บททั้งหมดของ (คู่เพื่อน) อาถรรพ์ลานเกียร์: บทที่ 31 - บทที่ 40

แทน..." เอ้อพอดีเลย เรามีเรื่องอยากเล่าให้พวกนายฟังอะ แกด้วยยัยโฟร์ "เดือนหนาวที่นั่งเงียบอยู่ๆก็พูดขึ้นทำเอาทุกคนต้องหันไปมองเธอรวมทั้งผมด้วย" เรื่องไรอะ "โฟร์หันไปถามเพื่อนตัวเอง" คือตอนเรารอไวน์มารับที่หน้าตึกตอนเที่ยงอะ อยู่ๆก็มีไอ้นี่ตกลงมาใส่หัวเรา "เดือนหนาวค้นกระเป๋าตัวเองสักพักก่อนจะหยิบสร้อยหนังสีดำออกมาวางไว้ตรงหน้าทำเอาพวกผมขมวดคิ้วมองตาม เกียร์นี่หว่า..." เฮ้ย นี่มันเกียร์รุ่นนี่หว่า "ไอ้ทิวรีบจับขึ้นพลิกจี้ไปมาก่อนจะหันไปมองหน้าไอ้ไวน์ที่นั่งมองอยู่" เออว่ะ ไหนดูรหัสด้านหลังดิ๊มึง "แทนรีบวางโทรศัพท์ลงแล้วหันไปบอกไอ้ทิวแต่ไอ้รหัสนักศึกษาที่สลักไว้ด้านหลังนี่สิทำให้ผมกับไอ้ทิวถึงกับกระตุกยิ้มออกมา จำได้ขึ้นใจเลยล่ะรหัสนี้เพราะพวกเราเขียนให้กันบ่อยๆ

โฟร์...ถึงฉันจะชอบหวีดหนุ่มๆวิศวะเป็นปกติแต่สำหรับคนนี้ฉันจะหวีดเขาไม่ได้ เขาเป็นเพื่อนของว่าที่แฟนเพื่อนฉัน ฉันต้องห้าม ห้าม ห้ามหวีดห้ามสะดีดสะดิ๊งกับเขาเด็ดขาดร้อยวันพันปีไม่เค๊ยไม่เคยมีผู้ชายคนไหนมาช่วยฉันสวมรองเท้าแถมยังทำให้เขินในระยะประชิดได้แบบนี้ เจอแทนคนนิ่งๆคนนี้เข้าไปฉันถึงกับไปไม่เป็นเลย ถึงจะเป็นแค่การมโนที่ฉันสร้างขึ้นมาเองว่าเขาใส่ใจฉันก็เถอะ เพื่อนกัน เพื่อนกันท่องไว้ยัยโฟร์ เพื่อนกัน!!" แทนจะไปไหนป่าว เดี๋ยวเราพาไป "พอฉันจ่ายเงินเสร็จฉันก็เดินมาหาคนที่ยืนกดโทรศัพท์รอฉันอยู่ก่อนจะถามเขาบ้าง ก็เขาพาฉันมาซื้อรองเท้าแล้วฉันก็อยากจะพาเขาไปเดินเล่นหรือซื้อของบ้างถ้าเขาต้องการน่ะนะ" ไปกินข้าวกันมั้ย เรายังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่เช้า "คนตรงหน้าเก็บโทรศัพท์ใส่กระเป๋ากางเกงก่อนจะถามฉัน จะว่าไปฉันเองก็กินอะไรก่อนหน้านี้มาแค่นิดเดียวเองงั้นไปก็ได้มั้งหวังว่าคงไม่เป็น

โฟร์...ไม่รู้ว่าวันเวลาผ่านไปนานแค่ไหนกับการใช้ชีวิตในมหาลัย รู้ตัวอีกทีตอนนี้ยัยเพื่อนซี้ของฉันที่ชื่อเดือนหนาวก็คบกับพ่อหนุ่มวิศวะกลุ่มนั้นอย่างเป็นทางการแล้วแถมความรักของพวกนางน้ำตาลยังต้องเรียกพี่เลย พอเห็นเพื่อนมีความรักแล้วฉันก็อดอิจฉาไม่ได้ หวานเช้าหวานเย็นจีบกันตั้งแต่เป็นเพื่อนยันเป็นแฟนกันพวกนางก็ยังจีบกันอยู่ พอมาคิดๆดูแล้วฉันก็เริ่มไม่อยากแต่งงานกับคนที่ต้องไปดูตัวด้วยแล้วสิแต่ติดตรงที่ฉันไม่ได้โชคดีมีผู้ชายดีๆแบบยัยเพื่อนซี้มาจีบแถมฉันยังรับปากพ่อเอาไว้แล้วด้วย" แกรู้ยังว่าคณะเราได้สีส้มนะ พรุ่งนี้เช้าเจอกันใต้ตึกคณะเช็คชื่อเสร็จก็ไปรับผ้าพันคอแล้วก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเองได้เลย "ยัยเดือนหนาวที่เดินมานั่งลงตรงม้าหินอ่อนฝั่งตรงข้ามฉันพูดขึ้น เพราะนางเป็นคนเดียวในกลุ่มฉันที่ไปฟังประชุมงานกีฬาสีที่จะจัดขึ้นพรุ่งนี้หลังจากที่ซ้อมกันมานานแสนนาน" โอเค งั้นพวกเรากลับบ้านกันเถอะแกฉันอยากนอนพักแล้วอะ วิจัยก็ยังไม่ผ่านนี่งานกีฬาสีก็มาอีก ดีนะที่ผ่านงานวิชาการไปแล้ว โคตรเหนื่อยเลย "ฉันบ่นก่อนจะเก็บของใส่กระเป๋าพลางหันไปมองหน้านาง หลังจากงานวิชาการได้ผ่านพ้นไปสักพักนี่ก็ม

