Alle Kapitel von Set Hot คุณหมอสุดฮอตกับยัยเนิร์ดแสนร้าย: Kapitel 61 – Kapitel 70

“หืม”หมอธาดาครางกระหึ่มในอก รสชาติของเด็กสาวที่อายุห่างจากเขาเป็นสิบ ๆ ปี มันให้ความรู้สึกรัญจวนใจจนทำให้หัวใจเขาเต้นรัวแรง เลือดทุกหยดในกายร้อนฉ่าเพราะถูกไฟสวาทแผดเผา จนเขาต้องกดกายตนลงไปแนบชิดกับเนื้อนุ่มนิ่มเข้าไปอีก ให้ส่วนนั้นของเขาสัมผัสกับกึ่งกลางกายสาวมากขึ้นจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบ“อื้อออออออ”ลูกไหนครางหนักยิ่งขึ้น รู้สึกถึงความเปียกแฉะตรงกึ่งกลางกายตน สองมือกำผู้ปูเตียงไว้แน่น เป้าตุง ๆ ตรงนั้นเหมือนจะทั้งร้อนทั้งแข็งจนเธอสัมผัสได้ กล้ามเนื้อแกร่งบนหน้าท้องแบนเรียบมันร้อนฉ่าจนร่างของเธอมันอ่อนระทวยไปหมดจ๊วบบบบบบบบบบบบบบแผล็บ แผล็บ แผล็บ“อ่า อ๊ะ อื้อออออ”เด็กสาวครวญครางออกมาทันทีที่เขาผละจูบออก แล้วลากลิ้นร้อนปาดเลียที่ริมฝีปากหวานของเธอ ก่อนที่จะจูบลงหนัก ๆ ที่ลำคอขาวผ่องราวกับว่ากระหายหิว หล่อนเปรียบได้กับเนื้อสด ๆ ที่วางอยู่ตรงหน้าราชสีห์ ที่ค่อย ๆ ถูกกลืนกินทีละส่วน ทีละส่วนจ๊วบ จ๊วบ จ๊วบแผล็บ แผล็บ แผล็บ“หือ”ในขณะที่ปากเขาจูบอย่างเร่าร้อน ฝ่ามือใหญ่ก็เคล้นคลึงเต้าอวบ ๆ ทั้งสองมิให้ว่างเว้น ความอ่อนนุ่ม ผสมกับความดีดเด้งสู้มือของหัวนมเด็กมันก

“อื้อออออออออออออออ”หญิงสาวกรีดร้องออกมาอย่างสุดเสียงใต้ฝ่ามือเขา ร่างสวยเกร็งหยัดเป็นสะพานโค้ง เสียวซ่านอย่างสุดแสน ก่อนร่างทั้งร่างคล้ายจะระเบิดออกแตกดับจนลอยละลิ่วขึ้นสู่สรวงสวรรค์ชั้นที่ 2ตับบบบบบบบบบบบบ“หืม”หมอธาดาครางกระหึ่มในลำคอ สาดซัดน้ำอุ่น ๆ เข้าสู่โพรงสาว รู้สึกตัวเบาหวิว ซาบซ่านไปกับรสสวาทของเด็กสาว“อือ”ลูกไหมทิ้งตัวลงบนเตียงคนไข้อย่างหมดแรง จังหวะการจ้วงแทงของหมอทั้งรุนแรง ทั้งรวดเร็วยิ่งกว่ารุ่นพี่เสียอีกเมื่อการกระตุกเกร็งของกล้ามเนื้อเริ่มผ่อนคลาย หมอหนุ่มก็โน้มใบหน้าเข้าไปจูบเด็กสาวอย่างปลอบประโลม ก่อนถามเสียงพร่าว่า“แรงแบบนี้ใช่ไหมครับ”“ไม่ค่ะ หมอแรงกว่า”ลูกไหนตอบเสียงสั่น หัวใจเธอยังคงเต้นแรง หายใจหอบกระชั้นราวกับว่าหล่อนกำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่างสุดชีวิต“แล้วรุ่นพี่เขาทำอะไรต่อ”ขณะที่ถามเธอ เขาก็ไล้มือไปตามส่วนต่าง ๆ ของร่างกายหญิงสาวเพื่อเล้าโลมอีกรอบ“มะ ไม่มีแล้ว”เด็กสาวตอบเสียงสั่น ผู้ชายคนนั้นเอาเธอแค่รอบเดียวก็หมดแรงหอบแฮกแล้ว แต่หมอหนุ่มคนนี้ยังเต็มไปด้วยพลัง แก่นกายเขาในรูเธอเริ่มแข็งตัวร้อนฉ่าขึ้นมาอีกหน“อ่า งั้นเดี๋ยวหมอจะสอนท่าอื่นเอาไว้ จะไ

