป่าผมมาเป่าผมให้เธอ เธอมองใบหน้าหล่อเหลาของอาจารย์หนุ่มที่เธอเคยร่ำเรียนกับเขามาแม้จะไม่ได้นานหลายปีแต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะเป็นผู้ชายที่อ่อนโยนกับผู้หญิง

ด้านธันวาเขาเองก็ร้อนรุ่มไม่ต่างกันลำกายแข็งปั๋งจนปวดหนึบ อยากจะระบายมันออกนักแต่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงคนตัวเล็กอยู่ร่วมห้องกับเขาแบบนี้

“แห้งแล้วค่ะ”

ทั้งสองมองสบตากันผ่านกระจกบานใหญ่ ธันวากลืนน้ำลายลงคอไม่พักเพราะแสงสีส้มสลัวในห้องนอนมันทำให้อารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านน่าใจหาย อยากจับเธอนอนอ้าขาแล้วเสียบเข้าเสียบออก

ภาษาวัยรุ่นคงเรียกว่าจับเย็ตให้ขาดใจ

“อาจารย์ไม่อาบน้ำหรือคะ”

“จะอาบให้ฉันไหมล่ะ” ตบปากตัวเองเดี๋ยวนี้ธันวา เขาพยายามสลัดความคิดทิ้งไปแต่ก็วนกลับมาที่เรื่องอย่างว่าอีกครั้ง คนบ้าอะไรน่าเย็ตเป็นบ้า เขาไม่ใช่คนดีเขาเป็นเสือที่ชอบออกล่าเรื่องอย่างว่าจึงปราดเปรียวเป็นไหนๆ

“อาจารย์โตแล้วนะคะต้องอาบเองค่ะ”

“หึ ก็จริงฉันโตแล้ว” โตเต็มกางเกงแล้วนี่ไง

จบสิ้นคำหวานธันวารีบพาร่างกายเข้าห้องน้ำโดยเร็ว เขาเปิดน้ำฝักบัวรดกาย มือขวากำลำยาวชักรูดจนสาแก่ใจ สมองคิดถึงแต่เนินนมตอนเธอนอนหงายสองขาตีน้ำอยู่กลางสระ

“ทำไมเธอมีอิทธิพลกับฉันนักข้าวปั้น อ๊าส์....”

น้ำสีขาวขุ่นพุ่งกระฉูดแต่ลำยาวกลับแข็งกร้าวเหมือนเด็กก้าวร้าวไม่ยอมนอน กดก็แล้วตีก็แล้วนี่เขาโดนตัวไหนไปทำไมถึงได้อึดสู้ฟ้าขนาดนี้

สุดท้ายธันวาต้องพันผ้ารอบเอวแล้วสวมชุดคลุมออกมา มือนึงเช็ดผมไปมาสายตามองหาปัณณลักษณ์จนเห็นเธอนอนเหงื่อซึมอยู่บนเตียง เธอกำลังมีความต้องการสูงมากขนาดธันวาเขายังต้องเสร็จไปสองครั้งแต่เธอยังไม่เสร็จเลยสักครั้ง เขาควรจะทำยังไงปลุกเธอขึ้นมาแล้วอัดกระแทก หรือโลมเลียกลีบสาวขยี้ติ่งเสียวด้วยปลายลิ้น

“อือ....”

“เป็นอะไรไม่สบายตัวหรือไงข้าวปั้น”

เธอพยักหน้าเบาๆ แม้จะดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดจนเหลือแต่ลูกตาเขาก็รู้ว่าเธอกำลังทนไม่ไหวใบหน้าแดงก่ำ ความสาวคงเปียกชุ่มน่าลิ้มลอง

“ฉันจะปิดไฟนอนแล้วนะ อยากได้อะไรไหม”

“มะ ไม่ค่ะ”

2ชั่วโมงผ่านไป

ธันวาพยายามข่มตานอนแต่คนข้างๆ ยุกยิกผิดปกติ เขาพยายามเพ่งมองในความมืดจนเห็นเธอยกขาชันขึ้นมือข้างนึงลูบไล้เรือนร่างเบาๆ ลำกายเริ่มตื่นขึ้นมาอีกครั้งจะขยับก็กลัวเธอรู้ตัว

“อะ อาจารย์...” เสียงแผ่วเบาดังออกมาจากปากของปัณณลักษณ์ เธอไม่มีสติไม่มียางอายเผลอปล่อยเสียงครางออกมาไม่หยุด

ธันวาเริ่มปวดหนึบแต่ก็ขยับไม่ได้เขาอยากช่วยเธอเหลือเกินทำไมเธอถึงได้เร่าร้อนจนน่ากระแทก อยากเลียกลีบอูมจนเธอน้ำแตกซ่าน สติของเขากำลังจะมอดดับไปแต่คนข้างกายกระตุกเกร็งหายใจแรง เธอเสร็จสมไปแล้วเหลือเพียงเขาที่ยังแข็งกร้าวอยู่

วันต่อมา

ธันวาลงมาคุยกับพนักงานเพื่อสอบถามถึงเรื่องเมื่อคืนเขาอยากรู้ว่าในไวน์นั่นคืออะไร พนักงานรีบตามชาวบ้านมาพูดคุยถึงได้รู้ว่าเป็นไวน์ผลไม้ที่ใส่ถังเช่าลงไปด้วย เขาไม่ได้ท้วงติงแต่ขอให้พนักงานจัดมาให้เขาถึงสิบขวด

“อาจารย์คะ วันนี้จะได้ไปเล่นน้ำทะเลไหมคะ” สาวน้อยมัดผมแกะสองข้างสวมใส่เสื้อสายเดี่ยวรัดรูปและกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขา พาให้พนักงานและนักท่องเที่ยวกลืนน้ำลายดังอึก

“แต่งตัวอะไรไปเปลี่ยนเดี๋ยวนี้เลย!”

“คุณป้าบอกว่ามาทะเลให้ใส่ชุดนี้ค่ะ”

“เธอไม่ต้องเชื่อสิ่งที่แม่ฉันพูดขนาดนั้นก็ได้ข้าวปั้น มาเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้เลย” เขาลากเธอกลับขึ้นลิฟต์เพื่อมาเปลี่ยนชุดใหม่ ขืนปล่อยให้ใส่ชุดที่แม่เขาเตรียมให้ผู้ชายทั้งหาดคงมองมาที่เธอตาเป็นมัน