Semua Bab Set Hot คุณหมอสุดฮอตกับยัยเนิร์ดแสนร้าย: Bab 111 - Bab 119

ผมชื่อพีรภัทร ใคร ๆ ต่างก็เรียกผมว่า “หมอพี” แม้ว่าผมจะอายุ 26 ปีแล้วแต่ชีวิตการทำงานแบบจริง ๆ จัง ๆ พึ่งจะเริ่มขึ้นในปีนี้ เพราะเมื่อเรียนหมอจบ 6 ปี ก็ต้องไปใช้ทุนในโรงพยาบาลประจำจังหวัดที่ได้รับการจัดสรร 1 ปี จากนั้นก็ไปใช้ทุนต่อที่โรงพยาบาลชุมชนในอำเภอรอบนอกอีก 2 ปี และเมื่อสิ้นสุดการใช้ทุนผมเลือกที่จะบรรจุและทำงานเป็นแพทย์ทั่วไปที่โรงพยาบาลชุมชนในอำเภอแห่งหนึ่งในแถบทางภาคเหนือ เหตุผลง่าย ๆ ที่ผลเลือกทำงานที่นี่เพราะผมชอบปีนเขา เพื่อจะได้มีโอกาสไปเที่ยวบ่อย ๆแต่ความคิดกับความจริงมันช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ผมเป็นแพทย์ประจำที่โรงพยาบาลแห่งนี้เกือบปีแล้วแต่ยังไม่มีโอกาสไปเที่ยวสักครั้ง อย่าว่าแค่ไปเที่ยวเลยครับ แม้แต่เวลากลับบ้านที่กรุงเทพฯ ผมก็ยังไม่ได้กลับ เพราะโรงพยาบาลแห่งนี้ มีหมอแค่ 2 คน คือ ผมกับท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล นอกจากออกตรวจตามเวลาปกติในตอนเช้าแล้ว ผมยังต้องเข้าเวรในยามวิกาลที่คนอื่น ๆ เขานอนหลับใหลบนเตียงนุ่ม ในขณะที่ผมต้องถ่างตาอยู่ที่ห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล !การเข้าเวรมันก็แล้วแต่ดวงด้วย บางวันก็แค่ผู้ป่วยไข้ขึ้นสูงสองสามราย เมื่อตรวจดูแล้วไม่มีอาการน่าเป็น

และแล้วเมย์ก็พาผมมาถึงที่โรงพยาบาลส่งเสริมส่งสุขภาพประจำตำบล (รพสต.) บนเขาจนได้ เมื่อพวกเรามาถึงคนไข้ได้มารอกันเยอะแล้ว ผมจึงเดินนำเธอขึ้นเข้าไปยังตัวอาคารทันทีด้วยความเคยชิน แต่แล้วเสียงแว้ด ๆ ของเธอก็ไล่หลังผมมาอีก“หมอ ! มาช่วยยกลังยาลงก่อน เครื่องมือแพทย์ด้วย”ผมหยุดชะงัก ชาวบ้านต่างมองผมเป็นตาเดียว จนหน้าผมขึ้นเห่อร้อนเพราะความอาย เธอทำให้ผมกลายเป็นผู้ชายเห็นแก่ตัวต่อหน้าสาธารณชนโดยที่ผมเองก็ไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนั้น เพราะปกติผมมากับ พขร. ซึ่งจะเป็นคนขนกล่องยาลงจากรถและในระหว่างที่ผมกำลังทำอะไรไม่ถูกอยู่นั้น ญาติคนไข้ที่เป็นชายร่างสูงกำยำก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับเอ่ยว่า“เดี๋ยวผมยกช่วยครับ”“ขอบใจมาก ฝากด้วยนะ ด้วยผมขอตัวไปเตรียมตัวตรวจคนไข้ก่อน”ผมหันไปพูดกับญาติคนไข้ใจดีคนนั้น แล้วไม่ลืมที่จะส่งสายตาดุ ๆไปยังพยาบาลสาวจอมแสบ เธอยักไหล่ให้ผมอย่างถือดี จากนั้นเราทั้งคู่ต่างก็แยกย้ายกันไปทำงานเมื่อตรวจรักษาในช่วงเช้าเสร็จ หัวหน้าประจำ รพสต. ก็ชวนพวกเราให้ทานข้าวเที่ยงก่อนเดินทางกลับโรงพยาบาล เพราะระยะทางจากที่นี่กว่าจะถึงโรงพยาบาลก็ใช้เวลาเกือบสองชั่วโมง ผมกับเมย์จึงไม่ปฏิเสธ และ