ณ คฤหาสน์ ตระกูล พาณิชย์ไพศาลเนื่องด้วย เจ้าสัวมนตรี พาณิชย์ไพศาล ผู้เป็นเจ้าของธุรกิจโรงงานทอผ้าใหญ่เป็นอันดับต้น ๆ ของประเทศ จึงสร้างคฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งอยู่แถบชานเมืองใกล้กับโรงงาน เพื่อความสะดวกในการดูแล‘หมอภูมิ’ หรือ น.พ.ภาคภูมิ ยุคลเกรียติ์ ลูกชายคนเดียวของคุณหญิงจันทร์วาดกับนายแพทย์ภูธร ยุคลเกรียติ์ เจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังระดับประเทศเขาจำใจรับหน้าที่เป็นสารถีขับรถรถยุโรปคันงามมาส่ง คุณหนูแพรวา ลูกสาวคนเดียวของคุณนายไพลิน ภรรยาเจ้าสัวมนตรีเมื่อรถเลี้ยวเข้ามาภายในรั้วคฤหาสน์จะพบบ้านหลังเล็กชั้นเดียว ปลูกอย่างง่าย ๆ เยื้องไปทางด้านข้าง จะว่าเป็นเรือนนอนบ่าวรับใช้ก็ไม่ใช่ เพราะมีขนาดใหญ่ และวัสดุก่อสร้างค่อนข้างดีมากรอบ ๆ บ้านมีแปลงผักสวนครัว ดูแปลกตาต่างจากสวนย่อมสไตล์อังกฤษของคฤหาสน์ ด้วยเหตุนี้ เมื่อหมอภาคภูมิก้าวลงจากรถ เขาจึงมองไปยังบ้านหลังเล็กสีขาวด้วยความสงสัยที่ใต้ต้นไม้หน้าบ้านมีหญิงสาวผมยาวสลวยนั่งคุยอยู่กับชายหนุ่มคนหนึ่งชายหนุ่มนั่นใส่เสื้อยืดสีสดกับกางเกงยีนทรงเดฟรัดรูป สวมรองเท้าผ้าใบหุ้มส้น ทรงผมไว้ยาวพองฟูเสมอไหล่ อีกทั้ง ยังมีรอยสักเต็มท่อนแขนชัดเจน มัน