โฟร์...ตั้งแต่วันงานกีฬาสีฉันก็ไม่เจอหน้าแทนอีกเลยและฉันก็ยังคงไม่เข้าใจเรื่องวันนั้นที่เกิดขึ้นข้างขอบสนามแต่ฉันก็ปล่อยผ่านแบบไม่สนใจอะไรเพราะคิดว่าแทนคงหงุดหงิดจากการแข่งวันนั้นเลยพูดอะไรแปลกๆกับฉันเพื่อนๆของแทนบอกฉันว่าแทนทำเรื่องจบไว้แล้วและตอนนี้ก็เหมือนจะไปพักผ่อนที่ไหนสักแห่งกับครอบครัวซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน เพื่อนๆของเขาบอกแค่ว่าแทนจะกลับมาอีกครั้งก็วันงานบายเนียร์จนวันเวลาที่น่าเบื่อของฉันผ่านไปอย่างรวดเร็ว รู้ตัวอีกทีวันนี้ก็เป็นวันที่พวกเราต่างรอคอย วันบายเนียร์... พวกเราสามคนตกลงกันว่าเราจะร่วมงานที่คณะตัวเองและพูดคุยกับเพื่อนๆคนอื่นนิดหน่อยเท่านั้น เพราะยัยหนาวต้องไปร่วมงานบายเบียร์ของคณะวิศวะในฐานะสะใภ้วิศวะ แน่นอนล่ะว่าแฟนนางรบเร้าให้นางไปให้ได้ซึ่งฉันกับยัยก้อยก็ถูกลากไปด้วย จะได้เข้าไปอยู่ในดงวิศวะทั้งทีพวกฉันทั้งสามคนก็เลยเตรียมชุดสวยเซ็กซี่เพื่อใส่มาร่วมงานโดยเฉพาะ" ยัยก้อยแกจะไม่อยู่ต่อจริงๆหรอ "เสียงยัยหนาวถามยัยก้อยที่เพิ่งจะมาบอกเราว่าจะไม่ไปร่วมงานด้วยเพราะต้องรีบกลับไปเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาล แบบนี้ฉันก็เป็นส่วนเกินน่ะสิ เพราะยัยหนาวก็ต้องสวีทกับแฟนนางส่วนฉั

แทน..." เชี้ยแทนมึงไปเอาน้ำแข็งในตู้เย็นมาเพิ่มดิ๊ "เสียงไอ้ทิวบอกผมเมื่อผมเดินออกมาจากห้องน้ำ วันนี้พวกผมสามคนมานั่งกินเหล้าที่ห้องไอ้ไวน์ด้วยกันมากันตั้งแต่เช้าเลยแล้วก็ถือว่ามาฉลองให้กับไอ้ไวน์ไปในตัวด้วย เพราะว่ามันได้ทั้งทุนไปเรียนต่อปริญญาโทที่เมืองนอกแล้วก็ยังได้จดหมายเชิญไปร่วมงานกับบริษัทก่อสร้างยักษ์ใหญ่ในไทยด้วย ผมก็ไม่รู้ว่ามันจะเลือกอันไหนที่รู้ๆก็คือวันนี้มาฉลองให้มันแล้วก็มาเป็นที่ปรึกษาให้มันด้วย" อ๊ะมึง แดกแต่พองามนะโว้ยเผื่อพรุ่งนี้ต้องไปไหนอีก "ผมวางถังน้ำแข็งไว้ข้างๆไอ้ทิวก่อนจะนั่งลงข้างมันแต่ยังไม่ทันที่จะได้ยกแก้วเหล้าเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้นมาซะก่อนพอเห็นชื่อคนที่โทรเข้ามาแล้วก็รู้สึกเซ็งขึ้นมาเลยครืด ครืด ครืดสายเรียกเข้า >>> คุณหญิงปีศาจ" ไงมึงทำไมไม่รับสักที หรือกลัวว่าแม่มึงจะโทรตามให้ไปดูตัว "ไอ้ไวน์ชะโงกหน้ามามองโทรศัพท์มือถือที่ผมดูอยู่ก่อนจะถามขึ้น มันคงเห็นว่าผมมองหน้าจอแล้วถอนหายใจล่ะมั้งเลยสงสัย" มึงแต่งงานกับโฟร์เหมือนที่ไอ้ไวน์บอกก็จบแล้ว "ไอ้ทิวพูดขึ้นบ้าง" แต่งเชี้ยไรล่ะเพื่อนกันเ_็ดกันได้ที่ไหน "ผมหันไปบอกไอ้ทิวด้วยสีหน้าหงุดหงิด