“นี่เธอ !”ผมตวาดออกมาอย่างเหลืออด เลือดผมเดือดทะลุสมองออกมาแล้ว“อะไร ๆ ฉันพูดความจริงทำเป็นรับไม่ได้ ใคร ๆ เขาก็ลือกันให้แซดว่าหมอพีเป็นตุ๊ด”คำพูดของเธอทำให้สติความอดทนอดกลั้นของผมขาดผึงออกทันที ราวกับว่ามีคนเอาไม้หน้าสามมาฟาดหัวผม“แล้วคุณจะรู้ว่าผมเป็นอะไร !”จบคำผมกระชากร่างเล็กปากจัดนั่นให้มานั่งคร่อมบนตักของผม เธอถึงกับร้องเสียงหลง“ว้ายยยยยยยยยยยยย”ผมจับเอวกดเธอไว้แนบกลับลำตัวของผม ยิ่งเธอดิ้นพลางรัวทุบอกที่เปลือยเปล่าผมเต็มแรง ยิ่งทำให้ผมอยากเอาชนะเธอ“ปล่อยนะ ! ไอ้หมอบ้ากาม”ปากเล็ก ๆ โวยวายไม่ยอมหยุด“เมื่อกี้ยังบอกว่าฉันเป็นตุ๊ดอยู่เลย ตอนนี้กลายเป็นหมอบ้ากามไปซะแล้วหึ”ผมหัวเราะหึในลำคอ ก่อนที่จะประกบปากร้ายกลืนกินเสียงด่าทอเขาจดหมดสิ้นจ๊วบบบบบบบบบบบบบบบ จ๊วบบบบบบบบบบบจ๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆร่างบางกระตุกขึ้นด้วยความตกใจ ตาโต เขาบดเบียดกลีบปากบางให้เผยอปากออกสอดแทรกปลายลิ้นอุ่นเข้าไปข้างในโพรงปากสาว“อื้อออออออ”พยาบาลสาวได้แต่ส่งเสียงคราง หัวใจเต้นแรงรัวอย่าไม่เคยเป็นมาก่อน เขาจูบเธอหนักหน่วงและรุนแรงด้วยความโกรธจ๊วบ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ่า”ความหวานซาบซ่านในโพรงปากสาว ทำให้เลือดใ

“โอ้วววว อ่า เสียงครางเพราะกว่าเสียงที่เธอแว้ด ๆ ใส่ฉันอีกนะ ครางออกมาอีก ครางอีก อ่า”เขาจ้วงแทงแก่นกายเข้าออกหนักหน่วงมากยิ่งขึ้นราวกับจะลงทัณฑ์พยาบาลสาวแสนแสบ ความชุ่มฉ่ำจากน้ำหวานของเธออาบชโลมแก่นกายเขา เป็นตัวหล่อลื่นชั้นดีที่ทําให้เขาจ้วงแทงเข้าออกอย่างไม่ปรานีปราศรัยตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ “อะ อ๊ะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ คุณหมอออออ เสียวววว มากกกก อ่า”เสียงครวญครางของพยาบาลสาวเร่งเร้าให้เขาจ้วงแทงเข้าจนลึกสุดแรงตับบบบบบบบบบบบบบบตับ ตับ ตับแล้วเมื่อเขาถอนกายออก แล้วดันมันจนสุดลำเข้าไปใหม่ ก่อให้เกิดกระแสรัญจวนเป็นโหมกระหน่ำแผดเผาทั้งเขาและเธอ“ออะ อ๊ะ ๆ ๆ ๆ อ่า คุณหมอ คะ อ๊า ๆ”หญิงสาวส่งเสียงหวานคราง ลมหายใจขาดเป็นห้วง ๆ จวนเจียนจะแตะถึง ขอบฟ้าอยู่รําไรตับ ตับ ตับตับ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเขาขยับสะโพกจ้วงแทงอย่างไม่ลดจังหวะลงแม้แต่น้อยจนร่างบางตัวโยน การเสียดสีเข้าออกร่องสาวก่อตัวเป็นพายุตัณหาลุกท่วมท้นจนเกินจะทนไหว ในที่สุดเขาก็อัดสะโพกเน้น ๆ แทงลึกจนสุดลำตับบบบบบบบบบบตับบบบบบบบบบบบบบบอร้ายยยยยยยยยยยยยยยยยอร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกทั้งคู่ครวญครางลั่น ร่างทั้งคู่เหมือนถูกมือท