“ฝีมือแม่ฉัน ต้องอร่อยอยู่แล้วแหละ”เมื่อรู้สึกตัวว่าเผลอไผลไปกับหญิงสาว หัวใจของเขาก็เต้นผิดจังหวะไปทันที“ถ้าคุณหมอเอากลับไปน่าเสียดายแย่ แม่ของพริมก็ชอบทำอาหารเหมือนกันค่ะ ฝีมืออร่อยมากเลยนะคะ คุณหมอจะลองไปชิมสักหน่อยดีไหม”พริมาชวนต่อ สายตาของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง“คือผม.....”หมอภาคภูมิคิดหาคำจะปฏิเสธ แต่แล้วท้องของเขาก็ส่งเสียงร้องดังโครกคราก ทำเอาเจ้าตัวถึงกับหน้าแดงด้วยความอายพริมาหัวเราะคิกคักแล้วรีบเอ่ยกับเขาว่า“คุณหมอไม่ต้องปฏิเสธหรอกค่ะ เพราะท้องคุณหมอมันฟ้องว่า คุณหมอหิวแล้ว ถ้าคุณหมอหิ้วท้องกลับไปที่บ้าน กว่าจะได้กินคงไส้ขาดแน่เลยค่ะ ไหน ๆ ก็มาแล้วไปทานข้าวที่บ้านพริมเถอะนะคะ คุณหมอจะได้ชิมรสมือแม่ของพริม แล้วแม่ของพริมก็จะได้ชิมอาหารของแม่คุณหมอด้วย ถือว่าเป็นการแลกเปลี่ยนฝีมือกันนะคะ”พริมาเอ่ยเสียยืดยาวไม่เว้นช่องว่างให้หมอปฏิเสธได้อีกหมอหนุ่มเห็นว่า หญิงสาวไม่ได้เลวร้ายเหมือนอย่างที่แพรวาบอก จึงยอมตกลง“ครับ”...............................................ณ บ้านพริมาเมื่อมาเดินเข้าไปในบ้านหลังเล็ก หมอภาคภูมิรู้สึกว่าบ้านเล็ก ๆ หลังนี้มีคำว่าบ้านที่แท้จริง เพร

วันเสาร์วันนี้เป็นวันหยุด หมอภาคภูมิออกตรวจแผนกผู้ป่วยนอกครึ่งวันเช้า ช่วงบ่ายเขาก็ขึ้นไปตรวจเอกสารการบัญชีที่ห้องผู้อำนวยการโรงพยาบาล ในขณะที่เขากำลังตรวจเอกสารอยู่นั้น เลขานุการก็นำกาแฟมาเสิร์ฟพร้อมกับขนมตาลโรยมะพร้าวห้าว“อ๊ะ คุณไปซื้อขนมตาลมาจากไหน”หมอหนุ่มถาม เพราะขนมตาลโรยมะพร้าวห้าวซึ่งหากินได้ยากมากแล้วในสมัยปัจจุบัน“ไม่ได้ซื้อค่ะ คุณพริมาเธอเอามาฝากให้คุณหมอ เธอบอกว่าเป็นเพื่อนกับคุณหมอ ดิฉันก็เลยรับไว้”เลขานุการรายงาน“แล้วพริมากลับไปแล้วรึ”“กลับไปแล้วค่ะ เธอบอกว่าวันนี้ที่บ้านไม่มีคนอยู่ต้องรีบกลับไปเฝ้าบ้านค่ะ ดูท่าทางเธอรีบมากเลยนะคะ ถึงกับไม่รอเอาปิ่นโตใส่ขนมกลับไปด้วย”“อ่อ งั้นเดี๋ยวผมเอาปิ่นโตไปคืนเธอเอง อีกเดี๋ยวผมก็จะเซ็นเอกสารเสร็จแล้ว”“ค่ะ” หมอภาคภูมิจิบกาแฟ พร้อมกับทานขนมตาล รสชาติหวานมันชวนให้นึกถึงใบหน้าสวยของหญิงสาว เขาจึงเร่งมือตรวจเอกสารบนโต๊ะให้เสร็จเร็วที่สุด จากนั้น เขาก็ขับรถมาหาเธอที่บ้าน หมอภาคภูมิตะโกนเรียกเธอ “พริมครับ อยู่ไหมครับ” ไม่มีเสียงตอบรับ เขาจึงเรียกเธออีกครั้ง “พริม ผมเอาปิ่นโตมาคืน พริมคุณอยู่ไหม” หากทั้งบ้านก็ยังตกอยู่ในคว