ตลอดหลายวันถัดมา ฉันแทบไม่ต่างจากถูกกักบริเวณอยู่ในเพนต์เฮาส์ของแคสเซียสเขาเรียกมันว่า “การสอนแบบลงมือปฏิบัติจริง” แต่ความจริงแล้ว ฉันแค่ถูกขังอยู่ในห้องทำงานของเขาทุกวัน เพื่อบูรณะภาพวาดเฮงซวยชิ้นนั้นฉันได้กินอาหารสามมื้อที่ปรุงโดยเชฟส่วนตัว และพักอยู่ในห้องสวีตสุดหรูมูลค่าหลายล้านดอลลาร์แต่ฉันไม่อาจลดความระแวดระวังลงได้แม้แต่วินาทีเดียวสายตาที่แคสเซียสใช้มองฉันยิ่งนับวันก็ยิ่งอันตราย ราวกับหมาป่าที่กำลังจับจ้องเหยื่อเช้าวันเสาร์ ขณะที่ฉันกำลังเดินไปยังห้องทำงานเพื่อลงเวลาทำงาน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น“อาเรีย” เสียงของแม่ดังมาตามสาย “ในเมื่อหนี้ของครอบครัวใกล้จะหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ลูกควรคิดเรื่องชีวิตส่วนตัวบ้าง”“ชีวิตส่วนตัวอะไรคะ”“เรื่องแต่งงานไง” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น “แม่นัดดูตัวให้ลูกแล้ว เขาคือจูเลียน ลูกชายของสมาชิกสภาโรมาโน อายุยี่สิบสองปี เพิ่งเรียนจบจากฮาร์วาร์ด”ดวงตาของฉันเป็นประกายขึ้นมาทันทีครอบครัวนักการเมือง นั่นหมายถึงเงินสะอาดและตั๋วพาฉันออกจากโลกมาเฟีย“เขาเป็นยังไงบ้างคะ”“เขามีทรัสต์ฟันด์ที่สร้างรายได้ปีละหกล้านดอลลาร์ ทั้งหนุ่ม ทั้งหล่อ และที่สำค
Baca selengkapnya